Kindred Spirits (2019)

Een nieuwe McKee.

Toch wel iemand met naam en faam, ook iemand die zeker niet de makkelijkste weg gekozen heeft. Ik ben énorme fan van McKee, heb hem nog nooit 4* gegeven bijvoorbeeld, maar hij weet vaak toch wel interessante films te maken, die net dat beetje extra bieden.

En het is net dat wat een beetje ontbreekt bij deze film. De opzet is best leuk, acteerwerk is ook goed en de regie van McKee voldoet ook. Niks dat er écht uitschiet, maar dat komt meestal wel naar het einde van z'n films, die dan net over het randje gaan.

Maar Kindred Spirits wordt net wat flauwer naar het einde toe. Een nogal flauwe onthulling die al vaak eerder gedaan is, eentje die ook niet echt impact heeft. En dan valt er nog steeds niet zo héél veel negatiefs te zeggen, maar is het vooral het ontbreken van een beetje extras, over de gehele lijn, die deze film een beetje de das omdoet.

Nog steeds niet erg slecht, maar behoort zeker niet tot z'n beste films en is ook zo'n film die redelijk snel weer zal wegdeemsteren vrees ik. Maar voor een keertje wel aardig.

3.0*

Een van mijn favorieten in de hedendaagse horror is regisseur Lucky McKee. Hij maakt films die net even anders zijn. In een genre waar vrouwen nogal eens het konijntje zijn, vertelt McKee voornamelijk verhalen over vrouwen vanuit het perspectief van vrouwen en presenteert ze ook niet als onfeilbare helden of psychotische schurken, maar eerder als driedimensionale mensen met sterke en zwakke punten.

Nu is hij terug met een psychologische horror waarin maar liefs drie vrouwen: Chloe (Thora Birch), Sadie (Caitlin Stasey) en Nicole (Sasha Frolova) spelen. Op die cast is ook niet veel aan te merken. Echter op de film zelf wel! Het is een thriller die de bekende thema's toont, in wezen is het gewoon een update van Single White Female (of misschien Hitchcock's Shadow of a Doubt?) Een te onopvallende, psychologische thriller, die niet afwijkt van de gebruikelijke formule.

Nu is het ook geen echt slechte film, het is gewoon niet heel bijzonder, ik verwachte van regisseur Lucky McKee gewoon meer. Zwak de paar fijne bloederige momenten af en de film kruipt gevaarlijk dicht naar van die waargebeurde televisiefilms. Met dat verschil dat McKee iets meer kwaliteit bezit, wat je terug ziet in het opbouwen van de sfeer en het ontwikkelen van de personages. En visueel is het uiteraard goed en zijn er enkele mooi droomachtige momenten.

Helaas blijft het een beetje hangen in een eenvoudigere thriller, ik miste het uitdagende, het gedurfde, of het speelse van regisseur Lucky McKee, en dat zorgt dat dit niet één van zijn meest memorabele film is geworden.