Les Olympiades (2021)

Hoe kom je erbij dat Les Olympiades een banlieue is?

Als je goed leest zie je dat ik juist betoog dat dat niet zo is, als reactie op een aantal eerdere berichten die daar wel op duiden.

Excuus, verkeerd gelezen inderdaad.

OK China town , Aziatische wijk . Al zijn de huren 2500 p maand , een Fransman vindt het een banlieu . Fransen zijn racistisch en xenofoob.

Prima prent van Audiard, die ondanks zijn pensioengerechtigde leeftijd relevant blijft en de vinger aan de pols weet te houden met deze film over zoekende millenials in de grootstad.

Ik ben zelf een groot liefhebber van stadsfilms, en wie inzoomt op de keuzestress, seksualiteit, bindingsangst, onvervulde dromen en eenzaamheid van dertigers in de stad, krijgt mij vlot mee. De personages zijn in een losbandig leven op zoek naar betekenis en verbinding, geen nieuw thema maar Audiard weet het op een tamelijk lichtvoetige manier te brengen.

Ook leuk om een wat onbekendere kant te zien te krijgen van Parijs. Het is geen 'banlieue' in de betekenis die nu al enkele decennia aan de term kleeft voor veel mensen. Geen La Haine-achtige probleemwijk, wel een multiculturele voorstad buiten het overbekende toeristische centrum en waar binnenin de betonnen hoogbouwblokken veel eenzaamheid huist. Met elegante zwart-wit beelden weet Audiard deze micro-kosmos op een sfeervolle manier tot leven te brengen.

Ondanks dat deze film heel veel in huis heeft om mij overstag te doen gaan, was ik niet omvergeblazen door Les Olympiades. De vergelijking met Joachim Trier werd hier al gemaakt, maar die heeft voor mij toch een paar sterkere films (zoals zijn laatste 'The worst person in the world'). Ook het ietwat zoetsappige slot vond ik niet helemaal geslaagd. Niettemin een knappe film, goed voor 3,5*.

Wel een redelijke mooie film. Emilie en Nora waren mooie meisjes/vrouwen.

Als de liefde pas echt zal of mag gaan beginnen op een begrafenis en het verhaal eindigt met een gesloten deur, als bovendien het acteerwerk uitermate naturel personages op een geloofwaardige manier uit de doeken doet, met eveneens prachtig functioneel naakt, en niet al te platvloerse humor dan kijk ik terug op een heerlijke cinematografische onderdompeling. O ja, die grap van de zus van Camille mag niet onopgemerkt blijven: de grootste angst van mensen is spreken in het openbaar, de tweede is de dood, dus als men moet spreken tijdens een begrafenis zou men liever in de kist willen liggen. En, deze kleurrijke film was in zwart-wit geschoten.

ter info, deze film is vanavond te zien op bbc4, dus dan wel met engels ondertiteling

Ik vond hem wel aardig geslaagd, al kan ik mij ook voorstellen dat mensen er minder mee hebben. Heb nauwelijks saaie momenten gezien, maar misschien had het nog iets ambitieuzer en grootser gemogen.

Overigens was ik na een paar minuten screentime al fan van Lucie Zhang.

Mede geschreven door Céline Sciamma en het is er aan te zien. Het verhaaltje tussen Merlant en de porno ster heeft diezelfde structuur en thematiek van Portrait de la jeune fille en feu. Les Olympiades heeft als leidraad communicatie in 2021. Liefde ontstaat via laptop. De personages die rechtstreeks met elkaar praten brengen het niet beter vanaf, integendeel. Dit is een grootstad film en zoals de titel aangeeft, vinden de 3 verhalen plaats in de wijk Les Olympiade (13de arrondissement). Veel geblaat over de locatie maar voor mij is die plaats vrij anoniem en zeer standaard als een wijk in de stad. Slechts decor en achtergrond, geen figurant. De film is eerder een moderne love story met hippe, knappe jong volwassenen die worstelen met jobs, ambitie en zelfstandigheid. Met een vrij doordeweeks plot (liefdesverdriet) maar in een eigentijds jasje (digitaal, multicultureel) met een mooie zwart wit fotografie dat een zekere kunstzinnigheid pretendeert zonder daaraan te beantwoorden. Les Olympiades observeert knap zijn 3 hoofdpersonages en vertelt vlot en dynamisch maar veel nieuws valt er niet te rapen.

Ik zie weer een film waar actrices bloot moeten voor de crew/regiseur. Eerder ook in Céline Sciamma's Portrait de la jeune fille en feu, waarin haar veel jongere partner Adele Haenel veel blote scènes had met Noemie Maerlant. Adele Haenel heeft de eer aan zichzelf gehouden.