Le Meilleur Reste à Venir (2019)

Na een val uit het raam gaat César [Patrick Bruel] op advies van zijn beste vriend Arthur [Fabrice Luchini] naar het ziekenhuis voor een routine-onderzoek. Aangezien César geen zorgverzekering heeft gebruikt Arthur zijn zorgpas, maar daardoor krijgt hij als eerste de diagnose te horen. Wanneer blijkt dat César ongeneeslijk ziek is moet Arthur hem dat vertellen, maar door een samenloop van omstandigheden denkt César dat Arthur zélf ernstig ziek is en het lukt Arthur niet om hem dat uit het hoofd te praten. Er is niks origineels aan deze voorspelbare komedie der misverstanden, maar Luchini’s oprechte vertolking beperkt de malaise in ruimte mate.

Dit was nog een mooie film. Een verhaal die al eerder is gebracht, maar toch vond ik deze zeker ook het bekijken waard. De cast was zeker een pluspunt en kwam overtuigd over. Hun bucket list was ook nog mooi.

De langere speelduur stoorde ook niet en viel ook niet op.

Heb niet echt minpunten bij deze, de moeite om gezien te hebben.

Mooi is het om echt om iemand te geven en de pijn mede te torsen.
Fabrice Luchini en Patrick Bruel spelen de pannen van het dak in deze film die begint als een echte, typische Franse komedie met veel nonchalance, gekke toestanden, misverstanden en vooral gevatte, humoristische dialogen.
Daarna blijft het wel grappig maar de toon wordt ernstiger met het onvermijdelijk drama tot gevolg.
Het slot, niet zonder emotie, brengt dan weer wat optimisme en betere vooruitzichten, zodat we kunnen stellen dat in deze "Le meilleur reste à venir" de komedie overheerst.
Zeker genietbaar.