Brahms: The Boy II (2020)

Tegenvaller.

Op zich een lastige film om een sequel van te maken. De eerste was toch vooral de nanny die voor een pop moest zorgen. De haunted doll en man in the wall elementen zorgden voor een aparte mix en enkele verrassingen, maar waren niet echt de hoofdattractie. Probleem is dat je dat concept niet echt kan herhalen in een sequel.

Dus is deel twee een veel saaie en eentonigere haunted doll film geworden. Eentje waar de sfeer niet echt wil aarden, die het eerste uur ook helemaal niet spannend is en die echt ten treure recycleert uit andere, soortgelijke films. Het is jammer, aangezien de enige hoop van deze film Bell was, de regisseur die ook deel 1 regisseerde en daar toch wat van wist te maken, maar die lijkt niet thuis te geven hier.

De finale is dan net iets geanimeerder, maar ook daar veel clichés en weinig nieuws onder de zon. En zo krijg je een wat cynisch tweede deel, eentje die duidelijk gericht is op het zo eenvoudig mogelijk cashen. De deur naar deel 3 staat ook wagenwijd open, hopelijk dan niet meer met Bell, want hij is volgens mij tot meer in staat.

2.0*

Het plot is niet helemaal waterdicht, de finale is een tikje teleurstellend en de epiloog een tikje dwaas, maar dit vervolg op poppenhorror 'The Boy' - die zo matig was dat ik geen idee meer heb hoe die afliep) leunt op een sterk basisverhaal en goed acteerwerk van Katie Holmes. Holmes speelt de rol van Liza die, sinds ze mishandeld is toen ze een inbreker op heterdaad in haar huis betrapte, dusdanig getraumatiseerd is dat ze het huis niet meer wil verlaten. Zoon Jude [Christopher Convery] was getuige van de mishandeling en lijdt sindsdien aan mutilisme, waardoor hij alleen nog met pen en papier communiceert. Liza's echtgenoot Sean [Owain Yeoman] was niet thuis op het moment van de inbraak en ziet nu in dat zijn gezin toe is aan verandering. Daarom huurt hij een gasthuis bij een in de bossen gelegen landgoed. Jude vindt daar snel de roemruchte (en niet al te gezellig ogende) pop en dan begint de ellende.

Bij al die poppenonzin vraag ik me steeds af waarom ze zo'n onaangename pop in huis halen en houden. Scenarist Stacey Menear, die ook het scenario voor The Boy schreef, heeft daar iets op gevonden: Liza is degene die vanaf het begin een naar gevoel heeft, maar aangezien ze al lange tijd last heeft van nachtmerries heeft Sean plausibele redenen om aan te nemen dat Liza op zijn minst wat overdrijft. Daardoor begint Liza bovendien voldoende aan haarzelf te twijfelen om niet in te grijpen. Bovendien heeft de aanwezigheid van de pop aantoonbaar positieve effecten op Jude, wiens psycholoog [Anjali Jay] zélf geprobeerd heeft Jude door middel van poppen uit zijn schulp te laten kruipen. Het is dan ook begrijpelijk dat beide ouders de vreemde regels die 'Brahms' zou hebben opgesteld met een korreltje zout nemen en over hun kant laten gaan.

Horrorfans dienen wel te weten dat er niet erg veel te griezelen valt omdat Brahms' Curse meer een psychologische thriller dan een horrorfilm is. Maar met een goed verhaal en prima vertolkingen valt dat te rechtvaardigen, ondanks de matige laatste akte. Tenslotte nog één tip: als je zelf ooit een afgelegen oud huis huurt, zoek dan even op Internet naar de geschiedenis van het huis vóór je een huurcontract afsluit.

In feite meer van hetzelfde uit de eerste "Boy" maar niet slecht gedaan. Spanning zoals het hoort in een horror is er en de crew doet zijn werk redelijk tot goed. En die pop? Wij hadden hem bij de eerste confrontatie gelijk in de open haard gegooid!

Een ruime 6!

'Poppetjeshorror', ik kan het wel smaken. Dit vervolg op 'The Boy' vond ik best nog wel vermakelijk, heb me nergens echt verveelt, redelijk geacteerd, fijne spanning en sfeer doorheen de film. En dan ging ik eens kijken nr m'n score/mening bij z'n voorganger, 1.5*, blijkbaar vond ik die dan toch pak minder, ondanks de hogere gemiddelde waardering.

Met dit tweede deeltje van 'The Boy' keren we terug naar het landgoed Heelshire Mansion. Waarbij dat samen met de pop Brahms de enige link is met de gebeurtenissen uit deel 1 en met die pop was toch kuch...niks aan de hand? Het eerste deel was amusante gothic pulp en werd zelfs een bescheiden hitje: het budget van tien miljoen werd ruim verzesvoudigd, dus tja... dan krijg je een vervolg. Regisseur William Brent Bell, die ook verantwoordelijk was voor die eerste, heeft ook iets meer geld gekregen om deze sequel te maken en dat was wel te zien. Echter het probleem is dat de schrijfster, Stacey Menear, (ook verantwoordelijk voor de eerste film), duidelijk last heeft van artistieke armoede want het plot is zo verschrikkelijk cliché. Dat iedereen die wel eens een enge poppenfilms heeft gezien precies weet wat er gaat gebeuren. (goedkope jumpscares en falende droomscènes) Het degradeert zichzelf daarmee als een makkelijke variant van Child’s Play of het al net zo saaie Annabelle. De film mist domweg de prettig ouderwetse sfeer en zorgvuldig opbouw van zijn voorganger. Het is niet per se heel slecht, maar gewoon teveel een dertien in een dozijn horrorfilm.

Tja, de eerste was nog redelijk qua opzet, ...maar deze gaat toch wel de mist in.

Het eerste uur valt het nog enigszins mee wat opbouw en verhaal betreft, maar gaandeweg verslapt mijn interesse door de vele aanwezige (onnodige) geluidseffecten om toch maar schrikeffecten te kunnen creëren. Ook het verloop en de ontwikkelingen naar de climax toe heeft heel weinig te bieden.

Spannend is het allerminst. Zwakke film ! 4/10

Na het teleurstellende einde van deel 1, had ik weinig hoop voor dit deel.

Maar eigenlijk is dit deel toch net ietsje leuker, omdat het ook meer 'fantasy/horror' is. Niet meer bloed of zo, maar wel meer...... Nou ja, ga ik verder niet zeggen, want dan verraad ik te veel.

Natuurlijk blijven beide films onder het niveau van een echte enge horror film, dit is meer voor kinderen, maar toch is het best leuk gedaan. Voor mensen die van griezelen houden, is deze film wel de moeite waard. Maar verwacht geen klassieker.

Dit tweede deel eens bekeken, maar deze was toch minder origineel dan het eerste deel. De cast deed het gelukkig wel goed en verder zag het er prima uit. Een beetje een standaard verhaaltje zonder grote verrassingen. Leuk om eens mee te pikken als ze hem op tv tonen, maar meer ook niet.

In 2016 kwam het matige eerste deel uit en dit vervolg (ik zag het toevallig gisteravond voorbijkomen op "Film 1" en het leek me een betere horrorfilm dan het Eurovisiesongfestival) speelt zich enkele jaren na de gebeurtenissen uit "The Boy" af. De film trok overigens vooral mijn aandacht vanwege het meespelen van Katie Holmes.

Liza (Katie Holmes) is een jonge moeder en woont samen met haar zoontje Jude (Christopher Convery) en echtgenoot Sean (Owain Yeoman) in een mooi appartement. Het leven van het gezinnetje verloopt perfect. Wanneer Liza en haar zoon echter het slachtoffer worden van een brutale homejacking, verandert alles. Terwijl Liza herstelt van haar verwondingen, verliest Jude zijn vermogen om te spreken. Om eindelijk weer tot rust te komen beslissen Sean en Liza om te verhuizen naar het platteland. Zij en de psycholoog van Jude zijn er immers van overtuigd dat er op die manier een nieuwe wind binnen het gezinnetje zal waaien. Daar vindt Jude een porseleinen pop aan de rand van de tuin, die hem lijkt te helpen alles weer op een rijtje te krijgen. Wat het gezin echter niet weet, is dat de pop met de naam Brahms duivelse krachten bezit en deze op het gezin zal ontketenen.

Dit is dus een vervolg, maar het is niet nodig om de eerste film gezien te hebben. In de eerste film komt Brahms natuurlijk ook voor, en in de tweede film vindt Jude hem, begraven in het zand. Je hebt de kennis uit het origineel uit 2016 niet nodig om deze film te begrijpen, het enige wat je moet weten is dat de pop bezeten is en vreemde dingen kan laten gebeuren. Maar dat was al duidelijk genoeg. Het enige wat handig is om te weten, is dat de film zich afspeelt bij het landhuis uit het eerste deel.

Het idee voor deze Horror / Mystery film is niet erg origineel. Een verlaten landhuis waar een pop gevonden wordt, die kan bewegen en rare dingen laat gebeuren... Dat verhaal kennen we inmiddels wel, dus erg vernieuwend kun je "Brahms: The Boy II" dus niet noemen en echt spannend of eng wordt het ook nergens. Omdat de film zich vooral op de afgelegen plek afspeelt, zitten er weinig personages in het verhaal. Het verhaal richt zich echt op het gezinnetje van drie, waarbij vooral Liza en Jude belangrijk zijn en natuurlijk ook de creepy pop Brahms.

De spaarzame schrikmomenten in de film worden vooral veroorzaakt door gebruik te maken van geluiden en muziek. Het is niet zo dat veel heftige dingen in beeld te zien zijn. Het meest heftige is misschien het jongetje Will (Keoni Rebeiro) die in de tuin op een puntig voorwerp valt door toedoen van de pop Brahms). De cast redt nog enigszins deze film. Zo zijn Liza (Katie Holmes), Sean (Owain Yeoman) en de sprakeloze Jude (Christopher Convery) voldoende uitgewerkt.

De jonge Jude gespeeld door Christopher Convery, is na het voorval in het oude huis gestopt met praten. Hij heeft dus weinig tekst, maar zijn gezichtsuitdrukkingen en houding zijn goed gedaan. Je kunt precies aan hem zien hoe hij zich voelt, zonder dat hij woorden hoeft te gebruiken. En Katie Holmes als de bezorgde en beschermende moeder Liza deed het gewoon verdienstelijk en is ook altijd leuk om te zien. Tot slot zie je ook nog Ralph Ineson, bekend van o.a. de Drama / Horror film "The VVitch: A New-England Folktale (2015)", in een verdienstelijk rol de cast aanvullen.

Al met al is "Brahms: The Boy II" geen goede en spannende horrorfilm. Het wordt nergens echt spannend, er zitten nauwelijks schrikmomenten in (enkel goedkope en valse schrikmomenten), het plot is zo cliché als maar kan en het verhaal is niet origineel. De cast weet deze film nog enigszins te redden en de film duurt gelukkig ook niet lang. Nee, "Brahms" is duidelijk geen "Chucky" of "Annabelle".

Minder vervolg.

Het eerste deel kon nog profiteren van een verrassende finale, dit deel kiest ervoor om meer by-the-books te gaan. Het vernietigt eigenlijk het concept van de eerste film. Geen echt persoon meer die uit de muren komt kruipen, maar letterlijk een behekste pop. Ik snap niet helemaal waarom Bell daarvoor kiest, wellicht om zijn volgende projecten te kunnen financieren door snel te cashen met brave horror.

Het acteerwerk is middelmatig, maar de acteurs krijgen dan ook niet heel veel om mee te werken. Holmes oogt verdwaald en Ineson wordt in een ondankbare bijrol geplaatst. Ik vond Convery, ook al is hij nog een kind, niet veel uitstralen. Een deel valt te wijten aan het matige script van Bell, die van de personages niets meer maakt dan kartonnen figuren in een basis horrorrecept. Waar de film volledig faalt is Brahms zelf. Er komt geen enkele dreiging van dat ding af, maar Bell blijft er wel herhaaldelijk op pushen. Vooral dat drukken op horror via de pop resulteert in een hoop spanning die teniet gaat.

In de tweede helft van de film kantelt de boel wat en kent weliswaar spannende sequenties. Het dwalen van Holmes in die ruimte tijdens de eerste ontmoeting met het landhuis is sterk gedaan en daarmee bewijst Bell wel bekwaam te zijn binnen het genre. Qua cinematografie ziet de film er niet onaardig uit, maar ook wat saai. Al bij al kent de eerste helft te weinig spanning. Dat ligt overigens niet aan opbouw, want Bell bouwt lang op en speelt genoeg met muziek. Het is vooral de pop zelf die de film in de steek laat.

Het is voor een simpel tussendoortje best aardig. Het eindigt wat flauw, maar kent zeker in de tweede helft wat noemenswaardige stukken en Bell laat zijn film niet te lang doorgaan. Het eerste deel van de reeks is spannender, maar vooral origineler. Dit deel volgt de horrorelementen wat braver en is daarmee minder verrassend. Ik denk niet dat een derde deel nog komt, maar mocht die wel komen dan mag ik hopen dat ze het weer wat frisser gaan opzetten.

Ik vond ook deel 2 een goede film ook 3 sterren ⭐️

Een film, met een inmiddels geen orgineel verhaal.

In de stijl van de Chucky films.

En de cast speelt prima, en de pop is best griezelig.

De sfeer van het landhuis en de locatie is wel sfeervol voor deze film.

Een goede en vermakelijke griezel film.