Pinocchio (2019)

Uitbundige, flamboyante poging om het bekende verhaal ook als live action tot leven te wekken, maar meer dan een kleine voldoende kan ik er niet aan geven. Wel beter dan het misbaksel wat Benigni ons in 2002 presenteerde, en de veroorzaker van toen is ook nu weer extravert present, zij het in een gelukkig kleinere bijrol dan toen. Ielapi is qua skills en looks acceptabel als de kleine houten klaas, wat helaas niet altijd gezegd kan worden van talrijke nevenpersonages welke zich kenmerken door overdreven spel en een te uitgebreid bezoek aan de afdeling schmink. Typisch Italiaans misschien die neiging tot overdrijving, maar werken bij zo'n van zichzelf al sterk verhaal doet het niet altijd. Jammer ook dat de echt imponerende scènes uit het Pinocchio verhaal, zoals in zee met de walvis of de verandering in ezels van de kinderen nogal gehaast en weinig overtuigend worden afgewerkt, waardoor de echte schoonheid van dit sprookje nooit wordt aangeraakt. Uiteindelijk toch weer het bewijs dat goede animatie voor een dergelijke vertelling veel beter werkt dan overambitieuze live action. Wellicht beter om deze over te slaan en te wachten tot de nieuwe animatie versie in 2021 in de bioscoop verschijnt.

“A children's story that can only be enjoyed by children is not a good children's story in the slightest.”

-C.S. Lewis

Er wordt gezegd dat deze film 'eng' kan zijn, maar ik vond hem niet eng of griezelig. Ik ben dan ook 26 ‍♂️ Voor jonge kinderen (tot 9 jaar) kunnen de krekel, tonijn, walvis(/haai/zeeduivel) er wel eng uitzien, maar toen mijn generatie 6 was, werden we aan Karbonkel blootgesteld en die heeft ook eens de gedaante van een vis aangenomen. Volgens mij zijn we daar uiteindelijk allemaal overheen gekomen en hebben we er nog belangrijke levenslessen van geleerd ook.

Toch zou ik deze film niet aanraden om met jonge kinderen te kijken, mede doordat de film twee volle uren duurt en in het Italiaans wordt gesproken. Ook voor volwassenen zou ik deze niet per se aanraden: het is een beetje simpel verhaaltje dat van de ene gebeurtenis netjes naar de volgende gaat. Wel mooi gemaakt. Voor kinderen van zo'n 10 tot 13 (als die het dan niet meer 'kinderachtig' vinden om naar een Pinokkio-film te gaan) zit er misschien nog wel een mooie leerlijn in. Ik ben meer benieuwd naar de versie van Del Torro!

Alles wat ik ken uit het boek dat moeders voor heeft gelezen, kwam voorbij. Het gevolg daarvan is dat er voor de duur van de film teveel in is gestopt, zodat niet alles lekker uit de verf kwam.

Een kind aan zijn nek aan een touw ophangen of een ezel willen verdrinken, lijkt mij geen kleutermateriaal

De muziek in de film vind ik dan weer wel erg fraai.

Een sfeervolle en authentieke vertelling van het Italiaanse kinderboek, met wat macabere elementen die zeker niet voor de jongsten onder ons weggelegd zijn. Sommige personages zijn een beetje cringe, maar de avontuurlijke Pinocchio sluit je al snel in je hart. En zo niet, dan is het van hout.

Erg sfeervolle film. Herinnerde mij de tekenfilmversie die ik in mijn kindertijd zag. En dit is toch wel een stuk beter.

Prachtige en sfeervolle verfilming van Pinocchio! De film ziet er ook geweldig uit! Het verhaal zelf is ook een stukje duisterder dan ik mij kan herinneren uit andere versies. Een soort Tim Burton stijl ook. Eveneens een mooie soundtrack.

Niet alleen is dit een erg getrouwe verfilming van Collodi's werk, het ziet er visueel erg mooi en afgewerkt uit, vol goede keuzes; Mij deed het vooral aan Guillermo De Toro's films denken maar uiteraard is Tim Burton ook een heel goede referentie. Het betere fantasy werk, dit wil zeggen zonder overmatig CGI gebruik. Verder is dit zonder meer een geweldige herwerking van Pinocchio, met een vrij discrete Benigni in de rol van zijn schepper Geppetto. Enig groot minpunt is dat de film niet voldoende op de emoties inwerkt; het bronmateriaal kent erg droevige episodes, die helaas geen traan uit mijn ooghoek wisten te trekken. Dat miste ik toch wel. Maar verder : absoluut een kijkbeurt waard.

Geef mij maar de tekenfilmversie waar het verhaal veel leuker wordt gebracht. De tekenfilm brengt veel meer emoties en de meeste personages zijn gewoon leuker. Ik denk dan aan Gepetto, de fee en vooral de krekel die voor de nodige animo zorgt. Hier in deze film komt de krekel heel weinig voor en ziet er helemaal niet uit. Gelukkig is de rest van de film op visueel vlak wel in orde. Maar het verhaal weet niet echt te boeien en de meeste personages zijn eerder saai. Matige film ! 5/10

Prachtig gemaakt en een heerlijk vlot tempo met veel afwisseling zoals ik verhalen herinner als kind. De vele 'enge' scenes in deze verfilming vond ik erg sterk en als kind lijkt me dat lekker spannend en indrukwekkend. Ik geef 4 sterren. De regisseur maakte ook Dogman zag ik, mooie film! Pinocchio heeft hier de hoofdrol, maar altijd leuk om Benigni te zien.

De film begint mooi en sterk. Dan ontspoort het verhaal in het midden van de film. Daarmee bedoel ik de vele personages die irritant worden uitgewerkt, zoals de vos en de kat, de slakkenvrouw en de jonge fee. Ook de ezelkinderen die met een doodskist Pinocchio mee willen nemen, etc.

Als dat gedoe voorbij is, dan wordt de film weer beter en krijg je nog wat mooie actie en vertier met het zeemonster.

Ook Japie Krekel is verschrikkelijk om naar te kijken en te luisteren.

De vormgeving, locaties en special effecten maken de film de uiteindeijk toch de moeite waard om te kijken. Maar geef mij maar de tekenfilm van Disney.

Garrone (Gomorra, Dogman) gaat voor een rauw realisme met de zoveelste verfilming van de beroemde 19e-eeuwse roman van Carlo Collodi. De armoedige houtsnijder Ghepetto [Roberto Begnini] denkt succes te kunnen boeken als poppenspeler. Hij snijdt een pop uit een stuk betoverd hout en is even verbaasd als gelukkig wanneer de pop letterlijk tot leven komt. Ghepetto verkoopt zijn jas en zijn vest om Pinocchio met een schoolboek naar school te kunnen laten gaan, maar Pinocchio valt al snel ten prooi aan de verleidingen van oplichters Gatto [Rocco Papaelo] en Volpe [Massimo Ceccherini] en leert een aantal harde lessen voor hij een echte jongen kan worden. Prima productie design, prima special effects en het ontroerende, ingetogen spel van Benigni zijn grote pluspunten, maar het overige acteerwerk is wisselvallig. En uiteraard verbleekt dit naast de Disney-versie uit 1940, ook al is dit meer trouw aan het boek.

Vond dit eigenlijk nog geen zo'n slechte film. De film zag er wel goed uit en de kostuums/personages zag er ook wel mooi uit. Het verhaal is natuurlijk bekend en dus niet echt grote verrassingen. Wel een lange speelduur, maar gelukkig werd het nooit saai. Prima film.

Eerste Garrone.

Heeft in Italië redelijk naam gemaakt, maar ik heb eigenlijk altijd een beetje om zijn films heen gekeken. Niet omdat ze me niet interessant leken, ik wacht daarvoor nog altijd op een kans, maar het sprak me niet genoeg aan om er actief naar op zoek te gaan. Dat was met deze film niet anders, maar het kwam langs op een kanaal en toen maar meegepakt.

Pinocchio moest klaarblijkelijk nog dichter tegen het echte verhaal aanzitten dan de Disneyfilm zelf, maar toch vond ik het toch aardig lijken op de kinderversie. Alleen wat weirder en soms onheilspellender. Onheilspellender echter niet op een goede manier. De normalere figuurtjes krijgen zo bijvoorbeeld prachtige kostuums. maar de ietwat meer fantasierijke figuren zoals vissen en ratten zien er juist niet uit. Zal een bewuste stijlkeuze zijn geweest, ik vond het eerder lomp overkomen.

Het acteerwerk is aardig al zijn er genoeg figuurtjes die niet helemaal in de toonzetting van de film passen. En met 'genoeg figuurtjes' bedoel ik meer dan de helft van de cast. We bevinden ons in een redelijk fantasierijke maar grauwe omgeving, waar al die huppelende figuurtjes wat moeilijker in te plaatsen zijn. Het nogal overenthousiaste gedoe zorgt dan ook regelmatig voor wat irritatie.

Gelukkig wel uitzonderlijk sterke cinematografie. Erg mooie versiering en keuzes voor locaties, het voelt zeker op zijn eigen manier magisch aan. Ondanks de irritatie die de rest van de personages naar boven brengen blijft het ook avontuurlijk genoeg om de twee uur niet slepend aan te laten voelen. Het is alleen geen film die je waarschijnlijk voor de goede redenaties zal gaan bijblijven, maar eerder voor hoe vreemd het wel niet was als eerste indruk gok ik zo.

Een verademing na de ongeinspireerde, binnen de lijntjes kleurende Disney remake van 2022 die ik vanmorgen op Disney+ zag. Ook hier is Japie Krekel bere-irritant, maar voor de rest ligt Garrone's 'terug-naar-de-grimmigheid-en-armoe' versie van Collodi's sprookje me stukken beter. Kijk alleen al naar de scène dat Pinocchio's beentjes afgefikt zijn... Dat wil ik zien in zo'n sprookje, als volwassene. Knap gemaakt voor 15 miljoen, zowaar te zien in het Italiaans (kijk niet per ongeluk de Engelse dub) en een versie van Pinocchio zoals ik hem niet eerder zag. Het is geen Dogman of Gomorra, maar bevestigt wel dat ik Garrone's Tale of Tales (2015) ook eens op moet zetten.

Eind dit jaar Del Toro's versie en dan zag ik drie Pinocchio's in een paar maanden tijd. Dan is het ook wel weer even goed. Een ding dat ik nooit zal doen, is Roberto Benigni's (die hier Gepetto speelt) Pinocchio (2002) kijken, onuitstaanbaar irritant naar het schijnt, en een enkele scène trotseren lijkt dat al te bevestigen.

3,5*