Hunting Souls (2022)

OMG...deze film faalt geloof ik in alles! Het heeft zo goed als niets te bieden. Beginnend met een vader die ontwaakt uit een nachtmerrie waarin hij wordt opgejaagd, ziet hij aan het voeteneinde zijn dochter. Uiteraard ziet zijn vrouw haar niet. Maar wat de opzet van een standaard geestenfilm had moet zijn, werd eerst een Lifetime-kanaal drama. Zo'n dramafilm die zich richt op uitgekauwde sociale kwesties (in dit geval ouderlijk misbruik van hun eigen kind) en met het minimale aan horror.

Tja en door de Britse acteur Aiden Turner neemt de film dat gevoel ook niet weg, hij lijkt zelfs te zijn vergeten dat hij in een horrorfilm zit en niet in een soapserie. Het acteerwerk is dus van een hetzelfde soort niveau. Het lijkt me best schrijnend als kinderen, oftewel de tweeling Chloe en Sophia Garcia-Frizzi nog enigszins betere prestaties leveren? Dat melodrama gaat ook tot ver in het tweede bedrijf door en maakt de film ook nog eens ontzettend traag.

Plots lijken ze te herinneren dat dit een horrorfilm zou worden. En oei...dan gaan de deuren vanzelf open en dicht, een onzichtbare beukt op hun voordeur en er is tekst op de muur... Ach, je kent het wel van die vertrouwde dingen die demonen blijkbaar leren op de spookhuis-academie. Dit alles leidt uiteindelijk naar een bekend goedkoop routinematige einde en naar deze mislukking op elk niveau.

De enige opvallende punten van de film zijn; de charmante tweeling die het meisje spelen (en dan heb ik het niet over het acteerwerk) en dat er een monster is te zien! Waarvoor een halve ster meer! Al was het er wel eentje die eruitziet alsof je een Halloween-kostuum van Hellraiser's Skinless Frank bij Ali-express bestelt. Niets origineels. Niets de moeite waard.