Flukten over Grensen (2020)

Vanaf 14 oktober in de bioscoop (In the Air)

Mooie familiefilm, geen grof geweld en bloed dus. Wel leuk om te kijken

Mooie film over twee kinderen die twee joodse kinderen van Noorwegen naar het veilige Zweden proberen te brengen. Dat gaat zeker niet zonder slag of stoot. De film is pakkend, er wordt naar behoren geacteerd, prachtige omgeving en dat mensen (kinderen) elkaar in tijden van nood helpen ondanks alle gevolgen, is vanzelfsprekend een prachtig gegeven/gebaar.Prima film en heb er van genoten.

gewoon een redelijke film die in zijn geheel gedragen wordt door 4 kinderen.

eens een keer géén film met veel bloed of geweld .

wel een met de de angst of de kinderen de vlucht zullen redden van Noorwegen nar Zweden.

geen topfilm maar eentje die toch een keertje het bekijken waard is

Deze film heeft mijn dochter hier met de hele klas in de bioscoop mogen bekijken. Ze was er van onder de indruk en wou hem graag nog een keer met ons kijken.
Vandaag samen op de bank de Blu ray gekeken, en ik snap waarom ze hem leuk vond. Het was inderdaad een mooie film voor de doelgroep ( 10 tot 15,16 jaar vermoed ik)
Nergens te spannend of te emotioneel maar voor die leeftijd precies goed.
dat de Duitsers met hun speurhonden hen niet te pakken kregen in het bos is natuurlijk niet heel erg geloofwaardig maar ach , het blijft een kinderfilm natuurlijk met over het algemeen wel een realistische toon. Gewoon een avonturen film in WO 2 setting voor begin tieners en zoals reeds vermeld, zonder onnodige bloederige taferelen .

Voor een Noorse film redelijk goed - want helaas levert de Noorse cinema over het algemeen geen topprestaties.

Een zuivere familiefilm gericht op een jonger publiek. Desalniettemin zeker genoten van deze avontuurlijke trip in een Tweede Wereldoorlog setting waarbij een stel kinderen twee Joodse onderduikers onder hun hoede nemen. Ondanks de zware omstandigheden is en blijft de film erg luchtig. Er komt geen geweld of bloed aan te pas en dat maakt de film erg verteerbaar.

Jammer dat de film soms wat zaken miste. Interessant waren de vragen en de twijfels bij de jonge Otto. Alleen kwam er geen afdoende antwoord op de vraag waarom we zeker weten of de anderen (de nazi’s dus) ongelijk hebben. Zo kon men bvb gezegd hebben dat meningen die afgedwongen worden met geweld, oorlog en een schrikbewind nu eenmaal niet goed te praten zijn en dus fout waren volgens onze opvattingen…

Fijn personage ook die kleine Gerda. Hyperintelligent en sociaal bewogen. Ik had veel bewondering voor haar. Ook de road trips waren de moeite, al verliepen/eindigden sommigen nogal abrupt.

Zeldzaam goede film, met alleen volwassenen gezien. Over Joodse kinderen die vluchten van Noorwegen naar Zweden tijdens WO 2. Binnendoor en lopend. Ze zijn heel vernuftig en enorm vasthoudend Zweden te bereiken, eindelijk veilig!

Omdat ik regelmatig in Noorwegen ben en ook Zweden wel ken, was deze film extra indrukwekkend.

Met spannende onderdelen, zoals die z.g. vriendelijke vrouw, z.g. ontvangstcomité, die nazi-aanhanger bleek te zijn. Kleine Gerda is een kind naar mijn hart: onderzoekend, slim en moedig. En de kinderen helpen elkaar enorm onderweg. Het einde is ontroerend en mooi. Voor onze kinderen ev. volg. keer vanaf een jaar of twaalf en beslist niet jonger: té heftig, te grof. Dat beslissen (en schrijven) we altijd zelf, ongeacht wat mensen op MM ervan vinden. Vrijheid van meningsuiting, heet dat en vooral verschillende smaak en afweging.

Nasynchronisatie was jammer, de Scandin. talen zijn zó prachtig, vooral het Noors!

Kinderen uit groep 7/8 van basisscholen in en rond Assen zagen deze film vandaag massaal op het filmfestival SFFK (Soroptimist Film Festival voor Kinderen), in het Nederlands nagesynchroniseerd. Personage "Per" was in het Nederlands "Peer" geworden en o.a. dat zorgde voor de nodige luchtigheid in de zaal. Voorspelbare, onderhoudende film maar goed uitgebalanceerd. Fantasie vs. werkelijkheid, goed vs. fout, jong vs. oud... Het was een prima filmkeuze om alle kinderen mee te krijgen, ook de klasgenootjes die zelf gevlucht zijn.

Mooie film, waarin ook een kind (Otto) beïnvloed wordt door de Nazi gedachte dat Joden slecht zijn en dat zij de oorzaak van de oorlog zijn. Zijn fantasierijke jongere zusje staat lijnrecht tegenover hem. Toch helpen zij samen, met hulp van een neef, twee Joodse kinderen vluchten naar Zweden. Onderweg is er een moment waarop Otto de kinderen bijna had verraden, maar op het laatste nippertje doet hij dat niet. Uiteindelijk waagt hij zelfs zijn leven zodat zij de grens over kunnen vluchten. Verrassend mooie en interessante film. Zeker ook geschikt voor kinderen.

Wat een verademing om het acteertalent van de piepjonge Anna te mogen zien na de het drama acteren van Amanda Seyfried in de Hallmarks-achtige cartoon Letters to Juliet (2010). De film heeft een aangenaam tempo, is op momenten een beetje spannend en snijd wat goede thema's aan waar je over kunt nadenken. Het is vooral interessant om de oorlog vanuit de ogen van vier kinderen te zien: hoe bepaal je op die leeftijd wat goed en fout is? Wat het waard is om voor te vechten en wat niet? Wanneer je iemand vertrouwt en wanneer niet? Het was toch vooral Anna die de show steelt met haar acteertalent. De andere drie kinderen acteren wat meer dertien in een dozijn (een vrij stabiele één dimensionale blik waar ze blijkbaar op gecast zijn). Anna speelt ook een interessant personage met een grote verbeeldingskracht en een ongelooflijke slimheid en sensitiviteit voor haar leeftijd (maar het blijft overtuigend overkomen en gaat nergens over de top). De beelden van het winterse Noorse landschap dragen ook positief bij. Het is zeker een film die geschikt is om te kijken met jonge kinderen, maar de film is ook prima te verteren voor een volwassen publiek. Voor mij (zonder kinderen naast me) 3,5 ster.