Occhiali Neri (2022)

Argento is back.

We zien wel vaker dat regisseurs hun eigen creatie in hun oudere dagen weer tot leven proberen te brengen. Dit keer wordt de microfoon om dat te doen dus doorgevoerd aan Argento. Niet dat hij dit soort films echt heeft uitgevonden, maar zijn rol hierin was toch wel aardig groot te noemen en het valt terug te herkennen in deze film.

Genoeg marketing toen deze film werd aangekondigd, maar het mag wel duidelijk zijn waarom dit uiteindelijk niet is uitgebracht in de bioscopen hier. Dark Glasses is erg een eigen dingetje dat zijn inspiratie trekt uit voorgaande resultaten die Argento heeft geregisseerd. Al vroeg valt bijvoorbeeld al een moord te aanschouwen in de stilering van de overkills uit Argento's andere films. Tot op dit punt zat ik er ook zeker van te genieten.

De moderne inslag weet voordelig te zijn en kan makkelijk verhinderen dat het makke acteerwerk te veel roet in het eten gooit. Eenmaal we dan echter de helft naderen van de film krijgt het verhaal zelf aanzienlijk meer voorrang en komt toch uit op een film die eerder belachelijk is en nauwelijks meer een horrorfilm te noemen is. Argento heeft wel vaker voor de omslag naar fantasie gekozen, maar deze film weigert dat te doen. Des te vreemder dat het dan toch richting die kant stuurt na enige tijd maar er niet volledig voor gaat.

Een onbevredigende finale en een laatste halfuur dat veel te donker wordt belicht verhinderen dat deze film zijn zeer degelijke eerste helft naar een goed einde kan brengen. Voor enige tijd heeft Argento zijn film namelijk goed onder controle. Lekker modern, knap kleurrijk ook, maar uiteindelijk te hebberig in het streven naar originaliteit. Ik denk dat een wat authentiekere aanpak als in het gewoon overdoen van de elementen die Argento zo populair hebben gemaakt beter hadden gewerkt. De film die je nu ziet, is nauwelijks echt nostalgisch te noemen.

Deze Italiaanse Horror / Mystery film was gisteren op "Film1" de première film om 20:30 uur en het bijzondere daarvan was dat "Giallo" specialist Dario Argento (inmiddels 82 jaar), die wereldberoemd is om zijn stijlvolle en bloederige horrorfilms (zijn beroemdste film is waarschijnlijk "Suspiria (1977)"), ervan de regisseur is en zijn dochter Asia Argento erin een rol heeft en deze haalt het einde van de film niet. Dus Dario laat in deze film zijn eigen dochter vermoorden (wordt gewurgd)

"Dark Glasses" vertelt het verhaal van luxe callgirl Diana (Ilenia Pastorelli), die blind is geraakt na een mislukte aanval van een seriemoordenaar die het gemunt heeft op callgirls. Ze neemt een Chinees jongetje, te weten Chin (Andrea Zhang), onder haar hoede wiens leven ook abrupt is verstoord door dezelfde seriemoordenaar. Hij zal haar bondgenoot worden in haar strijd om voor eens en voor altijd af te rekenen met deze angstaanjagende maniak.

"Dark Glasses" is een film waar de liefhebbers van het genre echt nog wel van zullen kunnen gaan genieten (gelijk al vanaf de opening met de introductie van Diana en de zonsverduistering). Ondanks dat het verhaal zich afspeelt in onze moderne tijd (de glorieperiode m.b.t. giallo waren de jaren 1960 tot 1980), heeft de film wel een heerlijk ouderwets Italiaans sfeertje. Iets wat je als enorm simplistisch en goedkoop zou kunnen omschrijven, maar dit zijn juist ook de dingen die bij weten te dragen aan de zeer specifieke sfeer van een goede giallo.

Het zijn immers ook films die nooit om hun spektakel draaien, maar wel om hun sfeer, muziek (vaak synthesizer muziek), enorme creativiteit, bloederige en schokkende momenten en een verhaal die makkelijk te volgen is, maar altijd bol staat van de spanning en goede mysterie. Dit zijn echter vrijwel allemaal dingen waar "Dark Glasses", wat meer moeite mee heeft.

Probleem met de film blijft voornamelijk dat het niet bijster goed geschreven is. Het concept is heel aardig, maar wat de film hier uiteindelijk mee weet te doen is toch wel teleurstellend te noemen. Zo wordt de mysterie en spanning matig opgebouwd, op de goed geschoten autoachtervolging en de daarop volgende gruwelijke autocrash na dan, waardoor het verhaal uiteindelijk veel te weinig te bieden heeft. Een giallo kan simpelweg omschreven worden als een mix tussen een slasher en een detectiveverhaal. Met name het detectiveverhaal laat wel erg veel steken vallen. Zo worden er nauwelijks verdachte personen in het verhaal geïntroduceerd en wordt het hoe, wat en waarom van alles nooit echt interessant gemaakt.

De seriemoordenaar, te weten Matteo (Andrea Gherpelli) die een hondenfokker is, zien we al na circa 12 minuten in beeld als hij langs gaat bij Diana voor een wip. Maar omdat Diana hem vindt stinken naar zweet, moet hij eerst een douche nemen. Als hij daarna na lange tijd onder de douche vandaan komt. zegt de wachtende Diana ietwat geïrriteerd tegen hem:

"Nou? Wat deed je al die tijd?"

Waarop de seriemoordenaar zegt:

"Ik stonk toch? De groeten, slet."

Als hij dan vertrekt gaat Diana later op de dag langs bij een klant, waarbij het op een ruzie uitloopt omdat de klant bijzondere wensen heeft. Hij wilt namelijk Diana vuistneuken en dat soort dingen doet ze niet. Daarbij wordt dan ook gezegd:

Diana: Ik weet wat vuistneuken is, maar die smeerlapperij doe ik niet.
Klant: Hoezo niet? Ik zorg dat je klaarkomt.
Diana: Ik wil niet klaarkomen en zeker niet bij jou. Oké?

Als Diana dan na de ruzie (ze spuit hem iets in het gezicht en schopt hem in zijn kruis) vertrekt en in haar auto stapt, heeft de seriemoordenaar het op haar voorzien en achtervolgt hij haar in een wit bestelbusje. Daarbij veroorzaakt hij een auto ongeluk, waarbij Diana op een andere auto terecht komt waarin een Chinees gezin zit. Diana raakt daarbij blind, de vader van het Chinese gezien komt daarbij om het leven, de moeder raakt in coma en hun zoon Chin raakt ongedeerd.

Daarna krijgt Diana hulp van Rita (Asia Argento), die werkzaam is voor een organisatie die blinden helpt, waar ze ook bevriend mee raakt en die haar ook helpt aan een blindengeleidehond, te weten de herdershond Nerea. Daarna gaat ze op bezoek bij Chin die in een weeshuis verblijft en Chin raakt gehecht aan haar en samen trekken ze dan met elkaar op en probeert de seriemoordenaar, die haar blijft achtervolgen, haar alsnog te vermoorden. De seriemoordenaar vermoordt overigens ook nog wat andere personen zoals de rechercheurs Jerry (Guglielmo Favilla) en Bajani (de mooie Maria Rosaria Russo).

De film weet als geheel eigenlijk ook weinig te boeien en begint zich naar verloop van tijd ook wat voort te slepen, waardoor het wat vervelend wordt om te kijken, ondanks dat de film nauwelijks langer dan 80 minuten duurt. Het is zelfs wel wat schrikbarend te noemen hoe weinig creatief de film met zijn concept weet om te gaan. Een giallo waarin de vrouwelijke hoofdpersoon, die opgejaagd wordt door een seriemoordenaar, blind is. Dat klinkt toch als iets waar je als film enorm creatief mee om zou kunnen gaan springen en waardoor je dingen ook enorm spannend om te kijken zou kunnen gaan maken. Maar nee, uiteindelijk draagt het zelfs niet heel erg veel bij aan het verhaal dat Diana blind is. Het is uiteindelijk niet meer dan een gimmick. Iets om de film interessant en creatief te laten klinken, maar ook iets waar de film zelf dus veel te weinig mee weet te doen.

Over het algemeen blinken giallo's ook nooit echt uit door hun goede cast en dat is in deze film ook niet anders. Ilenia Pastorelli, die we ook een paar keren naakt (haar borsten) zien (één keer bij een klant en één keer als ze uit de douche komt), is nooit heel overtuigend als blind persoon, waarbij het meer lijkt alsof ze voornamelijk Stevie Wonder of Ray Charles had bestudeerd, die ook altijd een zwarte zonnebril ophadden. Maar omdat ze er niet onaardig uitziet is dat nog niet zo erg. Wat echter erger is, is dat een grote rol ook weg is gelegd voor een jong kind, namelijk de Aziatische Andrea Zhang.

Een jong kind in een film is altijd een enorm risico, aangezien kinderen over het algemeen vaak niet de beste acteurs zijn, wat met name ook veel van de spanning voor een film als deze kan verpesten. Dit is helaas dan ook het geval voor "Dark Glasses", waarin Andrea Zhang het niet lukt om uit te blinken. Het is echter niet helemaal eerlijk om hem hier alleen de schuld van te geven. Zijn rol is ook veel te groot gemaakt in de film, wat vrij ongebruikelijk is voor een film voor volwassenen, die voornamelijk om dood en verderf draait.

Dat laatste is natuurlijk van toepassing op de seriemoordenaar in deze film, die op het einde door Diana herkent wordt aan zijn geur en die uiteindelijk wordt doodgebeten (in de keel) door Diana's blindengeleidehond Nerea en dat was best grof om te zien. Daarna wordt Chin nog opgehaald op het vliegveld door een nichtje van hem die voogdij krijgt en die net zoals Diana ook haar geld verdiende in de prostitutie In het laatste shot van de film zien we dan nog Diana en haar blindengeleidehond, die dan nog haar enige vriend is.

Er zijn zekere nog wel wat elementen in de film aanwezig die de liefhebbers van ouderwetse giallo's zullen plezieren, maar met name het verhaal zorgt ervoor dat "Dark Glasses" nooit weet te overtuigen of echt indruk weet te maken als een genrefilm. Al met al kan ik "Dark Glasses" dan ook niet echt een geslaagde film noemen.

En als afsluiter gisteren nog even aan de Argento, wat een verrassing dat een dag eerder deze film uitgezonden werd op filmbox. Een Argento zomaar op tv dat gebeurt toch niet vaak lijkt mij, en is daarmee zeker een kans die ik niet laat liggen want mijn laatste Argento is toch alweer even geleden. Nu verwachtte ik er niet veel van wegens het lage cijfer, en voldoende is het allerminst, toch is de hand van de meester hier en daar wel voelbaar.

Om te beginnen betreft het een Argento, dus pak de bingokaart er maar bij. Vrouwen? Check. Naakt? Check. Supense? Check. Stijl? Check. Gore, bloed en doden? Check, check en nog eens check. Om daarna als eerste de soundtrack aan te halen die geweldig is, ditmaal geen Green Goblin, Morricone of iets anders van Italiaanse bodem maar ene Rebotini en daarmee iets dat verrassend sterk is en geheel in de stijl van de Argento films betreft. Ik kan het niet genoeg benadrukken hoe goed de soundtrack is en wellicht het sterkste punt van de film. Buiten dat mag het begin er nog wel zijn, is de stijl en duistere sfeer wel des Argento's en lijkt de film, hoewel niet goed, best wel te voldoen.

Maar helaas wordt het middelmatige niveau daarna niet vastgehouden tot het einde. Zo is Pastorelli eigenlijk niet heel best in haar rol, zie ik ook weinig in de wisselwerking met Chin, een bondgenootschap die ik sowieso erg raar vind, vind ik de politie ook erg dubieus zomaar te schieten op een witte bus en wordt het geheel daarna steeds minder. Zo vind ik dat gedoe met die slangen helemaal niet op zijn plek en komt de vechtpartij tussen de moordenaar en de twee jagers erg gekunsteld en nep over. En alsof het nog niet erger kan, verdwaal dan ook nog maar en raak elkaar kwijt in het bos. Nee, scriptmatig is dit om te huilen hoewel ik het einde van de moordenaar dan wel weer leuk bedacht vind.

Deze Argento komt totaal niet in de buurt van de betere films en kan eigenlijk best overgeslagen worden. Sowieso wel hulde voor de mooie soundtrack maar verder is dit niet veel soeps en meestal zijn de mindere Argento's best nog wel te doen en spreek dat dus voor zich.

Giallo en Argento's films weten mij vaak wel te interesseren door het gebruik van de typische kenmerken van dit soort films. Ook hier in deze giallo van Argento komen de meeste kenmerken wel tot hun recht zoals een paar goede kills, aandacht voor sfeer, soundtrack, naakt en aankleding. Opmerkelijk is dat dit verhaal van Argento op zich weet te beklijven gezien de opening en het thema rond blindheid. Helaas doet Argento er te weinig mee door de inbreng van een kind waardoor vooral de spanningskracht daalt en ook dat de uitwerking van een moordenaar die het voorzien heeft op een blinde dame niet tot zijn recht laat komen. Hier zat duidelijk meer in. De dochter van Argento doet ook weer mee als Rita die werkt voor een organisatie die blinden helpt. Troeven zijn dus vooral een sterke soundtrack en twee knappe effectieve kills. Best vermakelijk, maar gezien het concept lagen de verwachtingen wel hoger. 6/10