Against the Ice (2022)

Aardige film over twee mannen die een expeditie ondernemen naar een onbekend gedeelte van Groenland. Dit waargebeurde verhaal speelt zich af aan het begin van de vorige eeuw. Een avontuurlijke onderneming, maar het verloop is vrij voorspelbaar en daardoor mist de film wat spanning. Toch best onderhoudend. Uiteraard genoeg prachtige plaatjes van het landschap en Nikolaj Coster-Waldau en Joe Cole doen het prima samen.

Een boeiende film gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Met name de omstandigheden waarin de hoofdrolspelers verkeerde en welke beslissingen ze maakte hield mijn aandacht erbij. Vooral de waanzin die ontstaat na dagenlang hopen op redding was goed uitgewerkt in het laatste deel van de film. Ik begrijp daarom niet zo goed de lage score hier op Moviemeter, op IMDB heeft deze film een score van 7,7 waar ik mij prima in kan vinden. Eindelijk weer een normale film met goed acteerwerk die indruk maakt, voor mij een dikke 3,5 waard.

Audiovisueel een mooie ervaring om te kijken, maar je wordt wel midden in het verhaal gedropt en het duurde net wat te lang voordat ik in de film kon komen. Erg veel moeite wordt er niet gedaan om de kijker mee te trekken in het avontuur.

Wat volgt is een Nova Zembla achtig verhaal waarin twee bemanningsleden een aantal jaren moeten overleven ergens in het uiterste noorden van Groenland. Er wordt te vaak een tijdsprong gemaakt van een dag of 100 dat je nooit echt het idee hebt dat ze in een totale desolate omgeving tegen de verveling vechten. Door de tijdsprongen zijn ze continu bezig en heb je nooit echt het gevoel dat ze daar jarenlang zitten. Pas in de laatste 20 minuten wordt het tempo wat omlaag gegooid en begint de fysieke en mentale aftakeling wat meer aandacht te krijgen. Dit was dan wel weer erg sterk gedaan en vooral de wisselwerking tussen Coster-Waldau en Cole is het kijken van de film waard.

Een blijvende indruk zal het niet achter laten, daarvoor speelt de film iets teveel op save.

3,0*

Sympathieke, goedbedoelde maar uiteindelijk te weinig onderscheidende film gebaseerd op waargebeurde feiten, over Ejnar Mikkelsen (Nikolaj Coster-Waldau) die in 1909 een expeditie naar Groenland leidt. We hebben dergelijke verhalen eerder en vooral beter gezien; hier wordt simpelweg te weinig afgezien en visueel ziet alles er net niet geloofwaardig genoeg uit, hoe mooi alles ook in beeld is gebracht. De twee hoofdrolspelers maken veel goed (Joe Cole is hier ook prima) en de film is best onderhoudend, maar het laatste half uur is doorbijten.

Ondanks dat het grotendeels op locatie (Groenland en Denemarken) is gefilmd komt de echte kou, pijn en desolate niet echt binnen op je scherm. Ook al ziet het er wel gewoon goed uit. De vergelijkingen is misschien niet helemaal eerlijk, maar dat deed The Revenant toch een stuk beter.

Het middenstuk is verder wel erg in orde. Prima acteerprestaties, boeiend plot. Aan het einde is wat minder. De tweede keer dat ze even heen en weer gaan voelt wel wat afgeraffeld bijvoorbeeld.

3,0*

Matig.

Verhalen zoals Against the Ice zijn al vaker en al beter gedaan. Nikolaj Coster-Waldau en Joe Cole kunnen te weinig doen en/of maken te weinig indruk om er een echte zware survival van te maken. De psychologische dingetjes komen vrij amateuristisch aan bod, maar ook het overleven is wat gezapig. Na een tijd belanden beide heren in een barak waar ze dan, zo vertellen de titels ons, een hele poos vertoeven.

De honden die één voor één sneuvelen: daar had ik mee te doen; al de rest blijft slechts matig interessant. Dat er een hoop mooie beelden van het desolate en besneeuwde Groenland geschoten zijn, mag duidelijk zijn. Dat is ook maar het minste wat je kan verwachten. Een beer van matige CGI-kwaliteit daarentegen..

2,5

Interessante film over twee ontdekkingsreizigers die de ontberingen en koude van het hoge noorden trotseren uit vaderlandsliefde en uiteindelijk ook een beetje eigen roem. Zo heel erg veel gebeurt er eigenlijk niet en de film is eerder een aaneenschakeling van weidse sneeuwlandschappen.

De film beslaat pakweg een tweetal jaar en je dat niet zo eenvoudig oplost, komen de vele sprongen in het verhaal de intensiteit van de film niet ten goede. De koude, eenzaamheid en verveling om er maar enkele te noemen, komen daarom te weinig uit te verf. Die sprongen kunnen wel, maar men had er beter voor geopteerd om één stuk extra te belichten om aan te duiden waarom het een haast onmogelijk avontuur was. Nu leek het alsof het "niets" was om de tocht zelfs 2x af te leggen, en dan dus 1x zonder honden (!)

Niet 100% overtuigd dus door de film al heb ik er me zeker bij vermaakt. Niet spectaculair allemaal, maar het doet me wel stilstaan hoe ontdekkingsreizigers op de polen of in de tropen gewoon stukken grond claimden alsof het de normaalste zaak van de wereld is, als je maar de eerste bent én je het kan bewijzen.

Nova Zembla wordt hier al aangehaald, en ik ben het er mee eens: het plot van deze film heeft sterke gelijkenissen. Ook hier moeten de hoofdpersonen in een ijzige omgeving overleven in een hut gemaakt van hun schip dat vast is komen te liggen in het ijs. En ook hier wordt er een vrouw geforceerd de film ingeschreven ofschoon ze weinig met het verhaal van doen heeft.

Zeker geen geweldige film, want weinig memorabel, maar wel stukken beter dan Nova Zembla, al is het maar omdat die vrouw wat minder irritant in beeld gebracht wordt. Maar vooral omdat de film met aandacht gemaakt is, de beelden bij vlagen mooi zijn en de acteurs erg geloofwaardig hun rol neerzetten. 2,5*.

Aardig drama. Het verhaal is gebaseerd op feiten en dat maakt het nog enigszins interessant. Maar eigenlijk is het de zoveelste film over het overleven in de kou. We hebben het allemaal al eens eerder gezien. En ook deze film bewandelt de vertrouwde paden zonder ook maar iets af te wijken. Verder niks mis met deze film. Het verveelt geen moment, het acteerwerk is prima en visueel ziet alles er fraai uit. Niks bijzonders, maar wel goed te doen. 3.0

Dit is zeker en vast een filmgenre waar ik voor te vinden ben. Films m.b.t. ontdekkingsreizen of queesten ter land of ter zee (en desnoods in de lucht) bekijk ik steeds met veel plezier.

Deze film kon wat mij betreft de verwachtingen grotendeel inlossen, al ben ik het ook eens met de kritiek van de meesten hier. Behalve het laatste half uur van de film: dat vond ik een heel stuk minder. Ik vond net het begin en het eerste uur van de film heel sterk: een erg leuke sfeer in de gestrande boot en eenmaal de tocht van start ging voelde je als kijker mee de adrenaline en de nieuwsgierigheid, iets wat er bij Joe Cole ook duidelijk van af droop. Eveneens dat gemengde gevoel van enerzijds de schoonheid van het bij momenten prachtige besneeuwde landschap onder een stralende zon en anderzijds het sombere en desolate landschap vol gevaren.

Naderhand ging het een beetje bergaf aangezien er te vaak grote tijdsprongen gemaakt worden, waardoor het lijkt alsof het allemaal niet zo veel voorstelt. Iets meer problemen (zoals bevroren ledematen, écht sterven van de honger, ... kwamen eigenlijk nauwelijks aan bod of werden te veel naar de achtergrond verschoven). Alleen de honden die één voor één afvallen vond ik dan weer plausibel, maar dan ook wel heel erg zielig om zien daar ik een grote dieren- én vooral hondenliefhebber ben.. Het tempo dat in begin van de film wat te hoog lag, ging dan het laatste half uur wél opeens drastisch omlaag. En dat had nu net niet gehoeven, dat deel van de film sprak me het minste aan.

Zeker een film die de moeite waard is om te bekijken, vooral het eerste anderhalf uur, maar hier en daar wringt het toch wat en zijn er zaken die beter konden.

Mweh, niet echt indrukwekkend ook al sprak het thema me wel aan. Maar de uitwerking is wat saai en oninteressant. De beelden van de besneeuwde landschappen zijn mooi, maar echt goed camerawerk is er ook weer niet. En heel eerlijk, ik kreeg ook nooit het gevoel dat de mannen echt zwaar hebben moeten lijden, ondanks dat ze in een totaal verlaten gebied in barre weersomstandigheden waren. Een film als The Revenant is op dat gebied echt vele malen beter.

2,5*

Het potentieel zat er echt wel in, maar het komt er helaas nooit echt uit. Wat een psychologisch afmattende en/of spannende overlevingsfilm had kunnen zijn, is nu vooral.. tja, eentonig. Against the Ice heeft zeker enkele goede scènes te bieden, maar de film weet desondanks nooit echt op te leven. Scènes als de slee die aan de afgrond hangt, de ijsbeeraanval of het oversteken van het dunne ijs hadden veel intenser in beeld gebracht kunnen of moeten worden; de levensgevaarlijke en barre omstandigheden in het Noordpoolgebied kwamen op deze manier niet echt indringend over. Verder bestaat de film vooral uit een constante herhaling van (het snel overwinnen van) obstakels en gesprekjes/geruzie tussen beide mannen, wat leidt tot een, zoals ik al zei, eentonig geheel. Op het einde probeert men dan het psychologische aspect naar een hoger elan te tillen door Coster-Waldau's personage te laten doordraaien, maar ook dit kwam niet geslaagd over. Een beetje gehaast en simpel, en bijna meteen daarna toch een snel happy end.

Wel goed; de sombere muzieknoten ondersteunen zeer goed de beelden van een uitgestrekt en desolaat winters landschap, de sfeer had ietsje sterker gekund maar is nog wel oké, en vooral de acteerprestaties zijn prima. Nikolaj Coster-Waldau is voor mij altijd een must see, en ook Joe Cole doet dat goed. Het is geen acteursfilm in de zin dat ze echt het beste in zichzelf naar boven moeten halen (nog een gemiste kans..), maar ze hebben evenzeer wel een fijne présence.

2.5*. Er had meer in gezeten.

Ik was positief verrast door deze film. Nee, het haalt niet het niveau van The Revenant (Film, 2015) maar ik vond deze film sterker dan Nova Zembla (Film, 2011).

Veel van de film is opgenomen op locatie: prachtige beelden die al helpen om je in het verhaal te trekken. De acteurs spelen erg sterk en hebben een goede chemie. Het verhaal dat ca. 3 jaar duurt wordt in 1h45 verteld, dus je moet concessies doen. De tijdsprongen is daar een voorbeeld van. Mij stoorde het niet maar het is wel goed om je bij een tijdsprong even in te beelden en voor te stellen hoeveel tijd er gepasseerd is. Het afzien is er zeker, maar niet overdreven. Als je gaat voor een makkelijke actiefilm kan dat tegenvallend zijn. Echter, als je een historische film wilt zien vind ik dit juist een sterk punt: de film blijft dicht bij het originele verhaal en er is weinig extra spanning verzonnen om de kijker tevreden te houden. Voor mij gebeurde er meer dan genoeg om elke minuut te boeien. Eigenlijk kan ik weinig echte kritiekpunten noemen. Voor mij blijft op 3,5 ster hangen omdat er ook geen 'wow' factor is (wat dus deels samenhangt met het feit dat de film trouw wil blijven aan de feiten). Al met al een prima film die voor mij veel beter uit de verf kwam dan ik op basis van de scores had verwacht. Aanrader voor iedereen die van dit soort films houdt.