Ce Magnifique Gâteau! (2018)

Vanaf 20 december in de bioscoop (Lumière, via Cinemien)

Wordt vertoond met vooraf de korte film Bloeistraat 11 (2018)

Het is een hele mooie film. Niet alleen is alles heel knap gemaakt met louter draden – je voelt je zelfs echt in Afrika – maar het verhaal c.q. verhaaltjes zijn ook fascinerend en lijken representatief voor het kolonialisme. Een ruime vier sterren.

Knappe animatiefilm die uitblinkt door soberheid en originaliteit.
Inhoudelijk ook omdat het aspecten brengt van de kolonisatie van zwart Afrika waarbij de inheemse bevolking niet altijd erg correct werd behandeld (Frappant zijn de scènes met de pygmee-piccolo-asbak) en de kolonist niets steeds een voorbeeld was (de uitgeweken bakker die zuipen wel het interessantste vond).
Met de koning met de baard zal wel op Leopold II worden gedoeld (stem van Jan Decleir).
Het vlotte duo Wim Willaert en Sébastien De Waele staan in voor het mondje westvlaams, wat die fragmenten nog een speciaal cachet geeft.
De kritische toon van dit filmpje belet het niet mooi en zelfs charmant te zijn.

Deze heb ik eind vorig jaar in het filmhuis gezien. Ik vind het heel knap en mooi gemaakt. Dat maakte veel indruk op mij. De verhaaltjes kon ik echter moeilijk volgen en ik kon mijn hoofd er niet bij houden, wat ik erg jammer vond. Als het alleen om de poppetjes en de beelden zou gaan, zou ik het een hogere score geven, maar nu geef ik iets lager. De korte film ervoor, Bloeistraat 11, vind ik trouwens een fijn en tevens mooi gemaakt filmpje. 3,5*

Oei, vrij hoge verwachtingen voor dit, maar dit viel me toch even tegen. Magnifiek was sowieso de erg knappe constructie van de poppetjes en andere voorwerpen in vilt en wol. Erg stijlvol en zeer knap gemaakt. De film is opgedeeld in 5 hoofdstukken met koloniaal Congo als rode draad. Koning Leopold II moest en zou een kolonie hebben en deze film toont op enigszins surrealistische wijze de gevolgen hiervan.

5 korte fragmenten los van elkaar, maar eveneens met elkaar verbonden. Er is een klarinetspeler die naar Congo uitwijkt omdat Leopold niet van zijn klanken houdt, maar een koekoek prefereert. Er is een pygmee die gebruikt wordt als ‘tafel’, een West-Vlaming die het geld van zijn broer stal om er in Congo mee te gaan feesten, een deserteur en tenslotte de koning zelf.

Fijn dat de gruwel en gevolgen aan bod komen en bespreekbaar gemaakt worden, maar vond het bij momenten te absurd, zoals die West-Vlaming met die slak bvb. Ondanks alle noeste arbeid voor het reconstrueren van deze stop motion slechts en nipte voldoende.

De film is eigenlijk een lange kortfilm. Met 5 fragmenten en een rode draad erdoor kijkt de film ook helemaal niet als een langspeelfilm, maar daarvoor is het niet bedoeld denk ik.

De makers worden hoog gewaardeerd. Hun vorige kortfilm Oh Willy is (volgens een artikel van Cinenews uit 2018) de meest gelauwerde Vlaamse film ooit. Ze zijn ook zeer succesvol in de reclamewereld met één van de bekendste reclamefilmpjes van de voorbije jaren in Vlaanderen als het stressmannetje van De Lijn dat de quote 'Hier, nen euro' Vlaanderen heeft ingestuurd. De stijl van het stressmannetje zie je ook hier in Ce Magnifique Gâteau terug. Het buitenland heeft het talent van vooral Emma De Swaef gezien. In 2019 werd bekend dat ze mag zetelen in het comité van de Academy Awards.

De filmpjes zijn met momenten absurd. Met de nodige humor in verwerkt willen ze met de korte animatie de zwarte bladzijde in beeld brengen van de rol van België in de kolonie. Zonder een documentaire te willen zijn of het gehele relaas te doen van de koloniejaren, hebben ze op amper drie kwartier alvast enkele dingen in beeld gebracht. Het is nog altijd straf dat over die periode en de manier hoe de Belgen in de kolonies te werk gingen, zo weinig documentaires of films gemaakt zijn. De recente documentaire 'Kinderen van de kolonie' en de aanpassingen in het Afrikamuseum in Tervuren zijn alvast een goeie stap in de richting.

De animatie is goed gedaan. Straf dat ze een dergelijk thema zo in beeld kunnen brengen met animatie, zonder dat het geromantiseerd wordt of te melig is. De omnibusvertelling zorgt wel mee dat het fragmentarisch blijft. Eigenlijk is het wat te lang voor een kortfilm en als langspeelfilm is het geen geheel.

Tof.

Ik hou best van stop-motion, maar heb het laatste jaar toch ook een hoop povere, vaak Oost-Europese, films gezien die mij een beetje ontnuchterd hebben. Deze weet gelukkig de charme die ik zoek in deze films perfect te capteren. Waarvoor dank aan de makers in ieder geval!

Een geinig uitgangspunt ook. Het koloniale verleden van België is een onderwerp dat niet al te vaak aangesneden wordt in onze fictie, het is ook een geruststelling dat de makers deze kans ook niet puur grijpen om een beetje oud zeer open te gooien en het daarbij te laten.

Vijf korte verhalen die elk gelinkt zijn aan het Belgische koloniale verleden, maar niet specifiek daarover gaan. Vaak kleine verhalen over simpele personages, met een enigszins surreeel verloop. Ondanks dat het budget beperkt zal geweest zijn, ziet het er allemaal uiterst charmant en leuk uit, waardoor de 45 minuten voorbijvliegen.

Leuk filmpje. Grappig, een beetje surrealistisch, droog en een beetje klein drama. Best uniek.

3.5*

Dit koppel maakt nu een film voor Netflix, kennelijk. Leuk! Net ook erg van Oh Willy... (2012) genoten. OH lust die ook wel, gok ik zo.