The Last Duel (2021)

Het is door zijn vorm en lengte gewoon geen film voor het grote publiek lijkt mij. Denk dat dat eerder de reden voor de bezoekersaantallen is.

Ik vond het een goede film. Ging zonder verwachtingen naar de bioscoop. Wist eigenlijk ook niet echt waar het over zou gaan.

Film was sowieso op een wat volwassener publiek gericht. Maar die blijven nog even thuis vanwege Covid. Verwacht dat die groep deze winter nog even afwacht tot ook al die wappies Covid hebben gekregen en er eindelijk groepsimmuniteit ontstaat.

Eens hoor. Maar daarom vind ik het ook zo vreemd om een risico te nemen met een film van 100 miljoen dollar. Had gewoon gewacht. Nu zit je ook tussen Venom, James Bond, Dune en Halloween Kills.

Deze film is juist helemaal niet traag, en zeker geschikt voor een jonger publiek.

Punt is dat wanneer dan ook je deze film zou uitbrengen, het publiek beperkt zou blijven. Het is namelijk geen grootse actiefilm, geen stoere film met toffe helden en geen spannende film met een verrassende ontknoping.

Ik zag deze film in het filmhuis, en eigenlijk is dit ook precies dat: een filmhuisfilm. Dat Ridley Scott hier zoveel geld aan heeft kunnen spenderen (of liever: dat de producenten dat hebben kunnen doen) is geweldig. Ik zou dit soort films graag vaker zien, maar het is natuurlijk een dure grap.

Ik wist niet veel van deze film af voor ik 'm ging zien in de bioscoop. Historische gebeurtenis... Ridley Scott... Adam Driver en Matt Damon... Ik ben nooit fan geweest van Matt Damon. Zijn irritante bulldoggezicht. Nee, daar heb ik niets mee. Nooit begrepen waarom hij zo'n grote ster is.

'De film duurt lang,' zei mijn filmkompaan. 'Zo'n tweeëneenhalf uur.'
Verdomme, ook dat nog... dacht ik.
'Gelukkig maakt Ridley Scott mooi gedetailleerde weergaves van het verleden.' Dat hij er historisch gezien nog weleens naast zit (Kingdom of Heaven) liet ik achterwege. Ik wilde mijn filmkompaan een goed gevoel geven voor we aan de lange zit begonnen. Misschien was de film van de titel bedoelt voor de kijkers en niet zozeer de aanduiding voor de climax van de film. Een laatste duel tussen de kijker en zijn concentratiespanne.

De film gaf drie perspectieven van de betrokkenen in het verhaal. Eerst vanuit het perspectief van de Franse ridder Jean de Carrouges. Daarna vanuit zijn vriend en latere rivaal Jacques le Gris en als laatste vanuit de 'grote liefde' van de twee mannen: Marguerite de Carrouges.
Toen ik na het eerste hoofdstuk besefte dat het verhaal zich drie keer opnieuw af zou spelen meende ik gelijk te hebben: het zou inderdaad een laatste duel worden tussen mij als kijker, en mijn gevecht tegen de slaap.

En God, wat zat ik er flink naast. Ridley Scott bewees allereerst direct weer zijn finesse voor historische details en epische weergave van de middeleeuwen te bevestigen. De grote decors en de grauwe winterse beelden waren voer voor het oog. Ja, alleen daardoor zat ik er al helemaal in.
Daarnaast vond ik het erg leuk gedaan hoe de film aan de hand van drie perspectieven de kijker met de vraag achterliet: is die knappe blonde vrouw nu echt verkracht, of verbergt ze liefde voor Adam Driver? Wellicht zijn er filmliefhebbers of critici die nadruk op Matt Damons woede-uitbarstingen en Adam Drivers verliefdheid doorzichtig vinden, maar daar wilde ik me niet al teveel mee bezig houden.

De film keek prima weg. Er was een stukje veldslag in verwerkt, wat het altijd goed doet in een historische, middeleeuwse film en de climax - het laatste duel was bruut en sensationeel. Dat Adam Driver uiteindelijk werd vermoord en aan zijn voeten werd opgehangen] gaf een verontrustend beeld, omdat ik toch wel sympathie voor hem voelde op een of andere manier. Geen idee waarom... zijn personage was een klootzak. Zo bleek <i>The Last Duel</i> uiteindelijk toch geen strijd tussen mij en mijn onderbewuste te zijn, maar bleek het toch een spektakel uit de middeleeuwse tijd te zijn, die me naar het puntje van mijn stoel bracht. Heerlijke film. Een van Ridley Scotts betere als je het mij vraagt.

Verrassende film, onze beleving is in ieder geval goed. De lengte van de film was geen enkel probleem. De machtspelletjes, strijdtonelen en voornamelijk waanzinnige gedachtengang uit die tijd werden goed in beeld gebracht. En de waarheid, ach...

The Last Duel biedt toch iets anders aan dan Bond, Venon of Halloween? Zo zal er altijd wel een andere film in de weg staan. Ik denk dat het grote publiek er gewoon geen zin in heeft. Scott heeft wel z'n trouwe fans, misschien dat home video en streaming het tij nog doen keren.

"Confess!"

Aanvankelijk leek deze film mij niets, maar omdat een collega hier benieuwd naar was, ben ik toch meegegaan. Achteraf kan ik zeggen dat ik in positieve zin verrast ben en het was een waar spektakel om dit op het witte doek te zien.

Ridley Scott presenteert een middeleeuws epos dat ingaat op de verkrachting van Marguerite, de vrouw van Jean de Carrouges. Zij is - naar eigen zeggen - verkracht door Jacques Le Gris, een goede vriend van Jean. Om dit euvel te beslechten, wordt er een duel op leven en dood georganiseerd waarin de winnaar de waarheid heeft gesproken.

'The Last Duel' wordt vanuit de perspectieven van de drie hoofdpersonages verteld. Hierin zie je als kijker telkens een net iets andere variant van de waarheid belicht worden, opdat je door alle details zelf een oordeel kunt vellen. Dit zorgt er echter wel voor dat dezelfde scènes zich meermaals herhalen, waardoor de vaart uit het geheel wordt gehaald.

Desondanks werd ik helemaal ondergedompeld in de film. Het is duidelijk te zien dat Scott zijn miljoenenbudget optimaal heeft gebruikt om alles er zo authentiek mogelijk uit te laten zien. Dit alles wordt ondersteund door prima acteerwerk (Jodie Comer is het hoogtepunt), hoewel ik Ben Affleck enigszins uit de toon vind vallen. Het uiteindelijke duel wordt werkelijk fantastisch in beeld gebracht; van elke brute beuk tot aan de stiltes. Wat dat betreft is Scott zijn touch zeker niet kwijt.

Al met al een indrukwekkend en bovenal meeslepend epos dat gezien moet worden in de bios.

4,0 Sterren.

Verrassend goed, Ridley Scott back at it again!

Prachtige film! Ik raad het met name geschiedenisliefhebbers aan.

De late Middeleeuwen komt tot leven in je huiskamer (of bioscoopzaal). Als Middeleeuwen-historicus en Scott liefhebber was dit een must-see voor mij persoonlijk. Heerlijk als de geschiedenisboeken tot leven komen. Ik ging er met hoge verwachtingen in en ik werd niet teleurgesteld.

Het beroemde (laatste gerechtelijke) duel tussen Jean de Carrouges en Jacgues Le Gris in 1386 in Parijs wordt indrukwekkend in beeld gebracht door Ridley Scott. Het verhaal komt redelijk overeen met het waargebeurde verhaal, dat door meerdere Middeleeuwse historici zoals Jean Froissart (die veel schreef over ridderlijkheid en eer) op papier werd gezet.

Mede door mijn achtergrond kijk ik (misschien iets te veel) graag naar historische details en ik vind dat Scott zijn huiswerk heeft gedaan. De sfeer van de Middeleeuwen wordt goed weergegeven: de onderdrukte posities van vrouwen die uitgehuwelijkt werden als kamelen die verkocht worden, het feodaliteitsysteem waarin Carrouges zo afhankelijk is van Pierre, het koude Europa, de lage geletterdheid en het gebruik van Latijn onder de adel, etc. De hoofdkarakters bestonden echt en in de grote lijnen klopt het verhaal. Enkele momenten in de film zijn fictie, maar het stoorde mij niet. Bijvoorbeeld tijdens het duel: het steekspel te paard en het gebruik van strijdbijlen werden niet in de bronnen genoemd. Ook het einde van Le Gris verliep anders.

Technisch gezien durf ik nooit veel te zeggen, omdat ik daar simpelweg weinig verstand van heb. Maar ik vond het concept van de drie verhaallijnen origineel, omdat het je actief aan het denken zet: wie is nou de schuldige? Al kan ik begrijpen dat kijkers het irritant en langdurig vinden. Sommigen zitten simpelweg niet op nadenkwerk te wachten. Ook vond ik Matt Damon (wat een slecht kapsel haha) en Ben Affleck niet helemaal uit de verf komen. De gevechten en het duel waren écht voelbaar door het klinkende staal, het geschreeuw en de dreunende hoeven van oorlogspaarden.

Ik ga het in de toekomst zeker nog een keer kijken: 4/5.

The Last Duel is een heerlijke productie van Ridley Scott, die hiermee voor mij absoluut zijn beste film sinds vele jaren aflevert. Het vakmanschap druipt van elk beeld af, en de (historische) aandacht voor detail is niet minder dan bewonderenswaardig. Scott weet de middeleeuwse setting als geen ander perfect tot leven te brengen; zowel door cinematografie en kleurgebruik als door sets en aankleding, maar ook door bijvoorbeeld de muziek die een typisch middeleeuws sfeertje creëert. Ridley stelt op dat vlak zelden teleur, maar hier overtreft hij zichzelf toch wel. Wat deze film daarbuitenom echter zo sterk maakt is de gekozen verhaalstructuur, die door de opdeling in hoofdstukken gelaagdheid en nuance met zich meebrengt. Om het verhaal telkens opnieuw te belichten vanuit een andere invalshoek, is een geweldige keuze gebleken. De film stuurt je als kijker nog steeds wel een duidelijke richting uit over met welk personage je hoort te sympathiseren, maar de manier waarop het verhaal verteld wordt maakt het geheel niettemin een stuk interessanter, en voelt ook gewoon fris en origineel aan. De film is daardoor traag en wellicht ook niet al te toegankelijk (dezelfde gebeurtenissen worden dus telkens vanuit een ander perspectief getoond), maar ik vond het persoonlijk fantastisch hoeveel tijd Scott uitrekt om dit epos in alle detail uit de doeken te doen. Want aandacht voor detail is er echt op élk vlak, ook verhaaltechnisch gezien.

Nog een heel sterk punt is de cast. Damon is niet al te overtuigend en wat saai (het hoofdstuk vanuit zijn perspectief legt de basisstructuur van de film, maar vond ik wel het minste gedeelte), maar Affleck heeft een verrassend leuk rolletje en vooral Adam Driver en Jodie Comer schitteren. Driver is al langer een van m'n favoriete huidige acteurs, maar Comer wist me echt te verrassen en levert met gemak de beste prestatie af. Ook gewoon goed dat haar rol volledig past binnen de middeleeuwse tijdsgeest, maar tegelijkertijd ook een hedendaagse relevantie in zich draagt. En dan sluit de film uiteindelijk nog af met het duel, dat werkelijk snoeihard in beeld wordt gebracht. Het harde en lompe gebeuk klonk zelden zo goed in een bioscoopzaal. Het is jammer dat de film ondergesneeuwd lijkt te zijn geraakt tussen de andere huidige releases, want The Last Duel is dus écht wel goed. Kleine 4.5*.

The Last Duel sneeuwt 100% ten onrechte onder in het geweld van No Time to Die, Dune, Halloween Kills en andere films. Dat is erg jammer, want de kritieken zijn lovend en die hebben mij eigenlijk ook nog naar de bios getrokken. De film doet het zo anoniem in de box office en dat schrikt af, maar als je vaak naar de bioscoop gaat is het een schande als je deze overslaat.

Ridley Scott is goed in historische epossen en ook met the Last Duel weet hij een zeer interessante productie af te leveren. Minder grootschalig met het geweld, maar dit keer intiemer met persoonlijke verhalen in een fantastisch aangekleed laat 14e-eeuws Frankrijk.

De verhaalstructuur is erg boeiend en waar ik van tevoren mijn twijfels had om hetzelfde verhaal vanuit drie perspectieven te zien, had ik er tijdens de film totaal geen last van. Normaal wil je door het verhaal meegenomen worden, als je dan vanuit een ander perspectief tot tweemaal toe weer overnieuw begint kan herhaling op de loer liggen. Scott en de schrijvers (Damon, Affleck, Holofcener) pakt dit ontzettend slim aan door sommige gebeurtenissen met elkaar te overlappen en andere perspectieven te laten zien, maar dat niet te vaak te doen. Elk van de drie verhalen zit globaal in dezelfde tijdlijn, maar elk van de drie verhalen vult de andere ook weer goed in omdat daar gaten in de tijdlijn zaten of dat er stukken tijd werden overgeslagen. Dit is vernuftig en houdt elk van de de drie hoofdstukken fris.

Het eerste hoofdstuk draait om Jean (Matt Damon). Hij is trouw aan de koning, heeft een goede vriend in Jacques (Adam Driver), maar ziet langzamerhand dat hij tot wanhoop gedreven wordt en hem steeds meer ontnomen wordt door de landheer Pierre (Ben Affleck), die vervolgens Jacques telkens meer macht lijkt te geven. De wanhoop is voelbaar en eindigt natuurlijk wanneer de vrouw die hij lief heeft aan hem bekend verkracht te zijn door Jacques.
Dan schakelen we over naar Jacques kant van het verhaal. In zijn verhaallijn zie je vooral hoe hij gnieperig steeds meer macht krijgt en tegelijkertijd betoverd raakt door de beeldschone Marguerite (Jodie Comer). Het is vakkundig gemaakt, maar eigenlijk komt in zijn stuk vooral naar voren dat het gewoon een droplul eerste klas is. Vanuit zijn ogen lijkt het me al gewoon duidelijk dat het een verkrachting is. Er wordt weinig aan de verbeelding overgelaten.
Dus mochten er nog twijfels zijn voor hoofdstuk 3, waarin Marguerite haar kant van het verhaal verteld wordt, dan waren die eigenlijk in hoofdstuk 2 al beantwoord. De verkrachting heeft dus echt plaatsgevonden, maar de enige details die anders waren ten opzichte van hoofdstuk 2 is dat ze vaker nee heeft geschreeuwd en dat Jacques iets hardhandiger was. Dus eigenlijk beantwoorde "the truth" die vraag niet. Het laat wel mooi in het midden of het geflirt met Jacques wel of niet heeft plaatsgevonden. Dat is dan wel weer erg sterk. Wat dit derde hoofdstuk wel zo goed maakt is dat de rol van de vrouw in de 14e eeuw niet meer was dan een babymachine. Rechten hebben ze niet en eigenlijk was Jean helemaal niet zo'n lieve man als dat we uit het eerste hoofdstuk mochten geloven. Het enige is wel dat hij trouw is en een eerlijk man, maar tegelijkertijd hypocriet ten opzichte van zijn vrouw.

Het mondt uiteindelijk uit in de titel van de film, het duel. En ik zat met ingehouden adem te kijken. Erg spannend en gelukkig eindigt het ook wel op een positieve noot. Het is lastig om niet voor Jean en Marguerite te juichen en gelukkig krijgen we als kijker wel een beloning na al het onrecht. Tevens is de film ontzettend actueel met alles wat er in de samenleving gaande is, maar wordt het verpakt in een middeleeuws sausje en voelt het niet belerend aan.

Ridley Scott heeft een erg goede film afgeleverd. The Last Duel verdient de box-office flop niet. Het enige waar ik mee worstel dat ik dit meer een goede film voor een eenmalige kijkbeurt vind. De herkijkwaarde ligt voor mij niet zo hoog. Daarvoor is de film te genuanceerd in de drie hoofdstukken en is dit vooral een zeer bevredigende ervaring in de bioscoop geweest. Dat iedereen in de film Engels spreekt is eigenlijk pas iets waar ik nu aan denk, maar het zegt genoeg dat ik me daar niet aan heb gestoord. Misschien ook omdat ik Frans niet zo'n sexy taal vind.

4,0*

Ridley Scott haalt inspiratie bij Kurosawa voor deze film over twee ridders en een vrouw in de 14e eeuw. We krijgen het standpunt te zien van de drie hoofdfiguren, net als in Rashomon. Een mooie vertelling, ook al is het verhaal zelf weinig verrassend. Maar Scott is wel in vorm hier en kleedt het geheel mooi aan. Vooral het duel zelf is indrukwekkend. De ondertussen 83-jarige Ridley Scott is een regisseur van topfilms (waaronder mijn persoonlijke nummer 1) en verschillende missers. Maar hier laat hij zijn talent nog eens zien.

Sowieso begint, los van deze film, Adam Driver voor mij wel dé acteur van dit tijdperk te worden. Die man lijkt alles aan te kunnen. Zie nu al weer uit naar Anette, van Leos Carax. Maar dat hoort hier niet natuurlijk. Dit is gewoon een goede film, met heerlijke sfeer, en vrij dom verhaal. Maar de sfeer is belangrijker dan het verhaal.

Ai, Matt Damon en dan ook nog 153 minuten lang! Maar het is een werk van Ridley Scott dus is het voor mij zowaar een moetertje. Ben erg benieuwd.

En daar wringt de schoen nogal bij deze film , moderne opvattingen anno nu die als een soort moreel oordeel over deze periode word gelegd waarin als een soort heilige wet de vrouw altijd gevrijwaard blijft van enige schuld

en of verantwoordelijkheid .

Het is niet voor niets dat haar verhaal als laatste word verteld , en dat het ook het meest uigebreid is en je als kijker ook word gemanipuleerd dat deze versie ook de enige juiste is .

Het valt ook op dat in alle 3 de versies Marguerite de Carrouges als een onschuldig engeltje wordt neergezet

terwijl de heren er niet bepaald netjes vanaf komen , ( waar hebben we dat vaker gezien ?)

Het zou geloofwaardiger zijn geweest als in ieder geval in 1 versie zij de leugenaar zou zijn geweest en de verkrachting nooit zou hebben plaatsgevonden .

Technisch zit het verhaal mooi in elkaar , erg mooi camerawerk en ook de acteerprestaties zijn dik in orde .

Het verhaal echter neigt enigsins naar een moderne feministische oordeel , feitelijk kun je wel stellen dat dit een metoo verhaal is maar net doet alsof het een middeleeuws epos is en dat is in zijn kern misleidend .

Dat had de film misschien ook wat uitdagender gemaakt voor de kijker. Het is duidelijk dat het is gebeurd. Alleen de details verschillen wat van elkaar. Dan was het meer een moreel dilemma voor ons geweest om wie we nou zouden moeten geloven. Daar ga ik op zich wel in mee.

Om het verder als een #metoo product te beschouwen gaat mij dan wel weer te ver. Je kan onmogelijk stellen dat het ongeloofwaardig is neergezet, omdat de wereld er simpelweg zo uitzag vroeger. Dat we haar in 1 van de verhalen als een (leugenachtige) bitch hadden moeten zien zou de film niet gelijk geloofwaardig maken, maar het zou de film meer een spannend whodunnit sausje gegeven hebben.

Ik waag me nog even niet aan een waardering.
Mooi vond ik de film wel, al duurde dat even.
Pas bij de 3e visie op het gebeuren vallen de invalshoeken goed samen en wordt het een meer samenhangend verhaal.

Wat me wel opviel was het slechte weer de hele tijd. Natuurlijk moet er een sfeer neergezet worden, maar we springen nogal wat in tijd en periode, maar het is net alsof het in de late middeleeuwen in Frankrijk gewoon altijd koud is. En als dan ineens een keer de zon door de bomen schijnt dan is dat op het moment dat we in Schotland meekijken.
Ik ontken Global Warming niet, maar zo dramatisch was het vroeger nou ook weer niet.

Ik heb niets tegen Ben Affleck en de manier waarop hij zijn karakter speelt vond ik best ok, maar zijn looks vond ik dan weer niet overtuigend en uit de tijd vallen.

Ik ben deze film eigenlijk zonder enige voorkennis ingegaan. Het enige wat ik wist is dat het ergens in de middeleeuwen afspeelde en dat het, zoals de titel al zegt, om een duel gaat. Ik moet de film nog een keer opnieuw kijken want ik was redelijk moe en was tijdens de film in slaap gevallen. Maar toen ik weer wakker werd zag ik weer dezelfde scene als die ik zag voordat ik in slaap viel. Dus nou weet ik niet of dat zo hoort, ik zag in ieder geval een paar keer hetzelfde. Maar ik ga er van de week nog een keer opnieuw naar kijken en dan zie ik wel of het zo hoort. Het duel op zich vind ik echt een heel goede scene. Ja dat waren nog eens tijden, gewoon vechten tot de dood er op volgt. Ik moest wel lachen toen ik zag hoe de verliezer afgevoerd werd

Nu al te zien op Disney+.

Uitstekende film waarin een ridder erachter komt dat zijn vrouw is verkracht door een vriend van hem. Een groots opgezet historisch drama met een mooi verhaal en een goede, alhoewel niet vernieuwende, opbouw. Een spannende en redelijk brute finale. De hele aankleding van de film is prachtig en ook de toch ietwat bombastische muziek is op zijn plaats hier.

Dan is drie sterren toch heel royaal. Je legt je eigen lat niet hoog.

OK.

Maar ik heb er toch even een half sterretje afgeluld.

Zonder gein: je moet helemaal zelf bepalen wat je voor score geeft, maar het viel me op dat je best negatief was en dan toch ook een niet zo negatieve score gaf. Nu is alles duidelijker.

Saaie, langdradige film, die mij geen moment weet te boeien.

Goed acteerwerk, mooie scenes.

Maar had met anderhalf uur ook lang genoeg geweest.

Visueel overdonderend (laat dat maar aan regisseur Ridley Scott over) middeleeuws spektakel met een karig maar wel interessant plot, gezien vanuit drie verschillende perspectieven. Lang maar gelukkig niet langdradig, mede door de prima cast. Leuk om Matt Damon en Ben Affleck weer eens samen te zien in een film; vooral Affleck is hier op dreef in een kleurrijke, vaak erg grappige rol. De drie delen waarin de film is opgesplitst zijn opmerkelijk genoeg geschreven door drie verschillende personen, te weten Damon, Affleck en Nicole Holofcener.

Ze herstarten steeds het verhaal, het gaat steeds van achteren naar voren, en weer verder, weer naar achter en naar voren enz, best verwarrend. Waarbij ik dacht "wordt het nu weer herhaald, is de film in stukken gehakt en door elkaar gegooid, is er iets mis met het afspelen van de Disney app?" Een keer een backflash oke, maar dit is echt verwarrend. Zo zie je maar, top acteurs en top regisseur maken het zelf niet tot een goede film.

“The truth does not matter, there is only the power of men.”

Deze film is inderdaad nu al te zien op ‘Disney+’, en daar stond ik gisteren versteld van. Aangezien dit een film is die bij mij nog hoog op mijn lijst stond om te gaan kijken zodat ik hem wellicht mee kan nemen in mijn eindejaarlijst. Nu is dat wat makkelijker gemaakt, aangezien ik hem lekker vanuit mijn eigen luie stoel kon kijken. Ik schrok echter wel van de speelduur, de twee en een halfuur zijn erg taai, en zeker als je een ruim uur onderweg bent wordt het allemaal wat langdradig en is het script in mijn ogen toch net een tikkeltje te saai.

Ik val buiten de opvattingen van ‘Scott’ over de ‘millenials’, aangezien ik twee jaar later ben geboren val ik onder ‘Gen Z’ (het klinkt verdomme net een zombievirus). Maar nee, ik ben het totaal niet eens met de aantijgingen die meneer ‘Scott’ onlangs stelde. Aangezien ik persoonlijk wel degelijk een persoon ben die op welk manier dan ook graag geïnformeerd en verteld wordt over o.a. hoogtepunten uit de geschiedenis, waar dit verhaal zeker bij hoort. Het is echter niet te ontlopen dat ‘Scott’ het zelf te zeggen had over de nogal saaie trailer en toch wel het langdradige script. Vind ik deze zogenaamde ‘flop’ terecht of snap ik het? Ja, want de film moet strijden tegen ongelooflijk grote titels die bij het publiek waarschijnlijk meer aandacht trokken, is het helemaal verdiend: nee. Want ‘The Last Duel’ is zeker een leuke film om te zien, het begint onwijs gaaf en je zit er lekker in, wanneer je dan vervolgens inkakt omdat de film niks meer te bieden heeft word je toch al gauw weer wakker geschud met het enorme geweld op het einde, en het lang verwachtte gevecht die erg vet in beeld werd gebracht.

Maar wat weet deze film nou dan toch te redden, het is vrij simpel en je ziet het ook al wel aankomen. De film kent een ongelooflijk gave cast, met ‘Matt Damon’ als ‘Jean de Carrouges’ heeft ‘Scott’ in mijn ogen toch een voortreffelijke hoofdrolspeler aan de haak geslagen en hij vervult deze rol prachtig. Erg goede acteerwerken van ‘Damon’ die toch wel vrij serieus overkwam, ik kan me best voorstellen dat men zich irriteert aan zijn chagrijnige kop maar, ik vond het passend bij zijn karakter, zo kwam die namelijk ook goed over. En dan heb je uiteraard ‘Adam Driver’ die inderdaad ook bij mij aangeschreven staat als acteur die groots kan worden nu maar ook vooral in de toekomst. De beste man zie je nu al op te veel plekken opduiken, of hij zit in de ‘Star Wars Universe’ en vecht aan de darkside of hij speelt hier, de zogenaamde vriend maar vooral vijand van ‘Jean de Carrouges’, ‘Jacques Le Gris’. Ik verraad het al een beetje, eerst twee vrienden die veranderen in vijanden van elkaar. En uiteraard ook beroemdheden als ‘Ben Affleck’ en ‘Jodie Comer’ mochten hun rollertjes vervullen maar staken er niet echt bovenuit, niet zoals de bovenste twee.

En dan toch ook wel de vechtscènes zijn prachtig in beeld gebracht. Überhaupt alle visuele scenes is iets wat je inderdaad wel aan ‘Scott’ overlaten en dat is ook echt wel een grote pluspunt van deze film. De aankleding is prachtig, de setting is onwijs mooi en ook de landschappen zijn om van te genieten. Daarnaast uiteraard de passende actie die toch wat schot in de zaak moesten brengen, in het begin zat dit heel hoog (en zoals ik al hiervoor zei) en na een tijdje valt dit volledig weg, waardoor de film voor mij steeds meer in elkaar zakt. Toch wel het ‘laatste gevecht’ was onwijs gaaf, waar ’Damon’ toch wel vrij genadeloos ‘Driver’ afstraft en hem heel bruut vermoord, want hij eet namelijk het mes, en dat alles wordt ook ontzettend dik op beeld gebracht. Ook het levenloze lichaam op het eind wat mee werd gesleurd door een paard zijn de scenes die deze net dat harde gevoel geven wat deze film echt nodig had.

Het verhaal is overigens wel erg verwarrend. Het constante terugschakelen en daarna weer opnieuw vertellen met net een paar kleine veranderingen vond ik niet zo heel boeiend, en dat is het gene waar ik het meest op doelde met het stukje ‘langdradig’ wat ik eerder benoemde. Je hebt het al eens gezien, waardoor het niet aanvoelt alsof ik naar vernieuwing kijk en dan kunnen die 153 minuten erg lang duren. Het waargebeurde stuk van dit verhaal vind ik dan wel weer erg interessant en dat hielp mij voornamelijk toch wel om de film door te zetten.
Ik zit dus nogal in een tweestrijd voor deze film hoe ik hem wil beoordelen. Aan de ene kant vond ik hem erg gaaf met de genoemde punten hierboven, en zeker een waargebeurd verhaal vind ik altijd nog interessanter maar, de minpunten die ik opnoemde zitten mij wel lichtelijk dwars. Toch is het een aardig vermakelijke film en vult het de avond goed. Met zo’n sterrencast, topregisseur en interessant verhaal kan er niet veel fout gaan, denk je.