Police (1985)

Gérard Depardieu is Mangin, een wat laconieke rechercheur in Parijs die een Arabische drugsbende op het spoor is. In het begin lijkt de film nog echt om die zaak te draaien maar al snel blijkt dat het maar een soort leidraad is en het vooral draait om sfeer en karakters. Het verhaal waaiert eigenlijk continu alle kanten op, een babbeltje met een barvrouw waar Mangin wel eens wat mee gesjoemeld heeft is in de film net zo belangrijk als bv. een kidnapping van de Tunesische Mafia. Iedereen doet eigenlijk maar wat, er wordt volop door elkaar heen gepraat en men lijkt op een soort automatische piloot te draaien zonder zich af te vragen of het wel goed is wat ze doen. Vooral Depardieu zet hier echt een indrukwekkende rol neer als een zeer sympathieke klootzak. Tegenspel krijgt hij o.a. van de altijd begeerlijke Sophie Marceau. Er is geen muzikale soundtrack aanwezig en je hoort dan ook alleen de geluiden die ook echt in het verhaal aanwezig zijn. Het is totaal geen gemis in deze film maar toen het duidelijk werd dat de laatste scene in gang werd gezet dacht ik bij mezelf, het zou nu wel mooi zijn als er toch nog wat muziek voor een mooi slotakkoord zorgt en warempel..... Ik mag die Pialat wel.

MoC brengt deze film dit jaar uit op DVD. Komen er (als ik de link zie) nog meer van Pialat uit!

Was zeker weer een vermakelijk filmpje waarin Depardieu een stuk jonger en magerder was. Hij speelde in ieder geval erg leuk als een harde politieagent en dan ook de mysterieuze Sophie Morcou. Het verhaaltje loopt dan wel weer een beetje op een lijn en het word ook soms best wel aan de saaie kant want het druipt vaak af naar een praat-film. Het doel is natuurlijk wel die onderzoek over die Tunesiers maar ze mochten der wel wat meer mee doen.

Gewoon vermakelijk Frans filmpje.

3,0*

Top film, eentje die helemaal de verkeerde kant op gaat! puik acteerwerk van Depardieu.

Deze politiethriller voert ons mee doorheen het criminele milieu en het nachtleven van Parijs. Thema's zijn corruptie en normvervaging bij de politie, vermenging van advocatuur en politie met het criminele milieu (dirty cops), geweld als ondervragingstechniek, gebruik van informanten en omgang met gangsterliefjes. Een beetje James Ellroy avant la lettre.

Het is een uitstekende gelegenheid om Gérard Depardieu in zijn topperiode te zien naast de jonge Sophie Marceau. Sandrine Bonnaire vertolkt een opmerkelijke nevenrol als tippelaarster.

Denk dat bij een tweede kijkbeurt de waardering wel om hoog gaat.

Vooralsnog is het enige mooie aan deze film Sophie Marceau.

Maar ik oordeel niet te snel en geef ook toe niets van de plot begrepen te hebben.. Dit zo maar overal in vallen, flarden van gespreken meepikken, niets te doener zaken... Ik moet er erg aanwennen, bepaald geen bonzo ☺️

Sfeerscheppend is deze "Police" alleszins en ook wel gevoelig.

Het misdadig drugsmilieu en het stofferig politie-apparaat met zijn erg realistisch voorgestelde onderzoeken, maar zeker ook met zijn zwakke plekken, in de vorm vooral van hoofdrolspeler Depardieu die echt gestalte geeft aan de wispelturigheid van zijn persoonlijkheid. Trouwens alle rollen zijn tekenend voor onstandvastigheid en onbetrouwbaarheid.

Het valt nogal langdradig uit, met inderdaad veel gepraat en het personage van Depardieu vertoont twee gezichten wat wel naar het einde toe een zekere gevoeligheid inhoudt, maar niet altijd als evident overkomt.

Sandrine Bonnaire en Sophie Marceau, twee die het absoluut gemaakt hebben ondertussen, zijn nog jong maar zitten goed in hun rol.

Maurice Pialat is verdienstelijk maar zet hier geen eenvoudige of gemakkelijk te ontwarren film neer en haalt lang niet het niveau van zijn vroegere "L'Enfance Nue", "Nous ne vieillirons pas ensemble", "Loulou" of "A nos Amours".

Pialat maakt een Policier

Het is algemeen geweten dat de Fransen goed zijn in misdaadfilms. Het is het soort films dat gemakkelijk wordt verzameld onder de noemer 'Policier' en met een Franse film die als titel Police heeft, vermoedde ik wel een film in die categorie te hebben gevonden. Daar kwam dan ook nog eens bij dat het met de altijd degelijke Gérard Depardieu was en dan ben ik zeker geïnteresseerd.

Depardieu speelt Mangin, een racistische agent uit de tijd dat die nog zonder boe of bah hun verdachten een pak rammel gaven. Mangin heeft geen respect voor vrouwen, denkt dat hij met alles weg kan en het is het soort personage dat vandaag de dag een storm van kritiek zou oogsten. Wat blijkt echter? Heel het verhaaltje rond het oprollen van een Tunesische bende is maar een kapstok voor de grote verhaallijn: de liefde. Via het arresteren van één van de leden van de bendeleden komt Mangin in contact met Noria en het knettert tussen hen beide vanaf de eerste minuut. Beetje jammer dat regisseur Pialat nooit echt zeker weet welke richting hij uit wilt met zijn verhaal, maar het is wel één van de meest sfeervolle films die ik al heb gezien. Het grauwe Marseille, elk personage dat konkelt/liegt/bedriegt/... en elke dialoog gaat over ofwel drugs ofwel geld. Naar het midden toe begint het allemaal een beetje in te zakken, maar dat neemt niet weg dat dit over de gehele lijn een boeiende en broeierige film is.

In de eerste plaats ook dankzij een uitstekende Depardieu. Nu moet ik daarbij toegeven dat ik sowieso wel fan ben van de man, maar dit doet hij toch wel erg goed. Heel wat kilo's lichter maar nog altijd even indrukwekkend. Het was niet de laatste keer trouwens dat hij met Pialat zou samenwerken, ben benieuwd naar de andere films. Depardieu wordt hier bijgestaan door een jonge Sophie Marceau die de rol van Naria speelt. In één van haar eerste rolletjes deelt ze een knetterende chemie met Depardieu is er nog ruimte voor Richard Anconina die de leuke bijrol vertolkt van een gewetenloze advocaat. Marceau is trouwens niet de enige die hier één van haar eerste filmrolletjes heeft, ook Sandrine Bonnaire is nog in een kleine bijrol te zien als een prostituee.

Sfeervol, dat is het minste dat je van Police kunt zeggen. De film lijkt af en toe wat voort te kabbelen zonder enige echte richting, maar laat het gewoon over je heen komen en het komt wel goed. Duurt misschien net iets te lang om een echt hoge score te vrijwaren maar ik hoop dat Pialat en co niet ontevreden zullen zijn met een dikke 3.5*

3.5*

Sfeervolle policier van Maurice Pialat, geassisteerd door Catherine Breillat, met Gérard Depardieu als een rechercheur met losse handjes, die wat gaat voelen voor een bloedjonge en bloedmooie Sophie Marceau als gangsterliefje die zich niet wil binden en alleen uit is op haar eigen gewin. Daar gaat het natuurlijk om in deze film. Al die onderwereldverwikkelingen zijn natuurlijk maar bijzaak, daar kijk je zo'n film niet meer voor. Depardieu is hier op z'n best. Hij kon natuurlijk wel acteren, voordat hij te dik en te bozig werd.