Blood Vessel (2019)

Justin Dix maakt zeven jaar na zijn regiedebuut Crawlspace (2012) (2*, opnieuw een film die sterk start maar zijn potentie onbenut laat), een film die sterk start maar zijn potentie onbenut laat. Blood Vessel is een behoorlijk pure genrefilm en weet zichzelf al snel te verkopen; groepje soldaten stuit op een verlaten nazi-schip met vampieren aan boord. Veel meer heb je ook niet nodig, maar dan moet je het wel wat leuker verpakken. Veel futloos gelul tussen bordkartonnen personages en een (te) donkere setting waarin je weinig tot niets van de actie / effecten meekrijgt. De hele fun van dit soort genrefilms wordt eruit gezogen ten faveure van ''degelijk filmmaken''. Waar is het lef. Het plezier met fx. Waar is in godsnaam de bevrijdende, alles-kan-alles-mag spirit gebleven. Blegh.

Alles bij elkaar genomen, en ondanks enkele problemen, is deze B-film nog best een vermakelijke horror.

Een groep overlevenden van een getorpedeerd hospitaalschip; drie Amerikanen, twee Britten, een Australiër en een Rus, drijven in de Noord-Atlantische Oceaan, ergens eind 1945, wat eigenlijk een beetje vreemd was, aangezien Duitsland zich in mei van dat jaar officieel overgaf. En vroeg me ook af hoe het kwam dat elke geallieerde natie op één reddingsboot was terecht gekomen?

Toch hadden de schrijvers verder hun huiswerk prima gedaan. Zo is er ook een verwijzing naar tweede wereldoorlog-term 'Gremlin' wat volgens Britse piloten kwaadaardige monstertjes waren met een aanleg voor mechanica. En ook de vele rekwisieten en foto's met verwijzingen van onderzoek van de Duitsers naar het occulte zagen er aardig authentiek uit. Zelfs de boot waar het zich op afspeelt was authentiek en doet eigenlijk dienst als museum. Daarnaast deed de film nog iets heel goed, iets wat sommige oorlogsfilms al weten te verprutsen. Iedereen spreekt zijn eigen taal!

En ook over het kwaad wat rondwaart op het schip was nagedacht. Dit was géén vampier maar een veel ouder kwaad uit de Roemeense mythologie, oftewel de Strigoi, die de oorsprong is van de beroemde vampier-mythe Voor een film met een te klein budget had het zeker een aantal ambitieuze ideeën. Het uiterlijk van die Strigoi waren goed genoeg, het monster was traditioneel en had zelfs iets van dreiging. Helaas zag het bij te lange close-ups wel iets te nep uit. Het is ook, met de mogelijke uitzondering van één scène, allemaal gedaan zonder CGI.

De film speelt zich af op het schip en die claustrofobische locatie doet het altijd wel goed,waardoor het verhaal de nodige spanning krijgt. Uiteraard is het niet de meest origineelste film, een boek deed me denken aan de Necronomicon en er zijn invloeden van creepy kids films en van 'Death Ship' of elke andere film met een locatie die kleine ruimtes kent. De cast bestond vooral uit mensen die je weleens heb zien langs komen in series of bijrollen maar was niet slecht. Hoewel deze film niet spectaculair is, en het tempo wat sneller had gekund vond ik het een plezierige, B-monsterfilm die nog goed gebruik weet te maken van zijn budgettaire beperkingen