The Reef: Stalked (2022)

Helaas een barslechte film met vreselijke acteurs, een absurd abominabel script en beroerde CGI. Twintig minuten voor het einde uitgezet omdat het echt niet om aan te zien was.

Inferieur vervolg dat in alle voorspelbare valstrikken van het genre trapt. De opbouw kent een aantal doeltreffend momenten, maar al snel meent men de kijker te moeten overstelpen met slechte cgi, waarna er van spanning geen sprake meer is en de film eerder op de lachspieren gaat werken. Jammer, want The Reef was binnen het karige subgenre van de haaienfilm een zeldzame positieve uitschieter.

Mwa.

Een redelijk vervolg op een redelijke film, ik had het eigenlijk ook niet anders verwacht wanneer dezelfde regisseur een vervolg aan zijn eigen creatie dirigeert. Bijzonder daaruit is wel dat de regisseur vooral achteruit lijkt te gaan qua kwaliteit en niet vooruit, want The Reef: Stalked moet het duidelijk afleggen tegenover zijn voorganger.

Toch weet de locatie een sterk eind mee te helpen. Het exotische van de film zorgt ervoor dat Traucki de film moeilijk duister kan belichten. Dat is fijn, want zo komen de haaien eindelijk eens volop in beeld. Dat wordt ook goed opgelost. Het mag dan niet zo spectaculair zijn als dat de poster doet vermoeden, maar de aanvallen zijn snel en vermakelijk. Ik heb er weinig op aan te merken.

Wel over de personages en algemene sfeer van de film. Die lopen namelijk voor geen meter, dus wanneer de film zich focust op de ontwikkeling tussen personages klapt het vooral dicht. Ik kan er dan ook niet veel mee behalve wachten totdat de haaien weer boven komen duiken, want die vormen duidelijk het hoogtepunt. Traucki ondervindt verder wat moeite om de spanning op te bouwen en vast te houden en dat blijft binnen haaienfilms altijd een gemis.

Het blijft puur vermaak en daarbinnen doet het wat het moet doen, vooruit geholpen door een uitstekende locatiekeuze. De Australische kust ademt een erg eigen sfeer uit, dus ik ben blij dat het daarmee ook goed aan de slag gaat. Vermakelijk van begin tot eind, inhoudelijk volledig kaal maar niet zo slecht als dat ik had verwacht. Een echt sterk bovengemiddelde haaienfilm laat nog altijd op zich wachten.

Note to self: nooit gaan duiken als je trauma’s uit het verleden met je meedraagt. Gegarandeerd worden die uitgebuit in een of andere kutfilm met haaien.

Extreem saai, zonder enige actie of overtuigingskracht.

Waar het eerste deel met passie werd gemaakt, is dit een goedkope cash-in op de IP.

1*

Niet echt een vervolg, eerder een niet-verwante film die een gemeenschappelijk beestje delen. Iets wat de regisseur ook deed met zijn Black Water-films. Daar waren het krokodillen en in The Reef zijn het haaien. En zoals de meeste haaienfilms is de basis vrij eenvoudig : plaats een groep personages op een watermassa, voeg een haai toe en laat de terreur beginnen. Deze probeert dit te doen door zoveel mogelijk de angst voor wat er onder het oppervlak van de oceaan op de loer ligt op te wekken. De personages zijn vier vrouwen die in kajaks naar een eiland in de Stille Oceaan peddelen waar uiteraard Mr. Hungry Shark verschijnt. Voorafgaand aan dat kajaktochtje is er een tragedie om wat emotioneel drama te creëren. Het meest essentiële onderdeel van elke haaienfilm: zijn natuurlijk de haaienscènes. Bij deze film houd men het vaak bij het opbouwen van spanning door het zien van de vin ne boven het water uit, gevolgd door al dan niet een jumpscare. Voor de rest gebruikt men echte haaienbeelden en alleen voor de aanvallen is er wat CGI. De daadwerkelijke aanvalsscènes zijn goed geënsceneerd en houden de haai zoveel mogelijk uit het zicht. Hoewel het niet zo goed is, in vergelijking met zijn voorganger uit 2010, slaagt het nog wel om een effectief stukje aquatische horror op te roepen en kijkbaar genoeg als je in de stemming bent voor weer een nieuwe haaienfilm.

The Reef: Stalked

Ik ben een liefhebber van haaienfilms, maar helaas gebeurde er in deze film vrij weinig. Vooral veel drama.

2 sterren.

Stupide film met een onnozel begin om toch maar een trauma aan het hoofdpersonage te kunnen koppelen. De filmtitel is ook belachelijk, net als de oplossing om zich van de haai te ontdoen. 3/10

Zeker niet zo verkeerd als dat de erbarmelijke score hier insinueert. Afgaande op de poster, de score en sommige comments hier dacht ik weer de standaard Syfy channel achtige haaienpulp te zien te krijgen, maar dat is absoluut niet het geval. Geen domme bikinibabes, geen overmatig alcoholgebruik, en geen slachtvee dat in een sprong van een jetski wordt gegrepen waarna de zonnebril nog wordt opgeboerd.

The Reef: Stalked is een vrij traditionele haaienfilm. Slowpaced en gefocust op spanning en dreiging ipv groots bloedvergieten. Het 1e shot van de haai (onder die paddleboard door) is geweldig. Sowieso wordt de haai lekker onheilspellend in beeld gebracht zonder al te veel te onthullen, en ziet de haai er naar mijn mening geloofwaardig genoeg uit.

De film heeft welgeteld 1 mannelijk karakter (die ook nog een abusive asshole blijkt te zijn). De meiden acteren prima, en met name Saskia Archer is een aantrekkelijke verschijning. Ondanks dat het een vrije realistische film is zijn sommige acties wat ongeloofwaardig (uit het bootje vallen en dan ook direct 15 meter verder weg terechtkomen om de spanning wat op te schroeven). Verder is dat hele trauma van onze main girl verschrikkelijk afleidend en voegt het nagenoeg niks toe.

En toch is dit niet heel verkeerd. Prima gefilmd en gefocust op dreiging ipv cheap entertainment. Dat mag geprezen worden. Toch is het vreemd dat het barweinig mensen is gelukt om een ECHT angstaanjagende haaienfilm te maken.