Quick (2019)

In het begin dacht ik dit kan nog leuk worden maar het bleef heel de tijd op hetzelfde elan verder gaan, boeiend of meeslepend was het voor mij allemaal niet.

Ik heb al heel veel waargebeurde films gezien dusja, de eisen liggen dan ook wat hoger dan anders omdat ik al 100 keer beter heb gezien.

Ik heb me echt zitten vervelen.

Saai gedoe.

Scandinavisch meesterwerkje, goed van begin tot einde. Zag pas bij de aftiteling dat dit waargebeurd is waardoor mijn waardering nog hoger werd.

Een beetje chaotisch in de opbouw met die korte flashbacks, deze film naar een waar gebeuren van een heropening van een misdaaddossier.

Mikael Håfström levert evenwel geen topfilm af ("Derailed" en "Escape Plan" waren dat ook niet), zodat het geheel enigszins wat onder de verwachtingen bleef.

En wat de inhoud op zich betreft: Hebben we hier te doen met een rechterlijke dwaling, als de rechter foutieve en geforceerd afgedwongen gegevens krijgt voorgeschoteld ?

Het fenomeen van de wil en de dwang bij recherche om een dossier af te ronden speelde hier zeker mee.

Rommelige thriller gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Een man bekent een achttal moorden, maar een journalist komt erachter dat er meer aan de hand is. Met warrige flashbacks worden er problemen aangekaart. Als extra wending wordt de journalist in kwestie ernstig ziek. Je moet goed blijven opletten, dan is de film goed te volgen. Drie sterren.

Goed verhaal, de uitwerking is helaas minder en dat komt vooral door de hoofdrolspeler met een uitstraling als een natte krant. Hij is nogal vaak in beeld en is heel erg saaaaaaaaai. De journalist uit de Millenium-trilogie was bijvoorbeeld een stuk interessanter om naar te kijken en had een betere keus geweest als die mogelijkheid bestond.

Verder nam de regisseur de tijd om het verhaal te vertellen en dit had ook wel wat vlotter gemogen.

Op zich een goede film o.b.v. ware gebeurtenissen; daarmee bedoel ik inhoudelijk. Ben na het zien hiervan het geheel gaan googlen, en moet zeggen dat de film alles goed heeft verteld. Qua inhoud klopt m.i. alles wel.

Echter: de vertelwijze is vaak enigszins chaotisch, en....saai. M.n. de acteur die de verslaggever Hannes Råstam speelt doet dat dusdanig droog, dat het soms moeilijk is de aandacht er bij te houden. Hetzelfde geldt voor de acteur die de vermeende seriemoordenaar Thomas Quick speelt.

Aan de andere kant: wellicht doet men recht aan de desbetreffende hoofdpersonen.

Hoe dan ook: ik bleef ondanks alles kijken, want wou wel per se weten hoe het afliep. En was blij dat ik het gezien had.

Boeiende zweedse film over de waargebeurde juridische chaos rond de vermeende seriemoordenaar Thomas Quick (David Dencik), die begin jaren '90 wordt veroordeeld voor acht moorden en er nog eens vijfentwintig opbiecht. Terwijl verslaggever Hannes Råstam (Jonas Karlsson) langzaam maar zeker de gebrekkige bewijslast weerlegt begint zijn eigen leven uit elkaar te vallen. Sfeervol in beeld gebracht door regisseur Mikael Håfström en uitstekend gespeeld, al is de plot meer interessant dan spannend.

Het bronmateriaal is onwaarschijnlijk bizar en leent zich perfect voor een langspeelfilm, maar regisseur Mikael Håfström brengt het vervolgens veel te plat en met beduidend weinig spanning. Het eerste halfuur heeft daarnaast de neiging om humor te betrekken in een omgeving die daar niet echt profijt van kent. Daartegenover staat dat de humor na die 30 minuten plots helemaal verdwijnt en plaatsmaakt voor dramatiek, maar ook deze komt weinig overtuigend voor de dag. Positief is de goed verdeelde inhoud en het degelijke acteerwerk, maar Quick blijft erg droog filmmateriaal dat voor weinig emotie bij de kijker zorgt. Zeker de sfeerzetting had behoorlijk versterkt mogen worden, waardoor Håfström geen grip op je aandacht weet te bemachtigen. Dan wordt een speelduur van 132 minuten helaas wel voelbaar in de negatieve zin.