Extracurricular (2018)

Een hele aardige film waarin vier jonge studenten er eer in leggen om op hele uitgekookte manieren moorden te plegen die ook nog eens niet traceerbaar zijn. Nou, dat klinkt best goed.

De eerste vraag die dan bij mij opkomt is natuurlijk waarom ze dat doen. Ik ben altijd geïnteresseerd in een motief. Welke ontaarde karaktereigenschappen bezitten die studenten dan wel om zich voor de lol met moordende activiteiten bezig te houden. Erg duidelijk wordt dat in de film helaas niet. Een beetje jammer is dat wel.

De personages lenen zich er trouwens ook niet goed voor. Hun karaktereigenschappen zijn zo divers dat een eenduidig antwoord niet kan worden gegeven. Daarbij zijn de individuele personages te standaard geboetseerd om aan een overtuigend motief te kunnen geraken. Ik hou het maar op verveling, op arrogantie of op een psychische aandoening. Een ander motief schijnt er niet te zijn. Wat mij betreft had daar wel wat meer investering mogen plaatsvinden

Een poging daartoe is er wel. Zo af en toe komt de naam Nietzche voorbij. Zijn filosofie zou een mogelijke inspiratiebron voor het plegen van een moord kunnen zijn. Zou kunnen, maar dat komt er niet echt uit. Zijn filosofie wordt meer als een vorm van rechtvaardiging voor de moordende activiteiten gebruikt. Niet echt als de inspiratiebron dus.

Als rechtvaardiging functioneert Nietzche overigens uitstekend. Het is altijd prettig als je voor of na een moordpartij dingen kunt zeggen als: ‘normen zijn nooit absoluut, maar situatieafhankelijk’ of ‘alles wat goed is draait om macht en de wil om macht te hebben’. Hoe prettig deze woorden na de gedane arbeid ook klinken, een beetje magertjes is het op het psychologische vlak allemaal wel.

Ach, heel belangrijk is het uiteindelijk ook niet. Belangrijker is dat de film vermaakt. En dat doet ie. Met een reeks fijne moordpartijen, met een alleraardigste creepy sfeer die met name wordt gegenereerd door sfeergevoelig camerawerk, met spanning door de aangename kills en met nog meer spanning doordat de kijker de minutieuze voorbereidingen voor de moorden met de daders meebeleeft. In veel films gebeurt de gewaarwording vanuit het slachtoffer. Hier doet de maker dat dus anders. Het andere perspectief bevalt goed. Verrassend en intrigerend is het.

De personages zijn aan de platte kant en vrij gemakkelijk te karakteriseren. Dat is niet heel vervelend. Hun dialoogjes die vaak een moralistische ondertoon hebben zijn eveneens niet echt vervelend. Het gaat om het totaalplaatje en dat is ernstig genoeg om de studentikoze killers serieus te nemen.

Ze verbeelden prima killermateriaal. Koud, gewetenloos, intelligent en vooral zeer vervuld van zichzelf. Ik had in dat opzicht fijne associaties met de film Funny Games U.S. (2007), alhoewel ik daarin nog wat humor bespeurde.

Zonder humor, maar met onmiskenbare spanning doet Extracurricular het ook best goed.

Ja, dit kijkt prima weg . Leuk plot . met een aardige twist .

Erg beklijvend is het natuurlijk niet . Er zijn ergere horrors , maar dit neigt ook wel naar een thriller .

En het was zelfs af en toe spannend .

Een stel " goth"achtige zeer intelligente studenten die de perfecte moor(den ) beramen .

What could go wrong ?

Geen afrader. toch ook weer zo vergeten .

2.5 *