En Helt Almindelig Familie (2020)

Hoewel het hier een gezin betreft waarvan de vader een geslachtsoperatie ondergaat, draait de film eigenlijk om het universele thema van de gevolgen van een scheiding op het gezin. Centraal staat Emma [Kaya Toft Loholt], de jongste van twee dochters, die vooral bang is dat ze haar vader verliest. Haar bijna 14-jarige oudere zus Caro [Rigmor Ranthe] lijkt de nieuwe situatie bovendien gemakkelijk te accepteren waardoor Emma het idee heeft dat ze er helemaal voor staat.

De slim gekozen titel maakt duidelijk dat het hier gaat om spanningen waar ieder 'volstrekt normaal gezin' mee te maken krijgt. Opvallend is dat Emma niet in haar emotie blijft zitten. Ze is dolgelukkig wanneer ze de hond van het gezin kan knuffelen en geniet ook volop van een potje tafelvoetbal. En ondanks alle strubbelingen brengt ze - in één van de meest ontroerende scènes in de film - een prachtig muzikaal eerbetoon aan haar zus op diens 14e verjaardag. Hoewel het thema van geslachtswisseling het meest in het oog springt, is dit een film over familierelaties in het algemeen en die tussen twee zussen in het bijzonder. Zonder de steun van Caroline is Emma reddeloos, maar samen kunnen ze de hele wereld aan

De flashbacks zijn storend en het einde is weinig veelzeggend, maar het ontwapenende spel van de twee jonge actrices, alsmede van Mikkel Boe Følsgaard als Thomas/Anjete, maken dit de moeite meer dan waard.

Verwacht geen grootse CGI effecten in deze film. Nee het is een film die een beetje voortkabbelt met ouderwetse shots. In het begin gaat het snel. Vader zit in het verkeerde lichaam en verandert als vrij snel in een vrouw. Dit heeft effect op het gezin. Ze gaan scheiden en dat vind moeders prima maar het heeft wel effect op de 2 dochters. Een dochter is het type meisje-meisje maar de jongere dochter is (nog) meer het jongen-meisje type en was de favoriet van vader omdat ze beiden van voetbal hielden en haar altijd heeft aangemoedigd te gaan voetballen. Ze komt alleen te staan wanneer vader geen interesse meer toont. Knap gespeeld door de jonge dochter. Verder allemaal niet zo heel spannend

Puberen gaat vaak van "au". Het is daarom begrijpelijk dat de jongste dochter (papa’s lieveling) van een volkomen normaal gezin het er maar moeilijk mee heeft wanneer haar ouders gaan scheiden, omdat vader voortaan als vrouw door het leven wil gaan.

Afgezien van een paar pijnlijk momenten heeft regisseur Malou Reymann over dit transgenderverhaal een onderhoudende en tamelijk luchtige film gemaakt, naar verluidt puttend uit eigen ervaringen. Jammer genoeg zakt de film van lieverlee een beetje weg wegens meer van hetzelfde. Maar het is niettemin over het geheel genomen een prima film met een leuk "Nederlands intermezzo" rond Hadewych Minis.

Degelijke familie- en dramafilm over transgenders. De titel van de film verwijst naar het algemeen aanvaarden van deze doelgroep. Hoewel dit perfect mogelijk was geweest, zoekt de film niet de controverse of negativiteit op. Geen fobieën hier. Wel worstelt de jongste dochter Emma met het feit dat haar vader voortaan als vrouw door het leven wil gaan. Naast de aanvaarding - hoewel haar liefde voor haar vader groot is - verloopt moeizaam. Ze respecteert zijn beslissing, maar ervaart toch een gevoel van schaamte. Is of was dit mijn normaal gezinnetje?

De focus van de film ligt bij de jongste dochter. Toch had ik het iets intenser en scherper willen zien. De emoties en gevoelens blijven wat onderbelicht. Ook die van de vader overigens. Maar misschien toch eerder bewust omdat ik vermoed dat deze film hoofdzakelijk ook voor een tienerpubliek is geproduceerd. Al kon de band of strubbelingen tussen beiden toch beter uitgewerkt worden.

Voor de rest degelijk zonder er ergens uit te springen. De flashbacks dienden echter tot niets. Verrassend en fijn ook om Mikkel Boe Folsgaard eens in een totaal andere rol te zien.

Enge beleving voor 2 tienermeisjes.

Daar waar het oudste de toestand eerder relativeert en aanvaardt, is het voor het jongste een echte pijnbank.

Maar Emma is ook nog kind en heeft behoefte aan dat kind zijn en...aan een ouder.

Mooie film met enkele charmante, met de situatie verzoenende scènes maar bovenal prachtig acteerwerk.

De trieste blik van het jongste meisje doet je meeleven en is niet direct van het netvlies verdwenen.

Goeie film over een gezin waarvan de vader besluit voortaan als vrouw door het leven te gaan. De film focust zich vooral op de jongste dochter en hoe ze hiermee omgaat. Afgezien van het einde wordt het wat droogjes gebracht waardoor de scenes soms wat emotionele impact missen. Desalniettemin wel goed en vooral de dynamiek tussen de vader en de twee dochters is goed neergezet.

Zo hé, word ik me hier helemaal weggeblazen door een staaltje acteerwerk van de bovenste plank. Prima keuze om het drama vanuit het perspectief van de jongste dochter uit de doeken te doen. Ja, die Denen en hun families (Von Trier kan er ook een houtje van) vertellen (universele) verhalen zoals weinig anderen dat kunnen. Het versnijden met de zogenaamde authentieke gezinsvideootjes maakte alles nog beter invoelbaar. Top.

Middle of the road. Geen ramp, ook geen feest. Een luchtige transgenderfilm zijn. Meestal zie je de transgender die zich moet aanpassen aan zijn sociale omgeving met de nodige discriminatie en afkeuring erbij. Hier is dat net omgekeerd : het zijn de dochters van Thomas/Agnete die moeten leren omgaan met de echtscheiding, en daarna geslachtsverandering van hun papa, die de tijd van zijn leven lijkt te hebben onder zijn vrouwelijke identiteit. De oudste dochter kan er nog makkelijk mee weg, de jongste heeft het er wat moeilijker mee. Het vertelperspectief is het meest positieve voor mij. Het ontbreekt verder aan hoogtepunten waarin de vader-dochter spanningen echt 's oplaaien. Vader blijft een happy queer en de dochter moet het er maar mee doen. Dunnetjes uitgewerkt. De VHS-filmpjes van toen ze klein waren vond ik verder overbodig materiaal.

Deze was op tv en eens meegepikt. Je volgt het verhaal vooral door de ogen van de dochters. Vond het goed geacteerd en kwam wel realistisch over. De film duurde niet te lang en niet te kort. Vond het de moeite om gezien te hebben.

Mooie film. Leuk om ook een beetje in de wereld te kijken van de Denen met hun tradities, normen en waarden.

De jongste dochter steelt de show in deze film. Het meisje is nog niet eens zo oud, maar kan echt supergoed acteren.

Gewoon een sterk drama en ZEKER de moeite waard om eens te bekijken. Als je al het geweld en CGI een keertje beu bent.

Prachtige film van Reymann, die het zelf heeft ervaren dat haar vader op jonge leeftijd van geslacht veranderde wat natuurlijk enorm moeilijk te aanvaarden is. Maar om nu simpel te zeggen dat de vader een grote egoist is gaat mij toch te ver, in een verkeerd lichaam geboren zijn lijkt mij echt ook zeer zwaar...