Miranda (1985)

zeker een mooie film!

en Miranda is zo'n lekkerding!

echt een leuke vrouw vind ik dat, en het viel me ook op dat iedereen op haar verliefd is!

vet lekker wijf! geil!!!

Hoewel ik de latere films van regisseur Tinto Brass beter kan waarderen, mocht deze oude klassieker van hem er nog best wezen.

Het verhaal was opzicht best leuk gevonden en de fraaie behoorlijke rondborstige (ook fraaie rondingen onder) Serena Grandi speelt de rol van Miranda die opzoek is naar een man leuk en overtuigend. Ze speelt die rol ook min of meer als een soort hoertje. Dat ze daarbij natuurlijk ook regelmatig bloot (inclusief oerwoud tussen de benen en okselhaar) is te bewonderen is natuurlijk mooi meegenomen. Daar draait het natuurlijk ook meestal om in een Tinto Brass film. De uitvoering van het verhaal is ook best aardig en hetzelfde geldt voor het visuele aspect als ook het muzikale aspect. Het verhaal is wel hier en daar wel wat langdradig.

Al met al gewoon een leuke vrolijke film, die met name door Serena Grandi het aankijken meer dan waard maakt.

Nou, illogical heeft er in ieder geval van genoten...

Ik ook hoor. Vond deze film een feest om naar te kijken. Had hem al eens in het verleden gezien, maar kon hem niet goed meer voor de geest halen. Viel trouwens niet mee om aan een goede kopie te komen. Mijn moeite werd beloond, want ik heb me geen minuut verveeld. Afwisselend, vrolijk, sexy, met hier en daar prachtige beelden (zonlicht door een glas wijn, vechtpartij in de regen) en muziek die een extra vermelding verdient. Dit is Italië zoals ik het me voorstel. Oké, geromantiseeerd natuurlijk. Maar toch....

Het verhaaltje is snel verteld. Caféhoudster is op zoek naar een nieuwe man, nadat ze bericht heeft gekregen dat haar man Gino vermoedelijk is omgekomen tijdens de oorlog. Die man moet bereid zijn het café te runnen, maar hij moet ook goed zijn in bed. Dus worden er flink wat mannen uitgeprobeerd en tegen het licht gehouden. Daar heeft Miranda geen problemen mee, want ze is wat los in de broek, om het zomaar te zeggen. De mannen willen ook wel, want Miranda heeft veel in de aanbieding. Zo zijn daar een voorbijgaande scharrel, een vrachtwagenchauffeur, een Amerikaanse ingenieur, een oudere diplomaat en de eeuwige Tony, die het café draaiend houdt.

Serena Grandi is natuurlijk de ster van deze film als Miranda. Net als die mannen mogen ook wij als kijker volop van haar genieten. Van haar prachtige buitenmodel borsten, haar rijkbehaarde schaamstreek, haar verleidelijke dijen met kousen en jarretels, haar volumineuze kont als ze boven een wasbak zit te plassen en haar harige oksels niet te vergeten, als voorproefje van hoe het er 'daar beneden' bij haar uitziet.

Maar het verhaaltje is wel iets meer dan een losse flodder om Miranda te laten zien. Het is ook een luchtige, maar interessante impressie van de eerste na-oorlogse jaren in Italië, toen iedereen de draad weer moest zien op te pakken, de bakens moest verzetten, vooruit moest kijken. Miranda is daarvan het symbool. Je moet niet te veel treuren om wie dood is. Zoek een nieuwe liefde en ga verder met leven, troost ze een vriendin die haar geliefde heeft verloren. Bedoeld werden natuurlijk al die slachtoffers van de oorlog.

Aardig ook zijn 'details' als de boortorens en de Amerikanen die bezit nemen van het land. En die consul, die verbannen is naar de provincie en bij wijze van troost af en toe zijn hand tussen de benen van Miranda mag steken. Die verbanning zal wel te maken hebben gehad met zijn fascistische verleden. Maar hij kreeg snel weer een baantje, want je moest niet te lang terugkijken. Zo bezien ook een heerlijk optimistische film van Tinto Brass. En wie Miranda uiteindelijk kiest, blijft een verrassing..