John and the Hole (2021)

Bron (en nog 9 Sundance tips): 10 must-watch movies from Sundance 2021 - i-D - i-d.vice.com

Reviews tot op heden kort samengevat, niet al te best: “Absurd script”, “waarom?”, “leeg”.

]John gooit zn familie in een gat
Spannend maar met zo een mooi scenario gaat de film nergens heen en doet de film ook niks bijzonderswat had het toch mooi geweest al ze hem in het gat hadden gegooid voor een paar jaar en dat de film ook daar zou beginnen maar ja]
Superslap einde gemiste kans een 1,5

Owké, wat was dit rare en loze film, die zwak is uitgewerkt. Dat joch had nog wel iets, maar de rest ve film slentert tergend traag verder en wat een kut eind sech.

Vaag doen om het vaag doen. Zat weinig in. Het punt wordt ook niet heel duidelijk, maar het zal vast iets met volwassen worden en kind zijn te maken hebben... but who gives a shit?

Er zullen veel tieners zijn die in hun leven een punt bereiken waarop ze zich helemaal vervreemd voelen van het gezin waarin ze opgroeien. Een punt waarop ze zoveel irritatie ervaren dat ze helemaal niets meer met het gezin te maken willen hebben en het liefst tot eliminatie van de gezinsleden zouden overgaan. Meestal en gelukkkig gebeurt dat niet daadwerkelijk en blijft het bij een fantasie. Soms wordt een fantasie werkelijkheid. De film John and the Hole vertelt van een originele poging van de dertienjarige John om afstand tot zijn gezin te nemen.

Hij slaagt erin zijn beide ouders en zijn zus in een gat in de grond te stoppen waaruit ze zonder hulp niet kunnen ontsnappen. Er ontstaat een verontrustende situatie. Te zijn overgeleverd aan een dertienjarig egocentrisch kutjoch dat eigenaardig gedrag vertoont en de gevolgen van zijn acties niet goed kan overzien, is een angstaanjagend scenario. De film buit dat gevoel uit door John te volgen die onbekommerd zijn gewone alledaagse dingen doet en zich niet druk lijkt te maken over het lot van zijn gezinsleden.

Veel verduidelijking over de motieven van John geeft het draaiboek niet. Hoewel de kijker een redelijk beeld opbouwt van het doen en laten van de protagonist, wordt de vraag naar het waarom niet verklaard. Een demonstratie van macht? Een roep om aandacht? Een geval van psychopathie? Een ziekelijke vorm van zelfingenomenheid? Alle opties zijn mogelijk. Er zijn aanwijzingen uit het gedrag van John te filteren die meerdere opties ondersteuen. Een eenduidig antwoord kan echter niet uit zijn gedrag worden afgeleid. De film houdt het verborgen. John doet in ieder geval gewoon wat hij wil. Zoveel is duidelijk.

De film houdt zich niet met psychologische finesses bezig. De film houdt zich niet met verklaringen bezig. Juist het feit dat niet alles wordt uitgelegd zorgt voor een onheilspellende en bevreemdende sfeer. Het verhaal zelf creëert maar weinig spannende momenten. Er gebeurt vrij weinig in de 100 minuten speelduur die de film heeft. Er zit een gezin in een gat in de grond en zoon John heeft derhalve het huis voor zichzelf en laat vooral zien hoe onvolwassen hij nog is. Dat is het wel. De film laat het thrilleraspect dan ook grotendeels los en ontwikkelt zich veel meer tot een coming of age-film.

John and the Hole is een eigenzinnige film. Een intrigerende film. Een thriller. Een drama. Een coming of age. Van alles wat. De film is niet spannend vanwege zijn verhaal maar is spannend vanwege de bevreemdende sfeer die over het gebeuren hangt. Bevreemding die ontstaat omdat de film maar weinig verklaringen biedt. Bevreemding die ontstaat omdat de film een jongen laat zien die zijn gewone jongensdingen doet terwijl zijn gezinsleden in een benarde situatie verkeren. Heel merkwaardig. Ja, mij gaf de film dat bevreemdende gevoel absoluut.