L'Innocent (2022)

De jonge Abel verloor zijn echtgenote bij een verkeersongeval. Wanneer zijn zestigjarige moeder Sylvie hem vertelt dat ze met Michel, een gevangene, gaat trouwen gaat hij helemaal door het lint. De beschermende Abel vindt het idee van zijn moeder maar niets: ze heeft vroeger al problemen gehad met criminele types en hij vermoedt dat Michel nog steeds met ongure zaken bezig is. Samen met zijn vriendin Clémence, bespiedt hij Michel om meer te weten te komen en het huwelijk te beletten. Michel merkt dit al snel op en geeft toe dat hij van plan is om dure kaviaar te stelen uit een vrachtwagen. Dit wekt de interesse van Abel en Clémence, die besluiten hem te helpen.

“L’Innocent” vertelt een verhaal dat vooral een liefdesverhaal is op verschillende niveaus, over de zoektocht naar liefde en de prijs van die liefde. Hoe ver zijn we bereid te gaan voor de liefde? Dit thema wordt gepresenteerd op een luchtige wijze en tegelijkertijd met een zekere diepgang als de motor van het leven, een reden voor geluk en ook voor lijden, waarvoor het de moeite waard is alles te riskeren. De verdienste van de film ligt in de manier waarop dit alles verteld wordt, in hoe de scenarist erin slaagt de interesse bij de kijker te wekken en vast te houden. Regisseur Garrel handhaaft de toon en het ritme van het begin en mengt op geraffineerde wijze komedie, drama, romantiek en thriller door elkaar om ons naar het einde te brengen. De cast is voortreffelijk en de dialogen zijn raak . Een aangename verrassing.

Knap hoe Louis Garrel misdaad, romantiek en humor haast naadloos met elkaar vermengt. Het resultaat is een sympathieke film over sympathieke mensen, die niet bang zijn om buiten hun comfortzone te treden. Het acteerwerk van de vier protagonisten, onder aanvoering van de altijd betrouwbare Roschdy Zem, is eerste klas.

Zo'n typische Franse komedie. Niet echt kolderiek, maar met genoeg elementen om de 'geestigheid' erin te zien. Komt je moeder opeens naar huis met een crimineel. Wel een leuke (huwelijks)scène daar in de gevangenis waarbij een parodie vrijwel steeds aanwezig was. De parodie verdween nadien jammer genoeg wel en het werd wat serieuzer.

Maar vermakelijk blijft het zeker. Een film die de combi van misdaad en luchtigheid goed beheerst. En dat met een vleugje romantiek. Leuk onbezonnen acteerwerk ook. Je ziet dat ze er plezier aan beleven. Een niemendalletje? Wel ja, dan wel een leuke. Niet hoogstaand allemaal, maar gewoon aangenaam vertier.

Heel grappig begin, gevolgd door het even plezierig "spionage"- werk (de opdracht die liefje Clémence in het café te beurt viel vooral draaide humoristisch uit). Daarna werd het minder en toch soms met een niet verwachte ernstiger toon. Het slot daarentegen is dan weer van het betere komediesoort. Ai, ai, ai opgepast als ge iemand veroordeelt omdat ze op gevangenen valt...