Demonic (2021)

Mocht even duren na Chappie.

Van de trailer ben ik niet direct hyped, al ben ik toch wel benieuwd en krijgt Blomkamp sowieso het voordeel van de twijfel!

Vet! Ik kijk er wel naar uit, Blomkamp heeft me nog niet veel teleurgesteld.

Zo slecht als de vele recensie beweren was dit nu ook weer niet! Zeker als je bedenkt dat dit is opgenomen tijdens de Covid-pandamie en voor maar een fractie van het budget van zijn voorgaande films District 9, Elysium, en Chappie. Het beste van alles is dat daardoor Neil Blomkamp ook beperkt was en daardoor het een film met een zekere intimiteit was. Wel zijn er veel scènes die plaatsvinden in een VR-wereld, maar ondanks die nieuwe volumetric capture-technologie was ik (nog) niet zo onder de indruk van die beelden. Om eerlijk te zijn, de engste, meest verontrustende scène in de hele film komt van een 100% praktische! Het demon-ontwerp is redelijk goed; het is een soort kruising tussen een middeleeuwse pestdokter en een banshee. Helaas blijft een cool gegeven (black-ops-priesters in dienst van het Vaticaan) vervolgens bijna volledig uit de film. De film blijft teveel bij het familiedrama van Carly en haar moeder Angela en de standaard katholieke demonische bezetenheid. Het is simpelweg een mengelmoes van coole genreconcepten die helaas nooit helemaal goed samensmelten. Al met al had Demonic beter gekund, maar het bezit een flink tempo en houdt je genoeg geïnteresseerd om te willen zien hoe het afloopt. En dat is toch nog een stuk beter en solide dan vele andere horrorfilms met bezetenheid, wat het zeker de moeite van het bekijken waard maakt.

Middelmatig horrorwerkje, niet slecht maar gewoonweg te weinig origineel om boven het maaiveld uit te komen. Het eerste uur is best oké en kent een spannende opbouw, resulterend in enkele oprecht enge scenes, maar helaas gaat de boel onderuit in de malle climax. Tegen die tijd valt de film niet meer serieus te nemen en zakt alles af naar een bedenkelijk niveau. Ik had gehoopt dat dit voor regisseur Neill Blomkamp, na het matige Chappie, een 'return to form' zou zijn, maar helaas. Dit is verreweg zijn minste film tot nu toe.

Erg leuke film met toch een andere benadering van dit soort Supernatural genres.

Blomkamp in ander gebied.

Ondanks dat hij al diverse korte films heeft geregisseerd die het horrorgebied binnenlopen is dit zijn eerste echt langdurige horrorfilm. Het is altijd een beetje afwachten, een regisseur die expertise heeft in een enkel genre die een omdraai maakt. Deze film krijgt niet bepaald de beste recensies, maar ik vond het een aardige film.

Demonic is geen briljant spannende film, maar wel een film die graag vernieuwend en origineel wilt zijn. Blomkamp mikt met zijn films ook vaak op originaliteit, en dat werkt bij deze film aardig, al is het maar op standje 6/10. Er zitten wat leuke vondsten in deze film, maar het concept zelf is toch niet geheel origineel meer. Dat is ook moeilijk in deze recentelijke periode, dus ik waardeer de poging in ieder geval.

Zoals we van Blomkamp gewend zijn kent ook deze film een redelijk innovatief monster, ondanks dat deze niet bepaald sterk in beeld komt. Het jammere is dat de film nergens een enge horror weet te zijn, en de schrikmomenten zijn zwakjes. De spanning en sfeer breken gewoon niet helemaal door, en ook ontbreekt de nodige creepiness binnen deze film. Het jammere is dus dat dit voor een horrorfilm geen goede horror includeert.

Wel is het verder aardig professioneel en strak geregisseerd. Erg fraaie effecten, sterke sound design en goed camerawerk. Acteerwerk kan er verder mee door, Blomkamp diept deze figuren net wat meer uit dan de gemiddelde protagonist binnen horrorfilms. Niet dat het voor mij veel verschil maakt, maar ik kan me indenken dat het publiek dat wel kan waarderen.

Het mag dan wat rommelig zijn op sommige stukjes, Demonic is een best competente horrorfilm geworden die wat achterblijft op de horror zelf. Goede regie, een redelijk concept, ik mag het wel. Als je Blomkamp een beetje kent zal je snel zien dat het op visueel gebied een erg schone film is. Nu nog een echt enge film, dan is Blomkamp er helemaal.

Blomkamp gebruikt sci-fi en technologie om de bezetenen van binnenuit te bekijken, maar het hoge concept slaagt er niet in om een ​​standaard verhaal over bezetenheid nieuw leven in te blazen, of angst aan te jagen.

Neill Blomkamp kan beter sciencefiction blijven maken lijkt me. Ik moet Demonic nog kijken, was er net aan begonnen maar ben er mee gestopt, ga morgen wel verder. Het horror genre lijkt me niet echt iets voor Blomkamp. Ik kan me natuurlijk vergissen, maar ik zie liever zijn films als District 9 en Elysium. Chappie vond ik dan weer iets minder, maar laat hem SF blijven maken, dat gaat hem goed af.

Wat een slappe hap zeg, ik had in het begin zoiets van dit kan wel iets worden maar helaas. Het verhaal op zich is wel goed bedacht alleen pakt hij niet zo uit er gebeurt weinig tot niks en dat maakt hem er niet mooier van. Ik vond als enigste pluspunt de hoofdrolspeelster Carly Pope wel leuk om naar te zien.

Dit is niet best hoor. Blomkamps films worden minder en minder. Hij is net als Shymalan iemand die echt wel leuke ideeën heeft, maar vaak moeite heeft ze in de praktijk te brengen. Ik denk dat het beperkte budget waarschijnlijk ook niet heeft geholpen. Het bespottelijke idee van door het Vaticaan ingezette black ops exorcismesoldaten had kunnen werken in de context van een sciencefictionfilm met een hoog budget, maar nu wordt er in zijn geheel niets mee gedaan en is het gewoon raar.

Wat overblijft is de meest vreemd vertelde horrorfilm over iemand die bezeten is die ik heb gezien. Alles wat er verder bij wordt gesleept doet er eigenlijk totaal niet toe, en waar echt geen excuses gelden is in hoe miniem de relatie tussen Carly en haar moeder Angela is uitgewerkt. Het algehele schrijfwerk is ronduit zwak. Er wordt veelvuldig van de meest afgezaagde clichés gebruikgemaakt en zelfs de filmtitel is ongeïnspireerd.

Sommige dialogen en situaties zijn ook hilarisch slecht, en mede door het slechte spel van de acteurs is er regelmatig een onbedoeld komisch effect. De film bevat ook een hoop momenten die totaal niet logisch zijn. Waarom zou Carly gelijk akkoord gaan met dat onderzoek? Waarom neemt ze direct weer contact met Martin op en neemt ze daarna ineens alles wat hij zegt meteen van hem aan?

Daarnaast ziet de cinematografie er ook bijzonder goedkoop uit, met name de belichting, en eng wordt de film ook maar nauwelijks. Enige uitzondering was die rare scène waarin Carly's vriendin in een droom midden in de nacht op de deur bonkt en het na een tam begin met ook absurde dialogen ineens best freaky wordt. Ik vond de film overigens geen moment vervelend om te kijken, maar ik kan er vrijwel niets goeds over zeggen. Carly Pope is verrassend goed in de hoofdrol, dat is het wel. 2.0*.

Mwah, mwah!

Het idee was leuk maar helaas niet erg goed uitgevoerd.

2,0*

“I can't end up like my mother so if it takes me I want you to shoot me in the head.”

Oh, oh oh, hier slaat ‘Blomkamp’ de plank volledig mis. Een b-werkje van jewelste waar ik in het begin (door het zien van de trailer) nog wel zo enthousiast voor was, heb ik deze gisteravond gekeken met een kameraad van mij en eigenlijk vonden we het beiden geen spektakel stuk. De film had zoveel potentie, de trailer was sterk en het concept vond ik super vet alleen de uitwerking was een totale ramp. Het script was zwak, het verhaal was ronduit saai. Over ‘horror’ maar niet te spreken, want dat was deze film niet in mijn ogen, weinig bloed, weinig angst en totaal niet spannend te noemen.

Dan mag ‘Blomkamp’ wel een kleiner budget hebben, dit is gewoon slecht werk. De film oogt eigenlijk constant een saaiheid en b-niveau wat wordt afgetopt met een best saai verhaal, wat in eerste instantie zo goed leek. Ik vond het vrij interessant dat men via de weg van simulatie, een soort exorcisme willen uitvoeren, en hier dan ook mee bezig gaan in de film alleen alles waar je op zit te wachten, wordt te laat geïmplanteerd in de film waardoor je als kijker een constante verwachting opbouwt en deze vervolgens niet tot nauwelijks uitpakt. Het verhaal is dusdanig dat hij vrij snel voorbijraast, je zit niet stil en ‘Blomkamp’ weet je wel als kijker zo neer te zetten dat je nieuwsgierig wordt wat er gaat gebeuren, alleen is de uitkomst gewoon niks.

Er zijn een paar kleine voorbeelden, er wordt namelijk veel gehamerd op de simulatie (iets wat ik ook las in de comments) maar, deze pakten in mijn ogen vrij slecht uit. Qua CGI was er niets mis hoor maar, de momenten dat je in de VR zit kom je nogal bedrogen uit, ik had meer exorcisme verwacht in deze simulatie, nu waren het voornamelijk kortere praatstukjes en dat was het. Vervolgens zien we dat ‘Carly’ langzamerhand over wordt genomen door de demon, en dat zij samen met ik meende ‘Martin’ naar dat verlaten gebouw vertrekken. Even daarvoor zien we als kijker dat de groep demonjagers zich ook klaar maken die kant op te gaan om de demon te vermoorden, er wordt een mooie opbouw verricht door ‘Blomkamp’ en vervolgens zien we er eigenlijk helemaal niet zo veel van.. En kom je als kijker aan wanneer de ravage is geweest en ‘Carly’ samen met ‘Martin’ naar binnen gaan om te gaan zoeken naar ‘Michael’ die ook is overgenomen. In die scene had ‘Blomkamp’ zoveel mooie beelden kunnen stoppen, met het vechten en het exorcisme maar zoals eigenlijk constant in de film laat hij het liggen.

Het enige moment van deze film waar ik opzich van heb genoten, en me ook echt wist te overtuigen is het moment dat ‘Carly’ wil gaan slapen, en ze vervolgens gewekt wordt door haar vriendin ‘Sam’ (dacht ik) en nadat ze leuk hebben gepraat, trekt ‘Sam’ opeens dat vogelmasker over haar hoofd en veranderd in dat monster, een beetje in de stijl wat we ook zagen in de tophorror ‘Malignant’ vorig jaar. Die scene wekte gelukkig toch wel weer enig vermaak op, en vond ik ook leuk uitgewerkt van ‘Blomkamp’. Maar, dat is wel één van de weinige of misschien de enige scene waar de actie tot zijn recht komt en er wellicht een kleine spanningsopbouw was.

Tuurlijk, zoals ik al zei heeft dit alles er waarschijnlijk mee te maken dat de COVID pandemie heeft geheerst (wat ‘joolstein’ volgens mij ook al benoemde) maar, had dan even gewacht met dit project. Want, ik weet zeker, als die mogelijkheden die er toen niet waren, nu wel werden gebruikt had ‘Blomkamp’ een veel betere film neergezet, dit was het constant net niet, en daar baal ik nog steeds enorm van.

De film was, zoals ik al zei qua concept best vet en had ook best wat kunnen worden. Het verhaal is ook helemaal niet slecht, alleen werd het saai uitgepakt en er werd gewoon niks mee gedaan. De priesters mochten van mij een betere rol krijgen, met wat meer actie en meer angst (horror werk met de demon) had de film een hele andere wending. Inderdaad, dat monster was opzich best nice gezien de pestdokter wat erin verwerkt was (ik weet niet of dit een referentie is naar de pandemie), alleen ja, ik voelde het gewoon niet.

Het was wel aardig bedacht, maar ik ben er niet kapot van, en echt veel horror zat hier niet echt in.

Herzien door een gebrek aan actieve herinnering aan het verloop en het belandt op exact hetzelfde cijfer. Regisseur Neill Blomkamp leek dit vooral te dirigeren om zijn creativiteit niet stil te laten staan gedurende de coronapandemie en brengt dan ook enkele interessante concepten naar voren. Technologie wordt vlekkeloos gecombineerd met griezelwerk, ondanks dat Demonic nergens heel spannend weet te worden. Spijtig is de veel te grote dosis aan dramatiek die het verloop nodeloos vertraagt, evenals een nogal kleurloze finale. Blomkamp regisseert een professionele film die gevoelsmatig te weinig biedt om memorabel te blijven, maar naar mijn optiek niet de huidige lage scores verdient.