Embattled (2020)

Even een tip: niet de trailer kijken...

Welcome to Holland Embattled is een pittig vader-zoon drama verpakt in een stevig en spectaculair MMA jasje. Cash Boykins(Stephen Dorff) is een Conor McGregorachtige MMA-champion. Hij heerst in de ring want maakt korte metten met iedere tegenstander omdat hij keihard en meedogenloos is maar tegelijk ook onbeschoft en stuitend arrogant. Hij leeft in luxe want het geld stroomt met bakken binnen en heeft een prachtige vrouw. Dit staat in schril contrast met zijn ex-vrouw en zoons die het niet breed hebben.De jongste zoon is verstandelijk gehandicapt maar zijn oudste zoon Jett is ook een talentvol MMA'er. Hierdoor hebben vader en zoon weer contact maar wanneer Jett steeds populairder wordt is dit Cash eer te na. Vader en zoon komen tegenover elkaar te staan in de kooi. Young Lion vs Old Lion Embattled is veel meer dan slechts een MMA-film. Het is een gezinsdrama met een MMAdecor net als eerder Warrior (2011) poogde te zijn. Embattled is echter een veel betere film dan Warrior geworden omdat hij het overzichtelijk houdt. Geen opeenstapeling van allerlei ellende, geen zweverige trainers en vooral geen onduidelijke schurk. Cash is de klootzak en Jett is de sympathieke zoon die moet accepteren dat zijn vader een klootzak is. Het gedicht Welcome to Holland van Emily Perl Kingsley dient hiervoor als metafoor in de film. Stephen Dorff is werkelijk fenomenaal in deze film. Hij had al eerder in Felon laten zien dat hij een aardig potje kon knokken maar in deze film is hij nog veel indrukwekkender. Hij is ook meer McGregor dan Conor zelf ooit had kunnen spelen.

Wilde ik net doen voor de film te gaan bekijken..bedankt doe ik nu niet ...

Verwacht geen "Kickboxer" of "Undisputed" achtige vechtfilm, dat is deze "Embattled" zeker niet.

De film is meer drama waarin de moeizame band tussen vader Cash en zoon Jett centraal staat.

Een gezinsdrama waarin de vechtsport een belangrijke rol speelt.

En dat gaat verder dan verwacht hetgeen resulteert in een rollercoaster van emoties.

Degelijke film.

3.5*

Yes, eindelijk, dit is volledig mijn ding dit soort van films. Gewoon top.
De muziek zat goed, de paar gevechten zaten ook wel goed, het verhaal zat ook best goed en het sleept je heel de tijd mee, als je dat kan dan is mijn score altijd hoog. Een film die je nooit een seconde verveelde, love it.

Dit is geen hersenloze film of knock film, het is echt wel een deftig uitgewerkte drama met een vleugje knocken er in en de acteurs deden het heel goed, zet hier flutacteurs en dan geef je zo'n film mss een 2 of 2.5 max.

Hele goede film.
Het is idd niet een Undisputed maar dat hoeft niet voor mij als je zo'n sterke film neer zet.

Dikke aanrader en zo'n film zou ik bv volgend jaar gerust nog eens kunnen bekijken.
PS: idd, het was zo'n beetje een Connor Mcgregor .

Eindelijk nog eens een topfilm.

Ik heb 1 klein pietluttig foutje gezien:

De zoon zat met een ferme open wonde tussen de ogen, erna zie je geen litteken, het is maar een futuliteit hoor maar het viel me gewoon op dat hem niks litteken had en zoiets kan uiteraard niet . Ik heb zelf 2 open wondes en dat is keihard te zien.

Redelijk sterk drama. Het verhaal is eenvoudige conflict vader en zoon en wordt prima uitgewerkt door Sarkisov. De opbouw is goed en ook spanning tussen de hoofdrolspelers wordt goed opgebouwd tot een onvermijdelijke climax. Het beperkte aantal vechtscenes ziet er er visueel aardig uit maar wel met een scheutje Hollywood om het aan te dikken. Het acteerwerk is verder prima met een sterke rol voor Dorff. Prima film. 4.0

Deze film vond ik heel erg tegen vallen,gezien de beoordelingen.

Ik vond de film biij lange na niet in de buurt komen bij Warrior want die is waanzinnig goed.

Ook vind de hoofdrol speler totaal niet op Connor Mcgregor lijken ook kwa gedrag,wat hij probeert te doen.

Owja laat ik de vechtscenes niet vergeten want dat zag er helamaal niet uit met dat camera heen en weer geflits.

Zo kan ik niet fatsoenlijk een gevecht volgen hoor,zoals in de betere vecht drama films.

Warrior heeft inderdaad betere/spectaculairdere MMA-scenes maar qua drama gaat hij over de top en durft hij geen keuze te maken. Wie is de good guy van de broers Conlan? De film neigt veel naar Brendan, omdat hij sympathiek overkomt als de familyman en de grappige physicsleraar en Tommy is gewoon een hork. Maar Tommy was wel marinier die courage under fire toonde door andere mariniers te redden uit een pantservoertuig! Bovendien wil hij zijn overwinningspremie doneren aan de weduwe van zijn omgekomen maatje. Terwijl Brendan enkel zijn huis wil behouden. Dus is Tommy dan toch sympathieker? Dan komt daar bovenop de hartoperatie van Brendans dochtertje bij om de balans dan toch weer zijn kant op te doen slaan. Dan denk ik als kijker wat wil de film nou? Tel daar dat gedoe met die vader bij op wat niet helemaal goed is uitgewerkt en de balans slaat wat mij betreft verhaaltechnisch door naar negatief. Deze film had een duidelijk verhaal met een duidelijke hero en bad guy. Houdt het simpel, vlag en wimpel.

Indien nog niet gedaan, bekijk Warrior dan zeker maar eens! Daar ga je van smullen.

Goeie film waarin de zoon van een MMA-wereldkampioen het zelf ook ver wil schoppen in de vechtsport. De personages zijn prima neergezet en de vader-zoon relatie zorgt voor genoeg spanning (alhoewel het tijdens het tweede gedeelte wel wat ongeloofwaardig wordt). Hier en daar wat clichematig, maar onderhoudend van begin tot eind en een spannend eindgevecht. Een kleine 3.5 sterren.

Darren Mann en Stephen Dorff zijn uitsteken op dreef in deze aardig geregisseerde, maar ietwat brave sportfilm. Hun personages, ondanks de nogal aparte karakterontwikkeling, houden Embattled dan ook vooral boven water. Het ligt namelijk niet aan de regie van Nick Sarkisov waar deze film zijn efficiëntie mee bemachtigd, maar eerder aan de invulling vanuit de castleden. Het inhoudelijke gebeuren is verder vooral erg voorspelbaar, met weinig afwijkingen van de genrenormen. De tweede helft moet het hebben van een aparte wending, maar daar zijn de meeste unieke punten op dat vlak mee benoemd. Bijzaak zoals de conditie van Colin McKenna en de relatieopbouw tussen Mann en Ava Capri worden bovendien verwaarloosd, maar de speelduur van 117 minuten is snel om en de tijd wordt goed opgevuld. Vooral voor de fanaten van de desbetreffende sport is dit een degelijke aanrader.