Soof 3 (2022)

Absoluut een pareltje. Blijdschap, verdriet en zéker humor zijn met elkaar versmolten in deze geweldige film.

De zoon van Soof en Kasper die steeds loopt te vloggen was rete irritant vond ik zelf. En de rol van Dan Karaty voegde wat mij betreft weinig toe. Jim heeft er weliswaar wel (deels) voor gezorgd dat Soof's familie op de hoogte was van haar ziekte, maar daar is het wat mij betreft wel mee gezegd.

Een prachtige afsluiter van de Soof serie. Wat mij betreft met afstand de beste van alle drie.

Waar ik normaal gesproken zo woke als wat ben, krijg ik van het hipstergedoe van de Soof serie direct bultjes. En dit deel is nog erger dan de voorgaande, het moet allemaal kennelijk nog meer. Als het nou nog een beetje authentiek overkwam, maar nee - wellicht is dat het probleem juist. De babboebakfietsmentaliteit ligt er ook veel te dik overheen, en dat de toon deze keer serieuzer is maakt het eigenlijk alleen maar erger - weer de volgende serie levensproblemen waar de doelgroep zich vertrouwd mee moet maken, bij gebrek aan eigen empathisch vermogen.

Visschedijk zelf is nog wel in de verte charmant, als ze niet met haar bakfietsgedoe bezig is. De rest van de karakters die haar wereld bevolken zijn gewoon allemaal irritant. Bleh.

Deel 1 vond ik prima, deel 2 weer beduidend minder. Niettemin wel benieuwd naar deze, en zowaar: fijne film. Duidelijk meer drama dan de luchtige eerdere delen, maar ik vind dat wel goed ditmaal. Een belangrijk onderwerp dat heel realistisch wordt opgepakt waar de acteurs ook goed hun werk doen. Goed geschreven dialogen en veel herkenbare emoties (ook in dat stukje met Schaap en Van Huêt bij de spiegel, al heeft Schaap verder een wat ondankbare rol). Niet elk stukje is evengoed en zeker richting het einde gaat de film wat te lang door want de climax is dan eigenlijk allang geweest. En de film eindigt dan wat gek met zo'n Bollywood-dansje (past ondanks die jongen niet helemaal bij de film). 3,5*

De beste uit de serie. Een zwaar thema maar mooi uitgewerkt.

En nu zonder taalfouten ...

Derde en laatste (?) film over veertiger Soof [Lies Visschedijk], die haar leven nu aardig op orde heeft. Restaurant Kooksoof is een succes, haar kinderen beginnen hun eigen levens leiden en de omgang met ex-man Kasper [Fedja van Huêt] en diens huidige vriendin [Elise Schaap] verloopt probleemloos. Bovendien keert dochter Sacha [Roos Dicmann] terug uit India met dubbel goed nieuws. Helaas krijgt Soof na een preventief medisch onderzoek in het ziekenhuis slecht nieuws te horen. Dat houdt ze voor zich om de opgewekte stemming niet te verpesten. Maar dat kan ze onmogelijk eeuwig volhouden. Behandelt veel voorkomende, zware thema’s op een authentieke en volwassen manier en omzeilt melodramatische clichés. Visschedijk had wat subtieler mogen spelen en de ontknoping is te gemakzuchtig.

Ik weet niets van Soof maar ik las hier dat het de beste van de drie was, nou dat beloofd weinig goeds voor die andere twee. Deze was zo slecht dat ik na 10 minuten moest stoppen met kijken omdat ik er niet goed van werd. Een vrouw een witte jas aantrekken maakt het nog geen arts. De super overacting van de kinderen...... Etc.. Nederlandse acteurs zijn toneelspelers en zelfs dat doen ze vaak niet goed. Voor film totaal ongeschikt... 0,0 in de rol zitten... Iemand spelen is uit je hoofd en in je voelen, maar ja, in Nederland dat handelslandje gaat dat blijkbaar lastig.... Misschien door de calvinistische cultuur....

Er zullen ongetwijfeld enkele goede scènes in zitten maar ik moest er te lang op wachten......

Ik vind Lies Visschedijk een heel leuke vrouw en daarom wilde ik dit derde deel nog wel een kans geven. Helaas was het, net als deel 2 eigenlijk, weer niet al te best.

Sowieso heb ik al een hekel aan films waarin mensen iets belangrijks achterhouden voor de rest, dus dat niet vertellen van haar kankerdiagnose duurde dan ook veel te lang en was eigenlijk alleen maar irritant en pijnlijk. Kanker is sowieso al zo vaak gedaan voor mijn gevoel in films dat dat ook saai en cliché ging aanvoelen, alles om blijkbaar maar een derde film te kunnen vullen.

En zo zijn er nog meer kleine en grotere ergernissen. Zoals haar moeder die véél te jong is om geloofwaardig te zijn (als overgrootmoeder nota bene), de flauwe toevoeging met dat ze blijkbaar weer samenkomt met Kasper (was echt totaal niet nodig geweest), haar dochter die een baby krijgt (tuurlijk moet er weer iemand zwanger zijn...)

Dan Karaty was in de eerste film nog een frisse toevoeging, vooral voor de eyecandy natuurlijk. In dit deel is zijn rol een exacte copy-paste en is het mede daardoor alleen maar heel cringe en enorm overbodig.

Lies Visschedijk is eigenlijk het enige wat er nog uitspringt in deze film(s), net als Elise Schaap, al is haar rol klein.

Maar goed, viel ook wel te verwachten natuurlijk.

2*