They Cloned Tyrone (2023)

Vermakelijke film maar duurt te lang helaas. Heb best veel kunnen lachen uiteindelijk, vooral door de rol van Jamie Foxx als Slick Charles in combinatie met Yo-Yo. Je zou bijna een spin-off kunnen maken met deze personages, zitten hilarische dialogen tussen. De film is wel te vergelijken met Sorry to Bother you (2018) al is die film intenser met betere maatschappijkritiek. De maatschappijkritiek in They Cloned Tyrone gaat meer naar de achtergrond en de blaxploitation meer naar de voorkant.

Aardige film over een drugsdealer die wordt neergeschoten door een rivaal, maar de volgende ochtend gewoon ontwaakt. De film heeft een mysterieus plot en het verloop laat zich niet gemakkelijk voorspellen. Origineel en eigenaardig, maar toch weet het niet de hele tijd te boeien. Ook had het tempo wat hoger gemogen. De film speelt zich af in het heden, maar oogt als een jaren '70 film.

Jammer, ik vind het een geval 'net niet'.

Het eerste half uur is het sterkst. Het begint lekker mysterieus en het maakt je nieuwsgierig naar het verdere verloop.

Het verteltempo is echter wat te traag en de film duurt een beetje te lang. Het sciencefiction gedeelte is niet het sterkste onderdeel van de film, daar had mijns inziens meer in gezeten. En het einde is helaas matig.

De personages zijn nogal grote leeghoofden. Dat begint op een gegeven moment wat te vervelen.

De stijl van filmen vind ik maar ten dele geslaagd. Het had wel wat meer Tarantino power kunnen gebruiken. De montage had ook wel vlotter gekund.

Krappe 2,5*

Redelijk verrassende film. Het maatschappelijk kritisch plot zit aardig in elkaar maar is uiteindelijk niet bijster ingewikkeld. De uitwerking is goed geslaagd en best knap gedaan omdat de film lastig in een genre te plaatsen is. Het is namelijk een mix van misdaad, komedie, thriller, drama en een beetje sci fi. Het begint wat stroef maar al snel grijpt de film de kijker vast en wil je weten hoe de vork in de steel zit. Helaas is de clue wel erg voor de hand liggend wat het einde wat minder geslaagd maakt. Maar buiten dat een prima film met sterke rollen voor de drie hoofdrolspelers. 3.5

Film dat de coolness van een zwarte ghetto combineert met een vleugje SF. Al blijft de echte SF wat op achtergrond en gaat het eerder over de zoektocht naar het waarom van… Jamie Foxx houdt het luchtig terwijl John Boyega de harde gangster speelt. Verder duurde het me iets te lang om boeiend te blijven. Leuke bijrol voor Kiefer Sutherland, die ik toch wel graag zie spelen. Sfeertje / kleuren genre jaren 70. Ben niet helemaal overtuigd. 3*

De vergelijking met Sorry to Bother You, ook al eerder op de pagina aangekaart, is treffend. Die film vond ik geen meesterwerk, maar toch net wat scherper en strakker dan deze They Cloned Tyrone. Regisseur Juel Taylor gaat niet bepaald subtiel om met zijn achterliggende boodschap, maar binnen een film als deze is dat ook niet nodig. Voor een redelijk lange tijd kon ik best genieten van de over-the-top personages. John Boyega speelt hier zelfs één van z'n beste rollen (wat mij betreft zijn beste) en Jamie Foxx staat ook lekker te schmieren. De wisselwerking tussen driftige personages via lomp maar komisch geschreven dialogen weet aanstekelijk te werken, maar neemt niet weg dat de film vooral erg lang duurt. Daarnaast vond ik de finale eigenlijk gewoon suf, met voornamelijk een gebrek aan originele ideeën en beperkte inmenging van de regie. De film heeft een unieke kans om op een wat verontrustender vlak uit te pakken met sciencefictionconcepten rondom de helft, maar laat die kans vrijwel volledig liggen. Ik had een veel donkerdere uitwerking effectiever gevonden, maar voor nu is het zeker niet slecht. Juel Taylor toont in ieder geval potentie qua wereldschepping, love it or hate it.

Als 'Cabin in the Woods' (2011) thema's zou aansnijden als racisme, assimilatie, een zwarte identiteit en marginalisering. Toch wil 'They Cloned Tyrone' (2023) nooit een lekkere balans te vinden tussen scherpe maatschappijkritiek en luchtige humor. De film probeert te vaak hilarisch te zijn wanneer het dat helemaal niet is en het tragische kloon-aspect komt niet helemaal uit de verf. Wel grappig om te zien dat zowel John Boyega als Jamie Foxx afwijken van hun normale rollen. De ietwat brave 'everyman' uit de recente Star Wars-trilogie speelt hier een drugsdealer met een rauw randje. De coole actieheld uit 'Django Unchained' (2012) speelt een stuntelende pooier met veel praatjes.

'

Drugsdealer Fontaine wordt doodgeschoten door rivaal Isaac, maar wordt de volgende dag levend en wel wakker in zijn bed. Samen met een flamboyante pooier [Jamie Foxx] en diens grofgebekte vriendin [Teyonah Parris] probeert hij het mysterie achter zijn wederopstanding te ontrafelen. Boyega is prima als de antiheld in deze zonderlinge samenzweringsmisdaadkomedie (met een bijrol voor Kiefer Sutherland), maar Foxx en Parris doen te hard hun best om grappig te zijn en vervallen snel in (vervelende) karikaturen.

Niet verkeerd, deze mengeling van science fiction en misdaadkomedie, maar de toonzetting is onevenwichtig en de film is flink te lang. Voornaamste pluspunt is de sterke hoofdrol van John Boyega, die de film met gemak weet te dragen. Jamie Foxx en Teyonah Parris zijn ook leuk. Jammer dat de boel op cruciale momenten inkakt, waardoor de film uiteindelijk niet boven het maaiveld uit weet te komen.