Kagittan Hayatlar (2021)

top drama

Mooie film, alleen het einde weet je niet wat met het jongentje gebeurt.

Degelijke dramafilm uit Turkije over verschoppelingen die half dakloos zich dagelijks bezig houden met het verzamelen van afval en papier om te kunnen overleven. Centraal thema is het ontbreken van ouderliefde of een moederfiguur welk elk hun levens heeft getekend. Dit is ook niet anders voor de jonge Ali, die als 8-jarige verzeild is geraakt bij Mehmet. Mehmet ontfermt zich over de jongen en er groeit een innige band tussen hen.

Film is wat sentimenteel, maar hangt hier en daar ook met haken en ogen aaneen. De openingsscène bvb met de rijke sportwagen leidde nergens toe. Maar ook zijn nierziekte leidt een eigen subplot zonder afwerking. Idem met de afvalverwerking en de concurrentie met de andere wijken. De hele film lang vroeg ik me ook af wat de motivatie was van Mehmet om Ali onder zijn vleugels te nemen. Dit wordt uiteindelijk beantwoord met het vage idee dat alles een schizofreen denkbeeld was. Beetje goedkoop en makkelijk vond ik.

Film is niet superslecht, maar is onvoldoende gebalanceerd. Niet zo tenenkrullend als Yedinci Kogustaki Mucize (Film, 2019), maar ook hier wordt te veel op het sentiment gespeeld. Acteerprestaties zijn behoorlijk.

Ik hoef de film helemaal niet terug te zien en vermeld de clue reeds in mijn mening. Voor mij is ruimschoots voldoende

Wel een leuke film. Al vond ik Ehmet niet mooi en hij gaf mij het gevoel dat hij gevaarlijk ging zijn. Ergens was hij wel lief voor de jongen. Op het laatste had ik het gevoel dat Ali, Ehmet al lang kende. En het einde? Was perfect!