Piedone d'Egitto (1979)

Iets leuker dan de vorige twee, maar haalt het niet bij de vier vuisten films. Gevecht met al de arabieren is natuurlijk wel een juweeltje!!

Enigszins onderhoudende actie met Spencer op dreef, alleen wordt ook hier Hill nogal gemist. Uit de bekende reeks. Gemiddeld.

Bud Spencer VS de dwerg

Zo van tijd tot wijlen zet ik graag een Bud Spencer filmpje op. Die staan praktisch altijd garant voor een anderhalf uur vermaak en ik amuseer me er altijd wel mee. De films waar Spencer wordt bijgestaan door Terence Hill zijn op zich nog net iets leuker, maar Spencer heeft solo ook wel een paar amusante knokfilms gemaakt. De Flatfoot reeks is één van de bekendere films van Spencer dus ik verwachtte hier wel wat van.

Al blijkt dit het vierde en laatste deel in de reeks te zijn (voor de geïnteresseerden: de andere titels zijn Flatfoot, Flatfoot in Hong Kong en Flatfoot in Africa) en kan het goed zijn dat de rek er hier al wel uit was. Dat gevoel heb ik alleszins, want Flatfoot on the Nile kan zich niet meten met het betere werk van Spencer. Qua gevechten is hier nog wel wat te beleven (de massa confrontatie met de Arabieren of het gevecht met de dwerg steken er bovenuit), maar de leukere scènes worden nagenoeg compleet onderuitgehaald door het 'olijke' duo genaamd Caputo en Bodo. Ik begrijp zelfs niet goed waarom deze twee überhaupt in de film zijn gestoken, want normaal gezien zorgen de slapstick-achtige gevechten van Spencer voor genoeg humor en heb je niets meer nodig. Voor mijn part hadden ze die er gerust mogen uitlaten en iets meer aandacht hebben besteed aan het plot. Je voelt aan dat er wel een poging is gedaan tot het uitwerken van een ietwat interessant misdaadverhaal (vond het wel leuk dat de professor uiteindelijk gek blijkt te zijn en dat zijn uitvinding niet werkt), maar het komt nogal chaotisch en fragmentarisch over. In ieder geval, hier zat meer in.

Spencer doet hier wel weinig verkeerd. Hij kan zich weer eens laten gaan als een norse en imposante flik en mag zelfs zijn zwemkunsten (Spencer was in een vorig leven Olympisch zwemmer in '52, '56 en '60) tentoon stellen. Zoals daarjuist gezegd is hij beter in zijn sas wanneer hij Hill tegenover zich heeft, maar meestal wordt er nog wel een poging gedaan om een soort van vervanger (een Joe Bugner bijvoorbeeld) te introduceren. Hier is dat dus niet het geval en wordt het eens over een andere boeg gegooid aan de hand van Enzo Cannavale. Die heeft vrij weinig komisch talent (al zal het ook wel meespelen dat zijn klankbord een jongen van pakweg 10 jaar is) en is eigenlijk van de eerste tot de laatste minuut vervelend.

Nah, ik had meer verwacht. Spencer is zoals gewoonlijk wel lekker op dreef en mag zijn vuisten een aantal keer laten gelden, maar de gevechten zijn al komischer geweest. Spencer zelf is dan ook het enige interessante element aan dit Flatfoot deel. Moet zeggen dat ik niet sta te springen om de andere drie.

2*