Burial (2022)

Ik begrijp denk ik wel, waarom mensen hier minder enthousiast over zijn, het wordt blijkbaar op de markt gebracht als horrorfilm over de tweede wereldoorlog met weerwolven. Dit is een zeer slechte marketing want het is geen horror, het is ook nauwelijks een thriller, dit is een oorlogsfilm!

Een fictief verhaal over een groep Russische soldaten die met de overblijfselen van Hitler in Polen te maken krijgen met een weerwolvenkorps. Dat was het ‘Werwolf-korps’ van nazi-Duitsland, een guerrilla-eenheid opgezet door Himmler en samengesteld uit de Hitlerjugend, echter die tot na het eind van de oorlog (waar deze film zich ook in afspeelt) ook bestond uit individuele nazi-burgers.

De film begint in december 1991 als de Sovjet-Unie officieel wordt opgeheven, een oudere Joodse vrouw kijk dit op haar tv maar kort daarop wordt er in haar huis ingebroken door een neonazi. Het komt erop neer dat het verhaal werd vertelt door een verhaal-in-een-verhaal.

In de film zijn er dus Russen, Polen en Duitsers en deze praten een zin of twee in hun eigen taal om vervolgens over te schakelen naar het Engels. Dat omdat de film een Britse productie was met Internationale acteurs in de hoofdrol. Zo speelt Tom Felton, de lokale Lukasz, een "Volksdeutsche" die zowel door Duitsers als Russen werd vervolgd. En de mooie Spaanse Charlotte Vega speelt hier de Russische Brana.

De film ziet erg ook erg mooi uit met verschillende uitstekende opnames. En de bosscène, waar ook smeulende hallucinerende paddenstoelen bij zijn betrokken, had een sfeer die absoluut niet in een horrorfilm had misstaan! En met een snelle 94 minuten strekt de film zich niet te lang of te ver uit. Verder hier en daar ook nog wat bloedigere wonden.

Het is misschien niet de perfecte film en niet iedereen zal even blij zijn met hoe de film eindig De film eindigt namelijk weer met de oudere dame en zij onthult iets in een doos aan de gevangene, maar het publiek krijg dit niet te zien en zal zich altijd blijven afvragen ​​af wat het kan zijn? Maar dit was best wel heerlijk...!

De opening van Burial belooft een onvoorspelbare en originele oorlogsthriller, maar regisseur Ben Parker kiest uiteindelijk toch voor een uiterst routinematige uitwerking. Een groot deel van de film speelt zich af in een donker belicht dorp en/of bos, waardoor veel van de onoverzichtelijke actiemomenten doodvallen. Je krijgt als kijker namelijk amper wat mee van het schouwspel en het scenario (evenzeer van Parker) wijkt behoorlijk af van de essentie die de film lijkt te willen introduceren. Het gebeuren moet worden verteld vanuit het perspectief van (een degelijk acterende) Charlotte Vega, maar deze wordt uiteindelijk regelmatig afgewisseld met willekeurige figuren. Dit soort slordigheidjes zetten spijtig genoeg voornamelijk de toon, waardoor het geheel enkel kan profiteren van het goede acteerwerk en het mysterieuze eerste halfuur. De slotfase bestaat uit een uitgesponnen actiescene die kant noch wal raakt, ik vroeg me als kijker meermaals af waarom Parker niet gewoon vasthield aan de thrillerkant van het gebeuren. Die was beduidend effectiever dan de dramatiek en/of de geweldsplegingen.

Stap 2 op deze vrijdagavond en daarmee oorlogsfilmavond, en dat is deze Burial waar de synopsis weinig tot de verbeelding overlaat. Ook alweer zo'n interessant onderwerp waar ik als tiener zijnde niet genoeg van kon krijgen en waar ik me een documentaire kan herinneren dat men wel nagegaan is wat er precies gebeurd is. Namelijk een Russische eenheid, waarschijnlijk een afdeling politieke officieren, die enige tijd met het stoffelijk overschot hebben rondgereden en net als in de film iedere nacht een kamp opzetten en de kist begroeven om de volgende dag weer een andere plek op te zoeken. Dit moet men enige tijd gedaan hebben tot men opdracht kreeg de kist in omgeving Maagdenburg in de grond te laten waarop de KGB de kist ergens in de jaren '70 heeft oogegraven, verbrand en in een rivier verstrooid heeft.

Afijn, een interessant genoeg uitgangspunt voor een leuke film zou je, en aanvankelijk krijgt het geheel ook een leuke sfeer mee, een beetje duister, een beetje dreiging, met de voor het oog leuke Charlotte Vega. De vrachtauto, de wapens, de uniformen, de CGI van een verwoest Berlijn, en de dreiging van iets als Werwolven die al snel de kop opsteekt. Helemaal niet slecht is het gevoel tot aan daar. Maar na de eerste problemen, en de vervelende kapitein, die met alles bezig is behalve zijn missie, stort de film toch wel heel snel in. Is het verhaal ansich vergezocht aangezien organisatie Werwolf weinig tot niets klaar gekregen heeft, dan ook nog eens hoofdzakelijk uit jongeren bestond en niet uit geuniformeerde soldaten en mannen van middelbare leeftijd die normaal in het leger gezeten hadden en of dood waren of in krijgsgevangenschap verkeerden. Is het uitermate onwaarschijnlijk dat een Russische Kapitein zich zo te woord zou laten staan door een vrouwelijke soldaat zonder rang, is het zogenaamde sterke karakter van Brana in die tijd ondenkbaar, wil je deze weg toch inslaan had dan een compleet vrouwelijke afdeling neergezet, en dan zijn er nog de talloze gevallen van een enorme puinhoop zoals de belegering van het huisje, maar nog erger het gevecht in het kerkje om het lijk weer te bemachtigen. Wat een teringzooi, wat een onzin, mensen met een ongelooflijk incasseringsvermogen, talloze keren het gevecht niet afmaken en de vijand een kans geven om weer opnieuw op te staan, zucht....waar gaat dit over!

Nog wel aardig zijn enkele pseudo griezel elementen veroorzaakt door een of ander soort gas of rook waardoor mensen dingen zien die er niet zijn. Maar buiten dat kan Burial best overgeslagen worden want dit is niet veel soeps.