Leprechaun Returns (2018)

1993 was het jaar dat de eerste Leprechaun-film uitkwam. Dat was best een leuke film! Hierna kreeg de film uiteraard vele goedkope vervolgen; hij ging naar de ruimte en dook ook in 'de achterbuurt' op, als rapper. Nu 25 jaar later is er dan opeens deze Tv-film die een direct vervolg is van de originele film. Ondanks dat hij werd gemaakt door Syfy in combinatie met Liongate (deze bezitten de rechten) was het niet eens zo heel slecht.

Lila is op weg naar de groene (als in klimaatneutraal) studentenvereniging AU (Alpha-Upsilon) Het vreemde toeval wil dat dit het huis van haar moeder Tory Reding (het personage van Jennifer Aniston in het eerste deel) was. Ze wordt niet opgehaald van het busstation maar een lokale bewoner wil haar er best even naar toe brengen. Het is de inmiddels op leeftijd zijnde Ozzie Jones (Mark Holtons speelde Ozzie ook in het eerste deel) Aldaar ontmoet ze haar mede-studentes Katie, Rose en Meredith. Niet zoveel later gaat ook de Leprechaun weer op moordtocht.

De film is niet zonder fouten, maar vele ervan kunnen worden toegeschreven aan een te laag-budget. Nu had ik de trailer al bekeken en door de regisseur had ik net iets meer gore verwacht. Daarnaast was het acteerwerk niet heel sterk maar de dames deden hun best. Ach uiteindelijk maakte niet veel uit want ze zijn toch maar kabouter-voer. Ook wilden ze blijkbaar wat hippe zelf-gefilmde beelden erin te stoppen, het voegde niets toe aan de film. In uitvoering was de film zeer 2018, vrouwen die hun mannetje staan in de hoofdrol, technische snufjes en milieuvriendelijkheid. Het was natuurlijk ook een komedie en soms waren de grappen een beetje te geforceerd modern. Al zaten er ook paar hele leuke tussen.

Omdat het een Syfy Channel TV-film is, is het gemakkelijk om aan te nemen dat dit het zoveelste hap-slik-weg-spul is maar er is hier wel degelijk wat echte magie aan het werk. En die komt in de vorm van de SFX. De film werd namelijk geregisseerd door Astron-6/ SFX-kunstenaar Steven Kostanski, Het is minimaal wat te zien krijgen. Maar wat we zien was erg goed en met weinig CGI. De bloederige moorden en andere vloeistoffen zijn indrukwekkend praktisch werk. De make-up van de kabouter lijkt op die van de oude; pokdalige groene huid, een vlassige rode baard en doordringende tweekleurige (had de oude niet) ogen

Je kan nu niet echt spreken over een erg goede film. Daar was het script te mager voor maar doordat er nog verdienstelijke knipogen naar het verleden waren en de Special effecten van een bovengemiddelde kwaliteit, is dit denk ik wel één van de betere vervolgen van het eerste deel.

Verrassend leuk. Wist vooraf niet dat Kostanski deze regisseerde... en dat is achteraf gezien maar beter ook, want dan waren de verwachtingen (oneerlijk) hoog geweest. Het blijft namelijk een 100% SyFy productie en daarin hebben regisseurs normaliter barweinig eigen inbreng. Het zijn gewoon fijne paydays. Hopelijk kan Kostanski dan weer met volle zakken terugkeren naar zijn eigenzinnige creaties. Wat Leprechaun betreft: hij heeft er zichtbaar lol mee. Het neemt zichzelf nergens (te) serieus en pakt met enige regelmaat zeer bloederig uit. Allemaal fijn on screen, uiteraard. Ik moet Leprechaun: Origins (2014) nog zien, maar ik denk dat dit de punten zijn waarop het kaf van 't koren wordt gescheiden. Lipovsky ( Dead Rising (2015) ) is toch van een ander kaliber.

Best nog wel aardig dit hoor...echt wel in de lijn van de Leprechaun films uit de 90's.

De humor zit er in en de gore is leuk gedaan,en de vervanger van Warwick Davis als leprechaun doet het meer dan aardig(wat vaak niet het geval is in zulke gevallen)

Neem deze film niet te serieus en hij kijkt best grappig weg

Fijn ja.

Je zou er vooraf geen stuiver voor geven, zeker niet omdat de reeks echt al jaren lang niet te aarden valt. Het is een klein wonder dat men dit zelfs nog in leven wil houden, allicht dat het een rechtenverhaal is (zoals bij Hellraiser?). In ieder geval zat ik niet echt te wachten op het zoveelste vervolg.

Behalve dan dat Kostanski op papier geen slechte match was voor deze film. Hij liet eerder al zien dat hij affiniteit heeft met het oudere horror werk en dat komt hier uiteraard best goed van pas. Maar het leuke is toch dat deze film niet blijft hangen in het hele 80s/90s gebeuren terwijl het toch een zekere ouderwetse charme bewaart.

Het is wat smeriger dan je zou verwachten, maar uiteindelijk is dit toch vooral ook een comedy. Het is nergens eng, nergens serieus, vaak expliciet grappig. En dat gaat Kostanski gewoon goed af. Beetje gore, beetje onnozel doen met schoenen opruimen, beetje lachen met de huidige gevoeligheden. Groots of fantastisch is het niet, maar het vermaakt wel degelijk en het is, ondanks duidelijke beperkingen, gewoon leuk in elkaar gezet.

Kostanski had er duidelijk zin in, als ze dit niveau kunnen aanhouden mogen ze zo nog wel eentje maken.

3.0*

De Leprechaun van 1993 vond ik stukken leuker, en deze nogal tegenvallen. Met veel scenes

natuurlijk weer in het pikkedonker zodat er sowieso visueel beduidend minder valt te beleven.

Vind ik bij horrorfilms van B-niveau (Want dat was deze voor mij terdege) ook al gauw

bedenkelijk. Een verdoezelen van (creatieve) armoede, en we rotzooien maar wat aan. De

leprechaun zelf was wel gaaf, al week ie natuurlijk amper af van het origineel. Dat speelt

natuurlijk ook tegen, wanneer je dat akelige, wreed-vrolijke typetje al eerder hebt gezien. Ik

had vooral, met de film-technologische mogelijkheden van tegenwoordig, gehoopt op meer

visuele flair en wat inventieve, leuke kills door dat onderdeurtje. Maar niets ervan. Helaas!

Leprechaun Returns doet netjes mee aan de trend van vervolgfilms, die meerdere sequels negeren en doorgaan na één van de eerste films. En daarmee negeren ze zelfs een eerdere remake. Want geen idee of Leprechaun: Origins een nieuwe reeks had moeten worden, maar laten we allemaal blij zijn dat dit niet is gebeurd. Hoewel, ik weet niet hoeveel mensen de Leprechaun serie een warm hart toedragen, het is immers vanaf de eerste film al een vrij knullige serie. Leprechaun deed weliswaar zo z’n best, maar mocht nooit op één lijn staan met de Freddy’s, Jasons en Michaels van deze wereld. Lep werd jarenlang gespeeld door Warwick Davis, maar die had inmiddels geen zin meer in horrorfilms. Toch jammer, want Leprechaun Returns blijkt de leukste Leprechaun tot nu toe.

Maar het moet gezegd worden dat Linden Porco het uitstekend doet als de nieuwe Leprechaun. Een heel stuk beter dan Hornswoggle, de kleine worstelaar die de Leprechuan in Origins speelde. Jennifer Aniston wilde schrikbarend genoeg niet terugkeren, maar met een terugkerende Mark Holton voelt deze Leprechaun Returns alsnog redelijk legit. Sowieso is Leprechaun Returns de eerste keer in de serie dat men daadwerkelijk bezig is met continuïteit, zowel in plot als sets. Taylor Spreitler speelt de dochter van Jennifer Aniston en komt bij het oude huisje, waar de dodelijke dwerg weer terugkeert. Het verhaal en de personages maken verder geen hol uit; er zijn wat tieners en de Leprechaun is plotseling weer terug om te moorden. Veel meer hoeven we niet te verwachten en geeft Steven Kostanski ons ook niet; hij weet dat het maar een sullige reeks is, dus dat het verder niet uitmaakt welke kant hij opgaat. Ik bedoel, Leprechaun is immers al naar Las Vegas, de ruimte en ‘da hood’ geweest.

Kostanski gaat daarom gelukkig lekker los met de ongein. Nergens probeert hij Leprechaun eng te maken. Het monstertje hangt gewoon wat rond met zijn slachtvee en kletst er wat op los. Daarnaast gaat ook het slachtvee eens slim met de situatie om; meteen als ze Leprechaun zien en hij wil hen iets aandoen, slaan ze hem neer of geven ze hem een trap. Want ja, dat doe je met een monster die niet echt intimiterend is. Uiteraard mag Lep daarna weer zijn krachten gebruiken om de tieners lomp om zeep te helpen. En ook dit is een positieve meevaller; Leprechaun Returns is soms heerlijk bloederig op een hilarische manier. Niet eerder zag je in een Leprechaun zoveel mensen uit elkaar spatten. Wat dat betreft kan ik die trend van remakes negeren en sequels oppakken tot dusver wel waarderen. Lep heeft er z’n beste film tot dusver mee gekregen, in ieder geval. Ook al lag de lat vrij laag.

3,5 sterren.

I just said I wouldn't lay a hand on you. I never said I wasn't going to kill you

Het laatste deel (tot nu toch) uit de Leprechaun reeks en na een hele hoop sequels met Warwick Davis te hebben gemaakt - die het zelfs tot in de ruimte schopte - en een reboot die eigenlijk niets met de reeks te maken heeft, is het nu tijd voor een ander trucje uit een horrorfranchise: we negeren gewoon elke sequel die er ooit is gemaakt en keren terug naar het eerste deel. Ik zag het een tijd geleden gebeuren bij Return to Sleepaway Camp en eerlijk gezegd, het is een gimmick die ik eigenlijk nog wel leuk vind.

Zeker als het op een manier wordt gedaan dat er nog flink gelinkt wordt naar het origineel maar dat er toch een poging wordt gedaan om dit op eigen benen te laten staan. Dat Jennifer Aniston niets meer met de franchise te maken wilde hebben, dat kan ik me voorstellen dus zijn de makers genoodzaakt om een nieuwe generatie te introduceren met Lila, die uiteraard de dochter van Aniston's personage uit de eerste film is. Leprechaun Returns speelt zich verder nog af op exact dezelfde setting als de eerste film maar wat nog leuker is: Mark Holton keert terug als Ozzie. De combinatie van hem en Alex was in de eerste Leprechaun weliswaar bloedirritant maar zonder Alex werkt het hier wel vele beter. Het is de munt die hij 25 jaar geleden ingeslikt heeft dat alles terug in gang zet en we krijgen daarna een vermakelijke film voorgeschoteld waar een stel studenten het aan de stok krijgt met onze Ierse vriend. Vermakelijk in de zin dat de beslissingen die ze nemen niet altijd te lomp zijn maar ook qua effecten is dit een hele stap vooruit in vergelijking met de andere delen.

Geen Warwick Davis dus en dat voel je jammer genoeg wel. Blijkbaar heeft hij besloten om geen horrorfilms meer te doen sinds hij vader is geworden en dat is zonde, want je denkt automatisch aan Davis wanneer je aan Leprechaun denkt. Linden Porco krijgt dus de moeilijke taak om de nieuwe versie tot een goed einde te brengen maar slaagt daar eigenlijk wonderwel in. Wat zelfspot, een aantal fijne opmerkingen en vooral lekker veel gerijm natuurlijk. Ook het groepje studenten doet het op zich nog wel goed. Heel die verhaallijn tussen Lila en haar moeder is wat van de pot gerukt (en wat is het jammer dat ze een andere actrice hebben moeten inschakelen voor de stem van Tory) in de zin dat Tory er aan het einde van de eerste film weinig aan leek over te houden maar Taylor Spreitler, Pepi Sonuga, Sai Bennett en co zijn vermakelijk slachtvee voor de leprechaun.

Eigenlijk is de cirkel rond nu. De reeks startte kwalitatief met de eerste Leprechaun en tegen verwachting in heb ik me met deze Leprechaun Returns ook erg goed geamuseerd. Waar de eerste film net iets meer tegen de 4* schuurt, zit deze meer richting de bodem van 3.5* maar ze krijgen beide dezelfde score. Ben benieuwd of we ooit nog eens iets van onze groene vriend gaan zien, met of zonder Davis.

3.5*

Fijne herziening. Een film waar een regisseur als Steven Kostanski ook duidelijk op de goede plek zit, aangezien de algemene verwachtingen laag zullen zijn en de invloeden duidelijk binnen het interessevlak liggen van de beste heer. Leprechaun Returns neemt zichzelf geen moment te serieus en houdt vooral niet in wanneer het op de moorden zelf moet aankomen. Het acteerwerk is bovendien niet onaardig, waartussen vooral Linden Porco leuk voor de dag komt als de boosaardige Ier. De humor weet verder ook aan te slaan en de film kent een aanstekelijk tempo dat de gehele duur aanhoudt. In een hoop opzichten had het allemaal wat energieker gekund en de inhoud is natuurlijk compleet inwisselbaar, maar de makers hebben duidelijk lol met het materiaal en dat levert een amusante genrefilm op.