Doctor Strange in the Multiverse of Madness (2022)

Zeer goede film, 1 groot spektakel.

Alleen jammer dat deze maar 2 uurtjes duurt.

Op naar de volgende Marvel film!!!

Zal deze zeker nog een paar keer bekijken, nog meer dan Spider Man: No Way Home

Madness, wat een film!!

Eerlijk had ik minder verwachtingen dan bij Spider Man: No Way Home.

Maar vind deze toch beter dan Spider Man

Sam Raimi zeer goede regisseur, een goeie mix van horror & superhelden!!

Meer zal ik niet zeggen, gewoon gaan kijken en geniet ervan!!

Er was heel veel speculatie en vooral ook hype voorafgaande Dr. Strange in the Multiverse of madness, maar uiteindelijk valt het allemaal enorm mee.

Je kan het op verschillende manieren opvatten. Negatief kan het zijn omdat de film op MCU vlak eigenlijk best kleinschalig is. Het is puur een Dr. Strange film. Je verwacht bij een multiverse dat het ze all in gaan, maar het verhaal blijft eigenlijk netjes compact en betrekt betreft de MCU enkel Wanda/Scarlett Witch in de film. . Kon persoonlijk niet zoveel met de motieven van haar omdat het wel erg egoïstisch en kleinzerig is, maar ze acteert zo ontzettend goed dat het ook een keer fijn is om een hekel aan de antagonist te hebben ipv dat je a la Thanos eigenlijk stiekem hoopt dat ie lekker dood en verderf kan zaaien.
Het nadeel is ook dat Raimi soms niet heel veel heeft om mee te werken. Er zitten bepaalde plotelementen in die de film zo krampachtig vooruit moeten duwen dat het soms erg cringe is. Blijkbaar kunnen alle wizards enkel wat suffe pijltjes schieten. Is dat hun enige aanvallende kracht? Of Wong die zo makkelijk de multiverse op het spel zet omdat een paar nutteloze leerlingen eraan gaan. Allemaal van die dingen die het verhaal wel erg makkelijk een kant op duwen omdat er heel veel in weinig tijd moet gebeuren.

Dus nee, het is geen gigantisch multiverse festijn wat een soort van cameo the movie is geworden. Het positieve eraan is dat je gewoon wel naar een leuke Dr. Strange film zit te kijken dat prima op zichzelf staat en geen externe factoren/helden nodig heeft om te vermaken. De regie van Raimi is opvallend aanwezig en de grenzen van de PG-rating worden regelmatig opgezocht binnen de MCU.
Waarbij je soms eigenlijk liever toch wel die gore shit had willen zien. Maar audiovisueel bij vlagen echt een festijn en de muzieknoten battle met de score van Elfman is fantastisch.
Het is en blijft een multiverse en het enige wat wel een zekerheidje was is de cameo van Patrick Stewart, die met zijn andere illuminati op een gruwelijke, hilarische en typische Raimi wijze het loodje leggen tegen Scarlett Witch. . Het is precies de juiste balans van wat je in een multiverse film wilt zien. Niet teveel dat Strange ondergesneeuwd raakt, maar ook weer niet helemaal niets zodat je je belazerd voelt.

Wat over blijft is gewoon een uiterst vermakelijke film. Eentje die teleurstellend kan zijn omdat het helemaal niet zo gewichtig is voor de MCU als je van tevoren zou denken. Maar het werkt ook de andere kant op je naar een goede op zichzelf staande film kijkt die geen andere MCU helden nodig heeft om overeind te kunnen staan.

3,5* voor de film. Maar maak er toch 4* van omdat de regie hier daadwerkelijk een toevoeging heeft en dat lukt niet veel regisseurs binnen de MCU.

Ik heb zelf niet zo heel veel met Dr Strange in de MCU, ondanks dat Cumberbatch hem goed neerzet. Het karakter spreekt me niet heel erg aan. Deze film is zeer vermakelijk en zeker in de bioscoop erg leuk om te zien. Net als met Spider-Man grappig om de reacties mee te krijgen van het publiek. geklap en gejuich natuurlijk bij de Illumunati. Leuk dat Raimi wat horror elementen erin heeft verwerkt. Liepen daardoor wel meerdere ouders met kinderen de zaal uit. Maar uiteindelijk vond ik het verhaal zelf wat tegenvallen.

3.5*

doctor strange 2: multiverse of madness imax 3d

Je kan niet altijd perfectie leveren maar als je dat mee hebt gemaakt met spider-man en je hypet deze film vlak erna enorm op kan je teleurstelling verwachten.. heb wat vraagtekens bij sommige acties? Goed het is nou eenmaal een doctor strange en scarlet witch film dus zal maar niet verder kijken. Kwa verhaal is het nog steeds heel goed maar teveel dezelfde toon, nee dan visueel, cgi en omgevingsrijk een prachtig gecreerde werelden. Gecombineerd met the what if.. story lijnen een aantal nieuwe (oude bekende) personages. k

"What do you know about the Multiverse?"

Toch niet zo gestoord als ik had verwacht.

In 'No Way Home' werd er al gespeeld met het multiversum. Daar borduurt deze film verder op met de introductie van America Chavez, een jonge latina die door verscheidene universums kan reizen. Dit gaat niet gepaard zonder gevaren, want al gauw verschijnen er allerlei monsters op het toneel. Doctor Strange schakelt hiervoor de hulp in van Wanda Maximoff en zo mag het avontuur beginnen.

Op deze wijze wordt er een soort van 'What If...?' structuur gecreëerd waarin het de grote vraag is welke alternatieve versie van een superheld het universum zal betreden. Hier en daar zorgt het zeker voor wat leuke verrassingen. Jammer genoeg blijft het daar ook bij, gezien het narratief veel te wensen overlaat. De meeste plotelementen voelen namelijk vrij gekunsteld aan om het gebeuren onnodig te rekken.

Getuige de horrorelementen is het duidelijk te zien dat Sam Raimi aan het roer is. Dit levert een aantal opmerkelijke momenten op die de grenzen opzoekt. En daarbovenop word je als kijker op flink wat visueel geweld getrakteerd wanneer er gereisd wordt door het multiversum; lekker trippy. De actie zelf is - zoals verwacht - onderhoudend te noemen.

Al met al is 'Doctor Strange in the Multiverse of Madness' best vermakelijk, maar het echte spektakel blijft helaas uit. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor twee extra scènes.

Dikke 3,0 sterren.

Behoorlijke tegenvaller. De film wist maar niet op gang te komen. We worden midden in de actie gegooid en daarna worden heel veel rustige scènes met vaak ook nauwelijks geluid afgewisseld met actie, zonder dat er een keer flow ontstaat. Verder wel een iets originelere insteek dan de gemiddelde Marvel met Raimi's horrosausje, maar al met al is ook dat wat lafjes en werkt niet samen met het blockbustergehalte. Ook de personages gaan echt nergens leven, dit blijft een (ook letterlijk) bloedeloos geheel. Jammer, want Raimi excelleerde in Spider-man 1 en 2 juist in het persoonlijke, die films hadden een hart. Maar Spider-Man 3 al niet meer, daarin zat dezelfde fout als hier. Deze Dr. Strange is een overvolle film die van scène naar scène hopt zonder dat iets invoelbaar wordt. Voorbeeld? In het begin is er een bruiloft, voordat die scène op gang kan komen is er al een monster. En hop, op naar Wanda die blijkt echter de anatagonist. En hop, volgende scène. En zo gaat dat maar door. De actie zit nog redelijk in elkaar en richting het einde wordt het wat aardiger, maar de cgi valt dan weer enorm tegen. Wel leuk om Patrick Stewart nog eens te zien. 2,0*.

Marvel blijft wel lang teren op de fan pleasing. Ook hier weer lijkt het vooral te mikken op de fans. Daar is niets mis mee, maar het vergeet soms een deftig verhaal op de eerste plaats te zetten. Doctor Strange en Scarlet Witch zijn niet mijn favoriete MCU figuren, dat speelt ook wel. Al is Strange hier wel niet zo irritant als in Spider-Man. Er zit genoeg vaart in de film en acteurs als Wong en Ejiofor doen het best goed.

Ik was vooral wat teleurgesteld in America Chavez die voor de nodige verfrissing lijkt te zorgen, maar nooit echt open bloeit. Ze blijft een randfiguur in deze film waar veel meer in gezeten had. Hopelijk krijgt ze later nog een herkansing, want hier doet ze nog niet zo veel.

Doctor Strange 2 heeft de nodige knipogen voor fans, wat leuk is om te zien. Ik zal ongetwijfeld veel gemist hebben. Het is leuk om te zien, maar meer dan wat extra accenten aan de film is het ook niet. De film pakt uit met CGI die we ondertussen al wat gewoon zijn, ook al is het goed gedaan.

Vanavond dan ook eindelijk bezocht, door drukte kon ik niet eerder maar ik keek wel erg naar deze film uit en de verwachtingen zijn redelijk waargemaakt. Je moet wel wat eerdere films minimaal hebben gezien om de nodige verwijzingen en geintjes te snappen, maar buiten dat is deze film aardig te volgen, al is het script wel vrij rommelig. Op zich vind ik het multiverse-concept wel tof, want het levert de nodige creativiteit op en je kan hiermee ook de komende jaren de nodige namen weer in beeld brengen. Het minpunt is ook wel dat de MCU films steeds vager en leger aan gaan voelen, want je moet toch wel vrij veel fantasie hebben wil je dit allemaal nog normaal vinden.

Maar als film is dit wel een geslaagd project, met Sam Raimi aan het roer. Zijn visie en hand zie je snel, want dit is voor een MCU film behoorlijk duister en bij vlagen zelfs horrorachtig. Er is wel ruimte voor hier en daar een leuke opmerking, maar toch voelt het allemaal serieus aan. al blijft het jammer dat Marvel nooit eens voor de r-rating durft te gaan in hun MCU. Dr. Strange blijft een interessant karakter, maar moet hier de screentime delen met Scarlet Witch die ook wel aardig is uitgewerkt. Hun strijd is vermakelijk, maar toch blijft het verhaal rommelig en voelt het ook teveel aan elkaar geplakt.

Visueel is de film erg fraai, met mooi ontworpen werelden en goede actie. Je moet wel kunnen leven met CGI, want daar teert de boel wel zwaar op. Maar op gebied van beeld, geluid en muziek heeft Marvel alles al zo ontzettend lang heel goed op orde. De cameo van Patrick Stewart is wel de leukste van allemaal, erg verrassend en tof. Hopelijk zien we hem vaker terug. En ook humor dat Sam Raimi zijn vriend Bruce Campbell er ook even bij haalt. Blijf ook zitten tot na de credits, dan heeft hij nog een geestig extra momentje.

Geen perfecte film, Marvel heeft ze ook al wel beter gemaakt, maar toch zeker wel een uitstekende subtopper in hun franchise.

3,5*

De juiste mix van spektakel, (blockbuster)horror en Disney. Het ‘Marvel Cinematic Universe’ is net zoiets als voetballen kijken, het blijven natuurlijk alleen wat Marvel-superhelden die samenkomen... toch ziet het steeds weer anders uit! MCU staat ook niet per se bekend om zijn echte horror of zijn enge films. Toch brengt deze film een combinatie op het scherm van liefdevolle Disney en nog best griezelige horror-effecten. Die verschuiving in toon is grotendeels te danken aan regisseur Sam Raimi, onder andere bekend van verschillende horrorfilms en de Spider-Man-trilogie met Tobey Maguire. Ja met deze grimmige toon en nieuwe horroraspect weet het goed te verrassen!

In de serie WandaVision zag je Wanda Maximoff als Scarlet Witch die haar verdriet verwerkt na wat er gebeurde in de 'Avengers'. In die serie zag je ook voor het eerst een beeld van de ‘Darkhold’, een boek vol duistere magie. Hier borduurt de film eigenlijk op verder (is bijna een herhaling uit 'WandaVision'). De film is verder een clash tussen Wanda en Benedict Cumberbatch die je natuurlijk ook niet moeten vergeten. Inzet een nieuwe superheld America Chavez, Xochitl Gomez had degelijke acteerprestaties, maar is niet bepaald memorabel! Daarnaast zijn er ook nog verschillende cameo's van bekende.

Waar het dus een beetje schort aan plot maakt de film goed doordat het visueel gezien een prachtige film was. Raimi's creativiteit zorgt ervoor dat het op visueel vlak goed zit. Van de monsters tot de verschillende universums, alles is kleurrijk. Een hoogtepunt is de sequentie waarin Strange de strijd aan moet met een duistere versie van zichzelf en waarin de bombastische soundtrack wordt gevisualiseerd middels een gevecht met muzieknoten. Door goede visuele effecten en een duister randje is deze tweede Doctor Strange film zeker een zeer geslaagde wegkijker in het superheldenblockbustergenre.

Terug van nooit weggeweest

Het is inmiddels zes jaar geleden dat Doctor Strange zijn eerste stand alone optreden had. In de tussentijd heeft hij zijn gezicht nog wel een aantal keer laten zien waardoor hij inmiddels een vast onderdeel van het MCU geworden is.

Helaas doet ook dit vervolg onder aan het niveau van de films waarbij de Sorcerer Supreme geen hoofdrol speelt, want net als in 2016 is er sprake van gemixte resultaten. Tijdens het eerste solo optreden van het personage heb ik met name genoten van twee geweldige scènes richting het slot. Deze wisten de gehele film naar een hoger niveau te tillen, wat uiteindelijk in zijn totaal niet al te hoog lag. In dit vervolg is het niveau meer constant en komen er met regelmaat kleine leuke momenten en ideeën voorbij. Het probleem is dat het hier bij blijft omdat, alle creatieve ideeën ten spijt, deze nooit goed van de grond weten te komen. Je ziet de potentie van Sam Raimi als regisseur, maar het lijkt of hij zijn volle potentie nooit goed kan laten zien. En dit komt niet alleen vanwege de PG-13 rating. Ook als we het hebben over het multiverse concept wordt hier niet uitgehaald wat erin zit, zoals bijvoorbeeld wel het geval was in No Way Home en Into The Spider-Verse. De scène dat Chavez en Strange door verschillende universums heen vallen spreekt aan, maar dit is kortstondig en ik had hier graag meer van willen zien.

Tijdens veel van mijn Marvel reviews haal ik het aan: over het algemeen vind ik dat Marvel te pas en te onpas een overdaad aan CGI inzet, en ook hier is dit weer het geval. Alsof ik naar een videogame zit te kijken. Ik denk dat wanneer je hier over een jaar of twintig naar terug kijkt de effecten hulpeloos verouderd zullen zijn. Maar goed, dit is iets wat Marvel blijft doen, en ook niet snel zal veranderen.

Ik kan hier doorheen kijken op het moment dat het verhaal je vastgrijpt en niet meer loslaat maar juist hier wordt stevig tekort geschoten. Waar het publiek nog compleet uit zijn dak ging bij het verschijnen van Tobey Maguire en Andrew Garfield in No Way Home, zo makjes reageerde de zaal op de cameo van Professor X. De andere leden van de Illuminati wisten evengoed geen indruk te maken en voelde inwisselbaar aan. Mede daarom werden zij ook direct afgemaakt door de Scarlet Witch en wisten naast Doctor Strange zelf,  America Chavez, dokter Palmer, en Wong alles te overleven. Terwijl ik met name dokter Palmer en Wong altijd maar als twee losse aanhangsels gezien heb die nooit veel aan het verhaal toegevoegd hebben of op zijn minst leuke, charismatische of humorvolle personages zijn. Chavez zou een interessant personage kunnen worden, maar de actrice heeft mij (nog) niet kunnen overtuigen in haar spel.

Tot slot kan ik de Scarlet Witch niet overslaan. Om haar draait het verhaal uiteindelijk. Frappant vind ik dat haar uitspraak dat zij in eerste instantie redelijk blijft in haar aanval richting haar mede Avenger ook goed van toepassing op de Multiverse of Madness in zijn geheel. De slachtoffers die de Scarlet Witch maakt hebben alleen maar betrekking op inwisselbare personages waardoor ik haar nooit echt als een dreiging kan zien. Alsof er geen echte slachtoffers mogen vallen. Hoe zij verslagen wordt is dan, net als in 2016 wel weer erg gaaf gedaan, maar het ging om niet meer dan een tof idee in een matig verpakte film, waardoor een impact uitblijft. Jammer maar helaas: het is allemaal gewoon niet pakkend genoeg om écht goed te zijn.

3,0*

Best amusant.

Vooropgesteld dat ik absoluut geen fan ben van drukke Marvelfilms, is dit een uitzondering pp die regel. Dat dit dan nog met een superheld is die ik vrij suf vind, is al even verrassend. Maar het is mogelijk en dat lijkt me een pluim voor Sam Raimi, die als regisseur duidelijk een eigen stempel achterlaat.

Plotgewijs is dit immers een inruilbare blockbuster. Het had het plot van welke Marvelfilm dan ook kunnen zijn. De film zit behoorlijk vol en hopt van hot naar her. Veel humor lijkt er aanvankelijk niet in te zitten, maar dat is dan vooral de kinderachtige Marvelhumor die grotendeels achterwege gelaten wordt. Raimi's humor is toch net wat anders en dat wordt goed uitgespeeld/

Verder zijn het ook de (milde) horrorelementen en redelijk gewelddadige suggesties die opvallen, alsook Danny Elfman's herkenbare muziek. Het maakt het in elk geval een Marvelfilm die eindelijk eens boven het maaiveld uitkomt, wat eigenheid betreft. Andere gebruikelijke ingrediënten, zoals lelijke CGI-decors, zijn uiteraard ook steeds aanwezig.

3

Vanmiddag gezien en me prima vermaakt. Achteraf kwam ik erachter dat Sam Raimi hem gemaakt had. Dit verklaarde het kleine Bruce Campbell rolletje, maar ook het uitstekende vakwerk: regie, camerawerk en alle effecten zijn subliem uitgevoerd.

Wel vertoonde het script helaas wat mankementen, na een redelijk sterk begin werd er op den duur echt te veel uit de hoge hoed getoverd...zo krijgen we eerst te horen en zien dat de andere Strange overleden is, blijkt er nog eentje te zijn...huh? Het verhaal vond ik in de basis best prima, iemand die de belangen van anderen negeert door een te groot verlangen dat toch heel menselijk is te hebben. Het conflict voelde evengoed geforceerd aan: was er echt geen vreedzamere oplossing te vinden door de Witch om hetzelfde doel te bereiken?

Vooral Olsen speelt goed en steelt de show, Cumberbatch past wederom goed in de rol. Vergeleken met de eerste Strange vond ik deze wat boeiender en meer humor bevatten hoewel 1x zien ook hier wel genoeg was.

Prettig.

De films rondom deze specifieke superheld lijken altijd wel te slagen, vooral omdat de gaven van Doctor Strange altijd wel toegang en ruimte geven tot wat creatieve regie. Waar de eerste film het echter moest hebben van het visuele plezier geeft dit vervolg meer de ruimte aan het doorzetten van het universum. Het is dus een film die vooral als voorbereiding dient, waarschijnlijk voor nog een Avengers-film.

Het jammere daarmee is dat het daarmee wel een film is die meer rondom Olsen draait dan Cumberbatch. Cumberbatch speelt dan wel de hoofdrol, maar dient vooral als personage die het verhaal voortduwt. Daar kan Raimi verder weinig aan doen, het is eerder het script zelf dat dit vervolg erg veel naar een bepaald hoekje duwt. Het gaat ten koste van wat plezier, maar het betekent zeker niet dat deze film er slecht mee is. Integendeel zelfs.

Als film leunt het nog altijd erg veel op de effecten, maar het zijn wel erg knappe effecten. Fijn om te zien dat ook Raimi is gegroeid binnen dit genre. Nog fijner dat de film een aantal keer best dicht tegen horror aanzit. Denk dat Derrickson het echter wel meer naar een horrorfilm had bewogen en dat was ook leuker geweest, maar niettemin genoeg opvallend sfeervolle en zelfs spannende scenes te bekennen hier. De focus is niet behoorlijk op horror gericht (logisch), maar ze vallen zeker op.

Acteerwerk is best prima. Iedereen speelt erg een typetje, maar raakt nooit verloren. Daarbij speelt Olsen opvallend genoeg een degelijke rol en komen meerdere wat sentimentelere scenes nog best binnen ook. Raimi weet de film daarnaast ook voortdurend interessant te houden door veel gebruik te maken van effecten en wendingen. Dit vervolg is er constant onvoorspelbaar mee en kent wat meer een echt hart. Ik zal echter wel liegen als ik zei dat dit een betere film was dan zijn voorganger. Ruim voldoende, maar geen grootse voldoende.

Tja volledig m'n ding dit, dit is puur amusement voor mij, letterlijk van begin tot eind genoten. I love Benedict Cumberbatch als Doctor Strange De top!

Het gezamenlijke Marvel filmuniversum gaat al heel wat jaren mee. Dat de eerste Doctor Strange dateert uit 2016 bewijst maar weer hoe snel de tijd verloopt. Ondertussen is Doctor Strange opgedoken in twee Avengers-films en recent nog in "Spider-Man: No Way Home (2021)". Vanwege de gebeurtenissen uit laatstgenoemde film én de Disney+ series "Loki" en "WandaVision", is het multiversum nu geopend en rijp om ontdekt te worden. Dit is de insteek van "Doctor Strange in the Multiverse of Madness".

Men gaat er overigens wel iets te makkelijk vanuit dat iedereen de serie "WandaVision" heeft gezien. Mocht je dit nog niet hebben gedaan, kijk die serie voordat je naar deze "Doctor Strange" gaat kijken of lees je even goed in. Men gaat er namelijk blind vanuit dat je helemaal op de hoogte bent van alles wat er in die serie is gebeurd.

In deze tweede "Doctor Strange" is Dr. Stephen Strange (Benedict Cumberbatch) op het huwelijk van zijn ex-vriendin Dr. Christine Palmer (Rachel McAdams) in New York. Dan verschijnt opeens het eenogige tentakelmonster Shuma-Gorath, die het voorzien heeft op de tiener America Chavez (Xochitl Gomez). Eenmaal oog in oog blijkt dat Dr. Stephen Strange al een tijdje dromen heeft over America Chavez. Zij blijkt de kracht te hebben door parallelle werelden te springen en is op de vlucht voor iemand die haar krachten wil hebben en daarom besluit Dr. Stephen Strange de hulp in te roepen van Wanda Maximoff / The Scarlet Witch (Elizabeth Olsen). Als ze er achter komen wie America Chavez's krachten wil hebben, moeten ze noodgedwongen het multiversum door, op zoek naar een oplossing voor hun problemen.

Regisseur Sam Raimi (bekend van de "Evil Dead" trilogie en eveneens de originele "Spider-Man" trilogie) staat aan het roer voor misschien wel de eerste Marvel productie met horror-achtige elementen. De grens opzoeken en tegelijk proberen om voor een breed publiek een film te maken is geen gemakkelijke taak. Ze komen met een hoop weg (jumpscares, meer bloed, demonen etc.) en ook de implicaties van bepaalde gebeurtenissen laat een impact achter, zonder dat je daadwerkelijk iets hoeft te tonen op het scherm.

De film probeert de duistere kant op te gaan, maar het is nog niet gelukt om de juiste balans te vinden. Zichzelf volledig overgeven aan het horrorgenre gebeurt helaas nooit, aangezien de typische Marvel humor ook hier weer aanwezig is om het luchtig genoeg te houden voor de massa. Overigens het bijrolletje van Bruce Campbell, San Raimi’s vaste man in de "Evil Dead" trilogie, in deze film herinnert je als kijker nog maar eens aan de "Evil Dead" films in een komische scène als voedselverkoper Pizza Poppa die zichzelf slaat. En blijf ook zeker tot de aller-, allerlaatste scène na de aftiteling (dan zien we ook nog even Charlize Theron) kijken, want dan zien we hem ook nog even terug en zegt hij "It's over!"

Waar "Doctor Strange in the Multiverse of Madness" in uitspringt is zijn artistieke stijl. Sam Raimi's unieke camerabewegingen en scène overgangen zijn met mate aanwezig om deze film te voorzien van persoonlijkheid. Wanneer Doctor Strange een gevecht aangaat met muzieknoten en de soundtrack hier ook op inspeelt, weet je meteen dat het een creatieve toevoeging is van Sam Raimi. De regisseur staat bekend om zijn apartheid en heeft een achtergrond in horror, waardoor het visuele schouwspel geloofwaardig overkomt. Dit was absoluut de juiste man voor de taak.

Verbazend genoeg staat ook Wanda Maximoff in het middelpunt. Op Doctor Strange na is zij het hoofdpersonage en het is net zoveel haar film als die van Doctor Strange. Wanda is zoekende naar antwoorden binnen de kwaadaardige kant van magie en geeft zichzelf over aan haar Scarlet Witch-persona. Ze heeft alles over om herenigd te worden met haar kinderen en maakt hierdoor slechte keuzes. Deze hebben gevolgen voor het gehele multiversum.

De basis voor het verhaal is dat Wanda achter nieuwkomer America Chavez aanzit. Iemand met de kracht om naar een ander universum te springen. De film raast door het plot heen en brengt ons van actiescène naar actiescène zonder veel tijd om op adem te komen of de personages te voorzien van karakterontwikkeling. Chavez is hier het beste voorbeeld van. Ze speelt een grote rol vanwege haar krachten die nodig zijn om het plot vooruit te brengen, maar echt diepgang krijgt ze niet. Zelfs Doctor Strange leert weinig nieuws en de boodschap die Wanda meekrijgt, hoewel mooi, is bijna een herhaling uit het eind van "WandaVision". Maar zowel Benedict Cumberbatch en Elizabeth Olsen spelen hun rol van Doctor Strange en Wanda Maximoff / The Scarlet Witch uitmuntend (zoals we van de twee topacteurs gewend zijn) en beiden alleen al maken het kijken van deze film waard. Overigens deed Benedict Wong het als "Wong" ook zeer verdienstelijk.

De filmtitel en hoe deze wordt gebruikt stelt ook een beetje teleur. Het is "The Multiverse of Madness" maar op een korte montage na, waarin Doctor Strange samen met America Chavez door verschillende universum's (eentje daarvan bestaat uit verf) valt, bezoeken we weinig verschillende plekken en een echt gekkenhuis wordt het eigenlijk nooit. We blijven vooral hangen in één universum, waar rood licht juist betekent dat je de weg mag oversteken en waar Doctor Strange een oude bekende ontmoet en waarin ook de "Illuminati" wordt geïntroduceerd. De laatste is een leuke groep superhelden die van oorsprong in de stripboeken bestaat met bekende Marvel-personages als leden. Ik zal niet verklappen welke herkenbare gezichten er voorbijkomen, maar als je een superhelden fan bent, dan zal je positief verrast worden.

Vanwege een gebrek aan emotionele diepgang en een sterk verhaal is "Doctor Strange in the Multiverse of Madness" zeker niet Marvel's beste werk. Maar de sfeer, Benedict Cumberbatch, Elizabeth Olsen en de beelden maken dat gemis een stuk minder erg. Het is vooral een gehaaste achtbaanrit met meer dan genoeg actie om je te vermaken en als we daar de kenmerkende stijl van Sam Raimi bij optellen, dan komen we toch zeker uit op een ruime voldoende. Zijn unieke flair en de inclusie van een duister randje, maakt deze tweede "Doctor Strange" film vooral een leuke wegkijker.

Opgefokt, nogal druk vervolg, waarin heel veel lijkt te gebeuren, maar feitelijk is het script aan de dunne en simpele kant. De voortdurende stortvloed aan special effects en cameo's weet dit echter knap te maskeren. De chaos is knap geregisseerd door Sam Raimi, die zowaar kans ziet wat horrorelementen en maf camerawerk toe te voegen aan de standaard Marvel succesformule. Het is overigens maar goed dat ik de miniserie WandaVision eerst heb gezien, want belangrijke plotlijnen in de film vloeien daar direct uit voort. Vermakelijk filmpje, maar inmiddels heb ik het wel gehad met die hele multiverse.

Voor zo ver mogelijk blanco in gegaan ( m.a.w geen trailer of teksten over deze film gezien of gelezen ) en ik was echt verbaasd dat de ze get hele concept marvel super helden film over een totaal andere ( behoorlijk duistere ) boeg hebben gegooid , en als dan na het eind meteen de naam Sam Raimi als regisseur word verkondigd vallen er een hoop puzzelstukjes.

Ik was eigenlijk wel beetje klaar met marvel , en waarschijnlijk word het ook uitgemolken , maar dit was gaaf zeg .

Maar dit gaan ze ook niet meer overtreffen .

De vele bekende namen in de film maken het een multiverse waardige film .

Enig nadeel is dat je eigenlijk bijna 80 % naar een groen scherm / cgi aan het kijken ben .

3,5 *

En dit is er een om nog vaker te zien !

“Just because someone stumbles and loses their way doesn't mean they're lost forever.”

Het is eigenlijk voor het eerst dat ik best blij ben met een streamingdienst als ‘Disney+’ waardoor ik deze film vrij makkelijk binnen mijn abonnement heb kunnen zien. Oftewel, direct nadat ik zag dat deze te streamen was heb ik hem eigenlijk aangezet. Het eerste deel wat alweer zes jaar oud is heb ik een langere tijd uitgesteld, deze personage ‘Doctor Strange’ lag mij niet echt, het concept vond ik niet echt héél interessant en het leek mij op voorhand best saai, superhelden moeten toch supergave krachten en personages hebben? Dat was althans mijn gedachten gang zo’n zes jaar terug, waar ik nu toch wat anders op kijk en bijna durf te zeggen dat ik ‘Doctor Strange’ één van de leukere ‘Marvel Universe’ personages vind. Dat zorgde er immers ook voor dat ik best uitkeek naar deze film, en wellicht iets te hoge verwachtingen heb gelegd voor de film.

De achtergrond informatie was voor mij vooralsnog erg onbekend, en daar moet ik dan ook ‘Theunissen’ erg voor bedanken om deze informatie aan mij en de rest van de community te verschaffen. Ik ben namelijk ook echt niet van plan om de series te gaan kijken omdat dit mij simpelweg niet interesseert, dan is deze brongeving wel handig. Jammer, dat ik het echter pas las nadat ik de film heb gezien, waardoor ik alsnog met een grote hoeveelheid vraagtekens bleef zitten. Echter kwam de film voor mij wel over dat men hierin verder ging op het multi-universe gebeuren waar ‘Marvel’ duidelijk heen vaart en zijn koers op heeft gezet. Dit niet alleen al omdat je ook bij de meest recent uitgekomen ‘Spider-Man’ film hier natuurlijk ook al erg mee te maken krijgt, ook in deze film is het toch wel het hoofdonderwerp. Ik ben benieuwd wat men daar bij ‘Marvel’ voor ideeën heeft, aangezien de serie na de komst van ‘Thanos’ voor mij toch wel klaar leek, zijn hun zeker niet klaar.

Toch is ‘Doctor Strange’ de uitgelezen kans voor de heren van ‘Marvel’ om er eens een volledige lading CGI tegen aan te gooien, hoewel we dit overigens al zijn gewend van hun is deze personage natuurlijk gevuld met dit goedje, voornamelijk in de parallelle universum waar we bijvoorbeeld regelmatig in gesleurd worden. Ook in deze film laat de CGI zich zien, en een waanzinnig stukje film wordt op je beeld geprojecteerd waar je, je vinger bij af kunt likken.

Toch vind ik de film niet sterk, en dat komt voornamelijk toch wel door het soms ietwat warrig verhaal die de film zeker op het begin beheerst waar we als kijker voor de vraag stuk kwamen toen de ‘Doctor Strange’ werd vermoord door een buitenaards wezen. Dit werd gelukkig op den duur wel duidelijker maar, dan krijg je het probleem waar ik het al eerder over had. En ook de personages waren echt héél slap, zeker van een ‘Raimi’ had ik hier wat meer van verwacht. Met ‘Doctor Strange’ kan weinig fout gaan, en ook ‘Wong’ is uiteraard de personage die je verwacht maar de rest vond ik maar povertjes. Vooral als je kijkt hoe ‘Raimi’ met ‘America Chavez’ is om gegaan vond ik het helemaal niet zo heel chill, tuurlijk vond ik het redelijk dat men het standaard Amerikaanse meisje wou afdrukken met haar personage maar, er had veel meer met haar als personage gedaan kunnen worden, en hoewel de film deels om haar draait wordt ze nogal weggedrukt. En dat vond ik wel eens jammer, want ik had graag meer van haar krachten willen zien door de gehele film.

En zo keek deze film eigenlijk best wel makkelijk weg, vond ik het gedeelte van ‘Wanda’ prima maar, daar legde ik niet altijd even veel waarde aan vast. Toch zag ‘Raimi’ dat anders. Overigens vond ik het wel leuk om te zien dat een groot horrorregisseur een film als dit op zijn bord neemt, waarmee hij toch een totaal andere kant van film op gaat maar, je vaak genoeg kleine snufjes van de hand van ‘Raimi’ terug ziet komen, zeker als het wat meer op horror leek. Neem bijvoorbeeld het lijk van de overleden ‘Strange’ die er echt onwijs goed uit zag.

Ik heb me over het algemeen gewoon vermaakt met deze film, en het verhaal snap ik achteraf toch gewoon goed. De film keek goed weg met een bom aan CGI, en wat heeft het me toch weten te interesseren. Op naar de rest van de het Marvel Universe en ik ben erg benieuwd welke kant ze nu op gaan.

Redelijke film waarin Doctor Strange samenwerkt met een meisje die zich kan voorbewegen tussen de verschillende universums. De film begint zeker goed met ook een prima actie-scene (met de octopus). Maar het MCU is inmiddels zo ingewikkeld geworden en ook zo'n beetje alles is mogelijk. Het ziet er allemaal wel goed uit en ook de special effects stellen niet teleur.

Het multiversum gaat eraan, enzovoorts, enzovoorts in één van de Marvel-franchises die zichzelf gelukkig niet serieus neemt en met Benedict Cumberbatch en gouden troef in handen heeft. Het vage ‘red-de-wereld’ plot krijgt enige emotionele diepgang in de vorm van Wanda Maxmoff [Elizabeth Olsson], die in één universum gelukkig is als moeder van twee kinderen en als The Scarlet Queen probeert datzelfde geluk op te eisen. Stephen Strange [Benedict Cumberbatch] probeert te voorkomen dan Wanda’s obsessie rampzalige gevolgen heeft voor The Multiverse en kan daarbij rekenen op de hulp van de jonge America Sanchez [Xochitl Gomez], een jonge vrouw die haar unieke gaven nog niet goed kan beheersen. Doctor Strange is een relatief potsierlijke verschijning met zijn sub-Superman outfit en al dat gezwaai met de armen dat moet doorgaan voor tovenarij, maar de Multiverse is op indrukwekkende wijze vormgegeven en zowel de de special effects als de montage zijn uitmuntend waardoor dit als ultiem escapisme hoge ogen scoort. In zijn eerste speelfilm als regisseur in bijna 10 jaar laat Raimi zijn goede vriend Bruce Campbell opdraven in een amusante cameo.

Wat een gedrocht, heb hem met tegenzin uitgekeken, langdradig en nergens boeiend, de special effects zijn gewoon overdreven.

Een dolle achtbaan van een film, waarin de makers goed gebruik maken van enerzijds de kunstgreep om verschillende personages in aparte plotlijnen tegelijkertijd te volgen, en anderzijds de ongelooflijke mogelijkheden die de moderne CGI bieden – wie de film heeft gezien weet wat ik bedoel, wie dat nog niet heeft gedaan kan het zich bijna niet voorstellen. Het is inherent aan het centrale plotgegeven dat Strange weinig "thuis" (in Kamar-Taj of een "sanctum") is en dus enigszins vaste grond onder de voeten mist, waardoor het verhaal ook wel een soort ademloosheid op mij overbracht, alsof de film mij te weinig ruimte gaf om af en toe even na te denken en me op te laden voor de volgende bizarre sekwens, maar dat zal misschien beter "vallen" bij de volgende kijkbeurt die deze film zeker verdient. Uitstekend acteerwerk ook van Elizabeth Olsen, wier emotionele climax en uiteindelijke inzicht de film naar een hoger plan (voorbij gevechten, explosies en CGI) tillen.

Redelijke Marvel na een aantal matige in de reeks. Het verhaal is wat eenvoudig en wordt, net als in de laatste Spider-Man complex gemaakt door het hele multiverse geneuzel. Waarbij Spider-Man ten onder ging aan de overdaad van de multiverse, blijft deze film verrassend genoeg boeien en stevig overeind. Raimi weet er en spannend en actierijk spektakel van te maken met een aardig duister randje. Het acteerwerk is prima. Visueel is het smullen geblazen met fraaie special effects. Prima film. 3.5/4.0

Toch maar weer eens een superhelden film geprobeerd maar dit is niets voor de oudere generatie. Eindeloos schieten met lichtflitsen en beschermen met 'shields'. Geen zin meer in. Zal wel weer goed aflopen maar daar had ik geen zin om op de wachten...

Ik ben echt een Marvel fan! (De films) de strip lees ik niet maar ik vind de films, meestal, geweldig!

Maar deze film kon me niet echt boeien! Ondanks dat het mooi gemaakt is, irriteerde ik me aan de cgi!

Het is “mooi” maar het ziet er desondanks altijd nep uit! Misschien reageer ik mij nu onterecht af op deze film, maar ik zie liever ‘practical effects’ dan PlayStation 5 achtige cgi!

Het verhaal is wel boeiend, simpel maar vermakelijk! Maar toch uitgezet!

Hier had ik toch wel hogere verwachtingen van. Het hele multiverse aspect sprak me wel aan, Raimi in de regisseursstoel was een plus, en dat de film doordrenkt zou zijn door een soort van horrorsausje klonk intrigerend. Die horrorelementjes (horror voor 'kinderen', welteverstaan) zitten er zeker in en vormen meteen ook het grootste pluspunt van deze Multiverse of Madness, maar voor de rest wist de film mijn verwachtingen niet echt tegemoet te komen of in te lossen. Er wordt vooral weer heel erg op veilig gespeeld, en het clichématige verloop van het verhaal kan je ook wel weer gewoon zelf invullen. Nergens verrast de film, nergens wordt het enorm creatief of inventief. Terwijl een concept als dit natuurlijk oneindige mogelijkheden biedt op dat vlak. Scènes zoals het initiële springen van realiteit tot realiteit, met o.a. de stripboekwereld, of het gevecht met de muzieknoten, zijn momenten die er bovenuit springen. Raimi had op veel momenten verder mogen gaan wat mij betreft. Al blijft de vraag hoeveel keuzevrijheid de individuele regisseurs bij Marvelfilms hebben. De horrorinvloed komt overduidelijk van Raimi's hand, maar daarbuitenom had eender wie in de regisseursstoel kunnen zitten. Zombie Strange was overigens een fijne uitvinding, en over het algemeen was het hele segment in het kasteel van Evil Strange tof, en mooi vormgegeven. De overdaad aan CGI maakt het geheel af en toe wat zielloos, maar de effecten zien er niettemin prima uit. Het kleurgebruik is fel, maar het geeft een fantasievolle touch aan het geheel.

Verder vind ik Dr. Strange één van de leukere overgebleven helden uit de Marvelstal, en weet Cumberbatch altijd wel te overtuigen. Zo'n solo-film draagt ie gemakkelijk. Maar vooral Elizabeth Olsen is fantastisch als de villain, en kan lekker wat schmieren. De andere personages/acteurs weten dan weer vrij weinig toe te voegen; dat hele stuk met de Illuminati kwam zelfs enorm dom en uitermate belachelijk over.

Een 3'tje dus. Of dit allemaal nog ergens naar toewerkt, geen idee. Het zal ook wel. Maar de recente Marveldelen zijn als losse films nog wel vermakelijk genoeg op zich.

De special effects zijn magnifiek, het verhaal onbegrijpelijk. Ik heb dan eigenlijk ook geen enkele Avenger film gezien en kon dus sommige events uit vorige Marvel films niet plaatsen. Slechter nog : blijkbaar wordt er ook naar de miniserie WandaVision gerefereerd... Ruikt toch allemaal naar overdreven commercie. Raimi leek nu op het eerste zicht wel een enorm goede keuze voor deze film. Hij regisseerde al de Spider-Man films, en zijn horrorfilmverleden rispt weer op met een leuke zombieversie van Strange... Dus naar visuals toe voelt het bijzonder beheerst en professioneel aan. Maar ja, dan heb je een chaotisch narratief met weinig houvast om je aan vast te klampen... Meegaan in dit totaal onzinnige universum blijft toch moeilijk voor mij.

Wow, wat een verbetering gezien het makke eerste deel. Nu moet je als kijker wel de Avenger films en sommige andere Marvel films gezien hebben want anders wordt het één chaos om het verhaal te kunnen volgen. Ik zie nu ook pas waarom de film een positief gevoel achter laat want de regisseur is niemand anders dan jawel Sam Raimi, de regisseur van de Spider-Man films en Evil Dead. Dat laatste gegeven wordt ook wel duidelijk gemaakt in deze film want deze Marvel film past Raimi wel een paar horrorelementen toe, nl. een zombie Dr Strange, een paar enge close-ups en meer kills die je soms niet ziet aankomen. Het verhaal is te volgen indien je wat kennis hebt over de Marvel wereld en er zitten een paar verrassingen in de film zoals een compleet ander Marvel team in een parallelle universum. Maar het grootste pluspunt zijn wel de fantastische beelden. Gave monsters, knappe actiescènes en de vlucht doorheen de verschillende universums is ééntje die bij zal blijven. 7,5/10

Marvel, lijkt een beetje de draad kwijt te zijn. De hele ‘Multiverse’ constructie, viel eigenlijk al in het water voordat het begon. Projecten werden verschoven, scripts werden hals over kop, opnieuw herschreven. Alles wat Marvel lijkt uit te brengen, is pure middelmaat en soms zelfs ondermaats na Endgame.

Spider-Man, was een succes. Alleen niet echt door het verhaal. Maar omdat de constructie, ervoor zorgde dat het enorme nostalgie kon loslaten op de kijker.

Doctor Strange in the Multiverse of madness, faalt al bij het feit dat je eigenlijk de serie ‘Wandavision’ moeten hebben gezien. Om haar motief enigszins te begrijpen, of in ieder geval. Dat het geloofwaardig overkomt.
Alleen heel eerlijk, who the hell, zit te wachten om een enorme middelmatige serie te kijken, om bij te zijn met het verhaal? Niemand.

Deze film is ook wederom complete middelmaat. Dat terwijl Doctor Strange, eigenlijk de beste Avenger is die nog over is. Ook dit hele verhaal, had het uithangbord van fase 5 moeten zijn. In plaats daarvan, zal ook deze film in de vergetelheid belanden.

Wat ook niet mee helpt, is dat Marvel fanboys, fantastische theorieën loslieten op deze film, die niet of héél middelmatig uitgevoerd werden. De ‘Illuminatie’ werd op het internet groot gehyped over wat het kon zijn. Theorieën over een Tom Cruise als Iron Man variant, slingerde in het rond. F4 dat hier een soort introductie zou doen. Eindstand was het enige dat uitkwam, van die theorieën. Dat John Krasinski inderdaad ‘Mr. Fantastic’ zou zijn. Nou, ook dat was van korte duur. De hele illuminatie heeft nog geen 2 min screentime gehad.

Tòch heeft de film zeker ook zijn plus punten. De visuals en het edit werk, waren werkelijk subliem. Hiervoor hoor je écht Oscars te krijgen. De battles, waren bij vlagen best vet en de muziek was ook okay.

Maar al met al, wederom een teleurstellende MCU film.