Skin (2018)

Een van de dingen die we tijdens de studie geschiedenis leerden was 'wees je bewust van je eigen blik'. Eurocentrisch, blank... Je bekijkt iets vanuit je eigen kaders van hoe dingen gaan. In mijn geval, de eeuw waarin je leeft, je huidskleur, je sociaaleconomische klasse en de mogelijkheden en onmogelijkheden die dat doorgaans biedt, etc. Je kunt iets niet zien vanuit de tijd of blik van een ander, maar je wel proberen bewust te zijn van die van jezelf, en wat voor invloed dat heeft. Iedereen heeft bepaalde preconcepties en vooroordelen. Ik ook. Jij ook.

Ik moest daar opeens weer een aan denken tijdens Skin, en dan doel ik niet eens zozeer op hen, maar op mezelf. Na vannacht te zijn gaan slapen vlak nadat Trumps account van twitter was geweerd, werd ik wakker met de ideeën van Wilders' nieuwe programma. Van het eerste word ik op zich blij, al is het een complexe kwestie (hoeveel macht wil je tech conglomerates geven) en van het tweede weer triest, al zijn we daaraan iets gewend en kan ik het gezien de geringe macht van de PVV (ondanks de wat mij betreft bedroevende uitspraken) wel relativeren. Ik bekijk het hoe dan ook doorgaans rationeel.

Hierbij lukt me dat niet. Dingen als racisme (of homofobie) die in gedrag resulteren als dat van de rednecks hier in Skin, gaan rechtstreeks naar mijn 'haat' botje. Of hersendeeltje. Wat hier na die kassascène in de supermarkt gebeurt, ik word er zo verschrikkelijk boos van dat ik 2 minuten later ontdek dat ik terug moet 'spoelen' omdat ik van de scènes erna niets meer heb gekregen. En dat is zonde, want de short heeft meer te bieden dan dat, en ook iets te zeggen over het voortbestaan van de cyclus, en wat we als boodschap aan onze kinderen meegeven.

Twintig minuten is misschien te kort voor een onderwerp als dit, maar het nodigt op zijn minst uit tot nadenken. Of dat een Oscar waard is (hij won), laat ik nog even in het midden.

4*

Zinloos geweld gebaseerd op racisme of homofobie, maar eigenlijk zinloos geweld tout court is een verontrustend probleem. Het is ook iets dat me vaak boos maakt en hier in deze film me ook een gevoel van plaatsvervangende schaamte geeft.

Ik vind de synopsis hier op MM niet echt representatief voor het gebeuren. Na de kassa- en daaropvolgende scène pakt Guy Nattiv het subtieler aan. Humor zou ik het niet onmiddellijk noemen, al zit er wel een ironisch kantje aan. Ergens kon ik me dergelijke afloop al eens voor de geest halen, maar weet niet meer bij welke film precies. Deze aanpak blijft alvast beter hangen dan een pure wraakoorlog tussen twee bevolkingsgroepen.

Interessante kortfilm alvast waarvan ik ook meer wou proeven.