Was Wir Wollten (2020)

Ik heb deze film juist gekeken op netflix.

Ik vond het een beetje saai, omdat ik niet vond dat er een verhaal in zat, er zat geen spanning in.

Ergens dacht ik dat Alice en Niklas, Denise gingen ontvoeren.

Maar op een gegeven moment zei Alice tegen Niklas: GEEN adoptie

Dus zouden ze dat meisje dan niet ontvoeren

En het einde??? Leek me ook wat saai ...

Je blijft wel kijken bij deze film maar ook zoekende naar de rode lijn en de ontknoping blijft ook onduidelijk.

Sterk drama over een stel dat alles in heeft gezet op het krijgen van een kind maar daardoor elkaar kwijt te lijken zijn geraakt.

Oostenrijkse inzending voor de Oscars. Een stel met een sterke kinderwens gaat er na de zoveelste mislukte IVF-poging even tussenuit naar Sardinië om op krachten te komen. Komt er in het huisje naast hen een gezin met 2 opgroeiende kinderen, dat zul je altijd zien. Het leidt tot veel frustraties en spanningen. Klinkt zwaar allemaal, maar het scheelt nogal dat de scenes zich bijna allemaal tegen het prachtige decor van Sardinië afspelen. Dat maakt de film zomers en geeft een zekere luchtigheid. Mooiste scene vond ik die waarin de moeder van het gezin, type lellebel, nogal onhandig de kinderloze vrouw probeert te troosten: je kunt je niet verzetten tegen de natuur''. En zo is het maar net; je krijgt niet altijd wat je wil.

Geen slechte film. Ik miste misschien wat peper, maar voor de rest weinig op aan te merken. Vrij tragisch eigenlijk over een koppel dat dolgraag kinderen wil, maar hierin niet lijkt te lukken. Niet via de natuurlijke weg, maar ook niet via ivf. Ik ken eigenlijk nogal wat koppels, waaronder mijn beste vriend, die deze lijdensweg hebben moeten ondergaan, of nog steeds ondergaan. Het bepaalt je hele leven, doen en laten. Het is een emotionele rollercoaster die uitdraait op een loterij, wetende dat de kans op het winnende lot uiterst gering is. Het zijn mokerslagen wanneer de uitkomst telkens weer negatief is ...

De film heeft wel een aantal mooie scènes. Het dineetje laat pijnlijk zien hoe alleen je er soms voorstaat en hoe pijnlijk of ongemakkelijk het er soms aan toe gaat. Ook de onderlinge verwijten of het schuldgevoel speelt het koppel parten. Al vond ik dat het daar wat scherper kon. Het bleef allemaal binnen de lijntjes. Gelukkig geen overspel, want daar vreesde ik wat voor.

Verder een erg sereen drama, onderhouden en mooi decor. Een vakantie is ontspannend, maar is geen vluchtroute, immers toch niet permanent... zwevend tussen 3,0* en 3,5* voor mij.

Evenals Brandt en Fisico vind ik dit een redelijk, tot goede film met een levensecht probleem. Met adequaat spel, geen overacting en een prettige cameravoering. Engelstalige liedjes, dat dan weer wel, vermoedelijk omdat die beter in het gehoor liggen en commerciëler zijn. Op de Nederlandse TV-zenders zijn er weinig Duitse films te vinden. Met deze kwaliteit mag dan % hoger worden.

De film is gebaseerd op een kort verhaal van Peter Stamm uit de bundel: 'Seerücken', dat later ook werd opgenomen in zijn verzamelband korte verhalen 'Der Lauf der Dinge'. Dat boek kreeg uitstekende beoordelingen op de site goodreads.com.