Horse Girl (2020)

Goeie film over een vrouw met haar eigen leventje dat verstoord wordt als ze rare dromen krijgt. Het verloop van de film laat zich niet gemakkelijk voorspellen, dit komt ook mede door de enigszins luchtige toon. De belevingswereld en geestestoestand van het hoofdpersonage worden goed neergezet zonder dat het een vage trip wordt. Alison Brie is overtuigend, maar tegen het einde zakt het net wat in waardoor net geen 4.0 sterren.

Toch wel een aardige film met goed acteerwerk vind ik. Qua structuur en verhaal zou het een Nicolas Roeg film kunnen zijn, vaag ongrijpbaar maar toch boeiend

Pfff, dit is mij te vaag. Ik zat de hele tijd te wachten op antwoorden. Er kwam niets en ik kan er maar weinig fantasie bij krijgen.

Een tegenvaller...

Ik heb me speciaal aangemeld hier om deze film te beoordelen. Meest verschrikkelijke film die ik tot nu toe in me leven heb gezien. Vaag verhaal dat compleet nergens op slaat. Zonde van mijn tijd geweest helaas. Ik raad hem iedereen dan ook af.

Horse Girl

Niet slecht. Horse Girl is een vreemde, hallucinerende en intrigerende film over een jonge vrouw die steeds meer haar grip op de realiteit verliest. Sarah heeft duidelijk psychische problemen, maar in het begin van de film heeft ze dat nog redelijk goed onder controle. Sarah heeft moeite met menselijk contact en is sociaal onhandig, maar ze functioneert wel.

Het is allemaal fantastisch geacteerd door Brie, en ondanks de begrijpelijke frustratie van de mensen om haar heen weet Brie toch sympathie en medelijden op te wekken. In het tweede gedeelte vliegt de film een beetje uit de bocht, en de “droomwereld” van Sarah levert wat vreemde scenes op. Het einde had ook wat krachtiger kunnen zijn.

Die reactie van de neus- keel- en oorspecialist is erg grappig! Het eerste uur van de film is wel vertederend, en zo sociaal onhandig is Sarah volgens mij helemaal niet. Totdat ze helemaal in de krankzinnigheid afglijdt. Of gaat het toch over ontvoering door aliens en het terugkeren in de tijd?. Het gaat na het eerste uur ineens erg snel en Alison Brie overacteert dan een beetje. Die overgang had wat mij betreft wat 'smoother' mogen zijn.

"What are we going to do, dig up your mother? We don't even have a shovel!"

Wel aardig.

Eerste half uur is een beetje lastig. De intro van de Duplass broers voorspelt al niet veel goeds en het wat klassieke indie begin, met een ongemakkelijk meisje dat zich niet geheel thuis voelt in deze wereld is ook niet meteen erg spannend. Brie doet het niet slecht, maar is wat te typisch in haar rol.

Eens de paranoia de overhand begint te nemen wordt het gelukkig wat leuker. De film is toch niet zo voorspelbaar als gedacht en Baena doet z'n best om er wat sfeer in te krijgen. Dat lukt ook wel aardig, al blijft de film op dat gebied uiteindelijk wel erg braafjes.

Gelukkig is het geen al te lange film en weet vooral het laatste half uur toch wel te overtuigen. Ook mooi dat er niet al te veel antwoorden gegeven worden, die zijn toch nooit zo interessant bij dit soort films. Vond het niet meteen een geniale film, maar toch enkele memorabele scenes en zaken die blijven hangen.

3.0*

Sterke film over een vrouw die in een psychose raakt en de werkelijkheid steeds verder uit het oog verliest. Of heeft ze gelijk en is ze écht ontvoerd door aliens? Het antwoord is niet zo belangrijk, iedereen heeft zijn eigen werkelijkheid.

Voor de scifi-liefhebber is hier niet veel te halen (al zien de aliens er wel cool uit), maar als kijkje in het leven van iemand met een ernstige geestesziekte is Horse Girl erg geslaagd.

Wat mij betreft weer een interessante Netflix productie die op een juiste manier weet op te bouwen en langzaam maar zeker veel vraagtekens op de kijker afvuurt waardoor je wel "moet" blijven kijken.
Een film die soms een heel klein beetje doet denken aan de style van Lynch, alhoewel het natuurlijk niet zo briljant is blijft het je aandacht zonder moeite vasthouden.

Verwacht daarbij ook geen duidelijke verklaringen, het lijkt zich voor het grootste gedeelte af te spelen in het hoofd en de depressie van Sarah, waarbij je als kijker dus net zo goed de film bekijkt door gekleurde glazen.

Ongemakkelijk, mysterieus, sterk geacteerd.
3,5*

Sarah [Alison Brie] is dol op paarden en een groot fan van een bovennatuurlijke misdaadserie. Aan de reacties van haar directe omgeving merken we dat zij denken dat er iets aan de hand is met Sarah, maar omdat Baena het verhaal volledig vertelt vanuit het perspectief van Sarah is het lange tijd onduidelijk wat precies de oorzaak is. Sterker nog: ze komt vriendelijk en behulpzaam over, ook al is ze soms wat onzeker in de omgang met mensen. Wanneer Sarah last krijgt van black-outs, waardoor ze ontwaakt op plekken zonder te weten hoe ze daar is gekomen en zich hele dagen niet kan herinneren, bekruipt haar het vermoeden dat zij het slachtoffer is van bovennatuurlijke, of misschien zelfs buitenaardse krachten. Maar niemand in haar omgeving lijkt haar serieus te willen nemen.

Intelligent opgebouwd psychologisch drama werkt dankzij de charismatische, knappe vertolking van Brie en het ingetogen spel van de ondersteunende cast waar je lange tijd moet gissen naar de ware toedracht van dit alles. Het door Baena en Brie geschreven scenario draaft uiteindelijk iets te ver door en heeft een teleurstellende ontknoping.

Mooie, rustige en sfeervolle film die bleef boeien, ondanks dat het verhaal steeds onduidelijker werd. Brie zette in ieder geval een prima rol neer. Het enige wat ik niet in het plot vond passen was het slot. Voor de rest heel interessante gebeurtenissen en aparte beelden waarbij de vragen zich op bleven stapelen; voor Sarah een drama, voor mij een mysterie.

Bizarre productie van Netflix. Het begint allemaal braafjes met Sarah, een jonge single vrouw, beetje onbeholpen, maar best lief en charmant. Haar passie voor haar serie vond ik overigens geweldig. Het was aanstekelijk om haar bezig te zien en te zien opgaan in haar favoriete tijdverdrijf.

Uiteindelijk leert ze dan toch een man kennen met wie het klikt. So far so good, maar in plaats van de romantische toer op te gaan, evolueert de film naar één groot mysterie. De metamorfose van de al houterige Sarah naar een half psychotische vrouw met paranoïde wanen is vrij bruusk. Realiteit en fictie worden door elkaar gehaspeld en ik begreep niet goed waar de film heen wou.

Op zich intrigerend, maar ik miste een reden. Een verklaring van dit alles is er evenmin, maar dat hoefde ook niet perse. Sfeervol en goed geacteerd, zeker van Brie.

Ik ben te weinig thuis in de materie om deze film over een geesteszieke jonge vrouw volledig te kunnen appreciëren. Van lieverlee geeft zij zich over aan haar waanideeën. Een opmerkelijke tour-de-force van Alison Brie.

Vind ‘m (ook) lastig te beoordelen. Sowieso zijn de waanscenes iets te weinig bijzonder, vooral die naar het einde toe. Brie kan ik me nog herinneren van Community en ik mag haar graag zien, ze doet het hier ook prima, maar het komt allemaal te weinig van de grond, valt eigenlijk ook in de herhaling en de soundtrack (op het einde in elk geval) boeide niet erg.

Kreeg er ook een beetje een Donnie Darko gevoel bij, met dat tijdreizen en zo, maar die film is beter en evenwichtiger. Een echt laag cijfer kan ik ook weer niet geven - heb ‘m per slot van rekening helemaal uitgezeten! En dan nog de link Iers bloed / the pipes are calling… of zie ik ze nu vliegen?

2,5* dan maar.

-edit- film spookt wel (op een goede manier) na…