Sputnik (2020)

Russische mengeling van horror en science fiction, traag en aan de saaie kant, maar tegelijkertijd goed gemaakt en voorzien van een inventief, bijna fotorealistisch monster. De 1983 setting is ook leuk gedaan. Uiteindelijk iets te anoniem en futloos om echt indruk te maken, met weinig memorabele personages en een karig plot, maar er zijn hier en daar wel wat goede scenes en sfeer en production design zijn goed getroffen.

He jammer.

Het word wat herhalend maar ook deze film heeft weer wat te lijden onder het niet echt weten welke genre het wil zijn. Het is voornamelijk een sci-fi horror. Maar naar mate de film vordert wil het toch niet vol die kant op gaan. En krijgen we drama van onze protagonist en antagonist. Het werkt matig en echt dreiging of een boeiend kat en muis spel tussen de alien en de rest zit er ook niet bij. Waarschijnlijk wou de regisseur niet helemaal die kant op omdat het al 100x gedaan is, maar hij kiest niet voor een boeiende andere kant, dat ik toch eigenlijk liever had gezien dat hij gewoon een effectief horror/sci-fitje ervan had gemaakt.

Zag er allemaal prima verzorgt uit en de alien zag er heel goed uit, maar het redt de film helaas niet.

2.5 sterren.

Ben helemaal niet akkoord met de lauwe meningen. Deze film is beter dan enig andere Alien rip-off die ik al gezien heb. Als ik moet kiezen tussen Alien of deze Sputnik kies ik ook voor Sputnik. Goed gemaakt, geweldige rol van Oksana Akinshina die mij doet denken aan alle zorgpersoneel in de ziekenhuizen. De special effects zijn goed met een knap gemaakte alien en een top soundtrack. Persoonlijk hou ik wel van een mix van genres. Waarom zou dat niet kunnen misschien? Deze film bewijst net dat het wel kan.

"Parasiet of symbiont?"

De ruimtevaartwedloop was in de jaren '80, toen Rusland nog de USSR heette, nog in volle gang. Als een Sovjet-ruimtevaartuig neerstort na een missie, blijkt dat er mogelijk iets gevaarlijks mee is teruggekomen.

De psycholoog Tatyana Klimova (Oksana Akinshina van Lilja 4-ever)staat door controversiële methoden op het punt haar medische vergunning te verliezen. Het is het begin van een spannende overtuigende Russische film. Een film die rustig zijn wereld opbouwt. Een groot deel van de film is opgebouwd rond Tatyana die een band ontwikkelt met de gevangen astronaut Konstantin. De effecten zijn niet uitbundig maar staan in dienst van de film. Het ontwerp van het wezen is erg sterk. Het ziet er gelijkertijd zowel gruwelijk als bijna schattig uit. Alsof het zowel intelligentie als dierlijke instincten bezit. De film is niet super eng, daar is het meer een sci-fi-thriller voor, maar er zijn wel een paar fijne gruwelijkheden. Er wordt regelmatig (terecht) naar Ridley Scott’s Alien gerefereerd maar verwacht geen actievolle film want alleen het wezen dat zich voedt met zijn gastheer is de overeenkomst! Met een fascinerende vormgeving en een fijn meeslepende verhaal was dit een prima film!

Begint leuk, het ziet er best aardig uit en de cast doet het ook niet slecht. Jammergenoeg kakt de film halverwege een beetje in, een wat kortere speelduur had makkelijk gekunt. Desalniettemin geen slechte film.

Aardige sci fi horror drama. Het verhaal met een duivels dilemma is best leuk bedacht. De uitwerking is soms wat traag, goed opbouwend en met een constante spanningsboog en daardoor prima te verteren. De film is ook meer drama met wat spanning dan echte horror. Hoewel er voldoende bloed vloeit, maar de nadrukt ligt daar niet op. Het acteerwerk is verder ok. Visueel ziet de film er dik in orde uit met een prima sfeer. 3.5

Sputnik neemt wel één en ander over van Alien en Life (creature design) maar slaagt er in om een heel andere en originele wending te geven aan een overgekend verhaal, wat ik wel kon waarderen. Het is opmerkelijk dat de alien hier eerder een bondgenoot dan een vijand wordt. Maar het kabbelt ook nogal verder en de film mist de spanning die het publiek bij zo'n films verwacht. Ik zou het geen horror willen noemen, want (psychologisch) drama is alom tegenwoordig.
Soms ook slecht uitgewerkte scènes die sterk opvallen. Zo maken de twee hoofdrolspelers een camera onklaar om onopgemerkt naar een laboruimte te kunnen gaan, maar er wordt daarna niet getoond hoe ze erin geslaagd zijn om onopgemerkt terug te keren. Ik vond het persoonlijk een wat saaie en praterige Alien ripoff.

Als we kijken naar dit soort concepten zijn er uiteraard al wel een paar soortgelijke films voor geweest. Dit maal de kans aan de Russen er een leuke variatie van te maken. Waar ik toch als een voorbeeld de Amerikaanse film ‘Life’ er bij wil halen, waar ‘Sputnik’ in mijn ogen toch het dichtste bij wist te komen qua concept. Hoewel die film ook echt spannend en erg interessant wist te worden kon ‘Sputnik’ dit in mijn ogen nergens evenaren en heb ik me wederom laten misleiden door een trailer.

‘Sputnik’ begint uitermate interessant; onderhouden en spannend konden we kennismaken met de ruimtevaart van de Russen. Eenmaal aan land en de alien ‘geboren’ kakte de film onmiddellijk in en moest met een paar horror-momenten (die nergens eng waren) nog wat vaart in de film komen. De film leidt op een bepaalde liefdesverhaal, de peper gaat er uit en de film word beetje bij beetje steeds minder interessant.

De duur is daarmee echt te lang en de film had voor mij ook echt wel twintig minuten korter gekund. Door het weinige actie verveelde ik me snel en kon de film zeker niet aan mijn verwachtingen voldoen. De cast deed het overigens wel erg leuk en zoals ik al zei is de film ontzettend mooi onderhouden, dat leverde toch nog wel een paar leuke momenten en beelden op, dat zeker.

Helaas in mijn ogen een teleurstelling, had hier toch wel echt meer van verwacht zelf. Meer horror momenten en ook met de alien zelf had in mijn ogen toch wat beter gedaan in de film, was interessanter geweest en ook leuker om te zien.

2.0*

Sputnik is een alleraardigst alien-verhaal van Russische bodem. Alien-verhaal, vooral omdat de genre-omschrijvingen als sci-fi en horror alleen maar verkeerde verwachtingen wekken, en als je deze film gaat kijken met de insteek om een toffe horrorfilm te kijken is het vragen om teleurstelling. Maar als film an sich vond ik dit best aardig - een wat traag verhaal over een parasiet/symbioot die uit de ruimte meekomt met een kosmonaut, en hoe daar mee om gegaan wordt door de powers that be. Het begin is uitstekend, met de russische ruimte-missie en de landing, maar ben het wel met een aantal mensen hierboven eens dat het enigszins inkakt halverwege. Maar de manier waarop omgegaan wordt met het gegeven van een alien die gevaarlijk is, maar zeker niet blind agressief, en die inderdaad een soort van symbioot vormt met de kosmonaut is erg goed gedaan vond ik. En dan neem ik de ietwat overdreven lengte en het soms wat praterige middenstuk best voor lief.

Zonder meer een geslaagde sciencefictionfilm die zowel op dramatiek als horror positieve punten weet te scoren. Zo is het verhaal een slow burner die rustig de tijd neemt voor de opbouw en zijn personages. De band tussen Konstantin en Tatyana wordt zowel op menselijk als buitenaards uitgangspunt heel knap weergegeven met als achterliggende gedachte van parasiet/symbioot. Ook de uitgangspunten van wetenschap en macht worden aangekaart waarbij alle partijen hun voordeel zien. Om dat voordeel te kunnen bereiken dienen ook offers gemaakt te worden. En dan zijn we bij de horror beland. Verwacht niet te veel actie of horrorelementen, maar de aanwezige scènes werken wel effectief. Het wezen zelf ziet er echt goed uit en is t.o.v. van veel films in dit genre ruim en vooral duidelijk te zien. Het is een soort kruising van een kraaghagedis en bidsprinkhaan met een soort spinnenkop. Althans dat was mijn eerste gedachte, in ieder geval iets raars en agressief. De sound is ook een sterk element in de film en Oksana Akinshina weet haar rol zeer overtuigend te brengen. Prima film. 7,5/10

De titel doet wellicht een klassiek ruimtevaartverhaal vermoeden. Dat is de film niet. In de film gaat het om de ontdekking van een vijandige buitenaardse levensvorm, die in een Russich onderzoekscomplex wordt bestudeerd.

De film speelt zich af in het jaar 1983. De tijd dat de Koude Oorlog nog in volle gang was en Rus-sen en Amerikanen zochten naar technologisch en militair overwicht. Heel erg nodig is deze histori-sche plaatsing in de tijd niet. Het meeste dat in Sputnik gebeurt is gemakkelijk voorstelbaar in het heden. Bovendien valt het aan de film nauwelijks af te zien dat de gebeurtenissen zich jaren her afspelen.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Tatyana, een psychologe die onderzoek verricht naar kosmonaut Konstantin, die na een ruimtevlucht merkwaardig gedrag vertoont. Die opzet werkt goed. De kijker heeft hetzelfde kennisniveau als Tatyana en ervaart evenals zij de frustratie als zij ontdekt dat haar bepaalde elementaire feiten worden onthouden. De kijker ervaart samen met haar triomf en ongeloof als zij langzamerhand het mysterie dat de oorzaak is van het merkwaardige ge-drag van kosmonaut Konstantin, weet te ontsluieren.

Dat gebeurt allemaal in de eerste helft van de film, die intrigerend in elkaar steekt met gebruikma-king van een elliptische vertelwijze die ruimte biedt voor interpretatie en suggestie en er nieuwgierig makende flashbacks doorheen weeft, die eveneens ruimte bieden voor giswerk.

Uiteraard schieten bij het kijken vergelijkingen met Alien door het hoofd. Niet geheel onterecht. Toch is er een groot onderscheid tussen beide films. In de film Alien is de aard van het beestje snel duidelijk en is de spanning te vinden in de confrontatie. In Sputnik is de aard van het beestje lange tijd onduidelijk. De kijker tast evenals Tatyana in het duister over de kwade dan wel vredelievende intenties van de buitenaardse levensvorm. De weg naar het antwoord genereert spanning.

Aan al het goede komt een einde. De tweede helft van de film bestaat uit conventionele actie. Alle mysteries zijn opgelost en verrassingen zijn er niet meer. Veel schietoefeningen met teleurstellend weinig bloed en gore volgen. Het creatuur dat in dit deel van de film een grotere rol krijgt toebe-deeld, doet creepy en onaangenaam zijn ding. Het creatuur ziet er trouwens erg goed uit.

Sputnik is een prima film. De eerste helft van de film is mysterieus en spannend. Daarna vervalt de film in conventionele actie en gaat het er meer rechtlijnig aan toe. Leuk om te ondergaan maar toch ook een paar tikjes minder spannend dan het eerste uurtje film.

Russische variant op Alien waarin Tatyana Klimova [Oksana Akinshina] de enige overlevende van een ruimtemissie in 1983 moet onderzoeken. Konstantin Veshnyakov [Pyotr Fyodorov] blijkt de gastheer te zijn van een buitenaardse entiteit die zijn lichaam tijdelijk kan verlaten en daarbij agressief gedrag vertoont. Is dit een gevaarlijk monster of is de waarheid een stuk complexer? Niet onaardig basisgegeven in goed geacteerd SF-drama met horrorelementen dat zich echter in een bijzonder traag tempo voltrekt en pas in het laatste kwart op gang komt.

Aardige film waarin de enige overlevende van een ruimtemissie een wezen met zich meedraagt in zijn lichaam. Niet bepaald het meest originele verhaal en de film had wellicht wat korter kunnen zijn. Traag op een prettige manier, sfeervol in beeld gebracht allemaal en ook een aantal spannende momenten. Het wezen ziet er ook prima uit.

Matig.

Sputnik is een Russische horrorfilm waar ik op voorhand erg naar uitkeek. Gezien dit land betere cinema maakt dan een hoop andere landen had ik verwacht dat deze onverwachte hit ook een toppertje zou worden, maar deze film viel me uiteindelijk vies tegen. Er zit gewoon nergens een beetje pit in.

Toch is de openingsscene best onheilspellend en wordt de kijker al vroeg op een mysterieus verhaal getrakteerd. De alien in kwestie ziet er ook erg gaaf uit. Duidelijk uit de computer gekomen, maar lekker slijmerig en leuk ontworpen. Ik heb er weinig negatiefs op te zeggen. Tevens ziet de film er op visueel vlak netjes uit, de sets zijn knap versierd en de cinematografie ziet er ook on-point uit.

Het acteerwerk is niet heel speciaal, gezien geen enkel crewlid een personage neer kan zetten die de kijker maar een beetje kan boeien. Ik vind dat persoonlijk best kwalijk gezien een groot deel van de film toch wel op de chemie en persoonlijkheden steunt. Hierdoor is de film al best vroeg saai te noemen als het mysterie een beetje gas terugneemt en het verhaal zelf de basis begint te vormen.

Voor zo'n interessant gegeven kiest de film vaak de minst interessante uitweg. Het is wel vernieuwend, gewoon totaal niet interessant ingevuld. De gesprekken zijn standaard, de wendingen saai en de finale die de boel iets spectaculairder maakt heeft geen zin. Een te groot gedeelte van de film teert op chemie, maar daar zit je als kijker nauwelijks op te wachten.

Sputnik is een veelbelovende film die nergens maar een beetje vooruit te branden is. Nu zal ik ook toegeven dat ik met de verkeerde verwachtingen de film in ben gegaan, maar ik kan me in het algemeen best makkelijk aanpassen. Bij deze film kwam ik er gewoon nooit in. Zowel de vaart als de chemie blijven uit, en de film heeft die juist hard nodig. Jammer.

Op zich best een leuk idee, maar de uitwerking ligt me niet. Misschien grotendeels door de toch overwegend erg grauwe kleuren, die vast bedoeld zijn om de setting in de jaren-80 te benadrukken - je weet wel, toen er al wel kleur was, maar nog niet echt goed zoals nu. Niet echt origineel en vooral ook lelijk.

Het verhaal is wel interessant genoeg, maar de timing waarmee het gebracht wordt is wat erg aan de slome kant. Een beetje meer vaart en wat meer vuurwerk, dan was het misschien wel wat geweest. Of desnoods, oh gruwel, een wat leukere soundtrack.

Redelijk SF drama dat interessante dilemma's voorlegt. Je moet dit niet als horror zien ook al zal het verleidelijk zijn geweest hem zo te verkopen. Het wil nooit echt spannend of eng worden maar intrigeert genoeg om af te kijken. Het heeft een twist waardoor het niet een standaard monster movie is en wat minder voorspelbaar. Met name de hoofdrolspeelster beviel wel, de acteur die astronaut Konstantin speelt vond ik iets minder. De alien is goed gedaan en het is ook aardig dat het zich in de vrij onverbiddelijke Sovjet tijd afspeelt.

Wat ik niet helemaal snapte: op het einde zegt zijn zoon iets wat kennelijk op een soort telepathische gave wijst die Konstantin waarschijnlijk ook had? En waardoor de alien hem als symbiont koos? Beetje vaag.