All My Life (2020)

Mooi verhaal, prima filmpje, maar ik voelde echt geen chemie tussen de 2 hoofdrolspelers...

Niet perse een bioscoopbezoek waardig imo

Jenn [Jenny Roth] en Sol [Hary Shum Jr.] hebben werkelijk wat hun hartje begeert en ze zien er ook nog eens uit als fotomodellen! De wereld lacht hun (iets te nadrukkelijk) toe, dus het is sneu dat Sol al gauw ernstig ziek blijkt te zijn. Nergens ontstaat de indruk dat dit jonge stel ook maar enig benul heeft van een sober bestaan, laat staan van armoede, maar toch blijkt er crowd-funding nodig te zijn om deze verwende gastjes hun droomhuwelijk te geven.

Het verhaal is onuitstaanbaar sentimenteel en had een draak van een film op moeten leveren, maar Roth en Sum zijn een leuk stel en scenarist Todd Rosenburg voegt een aangename, zelfrelativerende humor toe waardoor je toch mee gaat leven met dit tragische stel. Tot die verschrikkelijke slotscène dan.

In weerwil van de tragische afsluiting heb ik een goed gevoel overgehouden aan dit drama, dat vooral de nadruk legt op romantiek en al doende sentimentele valkuilen weet te ontwijken. De positieve sfeer –vooral dankzij de inbreng van Jessica Rothe– maakt de film minder pijnlijk dan je vooraf zou verwachten.

Voor een bioscoop heeft het te weinig diepgang vind ik.... Mooi verhaal, mooi gespeeld... Maar de tragische scènes zijn bijna allemaal weggelaten...hij is nu vooral romantisch, bijna te zoet, te happy.... Hoe gaat het met werk , studie, financiën, wonen, relaties, hebben die relaties geen problemen? Geen meningsverschillen etc.....

Mierzoet portret van een tragisch en waargebeurd liefdesverhaal, dat binnen All My Life voornamelijk wordt neergezet als een soort Bouquetreeks. De personages zijn op die manier tamelijk karikaturaal en kunnen daarmee niet op de sympathie van de kijker rekenen, vooral omdat ze veel te veel kracht putten uit de gebruikelijke genreclichés. Regisseur Marc Meyers gebruikt daarnaast betrekkelijk weinig middelen om het verhaal luchtiger of opvallender te presenteren vanuit de regie en zet daarmee een redelijk droge inhoud op het grote doek. Tegen het einde aan wordt het gebeuren wat tragischer, maar binnenkomen op emotioneel vlak doet het spijtig genoeg nergens. Toch is de basis goedbedoeld en het acteerwerk overtuigend, waar extra bonuspunten aan worden toegekend.