A Million Little Pieces (2018)

Aardige film over een junkie die terecht komt in een afkickcentrum waar hij van zijn verslaving wordt geholpen. Het verloop is voorspelbaar vooral omdat de film de al bekende paden betreed. Zeker niet slecht, maar het wist me ook nergens echt te grijpen. Iets wat overigens niet ligt aan het acteerwerk, want dat is zeker wel goed hier.

Na jaren van misbruik van drugs en alcohol is James [Aaron Taylor-Johnson] zowel geestelijk als lichamelijk een wrak, maar het kost zijn broer Bo Jr. [Charlie Hunman] de nodige moeite om hem ervan te overtuigen dat hij beter af is in een ontwenningskliniek waar zowel de gasten als de begeleiders verslaafd zijn. Een behoorlijk formulematig verhaal over de verschillende stappen die een mens moet zetten om van verslaving af te komen wordt gered door goed ondersteunend werk van Bob Thornton als een eigenzinnige gast en Juliette Lewis als één van de mensen die er alles aan doen om James’ vertrouwen te winnen en hem te helpen met de volgende stap in de strijd tegen verslaving.

Wat mij opviel in deze film is dat de "junkie" gelijk word geconfronteerd met het ergste wat je maar kan bedenken. Hoe is het mogelijk dat je nog leeft, en al je organen in je lichaam zijn zo naar de klote dat als je nog iets gaat gebruiken je gelijk dood gaat. Nu is dat mogelijk... maar het kwam mij duidelijk aan, als lieve mensen gebruik nooit geen drugs! typisch Amerikaans wijs praat (wat je in heel veel Amerikaanse films tegenkomt). Voor de rest vond ik het een aardige film met een leuke rol van Billy Bob Thornthon.

A Million Little Pieces was voor mij als geheel niet echt een goede film te noemen. Het verhaal is wat standaard en er gebeuren zaken waarbij je jezelf ook nog eens afvraagt is dit normaal...Het acteerwerk was middelmatig kon me niet echt inleven binnen het geheel. Het was voorbij en had er eigenlijk wel vrede mee.

Gebaseerd op het gelijknamige boek van James Frey.

In 2006 moest auteur James Frey publiekelijk toegeven dat het boek geen memoires was, maar pure fictie. Oprah Winfrey was destijds een van zijn grootste supporters. Ze redigeerde haar steun en beschaamde hem publiekelijk, omdat hij de leugen als waarheid vertelde. Dit aangezien hij ervan profiteerde tijdens een aflevering op 26 januari 2006. Het gelijknamige boek werd controversieel, nadat Frey werd ontmaskerd voor het verzinnen van een verhaal dat oorspronkelijk als memoires werd gepresenteerd. Nadat het boek werd gepubliceerd, was Warner Bros. van plan om er een verfilming van te maken. Dit met Orlando Bloom en Josh Hartnett in gedachten. Regisseuse Sam Taylor-Johnson is getrouwd met hoofdrolspeler Aaron Taylor-Johnson. Ryan Hurst en Charlie Hunnam waren eerder samen te zien in Sons of Anarchy. Juliette Lewis en Giovanni Ribisi verschenen eerder samen in The Other Sister.

Dit is weer een typische film die op de rand balanceert tussen redelijk en goed. Wellicht was het vele malen interessanter geweest als men besloot om de controverse rondom het boek te verfilmen. De film heeft echter zo zijn momenten, en weet je tot op zekere hoogte mee te slepen in het verhaal. Een verhaal dat achteraf pure fictie blijkt te zijn. Volgens de dokter was James Frey bijna dood. Dit op basis van zijn vitale organen die nauwelijks werkten. Echter zag hij er in de film kerngezond uit. Ik denk dat ik meer kies voor een verhaal dat gewoon op pure feiten is gebaseerd.

2,5 *