Family Romance, LLC (2019)

Werner Herzog goes Rent-a-Friend...!

Er is ook een docu over dit fenomeen. Ooit uitgezonden hier.

-edit- deze dus: Rent a Family Inc. (2012)

Docu of fictie?
Bij de eerste beelden was mijn gedacht "zit ik nou toch naar een docu te kijken?". Het lijkt met een handheld gefilmd. Gaandeweg zijn de beelden zelfs prachtig en zorgen bijvoorbeeld de dronebeelden voor een mooie overview van het park, de chinese kers (bomen) en het stadsleven. Lange tijd kwam ik niet helemaal in de film, de film leek wat traag en boeide me niet helemaal. Toch leveren de hoofdpersonen maar ook de rest een heel aardige acteerprestatie (wat te denken van "oma" het orakel: fantastisch!) en wordt het gaande weg echt een bijzondere film.

Een lach en een traen
De film lijkt net een komische ondertoon en een aardige aaibaarheidsfactor te krijgen met enkele hilarische opdrachten voor Family Romance, wat geknuffel met een egel (in Japan heel normaal maar voor ons toch best gek), een camerageil dametje en een mentale vernedering van de hoofdpersoon als werknemer maar dan wordt toch pijnlijk duidelijk wat het nadeel is van de onderneming: wat een mooi einde! Het laat zich raden, maar mijn interpretatie is dat hij zijn eigen familie begint te wantrouwen. Dat zegt hij even voor het laatste shot ook met zoveel woorden.

Het fenomeen
Kortom: het leek even een docu en het werd een eigenaardig drama met een mistroostig einde. Hoe zou men in Japan aan kijken tegen deze film en het fenomeen van het inhuren van een fake familielid/ vriend/ groep mensen? Leert Herzog de Japanners dan wel deze "bedrijfstak" hier de les of zet ie hen enkel aan het denken over het fenomeen? Het laatste is het meest aannemelijk.

Een aardige review met nog meer opzienbarende feiten over de film tref je hier (guardian). Goed opgemerkt is de gelijkenis met Alpeis (2011) - MovieMeter.nl

Ik zal ook de docu genoemde door kos eens zoeken en kijken....

Werner Herzog Introduces FAMILY ROMANCE, LLC | Free Virtual Preview on MUBI July 3 - YouTube

Een eenvoudige maar aangename low budget film, met handheld camera gefilmd door Herzog zelf.

Het verhaaltje stelt niet zoveel voor en filmisch is het niet zo hoogstaand. Het heeft ook wel z'n charme.

Het leuke is dat Ishii Yuichi in feite zichzelf speelt, want hij werkt zelf in real life bij zo'n bedrijf.

Wat de film nog net dat beetje extra geeft, zijn de aparte Japanse dingen, zoals het robothotel en het oude orakel vrouwtje.

De Q&A na afloop op MUBI vond ik absoluut van toegevoegde waarde. Hoe de film tot stand is gekomen, en bijvoorbeeld de informatie over de scène met de hogesnelheidstrein en die met de telefoon in het landschap.

kappeuter die kjoe en eee zou ik ook wel willen zien. Ik zag de film @iffr 2020 doch zag geen kjoe en eee. Vingers gekruist dat ie alsnog onlaain komt.Ik vond een intro van Herzog hier.

Staat nog steeds op MUBI en is direct te zien na afloop van de film.

probeer MUBI 3 maanden gratis uit

Raar dat Herzog hier niet gewoon een docu van gemaakt heeft. Hij voelt een beetje verloren in Japan en hangt teveel het toeristje uit. Verder ook erg matige acteurs, lelijk geschoten en weinig passende muziek.

Verder best zuur dat dit wel volk trekt en me, de Japanse film gewoon compleet links laat liggen.

Film met een toch wel intrigerend concept waarbij je een firma inhuurt om een individu te spelen om iemand reëel te vervangen. Klinkt wellicht vreemd, fake en weinig oprecht, al zijn de bedoelingen vaak nobel. In diverse situaties probeert Herzog een aantal voorbeelden mee te geven.

Het verhaal van Mahiro die haar afwezige “vader” terugziet, is het meest in beeld. Zeer sereen ingetogen portret. Mooi ook langs de kersenbloesems. Alleen stel ik me de vraag hoe het nu verder moet. Jammer dat dit niet of nauwelijks werd verwerkt.

Best ook een aantal spitsvondige of grappige dingen zoals de dame die haar lottowinst wou herbeleven of de man die een grove fout maakte en een stand-in inriep waartegen zijn baas kon kafferen. Best fijn allemaal, maar op langere termijn of in vele situaties niet toepasbaar. Maar voor sommige mensen toch misschien een oplossing om bvb de eenzaamheid te verdrijven...

Herzogs fascinatie met het leven in de moderne tijd resulteert opnieuw in en ongewone, fascinerende film die relevante vragen stelt over de relatie tussen realiteit en fantasie. Volledig geschoten met een in de hand gehouden digitale camera denk je aanvankelijk dat je naar een documentaire zit te kijken over een vader die zijn tienerdochter voor het eerst ziet sinds zijn een baby was. Ishii Yuichi heeft een bedrijf waarmee hij mensen een alternatieve realiteit voor kan schotelen. Zo wil een jonge vrouw eens ervaren hoe het voelt om beroemd te zijn. Ishii huurt acteurs die zich voordoen als paparazzi en de vrouw in een drukke winkelstraat achtervolgen en constant fotograferen. “Dit gaat veel ‘likes’ krijgen”, zegt de dolgelukkige dame, maar let vooral op de reacties van het nietsvermoedende publiek. Een andere klant wil eens ervaren hoe het voelt om de loterij te winnen en Ishii brengt ook nog een bezoek aan een hotel waarin het hotel uitsluitend bestaat uit robots. Herzog verdient bewondering voor het feit dat hij zichzelf blijft vernieuwen, maar vooral omdat het zo’n boeiende, vermakelijke en intellectueel stimulerende film oplevert.