Sogongnyeo (2017)

Wanneer een 30+er de touwtjes niet meer aan elkaar kan knopen vanwege alsmaar de stijgende kosten van levensonderhoud, besluit ze vast te houden aan haar simpele geneugten (een sigaretje op z’n tijd en een glaasje whiskey) en haar appartement op te zeggen. Ze begint aan een rondgang langs vrienden van vroeger, met wie zij destijds een band vormde. Die leven allemaal een “normaler” leven, maar of zij daardoor gelukkiger zijn moet nog maar blijken.

Deze verrassende tour-de-force van Esom biedt een ongewoon, gevarieerd inkijkje in het leven van alledag in de hedendaagse Koreaanse samenleving. Een interessante film.

Kleine warme film over een dame die het moeilijk heeft de touwtjes aan elkaar te knopen. Ze is het beu mee te draaien in het kapitalistische systeem van het geld en besluit haar huurhuis op te zeggen. Via benchsurfing klopt ze aan bij diverse vrienden om te mogen logeren.

De idee geeft de mogelijkheden om diepmenselijke relaties te zien ontluiken. Dar komt er maar gedeeltelijk uit. Toch is de film in zijn geheel geslaagd. Toch verloopt deze nieuwe manier van leven niet zonder strubbelingen. Het leven is nu eenmaal niet zo romantisch en zorgeloos. Dat ondervindt Mi-so al snel als blijkt dat niet iedereen opgezet is met haar nieuwe levensvisie. En je zomaar murwen in het leven van een (ruziënd) koppel is ook geen evidentie. Op de koop toe ervaart ze dat ze niet de enige is met zorgen. Al deze kleine verhaaltjes zorgen ervoor dat de film vrij authentiek aanvoelt.