Wounds (2019)

Matige film waarin een barkeeper een telefoon vindt in zijn bar na een vechtpartij. De eerste helft is wel goed, vooral omdat het verloop zich niet bepaald gemakkelijk laat voorspellen. Maar uiteindelijk blijft het allemaal te vaag en stelt het einde in dat kader ook teleur. Enigszins sfeervol, maar nergens spannend of ongemakkelijk.

Eerder matig.

't is wel een kleine vooruitgang op Anvari's eerste film, maar het is nog steeds niet echt geweldig. Anvari sleept er een hoop dingen bij die weinig toevoegen en als losse eindjes blijven hangen. Zo zit er uiteindelijk wat drama, mysterie en horror in deze film, maar een logisch geheel wordt het niet.

Sowieso is er een teveel aan drama. Hammer en Johnson zijn erg matige hoofdpersonages wiens relatie amper boeit. Al het gedoe rond de twee valt dan ook een beetje dood. Hammer zal ook nooit een geweldige horror acteur worden, zijn reacties voelen erg fake en ongeloofwaardig aan.

Er zitten wat aardige horror en mystery elementen in, maar de sfeer wordt nooit lang doorgezet en uiteindelijk blijft het bij wat afzonderlijke momenten die er bovenuit steken. Verder blijft het allemaal redelijk vaag, maar omdat redelijk typische horrordingetjes zijn is de impact daarvan miniem.

Mnee, ik vermoed dat Anvari het gewoon zelf niet echt ziet. Belooft niet veel goeds voor de toekomst.

2.5*

Raar filmpie

“Echoed loudly within him because he was hollow at the core.”

De film opent met een "Heart of Darkness" -citaat, een boek met als thema zelfbeheersing, is gebaseerd op een roman van The Visible Filth van Nathan Ballingrud en heeft als plot een interessant gegeven over een barman die stuit op een ogenschijnlijk bezeten smartphone, waarna zijn leven verandert in een nachtmerrie. Maar ergens gaat er iets mis!

Deze nieuwe film van de Iraanse regisseur Babak Anvari (Under the Shadow) is vooral een onsamenhangende horrorfilm. De regisseur wil teveel! Hangt te lang bij een liefdesdrama en lijkt de horrorelementen en passant er in te voegen. De mobiele telefoon wordt bijna gedegradeerd tot een MacGuffin. De in horrorkringen welbekende kakkerlakken zijn er te vroeg en niet geheel verklaarbaar. Een laptop bezit plots occulte beelden maar hoe ze in het verhaal passen?? Als losstaande scenes zijn ze nog best goed maar als geheel is het vooral mager.

Er moet een aardig budget zijn geweest want we zien de bekende namen van Dakota Johnson (Fifty Shades,Suspiria) Zazie Beetz (Joker,Deadpool 2) en Armie Hammer (Call Me by Your Name,Sorry to Bother You) Echter die laatste overtuigd, ondanks dat hij de film moet dragen, niet echt goed! Er was een minimale verbetering met de regisseur zijn eerste film maar als je in het middelste gedeelte de horror-elementen vergeet en komt met een anti-climax einde (zwart beeld) kan niet heel enthousiast over het resultaat zijn!

Wounds is een hobbelige film. Een film met weinig vaste structuur. De verhalende contouren zijn gelukkig wel enigszins duidelijk en dienen als ankers in de warrigheid van de rest van de film. Iets om op terug te vallen. Dat is nodig, want inhoudelijk regeert de waanzin. Dat is ook logisch als hoofdpersonage Will geleidelijk afglijdt naar de gekte en zijn leven bepaald ziet worden door illusies.
Of misschien ook niet. Wat is echt. Wat niet. Ik wist het op een gegeven moment niet meer. Waanzin geeft maar weinig grip en gebeurtenissen die onder invloed van die conditie plaatsvinden, hebben weinig betekenis.
Wat een waanzin. Een film waarin de logica ontbreekt en waarin je enorme stappen moet nemen om de gaten die de logica verstoren te kunnen overbruggen.
Als plotseling barsten verschijnen in het scherm van een smartphone is dat vreemd maar nog verklaarbaar en spreken we van een overbrugbaar gaatje. De gebeurtenissen die erop volgen zijn dat steeds minder. Als kijker word je er een beetje wanhopig van. Je wordt tamelijk abrupt de onbegrijpelijke waanzin in gesleurd.
Is dat leuk? Nee. Leuk is het niet. Het is gewoonweg niet mogelijk om samen met Will af te dalen naar de vreemde en duistere wereld die zich om hem heen ontwikkelt. De weg er naar toe heeft te weinig structuur. De geschoten gaten in de logica worden op een bepaald moment te groot. Niet te doen en dus niet leuk.
Alle warrige gebeurtenissen en illusionaire elementen komen nooit bijeen om een mooi rond, begrijpelijk en vooral boeiend verhaal te vormen. In zo’n atmosfeer boeten scènes en mooie cinematografie aan kracht in. Ze komen niet echt binnen.
Pas in de finale scène waarin de geboorte van een demon (denk ik) wordt geregistreerd, krijgen de beelden opeens kracht en werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Dat gebeurde overigens nog steeds zonder dat ik grip had op het waarheidsgehalte en op de betekenis van het gebeuren. De scène is gewoon heftig en mooi en dat raakte me.
Daarna is de film afgelopen en bleef ik teleurgesteld en waanzinnig verward achter.

Gisteren ook gezien, en dacht ach ik kijk wel eens. Nou ik moet mij aansluiten bij velen, wat een bagger film zeg, nog niet eerder zoiets slechts gezien, en dat abrupte einde dan.

Dus niet kijken, zonde van je tijd.

“You don't want to see it. You don't want to see it, it's awful.”

Matig. Wat acteurs als Hammer, Johnson, Beetz en Glusman in dit script zagen weet ik niet, want Wounds is een saaie en barslechte horrorfilm die alleen qua sfeer wat sterke momenten kent. Maar spannend wordt het nergens, en wie het (open) einde heeft bedacht moet denk ik aan een nieuwe carrière gaan denken. Ik dacht even dat deze film in 2016/17 was gefilmd (voordat de acteurs echt beroemd zijn geworden) en nu pas is uitgebracht. Maar dat is helaas niet het geval.

Lang geleden dat ik zoiets slechts heb gezien! Rommel ten top.

Gaat nergens heen en eindigt abrupt....

Meevaller.

Anvari heeft stijl, en ook met Wounds laat hij dat weer zien. Als regisseur heeft hij nog wel het 1 en ander te leren, maar ik vind het al een aardige weg vooruit gaan. Alhoewel er nog wel aan het script gewerkt moet worden maar ook aan de regie zelf nog het 1 en ander.

Hammer zal zeker geen grote horroracteur worden in ieder geval. Heb me serieus lopen verbazen soms om zijn acteerwerk. Vond hem doorgaans namelijk een solide acteur. Maar hier komt hij toch wel vaak wat fake en ongeloofwaardig over. Ook lijkt het regelmatig alsof hij erg nerveus en ongemakkelijk was voor de camera.

Drama van de film komt ook niet helemaal mooi van de grond. In zijn vorige film Under the Shadow waren de rollen precies anders. Daar was het drama erg krachtig, en de horror niks. Nu is de horror vaak wel doeltreffend en creepy, maar de drama valt toch wel weer door de mand. Hopen dat Anvari ze in zijn volgende film kan combineren.

Want er zitten soms mooie creepy momenten tussen en zelfs een paar geslaagde scares met goede regie. Heel eng is het nergens, maar sfeervol en spannend soms wel. Jammer dat Anvari vaak net die push niet kan geven. Het camerawerk cut te vroeg weg, de pay-offs vallen tegen enz enz. Het schemert helaas nooit volledig door.

Hier en daar kent het qua drama wel degelijke scenes, maar toch ook een hoop probleempjes die eruit gelaten hadden mogen worden. Echter weet dit nooit volledig te irriteren. Het blijft als geheel nog redelijk overeind. Het is pas in de laatste 10 minuten dat de film finaal uit de bocht vliegen. Te edgy en te vaag. Film werkt naar een goed einde toe, maar dit was hem toch niet.

Wel nog een best degelijk geheel. Verbaas me een beetje over de score. Vaag is het soms zeker, maar als geheel qua horror best aardig. Een aantal creepy momentjes en bij vlagen goede ideeën. Anvari heeft qua horror best vooruitgang geboekt. Nu moet hij het nog zien te combineren in zijn volgende film.

Geen idee wat nou precies Anvari's bedoeling was met deze film. Een totale warboel aan genres met wat vagere scenes die in potentie wel interessant zijn, maar simpelweg niet sterk genoeg uitgevoerd worden. De overmatige focus op de relatieperikelen van de personages zijn verder echt nefast voor de film, zeker ook vanwege het zwaar ondermaatse acteerwerk.

Een interessante mislukking, maar een mislukking evenzeer. Een beetje degelijke sturing in de regie had al veel geholpen. 2*

Pfff wat een bagger ! Mysterieus verhaal is leuk, maar niet op deze wijze. Totaal niet spannend en de schrikmomenten, soundeffecten werken niet. Het lijkt in het eerste uur nog wat mee te vallen, maar hoe verder het verhaal verloopt, hoe zwakker om te eindigen met een anticlimax. Opeens is het gedaan. 1/10

Heb deze nu pas gezien, en ik ga hier niet teveel van zeggen. Niet kijken want afschuwelijk slecht....

Na een vechtpartij vindt een barman [Armie Hammer] een telefoon die is achtergelaten door minderjarigen die vluchtten voor de politie. Hij ontgrendelt de telefoon in de hoop zo contact te kunnen leggen met iemand die de eigenaar kent, maar opent daarmee de poorten naar het kwaad. Vraag niet hoe en reken er niet op dat er veel gebeurt. Alle actie voltrekt zich in de bizarre, onbevredigende finaledie abrupt tot een einde komt. Hammer en Johnson (als zijn vriendin) doen wat ze kunnen om enig gevoel van onbehagen te creëren, maar dat betaalt zich geen moment uit.