Just Say Yes (2021)

Achja oer Hollandse romcom die er aan de lopende band uitgeperst worden. Tekenend voor de Nederlandse filmwereld waar dit vrijwel altijd wordt verkozen boven iets originelers.

Laat ik beginnen met dat ik absoluut de doelgoep hier niet voor ben. En die doelgroep is er absoluut in grote getale, vandaar dat dit ook voortdurend geproduceerd wordt. Slechte cijfers op deze site, of slechte reviews in de kranten interesseert de makers natuurlijk niet. De doelgroep van dit soort films houdt zich daar namelijk totaal niet mee bezig. Dat zijn meiden van tussen de 15 en 25 jaar die ff willen zwijmelen bij een film en 10 minuten na de aftiteling de titel al niet eens meer weten van wat ze zojuist hebben gekeken. Dat is overigens geen kritiek van mij, ik kaart enkel het verschil in denkwereld aan.

De film zelf.... tsja. We krijgen al snel te maken met een razend irritante en hersenloze Josylvio, een karikturale meidengroep (waarvan Kim Lian de kroon spant als niet grappig en bloed irritant). Jim Bakkum komt natuurlijk ook weer voorbij (surprise surprise). Het is allemaal heeeeeeel voorspelbaar en slap. In totaal telde ik 2 a 3 grappen die wél slagen (poets je gore bek nou is!).

Even dacht ik dat we geen happy end zouden krijgen. Maar nee, het blijft toch lekker cliché en Jim komt op het laatste moment toch nog aanlopen om herenigd te worden met zijn liefde.

Voorspelbaar, slap, bij wijle irritant en vooral niet heel erg grappig. En tóch kan ik me voorstellen dat dit voor de gerichte doelgroep prima kijkvoer is. En juist daarom zullen deze films ook uit de koker blijven rollen. Daar is ook eigenlijk helemaal niks mis mee, als dat maar wordt gecompenseerd door Nederlandse films met een andere toon en visie. En die zijn er helaas tegenwoordig te weinig.

Niet zo slecht als je op basis van de cijfers hier en op IMDB zou denken. In een hoog tempo worden kolderieke situaties op je afgevuurd, waarover in ieder geval is nagedacht. Tegen het einde komt de ene onwaarschijnlijke wending na de andere, maar het is komedie, we hoeven dit niet zeer serieus te nemen. Er zit trouwens wel veel jatwerk van ideeën tussen(zelfs mijn favoriete High Fidelity zag ik een aantal keren voorbijkomen) maar ik zit hier niet op de site om het creatief vermogen van de huidige Nederlandse filmmakers te beoordelen(want dat is inderdaad armzalig), maar om ieder product op zichzelf een kans te geven en moet toegeven dat ik ze binnen het genre wel slechter heb gezien dan Just Say Yes. Gewoon een niemendalletje, leuk om een keer te zien, alleen niet verder vertellen aan de buren. Respect voor Yolanthe, heerlijke vrouw(Noortje is in een bijrol trouwens duidelijk de betere actrice) want ik geloof dat ze voor deze productie zelfs haar gezicht heeft laten verbouwen, een vorm van method acting waar zelfs Pacino een puntje aan kan zuigen. Deze film zal al met al niet de inzending voor de oscars worden mag ik hopen, maar stiekem wel één van de beste films waar Yolanthe in heeft meegespeeld(Pain & Gain staat wel nog op eenzame hoogte bovenaan).

Jim Bakkum vind ik altijd wel oké, kan hem prima hebben in dit soort films. Die Huub Smit is dan weer vreselijke irritant en Yolanthe is geen actrice. Film vermaakt op enkele momentjes, maar als geheel is dit doorsnee rommel dat je ook zo weer vergeten bent en eigenlijk nooit een hele speelduur weet te boeien. Daarvoor lijkt dit te veel op soortgelijke films, qua script, opbouw, personages, sfeer en toon. 1,5*.

Och ja...goed is iets anders, maar heb zeker slechter gezien in dit genre. Qua grappen blijft het wel wat ondermaats want er komen maar een paar komische dialogen in de film voor. Dus op gebied van humor weet de film zeker niet te scoren. Op gebied van romantiek kan je de film weinig verwijten want het verloop van het verhaal oogt zoals heel wat andere films in dit genre. Dus veel jatwerk, maar echt storend was dat niet. Dat zelfde geldt ook voor Yolanthe Cabau die er toch iets van wil maken. Ook Noortje Herlaar weet als egoïstische zus haar rol in te vullen. Matig film zonder meer. 5/10

Boudellah en Van de Rest zijn het Nederlandse antwoord op Jason Friedberg en Aaron Seltzer: ze maken formulematige films waar veel mensen naar kijken, maar die vrijwel niemand leuk vindt! Hun modderstroom van romantische komedies begon met dit misbaksel vol met seksistische en racistische stereotypes, smakeloze humor en erbarmelijk acteerwerk. Lotte [Yolanthe Cabau] is het meisje dat haar prins op het witte paard (letterlijk) denkt te hebben gevonden in collega Alex [Juvat Westendorp]. Ze heeft het mis. En dan verschijnt Jim Bakkum ten tonele. Noortje Herlaar is zowaar nog slechter dan Cabau als diens ijdele, bitchy, mannenverslindende zus, maar de hoofdprijs gaat naar Huub Smit als Fritz, Lottes leidinggevende. Maar als je dit leuk vond, kijk dan zeker ook Liefde Zonder Grenzen, F*ck De Liefde (1 en 2) en Oei, Ik Groei.