Day Dreams (1922)

Ik vraag me af in hoeverre de versie van Daydreams die vandaag te vinden is eigenlijk nog hetgeen is dat Buster Keaton indertijd voor ogen had. Er is een groot stuk van de kortfilm verloren gegaan en aan de hand van foto's en nieuwe tussentitels wordt er een poging gedaan om het allemaal wat tot een mooi geheel te vormen. Een beetje knip- en plakwerk dus en dat voel je wel. Het uitgangspunt met Keaton die allerlei baantjes uitvoert is erg leuk (en er zit een erg fijne grootschalige politieachtervolging in en ook Keaton in het theater is erg tof) maar het loopt niet echt allemaal vlotjes in elkaar over. Praktisch elke versie die te vinden is heeft een speelduur van rond de 22 minuten, al schijnt er wel een scène met Keaton als politieman te zijn teruggevonden en die zou op een Kino DVD als extra zijn toegevoegd. Hopelijk komt de volledige versie ook nog eens bovendrijven, misschien dat het dan als een beter geheel aanvoelt. Alleen al voor Keaton in het waterrad is dit wel de moeite om eens te zien trouwens.

3.5*

Het is een beetje The Best of Buster Keaton, Hij speelt een niet al te sympathiek karakter (vaak in de leukere films), heeft veel toffe lichamelijke scenes , hij is zijn anti-autoritaire zelf (de politie komt er niet al te goed vanaf) en met hemzelf komt het ook niet echt goed. Er zit zelfs nog een knipoog naar collega Chaplin in.

Erg grappig hoe Keaton allerlei baantjes aanneemt die ver onderliggen bij wat hij zijn liefje schrijft.

Van één zaak moet hij zich achteraf niets van aantrekken: het pistool wordt hem gratis en gewillig geleverd.

Goede Keaton-komedie waarbij bij het zien van het zoveelste leger politiemannen in de achtervolging, ik even dacht dat kandidaat-figuranten kansen genoeg werden geboden om in de vele komedies die rol wel nog eens te spelen...