The Hustle (2019)

En natuurlijk dat ze een (sterke onafhankelijke enz.) vrouw is, want dat moet er tegenwoordig ook altijd even ingewreven worden. Dikke mannen, zoals je decennia geleden bv Jon Candy en Chris Farley had, zijn er anno 2019 niet meer te zien. Je kunt je inderdaad afvragen of zo'n personage (inclusief fat jokes) nog in het huidige tijdsbeeld past ook al is het een strong independent woman...

Oh, en ze is ook gewoon een verschrikkelijke actrice. Haar attitude (aloof en brutaal) is altijd dezelfde, haar grappen komen zelden aan, en ze heeft een zweem van irritatie aan zich hangen.

Oh ja, de film. Zoals eerder gezegd de zoveel gender-bender remake van een Hollywood klassieker (Dirty Rotten Scoundrels). We hebben allemaal gezien hoe "succesvol" dit was bij de matige Ghostbusters en nog matigere Oceans 8. Ook al doet Hattaway haar gewoonlijke truukje en is zij gewoon leuk, het is wederom een matige formule-achtige film. Wilson trekt het niveau daarna nog flink naar beneden. En het verhaal? Laten we het daar maar niet over hebben...

Wie dacht dat de tijd waarin komedies proberen te scoren met grappen over overgewicht, handicaps en geslachtziektes voorbij waren, heeft het mis. Het meest wonderlijke is dat Rebel Wilson één van de producers was van een film waarin ze zichzelf veelvuldig vernedert. Het scenario zit vol onzinnigheden en heeft een bijzonder slap en rommelig uitgewerkt verhaal en toont aan dat Hathaway weinig aanleg heeft voor comedy. Toch zijn er een paar lichtpunten en die zijn te vinden in de bijrollen: Alex Sharp is goed als de steenrijke tech-miljardair op wie Hathaway en Wilson hun pijlen hebben gericht, Ingrid Oliver als Hathaways beschermengel en Nicholas Woodeman als Hathaways butler zorgen ook regelmatig voor een glimlach, maar Wilson en Hathaway stellen enorm teleur in deze remake van Dirty Rotten Scoundrels (1988).

Een remake van een remake, waarvan het allemaal begon met Bedtime Story (1964) en later door Dirty Rotten Scoundrels (1988). Persoonlijk kende ik enkel de eerste remake die zonder enige twijfel een stuk sterker is, maar tegelijkertijd is deze film ook weer niet super vervelend.

De speelduur is lekker kort, de actrices acteren duidelijk met veel plezier en gelukkig is niet alles een shot voor shot remake. Mensen die de andere 2 delen niet kennen zullen nog best verrast kunnen zijn bij dit deel. Het is zeker geen ijzersterke remake en het verhaal is voor de mensen die de andere film(s) kennen vooral in de 2de helft een opeenstapeling van voorspelbaarheid.

Het kan zeker slechter en mocht dit mijn eerste versie zijn die ik zag had ik er wel een 2,5 of heel misschien zelfs een kleine 3 aan kunnen geven, maar nu in dit geval blijven er 2 sterren van over.

Niet best.

Een film die je als double bill filler met Sandler's Murder Mystery kan draaien. Maar dan steekt deze daar best bleek bij af. De setting is gelijkaardig, het misdaadrandje dat aan de film hangt is ook gemeenschappelijk. Maar waar Sandler's film nog enigszins leuk is, is dit een gefaalde comedy.

Wilson is zo'n beetje het enige wat te pruimen is aan deze film, al doet ze niet veel anders dan normaal. De rest van de cast is echter zéér mager, zo ook de regie en het komische schrijfwerk. De film mist ritme, is zelfs voor een comedy geregeld verrassend ongeloofwaardig en voelt zelfs aardig stuurloos aan. Addison zal volgens mij niet veel regiekansen meer krijgen.

Het Zuid-Franse sfeertje en Wilson maken het op de één of andere manier nog wel kijkbaar, maar daar eindigt het dan ook. Redelijk vreselijke comedy, terwijl het toch niet zo'n héél lastig genre is om iets halfdegelijks te maken. De voorloper met Steve Martin (iegh) laat ik maar schieten denk ik.

1.5*

Remake van Bedtime Story en Dirty Rotten Scoundrels, maar dan met het vrouwvolk in de hoofdrollen. Een kwestie van smaak wellicht, maar vond hem leuk, ondanks het nadeel dat als je de eerdere versies hebt gezien precies weet hoe het met de zwendelpraktijken waar de film overgaat afloopt. Beide dames hebben er zin in, en hun zichtbare energie werkt aanstekelijk. Hathaway heeft de uitstraling en klasse van een jonge Audrey Hepburn, eigenlijk is ze te goed voor een komedie van gemiddeld niveau, maar je wil het haar makkelijk vergeven. Wilson is niet zo irritant dan normaal, heb me minder aan haar liggen ergeren dan aan het overdreven gedoe van Steve Martin in de versie uit de jaren tachtig. Jammer dat er ook in The Hustle een aantal scènes zitten die net wat over the top en daardoor onleuk zijn, haalt de eindbeoordeling toch met een halve ster omlaag Anderzijds zitten er een aantal bijna briljante nieuwe grappen in(die camouflage praktijken aan het begin en einde zijn gewoon erg grappig). Een niet erg subtiel maar grappig verhaal blijft, het niveau van de vorige versies wordt net niet gehaald, maar voor een avond ongecompliceerd vermaak kan dit best werken.

The Hustle is een film waarbij de chemie tussen de beide personages ontbreekt. De humor is ver te zoeken en het verhaal al bekend zoals de weg naar Rome( Via Flaminia). Veel plezier met kijken ik vond het echt een schande voor het witte doek.

Matige komedie. Het verhaal is best leuk bedacht, hoewel de twist op einde wel wat voor de hand ligt. Echter is dit typisch zo’n komedie waarbij de grappen in de trailer veel leuker overkomen dan in de film. Een enkele keer een glimlach, maar meer ook niet. De chemie tussen beide hoofdrolspelers gaat nog wel. Hathaway weet wel raad met rol. Wilson is soms wat irritant en te veel aan het woord. Verder kijkt de film wel lekker weg en zien we mooie plaatjes van Frankrijk. Krappe voldoende. 2.5/3.0

Twee vrouwelijke oplichters krijgen het met elkaar aan de stok en steken elkaar continu de loef af over wie nou de beste 'con artist' is. Zowel Hathaway (die ik niet kan uitstaan) als Wilson (ook niet mijn favoriet) balanceren continu op de irritatiegrens. Hathaway gaat er met regelmaat overheen.

Wilson is, natuurlijk, alweer, de ruwe bolster blanke pit dikke meid die zich verschuilt achter een brutale façade maar voor wie we uiteindelijk sympathie moeten krijgen. Dat gaat in ongeveer al haar films zo. Want 'the fat girl' heeft het maar zwaar (haha woordgrap) en zeker in de liefde verdient ze wel een keer een gelukje. Ach ach.

Waar ik eerder nog twijfelde over de aantrekkelijkheid van Rebel Wilson slaat de balans hier toch door naar 'nee'. Ik houd zeker wel van chubby girls, maar Wilson heeft te weinig tiet om de zwembandjes te compenseren. Ironisch genoeg worden haar tieten in de film een aantal keer benoemd als groot, maar dat valt dus best mee. Het is niet helemaal in balans, dan schiet je van 'chubby' dus een beetje door naar het fenomeen 'BBW'. Dat is dus mijn mening over het lijf van Rebel Wilson, doe ermee wat je wilt verder.

De film had wat olijke kwinkslagen maar stelt weinig voor. 2,5 sterren

Het origineel nooit gezien; deze remake is in ieder geval een niemendalletje. Het is allemaal weinig diepgaand en met vlagen behoorlijk over the top. Ik heb me niet geërgerd aan Wilson. Misschien helpt het dat dit de eerste keer was dat ik met haar in aanraking kwam, dus geen gevoel dat ik een karakter voor de zoveelste keer heb gezien. Hathaway heb ik doorgaans geen problemen mee, maar deze film wel vanwege haar nep Britse accent. Wel aardig dat ze eventjes Nederlands spreekt.

Zoals gezegd, er wordt af en toe flink overdreven, wat niet erg hoeft te zijn met komedies. Hier is het gewoon niet altijd grappig. Wel is de sfeer erg luchtig, de locatie in Zuid-Frankrijk mag er natuurlijk ook wel wezen, waardoor het niet vervelend wordt. Maar goed is het zeker ook niet. 1,5*.

Wat een vreselijke slechte film was dit. Zo leuk ik Anne Hathaway vind, zo jammer was deze prularia.

Van Rebel kon je zoiets wel verwachten. Maar dit was gewoon echt afschuwelijk.

Ik heb geen één keer kunnen lachen. Is dit humor?

Ik lig nog meer in een deuk bij een aflevering van de Teletubbies.

Matige film waarin twee zwendelaars in elkaars vaarwater terecht komen. Het verschil in klasse tussen de twee hoofdpersonages is leuk uitgewerkt (uiteraard is de casting van grote invloed hierop). De humor is soms wat plat, maar er zijn genoeg grappig uitgewerkte scenes. Tegen het einde gaat het toch wat slepen. Daarom net geen 3.0 sterren.

Op momentjes wel leuk (met die scène waarin Wilson doet of ze blind is en geholpen wordt door Hathaway) maar vaak niet echt grappig. Wilson is vaak irritant en Hathaway redt het dan ook niet in haar eentje. Wel af en toe mooie interieurs en plaatjes maar zelfs deze anderhalf uur weten niet volledig te boeien. 2,0*.