De vijftienjarige Cole gaat bij zijn vervreemde vader Harp in het noorden van Philadelphia wonen. Hij ontdekt er de levendige cowboycultuur van de stad die er reeds een eeuw heerst. De subcultuur biedt een geborgen plek voor de buurtbewoners die veelal in armoede leven en regelmatig met geweld in aanraking komen.
Concrete Cowboy doet niet zo veel verkeerd maar blinkt eigenlijk ook nergens in uit. Behalve de acteerprestaties misschien; de hoofdrollen worden prima neergezet. Maar verder kleurt de film vooral braaf binnen de lijntjes.
Sympathiek drama over een kleinschalige cowboy gemeenschap in de amerikaanse stad Philidelphia.
Elba zet altijd wel een geloofwaardige rol neer en zorgt ervoor dat je naar een degelijke film kijkt.
Maar de scheidingslijn tussen het nostalgische cowboy gevoel met het realistische gang leven in een kansarme wijk had wat mij betreft wat harder in beeld gebracht mogen worden.
Apart. Dat is het woord wat ik meestal gebruik als ik iets niet mooi vind maar dat niet kan zeggen omdat je dan mensen triggered omdat die er wel helemaal weg van zijn.
Een wat geforceerd drama dat blijkbaar goede bedoelingen had als je het verhaal volgt. Deels naar echte feiten met enkele echte cowboys uit Philadelphia trouwens. De film kan de juiste toon niet vinden en het lukt niet om echt diepgang te krijgen. Dat ligt vooral aan hoofdrolspeler Caleb McLaughlin die niet sterk genoeg is om de film te dragen. Met acteurs als Idris Elba en Lorraine Toussaint wordt veel goedgemaakt.
Concrete Cowboys is geen slechte film. Best wel gezellig met een mooi verhaal. Alleen blijf je wat op je honger zitten. Iets voor tussendoor dit.
Veeleer een hulde aan de saamhorigheid van een zwarte gemeenschap in een buitenwijk van Philadelphia dan een speelfilm. Het acteer- en camerawerk zijn dik in orde, maar het op zich verrassende verhaal (wie verwacht er nou zwarte cowboys in een miljoenenstad?) stelt op de keper beschouwd niet zo veel voor. Je houdt er wel een goed gevoel aan over.
Sinds ik de trailer zag raakte ik geïntrigeerd door deze film. Dit is een subcultuur waar ik nog nooit van had gehoord. Als documentaire had dit een fantastische film kunnen zijn denk ik. Veel van de personages zijn echte cowboys die versies van zichzelf spelen, en verder is de setting natuurlijk gaaf en is de film prachtig geschoten, en met goede intenties. Het is alleen op het dramatische vlak dat de film rammelt. Leuk om Caleb McLaughlin uit Stranger Things te zien, maar ik ben nog steeds niet helemaal overtuigd van hem.
Verder zit het verhaal ook vol clichés en loopt het nooit helemaal lekker. Het ligt er allemaal zo dik bovenop, vooral de verhaallijn met de drugs dealende neef. Daarnaast is de film op zijn zachtst gezegd niet bepaald subtiel in zijn beeldspraak. Het is zo slecht dat het gewoon ergert. Daar bovenop moeten personages ook nog eens zo nodig dingen als "hard things come before good things" uitkramen. De setting en interessante geschiedenisles maken veel goed, maar ik kan toch niet hoger dan een 3.0* hiervoor geven.
Suf, doordeweeks drama'tje met de populaire Idris Elba in de hoofdrol, een acteur die ik alsmaar minder vind naarmate ik er films van zie. Niet dat het zijn grote schuld is dat ik deze film maar niks vind: er is eigenlijk weinig interessants te bekennen. Daardoor haalt Concrete Cowboy voor mij zelfs niet de gebruikelijke Netflix-middenmoot - wat meestal een 2,5 à 3 oplevert.
Nadat Cole [Caleb McLaughlin] na het zoveelste incident van zijn school in Detroit wordt getrapt, besluit zijn wanhopige moeder [Liz Priestley] dat hij deze zomer maar eens moet doorbrengen bij zijn vader Harp [Idris Elba] in Philadelphia. Harp en zijn vrienden leven in een achterstandswijk alsof ze cowboys zijn, met paarden, stallen en nachtelijke bijeenkomsten rond een kampvuur. Cole staat bepaald niet trappelen om zijn bijdrage te leveren en vindt een mogelijke uitweg via Smush [Jharrell Jerome], een vriend van vroeger, die hem verleidt met de belofte van gemakkelijk geld. De setting is interessant en het acteerwerk is degelijk, maar het scenario doet te nadrukkelijk denken aan het in alle opzichten superieure Moonlight. En aan The Karate Kid. Opgedragen aan Eric E. Miller, een cowboy en een belangrijke adviseur, die tijdens de voorbereiding omkwam bij een overval op zijn huis.