Sniegu Juz Nigdy Nie Bedzie (2020)

De Russisch sprekende Zhenia [Alec Utoff] werkt in Pollen als masseur van welgestelde klanten die zich volledig open lijken te stellen in zijn bijzijn en er van overtuigd raken dat Zhenia’s handen een positieve, magische werking hebben op hun fysieke en mentale gezondheid. Dat maakt hem tot een haast Messiasachtige figuur binnen die gemeenschap, maar wie is Zhenia nu eigenlijk... en wat wil hij eigenlijk? Intrigerend uitgangspunt met goed spel van Utoff, wiens stoïcijnse houding en lege blik een mysterieuze diepgang lijkt te verraden die lange tijd intrigeert, maar uiteindelijk te weinig om het lijf heeft om werkelijk te beklijven. Bij vlagen interessant.

Redelijke film over een imigrant die bij mensen thuis komt om hen te masseren. De rijke, afgeschermde wijk waarin de film zich afspeelt wordt prima neergezet (ook met wat humor). Een mysterieus hoofdpersonage en de film zelf is hier en daar ook bevreemdend. Een aangenaam en rustig tempo, maar het wordt op een gegeven moment wel langdradig.

Niet te volgen film die nergens over gaat.

Heel slim om als uitgangspunt te kiezen dat de masseur naar de mensen gaat, ipv de mensen naar hem.
Want normaal gesproken werken masseurs veelal aan huis en komen de mensen naar de masseur toe. Dat had een vrij saaie film opgeleverd.
Voor deze film werkt het erg goed dat hij een soort 'schijn' perfecte huisjes buurt betreedt.
Je mist al gauw de heggen en boompjes uit Edward Scissorhands, want deze perfect aangehakte buurt heeft weinig bomen, en de bomen die er staan worden omgezaagd...
Alles ziet er te perfect en te identiek uit, waardoor zelfs de luxe eentonig overkomt. Ik vind de huizen wel mooi maar er zit te weinig variatie in de huizen. Het lijkt ergens in de verte op een Europese versie van een Amerikaanse suburb, maar de lanen met grote bomen missen hier en de straatjes zijn te rechttoe rechtaan en de huizen staan dichter op elkaar dan in de VS.
Net als de huizen lijken ook de gegoede mensen ook allemaal wat op elkaar.
Er komt gaandeweg wat meer diepgang in de film. Ziekte en dood zijn thema's die aan bod komen. We komen ook wat meer te weten over de mysterieuze Żenia. Net genoeg om voldoende te weten om 'm een beetje te leren kennen, en net te weinig om het mysterie over de persoon in stand te houden.
De mensen die hij bezoekt zijn soort van passanten in zijn leven, hij verlost ze van wat pijn en geeft ze hernieuwde energie, soms met behulp van hypnose.
Er zit zeker magie in deze film, letterlijk en figuurlijk. Wat uiteindelijk blijft hangen is een vleugje mystiek.
En hier wordt duidelijk dat Oekraïeners in Polen gastarbeiders zijn. Żenia heeft eigenlijk zelf geen leven, omdat hij vrijwel de hele tijd op pad is. Hij krijgt van de mensen wel het respect dat hij verdient, maar in hoeverre hij er zelf beter van wordt is de vraag. Hij woont zelf in een tochtige troosteloze hoge flat.
Het einde met de arbeidsdienst aan de deur van cliënten is tamelijk cynisch.
Dat het dan toch nog gaat sneeuwen is erg mooi. Maar Żenia is inmiddels plotsklaps verdwenen, op zoek naar nieuw avontuur, of was hij toch een soort van engel...?