Dead or Alive: Final (2002)

De beste van de drie. Ook dit deel heeft enkele mankementen (kan me niet voorstellen dat de aarde er zou uitziet in 23ennogwat en men heeft daar schijnbaar ook nog benzine). Maar als je je over deze dingen heen kan zetten is het best een goed filmpje. Miike weet (eindelijk) eens bijna de gehele speelduur (al was het maar een kleine anderhalf uura) te boeien, iets wat ik bij zijn films nog maar zelden meegemaakt heb.

De beste van de drie, wat mij betreft.

De gebruikelijke Miike ingrediënten zijn hier weer aanwezig: onzin, enorme lullen en wat leuke vondsten. Weer een leuke film dus. Beter dan de eerste (want boeit de gehele lengte) maar minder dan deel twee (minder grappig en origineel verhaal).

3,5*

Weer een vage film van Miike. Een beetje dezelfde ingredienten als in deel 1 en 2 wat deze film ook weer 3.5* oplevert van mijn kant. Het einde was nogal vaag en sloeg eigenlijk helemaal nergens op, net zoals een aantal andere dingen die niks bijdragen aan het verhaal, maar in zijn geheel maakt dat het juist ook wel weer leuk. Vooral de bullet-time effecten en de gevechten waren heel cool gedaan.

Over de trilogie: Die is vrij vreemd. Deel 1 begint gewoon realistisch maar eindigd met complete science-fiction (energieaanvallen e.d.) Deel 2 heeft veel flashbacks waardoor je soms even goed moet opletten en deel 3 speelt 350 jaar na nu af en is dan ook compleet over de top. Vooral het einde dus ook. De trilogie is ook geen doorlopend verhaal, dus je hoeft niet per se deel 1 en 2 gezien te hebben om dit deel te kunnen volgen.

Film: 3.5*
Trilogie: 7/10

Heb ik even gedaan ja.

Ook dit was een redelijk vervolg maar niet beter dan deel 2. En veel klopt ook niet in deze film want denkt Miike nou echt dat de mensen 3 en een half eeuw later nog in dezelfte auto's rijden als nu? en dezelfte flatgebouwen hebben? Als dit verhaal in 1702 was verzonnen zouden we nu denk nog met paard en wagen rijden en leven we nog in rieten hutten. Daarnaast is de film in Hong Kong opgenomen dat Yokohama voor moest stellen maar het lijkt er echt niet op. Er worden ook meer Chinees in gesproken als Japans en zoals gezegt, het jaar 2346 is erg overdreven want het lijkt gewoon op het heden. Het Futuristische sfeer zit er niet echt in maargoed.

Ook ondbraken deze keer de bizare dingen waar Miike zo goed in was, behalve dan die robot met die pikhoofd aan het eind maar die vond ik nogal dom.

Maargoed, al deze bovengenoemde dingen staat het vermaakt niet in de weg. Er zit nog wat bullit-time in en opnieuw zijn Sho Akiwa en Riki Takeuchi van de partij die er opnieuw iets leuks van maken. Ze spelen dit keer androiden. Ja je moet toch wat in een sf-film.

Ook laat Miike voor het gevecht aan het eind nog wat flashbacks zien uit de eerste 2 films.

Kortom: Een geslaagde finale van de DOA-serie. Maar beter dan deel 2 is ie niet. De aftiteling word opgeleukt met zo'n Chinees gitaarspelertje.

3,5*

Ja, apart - Science Fiction film zonde Science Fiction. Afgezien van wat hilarische holografische schermpjes en die Zeppelin op de achtergrond af en toe.

Verder vooral 'science fiction' door het feit dat de toekomst geen vooruitgang kent in technologie, zo wil Miike ons laten geloven. Vond ik wel een interessante keuze. Hoogst waarschijnlijk voorgekomen aan gebrek aan budget, maar wel een leuke oplossing. Kwam nergens goedkoop over in ieder geval. Vele scenes in de bijna post-apocalyptische buurtjes, steegjes en golfplaatkrotten waren echt goed geschoten.

Niet zo slecht als velen doen zeggen (gewoon geen science-fiction film verwachten), maar echt bovengemiddeld zeker niet. Interessante trilogie die geen trilogie is, leuke afsluiter in ieder geval.

Favoriet blijft het 2e deel. Toch goed vermaakt. 4.0/5.0

Goede Miike. Ik zei gisteren nog dat het lastig is voor 'm om een constant boeiende film te maken. Maar met deel 3 van Dead or Alive is dat toch eindelijk weer eens aardig gelukt, want op enkele momentjes na was dit gewoon een prima, boeiende film.

Mizuki uit deel 2 speelt zowaar een nog leukere rol, Shu is wat minder, maar die komt hier ook minder in beeld. Een paar erg gave scènes, maar ook een paar erg grappige momenten en het zag er nog mooi uit ook. Waardige afsluiter, dit derde en beste deel van de trilogie.

3.5*

Aardige afsluiter van de trilogie. Ik was hier kennelijk niet de eerste die een link met Blade Runner maakte en Miike maakt enkele verwijzingen naar Scott's klassieker, al hoef je je niet te schamen als je ze niet spot. Als Miike Blade Runner doet kun je er op rekenen dat er weinig Blade Runner overblijft. Er wordt op een moment wel leuk gespeeld met het gegeven van replica's die denken mensen te zijn. De scène waarin de agent ontdekt dat zijn vrouw een replicant is is vrij sterk.

Verder moet de film het vooral weer hebben van individuele scènes. Aanvankelijk leek het nogal wel fijn op te bouwen, met een aantal geestige actiescènes en andere gekkigheid, maar zoals wel vaker bij Miike lijken de ideeën plotseling op en moet er toch een verhaal verteld worden en een bepaalde lengte gehaald worden. Het gevolg zijn een aardig aantal scènes die futloos overkomen, alsof Miike zelf de interesse verloren heeft. Zo nu en dan duikt er toch weer iets leuks op en het Tetsuo-achtige einde werkt ergens en weet bijna de vorige twee delen aan dit derde deel te koppelen op een zinnige manier. Bijna.

3*

Middelmatig slotstuk van een middelmatige trilogie

Ik vond Dead or Alive 2: Birds nu niet van zo'n ongekend hoog niveau dat ik meteen zin had om het derde deel erachter te gooien, maar ik had me echter wel voorgenomen om niet zoveel tijd te laten tussen deel 2 en deel 3 te laten als ik indertijd met deel 1 en deel 2 had gedaan. Vandaar hier een paar dagen geleden (weliswaar in twee stukken) voor gaan zitten. Opnieuw een verbetering ten opzichte van het eerste deel als je het mij vraagt.

Maar de beste film uit de trilogie blijft nog steeds deel 2. Het probleem met deze Final is dat Miike niet zo hard is doorgedraaid als in de vorige films. Ik was op den duur zijn van de pot gerukte stijl wel beginnen te waarderen en hier komt dat er maar eens erg sporadisch uit. Wat op zich jammer is, want nu verzandt hij in een soort van Blade Runner rip-off dat iets te normaal is om te blijven boeien. Sowieso een regisseur die het echt van momentopnames moet hebben. Dankzij het einde met de gigantische cyborg heb ik toch nog met een goed gevoel de aftiteling gekeken (vooral ook wel omdat ik de zanger met zijn gitaartje tijdens de eindcredits nog wel leuk vond) maar het idee blijft overheersen dat er hier meer had ingezeten. Dan kun je nog wel wat lelijke gele filters over je beelden gooien, het bevordert niet echt de science-fiction. Wel jammer trouwens dat mijn versie nog eens extra Japanse ondertiteling had wanneer iemand anders dan Ryo of Honda sprak. Zal wel iets te maken hebben met het feit dat er flink wat Kantonees wordt afgepraat, maar voor mij had enkel de Nederlandse sub voldoende geweest. Oogde erg lelijk in ieder geval.

Opnieuw dus Sho Aikawa en Riki Takeuchi in de hoofdrollen. Ook deze keer zijn het andere personages dan in de voorgangers, maar het is wel fijn dat er uiteindelijk nog een zekere link tussen de verschillende films wordt gelegd. Beetje een vreemde connectie weliswaar en bovendien eentje die ik niet helemaal kan plaatsen volgens mij, maar dat begin ik wel leuk te vinden bij Miike. Sowieso zijn Aikawa en Takeuchi duidelijk de lijm die deze reeks bij elkaar houdt. Deze keer staan ze meer tegenover elkaar dan samen, maar het zorgt nog voor een aantal erg leuke scènes. Verder blijft het qua bijrollen ook redelijk beperkt (je mist de gekke personages zoals de magiër uit deel 2) en is enkel Richard Chen als Woo nog wat de moeite waard.

Ten tijde van het kijken van de eerste Dead or Alive (ergens in 2014) had ik het gevoel dat ik me nooit meer aan iets van Miike ging wagen. Ik had echter nog deel 2 en 3 op DVD liggen en uiteindelijk wel blij dat ik dit nog een kans heb gegeven. Hoewel deze Final een ietwat teleurstellende finale is, is het wel een reeks die je ooit eens gezien moet hebben.

2*

Herzien en blijft fijn.

Al is het wel jammer om te zien dat de beeldkwaliteit echter ondermaats is, zelfs de BR versie. Eén en al artifacts, blur en jaggy randen. Je moet wel wat moeite doen om daar doorheen te kijken in tijden van 4K, maar het loont ook wel want verder ziet het er visueel best aantrekkelijk uit.

Verder een typische Miike. Grootse scenes zitten aan het begin en einde, middenstuk is wat lomer met enkele Kitano-achtige momenten. Ik stoor mij er niet zo aan, maar mensen die graag een hele film lang Crazy Miike zien zullen het wat te traag vinden.

Aikawa en Takeuchi zijn perfect in het rol, het einde is niks minder dan geniaal en Miike maakt netjes gebruik van Hong Kong om zijn toekomstbeeld een beetje vorm te geven. Niet het beste wat Miike ooit gemaakt heeft, maar zeker wel een film waar liefhebbers genoeg uit kunnen halen. Had vooraf een beetje schrik voor herziening, maar dat bleek ongegrond.

4.0* en een uitgebreide review