The Adam Project (2022)

Redelijke film over een jongen die zijn toekomstige zelf tegen komt om de toekomst te veranderen. Het plot wordt iets te snel uit de doeken gedaan waarbij dankbaar gebruik wordt gemaakt van de paradoxen die gepaard gaan met tijdreizen. De melodramatische momenten werken wat minder binnen het geheel. De wisselwerking tussen de jongen en zijn oudere zelf is hier en daar wel vermakelijk. Een kleine 3.0 sterren.

Een hele leuke sciencefiction film.

Niet een masterpiece.

Maar niets mis mee.

Garant voor een uitstekende film avond.

Meer dan de moeite waard.

Wat een matige film. Veel jatwerk uit andere films, een voorspelbaar verhaal en soms wat verplichte emoties.

Prima popcornvermaak waar weinig mis mee is en dat van een mix tussen The Terminator en Back to the future een geinig verhaal maakt waarin Ryan Reynolds een prima rol neer weet te zetten. De man heeft gewoon iets grappigs over zich, ik mag zijn films over het algemeen graag zien. De chemie tussen beide Adams is leuk en bijrollen van oa Mark Ruffalo ook. Daarbij is de actie best goed weergegeven met overtuigende CGI. Inhoudelijk blijft het allemaal vrij vlak, dus verwacht niks bijzonders, maar dit soort content mag Netflix best vaker afleveren.

Kleine 3,5*

Voor mij geen vergelijking met Back to the Future of Terminator zoals ik lees in de reviews, maar een op zich eigen staande film. Wat typische Ryan Reynolds humor en een vleugje SF. Visueel is het mooi uitgewerkt. Geen hoogstaande film, maar ook geen trash. Genoten van deze doordeweekse movie. Tijdreizen is sowieso mijn top genre van films, dus deze was voor mij een must see. Al veel betere gezien in dit genre. En je moet van Reynolds houden. Of je bent pro of anti Ryan. Zelf kan ik wel genieten van zijn droge humor. Is dus een must see. Is geen mislukking en geen verlies van mijn tijd. 3,5 *

Fikse tegenvaller.
Die flauwe grapjes en maniertjes van Ryan Reynolds zijn vermoeiend in deze onevenwichtige film, waar elke spanning ontbreekt. Je vraagt je af wat het voor film was geweest als bijv. Brad Pitt de hoofdrol had gehad.
The Adam Project is weer zo'n lege Netflix huls, een potpouri aan bij elkaar geraapte invloeden en ideëen. Wederom ontbreekt een ziel. De schieterij en gevechten zijn van een kinderlijk dom niveau. Op voorhand is al duidelijk dat ze geen enkele protagonist een centje pijn zullen doen.
De jonge Walker Scobell doet het heel aardig en doet een beetje denken aan Haley Joel Osment.
Catherine Keener in een heel merkwaardige rol in een zetel in een futuristisch vliegtuig.
Ik ben altijd dol op tijdreizen in films, maar hier wordt het wel heel onaantrekkelijk gepresenteerd.
Het voorspelbare einde zorgde voor een kleine glimlach.

"We've watched too many movies!"

De tweede samenwerking tussen Shawn Levy en Ryan Reynolds is niet vernieuwend, maar wel vermakelijk genoeg.

Reynolds speelt hier een gevechtspiloot die vanuit 2050 terugreist naar het verleden om het één en ander recht te zetten. Dit loopt zoals verwacht niet helemaal soepel, omdat hij in het verkeerde jaar terechtkomt. Daarbij ontmoet hij nog eens zijn jongere zelf als bijdehante puber.

Veel tijd wordt er gelukkig niet vuilgemaakt aan het uitleggen van het tijdreis concept, waardoor er des te meer ruimte overblijft voor komische momenten tussen de oude en jonge Adam. Getuige de manier waarop Walker Scobell acteert, zou hij zo door kunnen gaan als de jongere versie van Reynolds. De dynamiek tussen deze twee is dan ook uitermate geslaagd te noemen.

De actie is voor de rest prima, maar steekt nergens echt bovenuit; wat een generieke soldaten. Ik vind de beredenering van de bad guy eveneens erg vlak. Het familiedrama is dan weer wel fijn om te zien, vooral vanwege de bijrollen van Mark Ruffalo en Jennifer Garner.

Al met al is 'The Adam Project' een luchtig tussendoortje. Meer kan je eigenlijk niet verwachten van Netflix.

3,0 Sterren.

“I spent 30 years trying to get away from the me that was you. And I'll tell you what: you were the best part all along.”

Ik kijk uit voorzorg geen trailers meer, ik heb in het verleden vaak genoeg ervaren dat, dat altijd negatief uitpakt. Helaas kun je op die manier ook weer niet echt een verwachting plaatsen voor een film, buiten de plotomschrijving en de poster om. Deze film heb ik dus ook aangezet met een niet al te hoge verwachting maar, het klonk erg interessant. Achteraf bleek het allemaal wel een kinderfilm te zijn, die opzich op veel vlakken nog best vermakelijk was maar, op een gegeven moment toch wat begon in te kakken wat ik toch weer zonde vond. Toch, was het begin erg interessant en zette mij als kijker rechter op in mijn stoel, met aardig wat actie en zeker goede CGI kwam de film aardig ver.

En dan rolt er toch weer een typisch ‘Netflix’ film van de band af, het script is erg dun en slapjes, wat toch de film weer iets verpest in mijn ogen. Het verhaal is wat cliché, en we kennen het ook wel maar, het is makkelijk te verwerken en meestal wel leuk om te volgen. Ook in deze film is het verhaal in ieder geval makkelijk te volgen, leuk is soms iets anders wat ik nog wat miste. Het idee was namelijk leuker, dan de gehele uitwerking.

Ik dacht zelf altijd dat die ‘Ryan Reynolds’ het rustiger aan wou gaan doen, of zelfs wou kappen? Ik vond het altijd één van de vermakelijkste acteurs, en nog steeds kan ik genieten van zijn werk maar, het zwakt wel af en dat is toch wel goed zichtbaar. De humor is niet meer zo sterk, en het bijdehand doen staat bij hem hoger, en daarbij hoort vaak wel saaie humor. Toch ook wel iets meer verwacht van ‘Mark Ruffalo’ die hier ook aardig werd geprezen, maar beiden vond ik maar matig acteren.

De CGI is echt niet om te klagen, en ziet er over het algemeen gewoonweg strak uit. En dat vond ik ook zeker het pluspuntje van deze film, het hele tijdreis concept vind ik altijd wel interessant en ook erg leuk, gepaard met prima actiescènes en mooi CGI werk weet deze film zich zeker daarin te onderscheiden, alleen daar blijft het wel bij. Het script was aardig dun en het verhaal was na een tijdje nogal slaapverwekkend. En dat is best jammer.

Vermakelijk familie-kijkvoer

De film is vlot en vaardig gemaakt met veel verwijzingen naar oude 80s sci-fi klassiekers. De landing in het jaar 2022 riep direct nostalgische gevoelens op naar E.T. De film leent eveneens ook veel van Guardians of the Galaxy. Daarnaast steunt de film volledig op het charisma van Ryan Reynolds. Hij vindt zichzelf niet opnieuw uit, doet precies wat je zou verwachten Zwakste aan de film was de oppervlakkige booswicht (Catherine Keener) die niet veel meer doet dan soldaten, die eruitzien als een soort Power Rangers, op de helden afsturen. Dat deden ze volgens mij in de eighties toch wel iets beter!? Maar met een speelduur van iets onder de 2 uur ging het zeker niet vervelen. Al is het over de hele lijn ook geheel onopvallend. Uiteindelijk vermakelijk, maar niet per se een uitblinker.

Toch wel met wat spijt achteraf deze film bekeken. Dit is een zuivere scifi tienerfilm. Geen scherpe kantjes, een nogal dromerig eenvoudig plot, vlakke personages en ga zo maar door. Heb ik dan niet niet geamuseerd? Mja, toch wel een beetje, maar het is niet dat ik er me volgende week nog veel zal van herinneren. Een Mark Ruffalo bijvoorbeeld vind ik in andere genre van films een stuk beter tot zijn recht komen.

Al bij al wel leuk om de jonge en de oude Adam met elkaar te zien optrekken. Hun gekissebis onderling heeft wel wat. Het tijdperk van de jonge Adam voelde niet echt anno 2022 aan vond ik wel, eerder iets eighties of nineties, maar dat is op zich geen erg.

Wel was ik niet zo te vinden met die uiteenspattende cyberrobots of wat het ook waren. Welja, een tienerfilm dus, dan kan je dat wel verwachten. De schepen zelf vond ik ook niet zo geweldig pop-uppen. Film in zijn geheel te "gecreëerd" om echt goed uit de verf te komen.

Ik ben normaal niet zo van de science fiction, maar durfde het aan door de goede score op moviemeter. Daarnaast was ik wel benieuwd naar de uitwerking van het verhaal. Het verhaal vond ik leuk en interessant en ook het samenspel tussen het kleine jongetje en de oudere versie. En ook leuk om de acteurs van 13 going on 30 terug te zien als koppel. Het science fiction verhaal vond ik (redelijk) prima uitgewerkt, maar van de actie houd ik niet. Er was wel erg veel vechten en snelle voertuigen, maar dat hoort denk ik ook bij het genre. Al met al wel een leuke afwisseling van de wat rustigere dramafilms die ik normaal kijk.

Mja.

Niet geheel onaardig. Als nietszeggende actiefilm kijkt de film vlot genoeg weg. Er zit behoorlijk wat tempo in en met Ryan Reynolds in de hoofdrol weet je op voorhand wat te verwachten. Anderzijds is het ook maar dat. Tijdreisfilms zijn telkens op eenzelfde manier vermoeiend: met wat uitleggerige scènes probeert men de onvermijdelijke inconsistenties goed te praten, maar het blijft slap gelul.

Komt daarbij dat Catherine Keener één van de meest lachwekkende slechteriken is die ik ooit in dergelijke films heb zien verschijnen. Totaal bezopen wie op dat idee gekomen is. Alsof haar lachwekkende eerste scènes nog niet erg genoeg zijn, verschijnt even later een jonge Keener, als een levenloze CGI-projectie.

Dus genoeg om op aan te merken, en Netflix mag de lat wel hoger leggen voor zo'n gemakkelijke doordeweekse film.

Krappe 2,5

The Adam Project is een tiener avonturenfilm met verwijzingen naar oa Star Wars, Back to the Future en Terminator en steekt dat ook niet onder stoelen of banken. Het blijft bij wat knipogen en vlotte oneliners, de actie en het verhaal is vrij mager. Ik ben niet de enige die de CGI slecht vind blijkbaar, maar in mijn ogen is het ook gewoon een popcornfilm bedoeld voor het kleine scherm. Je moet wat houden van de drukke Ryan Reynolds humor, maar de interactie met de jonge Adam valt nog best wel mee. De cast doet niet veel moeite om hun paycheck te innen. Meer dan bandwerk uit de Netflix stal met een groot budget is het niet.

Deze film heeft veel van het idee van Back to the future. Maar dan wat minder ingewikkeld. Leuk gemaakt, humor, beetje drama, actie. Acteren is prima gedaan door de drie hoofdpersonen, de tegenspeelsters vallen wat tegen.

Aangezien er nog geen tijdreizen bestaat blijft het moeilijk om een samenhangend verhaal te maken en om het goed te verfilmen.

Maar alles bij elkaar een prima film.

Ryan Reynolds is hier verrassend goed als tijdreiziger die de hulp van een jongere versie van zichzelf nodig heeft om een geheime missie te kunnen uitvoeren. De plot is soms een beetje suf, net als bepaalde aktiescenes, maar alles wordt met zoveel overgave gebracht dat het zinloos is weerstand te bieden. Onmiskenbaar beïnvloed door klassiekers als Back To The Future en The Terminator is dit feitelijk een moderne Spielberg-achtige jaren '80-film.

Aardige fanstasy avontuur. Het verhaal is simpel en niet heel hoogstaand. Maar dat mag de pret niet drukken. De film vliegt voorbij en verveelt geen moment. Humor en actie wisselen elkaar goed af. Reynolds zit heerlijk in zijn rol en draagt de film. Minpunt van de film zijn de badguys en badgirl. Deze zijn nog al fantasieloos. Met name Keener is miscast. Verder ziet de film er goed uit met aardige special effects. 3.0/3.5

Wat een pret! Deze film raakte bij mij helemaal de juiste snaar. Werkelijk alles zit er in: tijdreizen, actie, humor, drama, rouw, hoop, een golden retriever, een jaren 80 E.T.-sfeer, verwijzingen naar Terminator en Back to the Future, een pestkop op school, een token black girl, een vrouwelijke schurk, een koelkast die niet goed sluit en eindeloos veel geweldig geschreven dialogen.

Dat laatste alleen al draagt de hele film. Het zij Ryan Reynolds vergeven dat hij alwéér gewoon zichzelf speelt, maar hij is gewoon ontzettend leuk en hij mag dat. Daar komt bij dat zijn jongere zelf buitengewoon goed wordt neergezet door de jonge Walker Scobell, wiens teksten misschien ietsiepietsie te volwassen zijn voor een jochie van 12, maar wel een perfecte match zijn met zijn oudere zelf. Alweer een goed acterend kind: je vraagt je af waarom het nu wel kan, en kinderen in de jaren 80 en 90 altijd zo vreselijk slecht acteerden.

Helemaal leuk wordt het als Mark Ruffalo ten tonele verschijnt en precies op dezelfde manier praat. De 106 minuten vlogen om.

Samen met Extraction, Dont Look Up en misschien The Irishman tot nu toe de beste Netflix original.

4,5 sterren

P.S. je ontkomt bij dit soort films niet aan enorme plotholes, maar dat Ruffalo er op staat dat hij zijn toekomst niet mag weten slaat natuurlijk nergens op als je ziet hoe extreem ingrijpend de toekomst al is gewijzigd. Dan kan het heus geen kwaad om hem te vertellen dat hij de komende tijd beter de bus kan pakken in plaats van de auto...

Aw, na de trailer had ik nog goede hoop maar dit kinderfilmpje valt me erg tegen zeg. Flauw, geen humor, geen chemie tussen de volwassen en jeugdige Adam, een heel luchtig, oppervlakkig verhaal en geen enkele spanning. De bad guy/girl ziet er meer uit als de directrice van een basisschool. Adam slaat een cybersuit met blote vuist in het gezicht zonder enige pijn te voelen, maar als hij zijn vader in het gezicht slaat, doet zijn vuist wel pijn. En als de vijanden sterven zie je natuurlijk geen druppel bloed, ze spatten gewoon uit elkaar in een rood wolkje. De 'emotioneel geladen' momenten zijn ook erg flauw:

I love you!
That's why I know you will find me again.

Netflix.

The Adam Project wil graag een film zijn die zowel de kinderen als de volwassenen aanspreekt. Die balans wil alleen niet zo lukken omdat de film in beide kanten weleens wil doordraven. Soms zitten er stukjes in die alleen volwassenen waarschijnlijk door zullen hebben, anderzijds zitten er ook uitermate kinderachtige momenten tussen.

Shawn Levy is ondertussen een veilige regisseur geworden. Ondertussen vind ik hem beter als hij een concept mag verfilmen dat hem de ruimte geeft om lekker uit te pakken. Nadat Free Guy uitkwam en redelijk succes wist te bieden was het enkel een kwestie van tijd voordat Levy de volgende grotere actiefilm mocht maken. Echter was het wel voor Netflix, dus dat neemt al wat gas en verwachtingen terug. Achteraf blijkt het ook niet zo heel goed te zijn en zijn de verwachtingen keurig netjes vervuld. Dat is natuurlijk geen compliment.

Reynolds doet waarvoor hij gemaakt is, alleen dit keer met iets meer sentiment. Dat weet opvallend goed te werken. Hij en Garner doen het best sterk in rollen die hen niet eens zo heel veel ruimte bieden. In de eerste helft weet Levy het sentiment erg sterk te vermengen met de film. Naarmate de tweede helft echter volgt, verdwijnen het vermaak en sterke balans wat uit beeld.

De effecten zijn knap, maar de actiescenes flowen niet zo lekker. Centraal staat een redelijk complex onderwerp, maar deze wordt nauwelijks uitgewerkt. Soms wordt er genoemd wat de gevolgen kunnen zijn, verder gaan ze er allemaal maar onverantwoord mee om. Daarnaast weet de film nooit echt een nostalgisch gevoel te creëren van de kindertijd en is er maar weinig echt plezier om te beleven tijdens de film. Het komt nergens lekker los omdat de humor uiteindelijk gewoon niet meer aanslaat gedurende het wat bombastischere tweede stuk.

Het is eigenlijk een nogal typerend werkje voor Netflix. Ik probeer het goede van deze dienst in te zien ten alle tijden, maar zodra ze constant dit soort middelmaatwerk afleveren houdt het wel zo'n beetje op. Ik had liever gezien dat deze film het verhaal zelf wat beter had uitgewerkt, want uiteindelijk kan het niet meer op actie en humor leunen, en dat is een groot gemis.

Aangenaam verrast. Ik had me er eigenlijk niet veel van voorgesteld. Maar ondanks dat The Adam Project natuurlijk geen baanbrekende film is, heb ik hem toch met veel plezier bekeken.

Reynolds speelt voor de zoveelste keer de gevatte en wat botte mooi-boy waar hij patent op heeft. Maar de jonge Scobell aan zijn zijde, heeft dezelfde kneepjes ook aardig onder de knie. En die combinatie werkt alleraardigst.

Het verhaaltje is prima en de film is niet te lang en dendert lekker door. De standaard actieflick trucjes (hachelijke momenten die op de allerlaatste seconde nét goed aflopen, en dat soort clichés) zijn ook hier weer volop aanwezig uiteraard. Maar The Adam Project is sympathiek en pretentieloos genoeg om daar niet te zwaar aan te tillen.

Lekker filmpje om even 1,5 uur makkelijk vermaakt te worden. Hoewel de digitale, jongere versie van Maya echt wel extreem slecht is geproduceerd. Daar mag men zich best een potje voor schamen.

Alternatieve geschiedenis

Tijdreizen vind ik persoonlijk misschien wel het leukste sci-fi subgenre, maar the Adam Project is hier toch wel een vrij middelmatig voorbeeld van. Ondanks de toevoeging van Mister Deadpool himself.

Ik wil aan bovenstaande toevoegen dat voor een gezin met kinderen de beoordeling een stuk hoger uit kan vallen. Zet deze ook gerust op tijdens een film avond met je jonge neefje of nichtje. Hier alleen naar kijken, of in het gezelschap van andere volwassene(n) kan ik minder aanraden, en ik denk dan ook dat het gemiddelde met name hierdoor een flink stuk naar beneden gehaald wordt. Dit is namelijk leuk voor de hele familie, en hoewel er genoeg voorbeelden op te noemen zijn van familiefilms waar ik evengoed van kan genieten, valt The Adam Project hier niet onder.

Dramatisch slecht wordt het niet. Ik kon de speelduur prima uitzitten. Het verhaal is vlot en het tempo ligt hoog. Wat mij tegenstond is de humor van Reynolds in combinatie met een script wat op de automatische piloot geschreven lijkt. Met een sterk script stoor ik mij totaal niet aan hem, zoals in Free Guy, (voorbeeld van een titel voor het hele gezin waar ik wel van genoten heb!) maar hij is niet de persoon die een middelmatig script naar een hoger niveau kan tillen.

Want van een middelmatig script is zeker sprake. Netflix lijkt hier een flinke zak geld tegenaan gesmeten te hebben waarmee Reynolds aan boord gehaald is, en waar vervolgens het verhaal omheen geschreven is. Maar om het verhaal lijkt het ook niet te gaan. De focus ligt met name op het genereren van een hoge fun factor, die bij mij dus maar beperkt aangeslagen is. Als ik alleen al naar de middelmatige afwerking aan effecten kijk kunnen deze in mijn ogen niet verhullen dat dit een snel in elkaar gedraaid project geweest lijkt te zijn. Met name tijdens de finale is dit een doorn in het oog en ziet het er ook behoorlijk lelijk uit allemaal. Ook de jonge versie van Reynolds kon mij niet bekoren. In tegenstelling tot wat ik teruglees vind ik het jochie helemaal niet sterk acteren en heel onnatuurlijk overkomen.

Blijft nog over: een vader en zoon drama om op de gevoelige snaar van de kijker in te kunnen spelen en de film een hart te geven. Echter, waarom wordt er door de vader zo gehamerd op het feit dat zijn lot niet met hem gedeeld kan worden, op het moment dat de toekomst al zo ingrijpend veranderd is? Dit is een plothole van jewelste en vreemd dat dit niet alsnog met hem gedeeld wordt aangezien het om een toekomst gaat die hij makkelijk kan veranderen. Hij wordt namelijk niet ongeneeslijk ziek of iets dergelijks. Daarnaast probeert men de gevoelige snaar ook te geforceerd te raken. Dat potje playing catch aan het einde? Hoe geforceerd Amerikaans wil je het hebben...

Dikke kans dat een gezin met kinderen nog minstens een hele ster bij de beoordeling op zal gaan tellen, maar ik vond dit niet meer dan een uiterst middelmatige kijkervaring.

2,5*

Ik lees bijna nooit waar het over gaat voordat ik een film kijk, dus het was enigszins verrast dat dit een science fiction/tijdreisfilm bleek te zijn. Dat tijdreizen is in mijn ogen niet heel goed uitgewerkt (wat dat betreft zijn de eerste twee Terminator films nog steeds mijn favoriet), maar men gooit wat moeilijke termen met "quantum" er tegenaan en dat moet me dan dus overtuigen. Niet geheel geslaagd dus. Ook een wormgat dat als een schijf in plaats van een bol weergegeven wordt (ik had daar nooit over nagedacht tot ik Interstellar zag), dus niet geheel consistent met de natuurkunde (voorzover dat mogelijk is met tijdreisfilms).

Niettemin is de film redelijk vermakelijk. Er zit wat psychologie in, actie, humor en uiteindelijk is het behoorlijk feelgood. De beelden zien er verder ook redelijk verzorgd uit. Niet bepaald de beste chemie tussen de hoofdrolspelers, maar het kan er mee door. 3*.

Op zoek naar een lekkere familiefilm kwam ik deze tegen op Netflix, en het was een prima tussendoortje.

Reynolds speelt vooral weer Reynolds, en daar is niks mis mee, de jonge Walker Scobell zet een prima jonge versie neer van Reynolds, en er is hier dan ook veel gelachen om de lekker puntige dialogen. Het acteerwerk varieert van redelijk tot goed, de scènes met de jonge en de oudere Adam zijn meestal heel aardig, Mark Ruffalo komt er helaas te laat in en kan zijn personage dan ook niet lekker neerzetten, het is soms wat geforceerd

Een beetje Sci-Fi, een beetje coming of age jeugdfilm, een beetje romkom, van alles een beetje draagt wel het risico met zich mee dat het dan ook een beetje geen vlees geen vis wordt, en dat is ook precies wat er een beetje misgaat. Het verhaal is vrij basic, de "bad guys" zijn jammer genoeg niet zo heel interessant, niet ambivalent genoeg. Misschien ook de jonge kijkers het niet te moeilijk te maken, maar er had hier meer ingezeten denk ik.

Het camerawerk is vrij standaard, nergens echt verrassingen, de SFX en CGI kunnen er voor een familiefilm mee door, het budget was hier duidelijk beperkt.

Een geslaagde maar niet echt gelaagde familiefilm, ik blijf het gevoel houden dat er méér in had gezeten.

Veertiger Adam Reed [Ryan Reynolds] reist door de tijd van 2050 naar 2022 en komt oog in oog met zijn twaalfjarige zelf [Walker Scobell] te staan. Samen proberen ze de wereld te behoeden voor een rampzalige toekomst veroorzaakt door een technologische ontwikkeling die door Maya Sorian [Catherine Keener] is misbruikt. Een vrij complex basisverhaal in een film die teveel koren op de molen neemt. Dit had een behoorlijke SF-thriller kunnen zijn zonder het romantische subplot (met Zoe Saldana als love interest), familiesentimenten en de inmiddels wat vermoeiende Reynoldshumor. Levy’s vlotte regie voorkomt echter dat dit ooit begint te vervelen en Scobell is amusant en onvertuigend als een jonge versie van Ryan Reynolds.

gewoon leuke film

beetje a la back to the future idee, maar dan wat moderner.

geen topper maar gewoon aangenaam vermakelijke filmpje...

Na Free Guy (2021) doen regisseur Shawn Levy en hoofdrolspeler Ryan Reynolds het nog eens over in een ander sciencefiction avontuur. The Adam Project is eveneens sensationeel vorm gegeven en heeft eveneens een humoristische inslag. Niet heel verrassend. Een film met Ryan Reynolds zonder humor kun je je tegenwoordig niet meer voorstellen. De combinatie actie en humor is zijn handelsmerk geworden. Dat imago levert films op die meestal leuk vermaak zijn. The Adam Project is dat ook wel een beetje.

Het verhaaltje dat over de strijd tussen goed en slecht gaat, is wat aan de saaie kant. Hoewel het concept tijdreizen interessant is, zijn er al ontelbare producties verschenen die dit thema behandelen. Om dan nog met iets origineels te komen, is haast ondoenlijk. De humor is weinig oorspronkelijk, maar functioneert prima. Ook na de zoveelste herhaling van een grappige verwijzing of een grappig moment, blijft de humor aanslaan. Met name de interacties tussen de cynische Reynolds en zijn jonge alter ego zijn grappig.

Verder veel actie en drama. De actiescènes staan bol van de computereffecten. Ze zien er goed uit, maar hebben niets origineels. Vaker gezien. Het drama heeft een paar intrigerende aanzetjes, maar wordt veel te overtrokken en te zoet uitgespeeld. Het is te zeer gericht op het opwekken van emotie en schiet juist daarom zijn doel voorbij. Ik was er in ieder geval niet gevoelig voor.

Ik heb me niet verveeld. Daar is alles wel mee gezegd. The Adam Project is niet meer dan aardig popcornvermaak.

Vrij baggere film.

Het verhaal is flinterdun, de personages zijn bordkarton met een laagje wijsneus humor en de emoties waren navenant.

De laatste films van Ryan Reynolds zijn eigenlijk allemaal een beetje het hetzelfde, dus als dat je ding is: deze is het ook.

Verder is het eigenlijk maar lauwe meuk die mij nergens wist te prikkelen, behalve dan toen de zin "you never understood the science" viel in een scène waar een loopje genomen wordt met zowat alles waar wetenschap (en logica voor mensen die +3j zijn) voor staat.

En dat vat ineens mooi samen hoe de film met speek en twijgjes aan elkaar hangt.

Leuk tussendoortje. Shawn Levy heeft de afgelopen jaren de nodige Stranger Things-afleveringen mogen regisseren en, hoewel het niveau van die serie nergens gehaald wordt, is het bekende jaren '80 sfeertje ook sterk aanwezig in The Adam Project. Daar moet je natuurlijk van houden, maar dat zit bij mij dan ook helemaal goed! De gelijkenissen met Back to the Future zijn natuurlijk onvermijdelijk en vermoedelijk ook hartstikke intentioneel.

Verwacht dus ook geen film die bijzonder origineel is. Daar waar ST barst van de talloze invloeden en verwijzingen, heeft het ook wel degelijk een eigen smoel. Dat is bij The Adam Project een stuk minder: het 'drijft' letterlijk op het werk waar het inspiratie uit put en van vrijwel alles heb je wel het gevoel het al eens eerder gezien te hebben. Dat betekent eigenlijk dat de film alleen nog maar dienst kan doen als popcornvermaak en daar lijkt men dan ook vol op in te zetten: de actiescènes zijn immers groots opgezet, flitsend en overtuigend. Toch blijkt de grootste troef van de film de interactie tussen Ryan Reynolds, Walker Scobell en Mark Ruffalo te zijn. Hilarisch wil ik het niet noemen, maar er zit wel een zekere humoristische ondertoon in die ik kan waarderen. Het levert een prettige sfeer op.

Overduidelijke tekortkomingen zijn er ook: ondanks dat The Adam Project het een stuk beter doet dan menig ander Netflix Original, bekruipt ook hier mij bij vlagen een wat 'gehaast' gevoel. Ik krijg soms de indruk dat de streamingdienst onder tijddruk films probeert aan te leveren, waardoor ze vaak kampen met plotgaten, snelle wissels tussen scènes en afgeraffelde eindes. Ook hier herken ik dat soort elementen terug: niet alles is logisch of heel goed uitgelegd en de climax komt abrupt ten einde. Daarnaast vond ik Catherine Keener wel een heel saaie villain spelen. Er zat weinig 'schwung' in dat personage.

Er zitten dus wel enkele haken en ogen aan deze film. Wie echter zin heeft in een vlotte, laagdrempelige sciencefiction (en een Amerikaans sausje op de koop toe kan nemen), zou hier zijn of haar hart mee moeten kunnen ophalen.

3*

The Adam Project is zonder meer een vlot filmpje, en beoogt ook nergens intelligente of goed geschreven cinema te zijn. Misschien stoor ik me dan ook wel harder aan de minpunten dan feitelijk nodig is, maar ze zijn er niettemin wel, en ook nog eens in grote getalen. Het plot hangt met haken en ogen aan elkaar, en het hele tijdreisgegeven houdt geen stand als je er langer dan twee seconden over nadenkt. Elk tijdreis-verhaal heeft altijd wel wat last van kleine paradoxen of verhaaltechnische slordigheden, maar hier lijkt er niet eens moeite gedaan om ook maar een klein beetje interne logica te creëren. Wat zijn de regels hier? Wat mag er gedaan worden, wat is een absolute no go? Wie zal het zeggen, de makers in ieder geval niet. Zoiets stoort me wel, want het is echt niet moeilijk om de 'regels' van je 'universum' even uit te denken, en je daar vervolgens aan te houden. Maar ook daarbuitenom steekt het script zeer slecht in elkaar. Het voelt allemaal zo makkelijk en simpel en kleinschalig; op geen enkel moment geraakte ik echt lekker in de film. De villain en haar motieven zijn saai en voorspelbaar, het mierzoete einde is dat ook. Tevens duurt het ook veel te lang voordat de film op gang komt, en is achteraf gezien de lange opbouw het niet echt waard.

Maar zoals ik al zei, een vlot filmpje is het wel. Even niet nadenken en het is zo voorbij. En de cast speelt ook nog wel fijn; Walker Scobell weet heel geslaagd een jonge Ryan Reynolds neer te zetten, en Ryan Reynolds is, wel ja, Ryan Reynolds. Hoewel hij hier een tikje ingetogener is dan gewoonlijk, en af en toe ook een emotionelere kant mag tonen. Verder dan 2* kom ik wel niet.

Meh.

Feelgoodtimetravelfilmpje, zoiets. Want waar time travel vanzelf al haaks staat op alle redelijke wetenschap, waar daar nog grenzen aan gesteld worden overtreedt deze film ze zonder enig pardon. En waar het nou eigenlijk over gaat is me ook al niet zo duidelijk. Het zal ook wel, het is toch niet alsof het zo'n film is waarbij je moet opletten of zo.

Reynolds doet zijn gewone dingetje, Garner ziet er nog steeds hetzelfde uit, Ruffalo irriteert. Dat lijkt me op zich al bewijs ten overvloede dat tijdreizen niet mogelijk is. Basta, bastante, bastantamente.