The Last Duel (2021)

Hoewel The Last Duel langzaam opbouwt en het in het begin even wennen is aan het archaïsche taalgebruik en de middeleeuwse gebruiken, wordt het verhaal tijdens het kijken steeds interessanter. De vertelstructuur is fragmentarisch, iets wat in het begin nogal vreemd lijkt, maar omdat het een verhaal is dat vanuit drie perspectieven wordt verteld (vergelijkbaar met Kurosawa's Rashômon), weet het toch te boeien. Vooral de tweede helft vond ik meeslepend, mede door het wrange perspectief van Marguerite de Carrouges.

Het acteerwerk was prima, met name Jodie Comer, Adam Driver en Matt Damon, al vind ik de eigentijdse (Amerikaanse) accenten en bekende gezichten wat afleiden; het doet toch een beetje afbreuk aan de geloofwaardigheid. En dat terwijl de sets en muziek prachtig zijn.

Het blijft uiteraard een Ridley Scott epos en dat betekent dat alles weer behoorlijk aan de lange kant is, 2,5 uur. Desalniettemin toch wel goed mee vermaakt door de sterke rolbezetting en visuele aankleding.

4 - *

Nieuwe Scott.

Een erg wisselvallende regisseur voor mij. Waarschijnlijk omdat hij meer de keuze geeft aan rust en sfeer, terwijl ik liever wat beweging en tempo zie. Zijn verhalen zijn wel vaker omgevingen waar ik liever wat snelheid in wil zien, maar Scott blijft zitten en wil alles zo overzichtelijk mogelijk en duidelijk in beeld brengen. In dit geval pakt dat goed uit.

Denk niet dat de nieuwe generatie met de flop te maken heeft. Ik denk eerder dat we in deze tijden niet zo zitten te wachten op langdurige en middeleeuwse vertellingen die zich kenmerken in een verdrietige en droevige sfeer. Er zit geen humor, luchtigheid of vrolijkheid in The Last Duel. Daar mikt Scott overduidelijk op, maar het zorgt er ook voor dat dit wel enige aandacht van de kijker vereist.

Knap afgewerkte film op het visuele vlak. Erg grauwe, sterke cinematografie die de omgeving goed naar voren brengt. De film voelt geregeld vuil en somber aan dat ideaal past hij het centrale punt dat het duidelijk wil maken. Dat wordt bijgestaan door meer dan redelijk acteerwerk. Vooral Comer valt op, die Driver en Damon er zonder al te veel moeite uitspeelt. In de derde akte wordt haar personage wat aanweziger. Raar dan ook dat ze bijna volledig genegeerd wordt in de eerste 90 minuten.

De film duurt inderdaad te lang. Scott is door de jaren heen nogal arrogant geworden, maar dat zorgt er wel voor dat hij doet wat hij zelf wil. Het zorgt echter ook voor vertellingen waar een heel halfuur afgehaald kan worden. De kern kan in een aantal zinnen onderbouwd worden, maar waarom er dan toch zo lang nodig was om dit over te brengen aan de kijker is me niet helemaal duidelijk.

Wel is het een meer dan redelijke productie geworden die laat zien dat Scott nog altijd een degelijke regisseur kan zijn. Ik ben geen fan van al zijn films, en vooral niet zijn nare persoonlijkheid, maar wel van zijn audiovisuele afwerkingen die er wederom gelikt uitzien. De focus naar detaillering in deze film is een soort dat je niet vaak meer ziet in tegenwoordige films, en al helemaal niet in de recentelijke superheldenfilms.

Aantal off-topic berichten verwijderd.

Het eindgevecht red de film, net nog 3 sterren.

Zeer krachtige film. Wauw...

Voorop: dit is geen film voor de gemiddelde filmkijker van tegenwoordig. De film is op kalm tempo en herhaalt eenzelfde gebeurtenis drie keer vanuit een ander perspectief. Ik moest in het begin wel even uit de Superhelden, Star Wars vs. Bourne-vibe komen, maar dit soort films vond en vind ik geniaal. Een aardig minpunt: het geheel speelt zich af in 14e eeuw..... Frankrijk, en daar was behalve de namen van de personages, weinig van te merken. Niet dat er slecht geacteerd werd of dat het verhaal niet knap verteld werd, maar dat dit wel wat afbreuk aan de authenticiteit. Desalniettemin: muziek, acteren, het verhaal... ik vond het geweldig. Maar nee: deze film is ZEKER niet de gemiddelde wat lichtere rolprent voor de snelle generatie van nu.

Sodeju dat gemiddelde haha.

Het begin al ergerlijk met Amerikanen met een heel slecht Brits (??) accent die door 14de eeuws Frankrijk banjeren.

Dan zie je Matt Damon en Ben Affleck in ridderpakjes wat vooral op de lachspieren werkt. Je hebt geen moment het idee naar echte personages te kijken.

En vervolgens krijgen we een Rashomon- style vertelling die, eerlijk is eerlijk, weinig verheffend maar niet zo slecht is.

En dan 2,5 uur lang.

Je moet er maar zin in hebben

Vanacht bekeken. Geweldige film. Brute actie, knap geregisseerd, sterke cast. Verteld vanuit alle 3 de hoofdpersonen hun standpunt. Zo onderschat. Ridley Scott op zijn best.

De opzet van het verhaal kan je vergelijken met de klassieker Rashomon, want je krijgt telkens hetzelfde verhaal te zien vanuit het oogpunt van de drie hoofdpersonages. Dus vaak ook hetzelfde, alleen in details verschillend. De cast weet het verhaal overtuigend te brengen, alleen Damon komt wat geforceerd over. Jodie Comer is wel de troef in deze film en weet haar rol sterk te brengen, al komt dit vooral naar voor in haar visie van de feiten die trouwens op ware gebeurtenissen gebaseerd zijn. Leuk is ook de weder samenwerking tussen Damon en Ben Affleck. De aankleding, de locaties en de donkere sfeer in de middeleeuwen zijn pluspunten in de film. Het tweegevecht in de slotscène tussen Damon en Adam Driver wordt heel sterk geregisseerd met aandacht voor bruut geweld en spanning. 7,5/10

Dat vond ik helemaal niet. Hij kwam houterig, saai en onsexy over maar dat was natuurlijk de bedoeling. Of bedoel je z'n Engels accent? Dan vond ik Ben Affleck erger.

AC1 neen, natuurlijk is dat de bedoeling, maar ik vond de rol op de één of andere manier niet zo passend voor Damon. Raar, want meestal zie ik hem wel graag spelen. Gewoon een gevoel.

Erg degelijk, maar wel wat aan de lange duur. De drie perspectieven verschillen ook niet in die mate veel dat er telkens zoveel tijd aan kwijt moest. Solide acteerprestaties met een sterk slot. Nog net 3.5

Het, overigens zeer kijkwaardige, debuut van Scott gaat over een duel en nu, 45 jaar later, komt hij opnieuw met een duelfilm. De cirkel is rond zou L. van Gaal zeggen. Maar net als van Gaal toch nog even doorging ziet het er niet naar uit dat Scott zijn regiestoel aan de wilgen hangt want zie, daar is al een House of Gucci, en volgens IMDb is er nog veel meer op komst.

Hij kan het in elk geval nog steeds. Ondersteund door een enorm budget en een goede cast, dat wel natuurlijk. Het budget geeft hem de kans een 14e-eeuws Frankrijk te laten verrijzen, met statige kastelen en een Notre Dame in aanbouw. Ook zijn er enkele duur uitziende scenes van slagvelden en niet te vergeten, de aankleding is prachtig en tot in de puntjes verzorgd. De cast is prima, al was het even wennen aan Damon's look, met een kapsel dat je eerder in een verschoten trailer in the Midwest dan in Middeleeuws Frankrijk verwacht aan te treffen, en Affleck herkende ik in het begin niet eens met zijn geblondeerde haar. Gek hoe haarkleur iemand een totaal andere uitstraling geeft. Driver vond ik er dan weer vrij modern uitzien maar dat is toch wel een fijne en veelzijdige acteur. De film draait uiteindelijk vooral om Comer, die ik niet kende maar die wel indruk maakt.

De gebeurtenis die al in de plotomschrijving wordt verklapt (die ik gelukkig niet had gelezen voor ik de film keek) wordt vanuit drie perspectieven verteld, waarbij de verschillen vrij miniem zijn, en ook wat voorspelbaar (beide mannen denken de ander te hebben gered bij Limoges). In eerste instantie vond ik het maar vreemd dat de verhaallijn van Jacques vrijwel identiek was aan die van Marguerite, maar het tekent juist het gigantische ego van de eerste, die zelfs als een vrouw duidelijk tegenstribbelt en alleen maar "Nee nee" roept nog van mening is dat ze er van genoot. "Voel je niet schuldig mijn liefste, het was sterker dan wij". Dat geeft de film natuurlijk ook een uiterst actueel thema wat niet iedereen zal smaken.

Heerlijke historische film, bijzonder goed geacteerd door de gehele crew. Dus ook door Matt Damon. Het is het niet omdat hij de minst sympathieke rol heeft van een stuurse, weinig sexy recht-door-zee ridder, dat hij minder goed acteert, wel in tegendeel.

Ook erg genoten van de subtiele verschillen in het verhaal, afhankelijk door wiens oog het gezien wordt.

Jammer dat deze film blijkbaar een flop was aan de kassa, want ik hoop dat zulke films gemaakt kunnen blijven worden. Wat mij betreft leek de film ook maar een uurtje de duren. Niets zo relatief (en irrelevant) als tijd.

Hogeschool cinema geeft ons een kijkje in het adellijke leven in de middeleeuwen in Frankrijk. Geen regelrechte blockbuster maar een, vanuit drie gezichtspunten rustig verteld historisch drama. Het thema is opvallend actueel: blijf van mijn lijf. Het duurt even voor je doorkrijgt waar de film eigenlijk over gaat, want je krijgt eerst de nodige veldslagen te zien die subliem in beeld zijn gebracht. Visueel is de film enorm sterk. Een heel klein minpuntje is dat de vele kastelen die als decor zijn gebruikt er toen ook al eeuwen oud uitzagen, terwijl ze in die tijd juist gebouwd werden.

Juist door het verhaal drie keer te vertellen komen de acteer kwaliteiten van de acteurs goed naar voren, steeds een net iets andere emotie bij hetzelfde voorval, erg knap gedaan! Het is gaaf om bekende acteurs eens te zien in rollen waarin je ze niet direct zou verwachten. Ridley Scott weet hoe hij een verhaal moet vertellen. We hebben het hier over film en niet over geschiedenisles, op mij komt het allemaal behoorlijk authentiek over. Dit is zeker een van de betere films over de middeleeuwen en filmtechnisch staat dit wel op eenzame hoogte.

Tegenvallende film van een top regisseur Ridley Scott. Bij het lezen van let script had ik al zo mijn bedenkingen. Hoe kun je hier een film maken van 2,5 uur. Meest frusterend zijn dan ook de herhaal beelden. Zogenaamd vanuit een ander perspectief. Niets is minder waard. Helaas! De verkrachting blijft een feit in de film. Terwijl het juist zo fijn was geweest als er meerdere conclusies getrokken konden worden zoals gezegd werd in de rechtszaal. En ook op het eind geen fijne twist. Al was dat laatste half uur wel het beste van de film. Tja als ze dat nou ook herhaald hadden met deze andere afloop was de film misschien geslaagd geweest.

Beeld is goed. 4k uitstekend maar geen Nederlandse ondertiteling helaas. Geluid en muziek zijn top.

Film 3,0

Beeld 2k 4,0

Beeld 4k 4,5

Geluid 5,0

Een historisch drama wat vooral in het begin een langzame start heeft.

Daarna gaat het verhaal eindelijk vorm krijgen.

3.5 ***

Toch wel een bijzondere film van Scott. Niet louter een geweldsepos zoals je er wel meer ziet uit die tijden, eerder een vrij gelaagd verhaal rond de positie van de (gegoede) vrouw in de Middeleeuwse hoge kringen. Niet dat dit alles hoeft te verbazen. De algemene opvattingen rond vrouwen is gekend, maar Scott deed zijn best om er iets van te maken. Zij verhaalstructuur vanuit verschillende perspectieven kon ik niet zo goed van elkaar onderscheiden. Ik zag het verschil niet. Hierdoor komt deze gelaagdheid net onvoldoende uit de verf. Men had ook de kijker beter langer in het ongewisse gehouden van wat er gebeurd was...

Wel opmerkelijk waren de kromme gedachtegangen van adel, clerus en rechtbanken. Ik vond die ondervragingen best interessant. Het toonde ook aan hoe sterk God overal vertegenwoordigd is en hoe Hij bepaalt wat de gang des leven is. Niet genoten van de seks? Dan is het ook logisch dat je niet zwanger wordt. Word je zwanger na een verkrachting? Dan zal je er van genoten hebben en ben je eigenlijk een hoer die het zelf gezocht heeft. Blijkbaar komt het bij niemand op dat de oorzaak ook wel eens bij de impotente man gelegen kan zijn ...

Prima duel op het einde ook. Ruw en bikkelhard. Technisch goed uitgevoerd. Al bij al zeker een prima film. En ook het acteerwerk van Driver en Damon mocht er zeker zijn. Viel misschien wat tegen in de zalen, maar zo net na de lockdown was het aanbod erg sterk en ruim.

Grotendeels eens met Fisico, behalve dat ik de drie verhalen wel genoeg nieuws vindt bieden. Dit zit hem dan niet zozeer in de gebeurtenissen, maar in de duiding van de personages en hun onderlinge verhouding. Verder is het productiedesign erg verzorgd, daar is duidelijk een groot deel van het budget in gaan zitten, waarbij ik me wel afvraag of het echt wat toevoegt aan de filmervaring. Maar de smasher is toch vooral het eindgevecht. Eerst nog even die merkwaardige ondertitel bij de derde vertelvariant, "The truth". Als hiermee bedoeld wordt dat dit de absolute, objectieve waarheid is, dan vind ik het een enorme misser. Het gaat in dit deel echter ook heel vaak letterlijk over 'the truth', dus dan kan het een meer thematische aanduiding zijn. Maar goed, het gevecht. Wat het heel bijzonder maakt, is de koppeling tussen de uitkomst van het gevecht en de waarheid. Waarbij het personage van Damon waarschijnlijk de enige van de direct betrokkenen is, die daar echt in gelooft. Juist hij vraagt op het moment dat hij Drivers karakter kan doden, nog om 'de waarheid', en vervolgens creeert hij zelf de waarheid door het gevecht in zijn voordeel te beslissen. Hij stuurt Driver letterlijk naar de hel, in zijn gedachtenwereld in elk geval. Enorm sterk dit en eigenlijk dat wat The last duel zijn bestaansrecht geeft (niet helemaal serieus, maar even als idee, dit is het onderscheidende element, niet de drie perspectieven).

Al weer tijdje geleden gezien, maar volgen mij waren er heel duidelijk kleine verschillen in de drie vertellingen. Wat ik me herinner bijvoorbeeld met de schoen die Marguerite verloor toen ze de trap op rende. In de ene vertelling was dat duidelijk door haast en was het een ongeluk, en in de andere vertelling was dat bewust en een uitlokking. Zo was er wel meer.
In het verhaal van Driver was het heel duidelijk dat hij verleid werd, in het verhaal van Comer was het heel duidelijk dat dit niet zo was.

Wat ik ook eigenaardig vond was het feit dat men weinig aandacht schonk dat ze zwanger bleek na die verkrachting. Abortus zal wel taboe geweest zijn, maar een bastaardkind hebben evenzeer denk ik, zeker in die tijden.

Daarvoor geldt ook dat de uitslag van het duel beslissend is. Driver verliest dus de vrouw is inderdaad verkracht en heeft er niet van genoten, dus het kind is van Damon.

Ik dacht dat deze film enorm geflopt was, maar als ik dan 129.789 stemmen op IMDb zie en 437 hier, dan heeft de film waarschijnlijk op VOD een behoorlijke inhaalslag gemaakt.

Yep, ik meldde het hier destijds nog. Gewoon geen tijd gehad. Veel concurrentie en net altijd een andere die voorrang kreeg bij me. Bij anderen speelde wellicht ook dat net de nieuwe Bond in de zalen was en wellicht ook één of andere Marvel.

Niet de moeite waard. Vreselijk saai.

Op zichzelf een goed verhaal met genoeg nuance, waardoor er nooit een zwart-wit beeld ontstaat van de 2 vrienden die vijanden worden, of van de vrouw die centraal staat en alles verandert. Maar er wordt onnodig 3x hetzelfde verhaal verteld met amper of geen afwijking waardoor de film ruim een half uur te lang duurt. Uitstekend spel van vooral Adam Driver, waarbij Damon en vooral de geblondeerde Affleck wat bleekjes afsteken. Fraaie locaties verder.

The Last Duel.

Een paar weken geleden was ik even op bezoek in een kasteeltje op de grens tussen Italie, Zwitserland en Oostenrijk, waar men naar verluidt de grootste verzameling harnassen in privebezit tentoonstelt. Of dat nou klopt of niet, het is een indrukwekkende partij smeedwerk, en geen spatje roest op te bekennen. De Churburg, in Schluderns, voor het geval je een kijkje nemen wilt - en doe de graaf de groeten van me. Aardige vent, een tikkie wereldvreemd misschien. Hij kent me niet bij naam, en jullie ook niet, maar dat mag geen bezwaar zijn - als je zegt 'die onbehouwen Hollander die Beatrix ooit vanuit de lijnbus langs zag rijden', dan weet hij het wel weer.

Hoe al dat smeedwerk nou precies indertijd gebruikt werd, daar kunnen we dan Ridley Scott de groeten voor doen, want dat komt er in deze film toch wel erg mooi uit. Zoals je van hem verwachten zou zit het visuele aspect van de film wel gebeiteld, en met alle durf en kracht om eens af te wijken van het eeuwige orange and teal van Hollywood. Een gele jurk voor onze heldin, en frisse kleuren in de middeleeuwen, zoals we dat nog nooit eerder gezien hebben, behalve misschien in A Knight's Tale (2001).

En dat is wellicht toch wel wat deze film tot iets speciaals maakt - het hele gebeuren rond het ijzerwerk, en het verhaal dient eigenlijk goedbeschouwd geen enkel ander doel dan dat tot inzet te brengen. Ja, de drie verschillende perspectieven op de voorgeschiedenis zijn echt heel, heel zinvol voor de kracht van het verhaal. Hoe anders had je kunnen uitleggen, op een manier die je echt tot in je ingewanden voelt, dat Jean de Carrouges een bijzonder onaangenaam personage zonder enige empathie is. Hoe anders had je als kijker een gezonde aversie kunnen ontwikkelen tegen het absurd onaangename karakter van Adam Driver. Of hoe had je anders tot de onvoorstelbare mening kunnen komen dat Marguerite wellicht stiekem toch niet precies eerlijk was over wat er nou echt gebeurd was, met het kopje 'de waarheid' ervoor in de film - en dat ze met haar mooie smoeltje en blonde haar toch ook vooral opportunistisch alleen aan haar eigen belang denkt. Kijk eens een weekje of wat rond in de gebouwen die er uit die tijd nog over zijn, dan krijg je langzamerhand wel zo'n gevoel dat je buren in die tijd toch iets minder prettig waren dan nu. Je bouwt zo'n kasteel niet om aardige nette mensen op afstand te houden, en als je buren dat ook doen, dan ben je zelf kennelijk ook niet zo'n fijne buur.

Dan moeten we het nog even hebben over de waarheid, misschien, want daar lijkt de film toch wel een statement mee te willen maken, al is me door de lagen heen niet precies duidelijk wat dat dan is. Marguerite is zwanger, zoveel is duidelijk, en als dat na vijf jaar huwelijk zo ineens langskomt - dan zou je toch denken. Maarja, het gericht is gepasseerd, God heeft geoordeeld. Dan moet het dus toch echt van Jean de Carrouges geweest zijn, dat kan gewoon niet anders.

En daarmee basta, en iedereen die iets anders durft te suggereren, nouja dan hoop ik maar op een vergelijkbaar gericht. Wel overigens een erg fijne parabel op allerlei maatschappelijke discussies die we de laatste paar jaar langs krijgen. Ook daarbij heel vergelijkbaar, het is dan wel in de mode om te denken dat er meerdere visies op de werkelijkheid mogelijk zijn, maar als we diep van binnen heel eerlijk zijn is er toch echt maar een, en die weten we eigenlijk allemaal ook al wel als we maar een van de drie verhalen gehoord hebben.

Middeleeuws ridderdrama met veel wapengekletter door ingeblikte mannen. Na een onnodig lange prelude wordt de kern van het verhaal drie keer verteld vanuit verschillende invalshoeken. Ik vind dat overdone, want elk nieuwe versie voegt relatief weinig toe aan het voorafgaande. De film valt al met al niet mee.

Een uitstekende film zonder meer.

Alwaar het aan de kijker is om uit te vinden.

Wie de waarheid spreekt.

Dat is knap gedaan en ook een opvallende goede montage van de film.

De sfeer is mooi neergezet wat je brengt in de oudheid.

De acteer prestaties zijn subliem zonder meer.

Maar het is het soort film.

Waar je van houd of niet.

De film weet wel te boeien,maar soms is de borduring op sommige scènes te lang.

De climax is spannend en zet je aan het denken.

Man man, wat een enorm lange en nogal trage zit vond ik dit .

Toen het perspectief van het 3e verhaal begon , slaakte ik even een diepe zucht , hier gaan we weer dacht ik . Het verhaal is vrij simpel en wordt door meerdere personen opnieuw “beleefd” en verteld in de film . Jammer dat het mij nergens echt wist te pakken en dat ik echt spanning voelde . Verder wel enorm mooie beelden en brute actie scènes . Verder ook wel goed acteer werk , met name Matt damon ben ik altijd fan van.

Eind gevecht was mooi om te zien , maar het werd mij toch wel erg traag allemaal. Na 1.5 uur boeide me het eigenlijk niet meer wat nou precies de waarheid was en wilde ik gewoon graag naar het plot toe .

Vrij matig , had er meer van verwacht .

Toch een voldoende door de mooie scènes en acteerwerk .

Het verhaal is mijns inziens mooi uitgewerkt, redelijk intrigerend en het duurt niet te lang. Ook de perspectieven verschillen enigzins - voldoende onderscheid is moeilijk te zeggen - maar vond het zeker van waarde. Ik twijfel een beetje over de impact van de film, tegenover de opzet. Maar goed, het hoeft geen Gladiator te zijn om goed te kunnen doen en scoren. Ik had wel graag meer een vibe van de bevolking en vooral de landschappen gekregen zoals bij Dances With Wolves. Of zeg, Jurassic Park. Bij de zeldzame keren dat er een grote film over een periode uit de middeleeuwen wordt geproduceerd, verlangt men gewoon nog meer te zien en te voelen.

Dat had best gemogen met deze speelduur. Maar ja, als de zon nooit schijnt...