Fantastic Fungi (2019)

Met interviews van Michael Pollan en Paul Stamets

Fascinerend onderwerp, ik kijk hier wel naar uit!

26 maart in Groningen, Amsterdam en Rotterdam

3.26.20 is Fantastic Fungi Day. Join the Global Mycelium Network! - fantasticfungi.com

Heel veel mooie versnelde beelden van bloeiende paddenstoelen. Maar het ontspoorde helaas snel van interessant wetenschappelijk (al ook niet heel diepgravend, bv het woord "lamellen" is nooit gevallen) naar psychedelica, hyperamerikaans hysterisch lovend alszijnde hét godswonder dat subiet kanker geneest, angst voor de dood wegneemt en depressie overwint. Zeg maar alle Amerikaanse traumas. Inclusief weeig muzakje, gepraat over frequenties en liefdevolle verbondenheid, en gebombardeerd met TikTak-achtige kaleidoscopische visuals. Compleet overgaloppeerd en rommelig. Jammer van die in principe veelbelovende en intrigerende levensvorm.

Oh, en foei voor de vertaler die in het begin "mushrooms" vertaalde met "champignons" alvorens gelukkig gewoon op "paddenstoelen" over te schakelen, en "physiology" vertaalde als "psychologie"... Brrrr

Helemaal mee eens.

De eerste gedeelte is moeilijk door te komen vooral bij de kinderlijke voice-over. Later wordt het interessant. Zie door de vingers dat het een Amerikaanse docu is. Sentimentele gelul. Soms zijn de gesproken zinnen beetje onnavolgbaar.

De versnellende groeiende paddenstoelen al dan niet met de computer gemaakt vond ik tof.

Zeer interessante en nuttige docu. Laat u niet weerhouden door de (gebruikelijke) zuinige commentaren.

Dit 200%, wat een teleurstelling. Maar ik had al zo'n vermoeden toen deze doc begon met een "health warning". Wel hulde voor de woordspeling

Dan toch maar eens The Creeping Gardens kijken, die gaat wél gewoon over fungi.

Toen ik de trailer zag in de bioscoop wilde ik m wel op het grote witte doek zien. Leek me een trippy film. Het is er toen niet van gekomen, dus nu maar op Netflix meegepakt.

Helaas een tegenvaller. Een soort Teleac cursus met veel matige cgi. Al krijg ik wel zin om weer eens een paddootje te nemen.

1,5

Het filmpje over de cinematografie van de time-lapses van groeiende paddenstoelen dat kappeuter plaatste in dit topic, was eigenlijk beter dan de documentaire zelf.

Het onderwerp is gewoon heel interessant en ik heb er ook wel wat van geleerd, maar de presentatie is gruwelijk. Dit is slecht Amerikaans in het kwadraat. Compleet overladen met persoonlijke verhalen en lyrische statements schieten we van hot naar her en krijg je in het tweede deel vrijwel geen schimmel te zien. Het ergste is nog dat de soms mooie beelden helemaal verpest worden doordat er overheen gepraat wordt of door de soundtrack, die bestaat uit betekenisloze klankaaneenschakelingen gedurende vrijwel de gehele speelduur, waarvan het volume aangeeft hoe enthousiast je moet worden van wat er op dat moment verteld wordt.

Erg slecht dus maar toch ook wel behoorlijk goed in bepaalde losse elementen en in het onder de aandacht brengen van dit onderwerp.