In the Tall Grass (2019)

Ok.

Helemaal niet zo'n vervelende film om uit te zitten, maar wel eentje die wat pit mist. Wel prettig dat er iemand achter het roer staat die net wat meer met zijn project wilt. Dat is blijkbaar niet zo goed gevallen bij de algemene kijker, maar het maakt de film wel iets interessanter.

Natali pakt qua verhaal best uit. De mystery werkt dan ook wel goed. Het verhaal blijft eigenlijk altijd mysterieus en kent een aantal aardige twistjes en toevoegingen. Ken het originele verhaal niet, maar kan me wel voorstellen dat het uit de handen van King is gekomen.

De regie is op sommige punten sterk. Het is allemaal redelijk sfeervol gebracht en enkele camerabewegingen zien er goed uit. Maar op het gebied van spanning bakt de film er weinig van. Als horrorfilm daarom ook niet zo geslaagd. Regisseur had dat wellicht beter niet kunnen doen.

Zo is er nooit echt spanning of dreiging van het gehele grasveldje, en op een paar makke schrikmomenten na kent de film daar ook weinig vernieuwing. Karakters zijn ook niet heel boeiend, ondanks enkele pogingen deze een beetje uit de diepen, maar in de chaos komt dat niet helemaal van de grond.

Maar qua mystery en plot nog wel goed. Het verhaal is erg onvoorspelbaar en dat weet de film voldoende interessant te houden om de 101 minuten uit te zitten. Toch had de film soms wel wat bruter en gedurfder gemogen. 1 kill die nog wel buiten de boekjes gaat, maar voor de rest net wat te braaf. Als je een horrorfilm maakt moet je er uiteindelijk wel voor gaan en niet op de rem staan.

Film kan wel een duwtje gebruiken in het eerste halfuur, want zonder de spanning heeft de film weleens de neiging om dood te vallen. Bovendien ook niet de meest spannende locatie, maar Natali onderneemt uiteindelijk ook weinig pogingen dit nog spannend te maken.

Maar de mystery is goed gelukt. Daarvoor gun ik de film nog wel een voldoende. Bovendien zijn enkele camerabewegingen knap en het acteerwerk kan er nog wel mee door.

***Help! Help!!! Get me out of here!***

Beklemmende horror/mystery-dramafilm over een broer en zus die verdwaald raken in een immens veld met Olifantsgras. Cinematografie: donkere luchten, duistere beelden en veel, heel veel groen..... Scѐnes: vrijwel alleen buitenscѐnes op één locatie: binnen de akker met Olifantsgras, paar binnenscѐnes in een gebouw en in de kerk. Muziek: spannende, mysterieuze, beklemmende, licht creepy muziek. Cast: hoofdrollen worden realistisch en goed gespeeld, bijrollen ook goed. Plot: broer en zus stoppen onderweg bij een kerkje en een veld met Olifantsgras. Ze horen in het veld een kind om hulp roepen en besluiten te gaan helpen. Echter, uit het groene doolhof komen blijkt vrijwel onmogelijk......

Resumé: waarom broer en zus niet eerst de politie belden voordat ze het veld ingingen? In het veld kun je de claustrofobische gevoelens en duistere sfeer voelen, door gebruik van voldoende creepy momenten. De spanning wordt goed opgebouwd. De tijdslijn herhaalt zich met diverse beelden en scenario's over de afloop. Was het een nachtmerrie, een fantasie of een psychose? Je mag het zelf invullen.... Ik had het niet gedacht, maar ik vond de film beter dan verwacht!

Boodschap: ga niet de held uithangen en onbezonnen een reddingsactie starten, maar schakel hulp van reddingsdiensten in..... En mocht je ergens inlopen, kijk eerst naar de stand van de zon, die kan je vaak de weg terug wijzen.....

Ik vind Vincenzo Natali echt een grootmeester en heb medelijden met hem. Zijn laatste twee films konden geen potten breken en hij moest steeds meer TV-werk gaan doen en raakte vergeten. Toen hij eindelijk weer een beetje interessant project kreeg (highrise) werd hij uit het project gekicked (eeuwig zonde, want Ben Wheatley heeft het vernacheld, weet zeker dat Natali er iets briljants van had gemaakt). Ook zijn tremors film was blijkbaar niet goed genoeg om een herstart van de serie te forceren. Waar die film is gebleven?? Ergens op een plank eeuwig zonde. Ik kan me voorstellen dat de man getergd is, al seven jaar sinds Haunter en al zijn filmprojecten eindigen diep in de grond. Dood.

Tja en toen kwam Netflix opeens in the tall grass op zijn bord schuiven. Een minimaal verhaaltje door King en zijn zoon als luisterboek (!) geschreven? Ik vind King best wel cool hoor daar niet van. Maar deze man poept een enorm aantal verhalen uit en volgens mij hoeven ze echt niet allemaal verfilmd te worden. Vorig jaar alleen al zijn er al iets van 3/4 King films verschenen. Maar goed, King is KATSJING! en dus moet Netflix hier ook een film van. Natali is allang blij dat hij eindelijk zonder gezeik een zak geld en een scenario krijgt en gaat aan de slag. Als je dit in je achterhoofd neemt dan heeft hij het gewoon heel goed gedaan! Dit is een echte Natali, ik vind zijn oog en zijn hand prachtig er zitten een aantal (wel te weinig) hele goede shots in.

Ik lees hier dat het gras niet eng is omdat het niet hapt of je naar je nek grijpt. Begrijp je wel hoe irritant deze film was geworden? 101 minuten lang wegrennen voor Grassprieten die mensen proberen te grijpen? Bovendien het gras grijpt je, maar op een meer psychologische manier. vrij subtiel, voor Amerikaanse standaarden. Natuurlijk de film is zeker 20 minuten te lang, het wordt na 50 minuten soms wat saai want dan weten we het wel. Het staat weer bol van de King-symbolieken die ik erg gemakzuchtig en zwak vind. Natali laat weer even zien dat hij er nog is. Of hij er verstandig aan heeft gedaan?? Tja, hij schrijft weer een middelmatige film op zijn conto, het zal zijn toekomstige geldschieters niet gaan overtuigen. De frustratie zal nog blijven tot het volgende plichtmatige project dat hij krijgt toegeworpen. Maar goed, beter dan tv want daar kan hij helemaal zijn stempel niet op drukken.

Laten we hopen dat hij een soort deal met netflix heeft en dat ze ook een zak geld hebben voor een echte Natali waarin hij zelf een verhaal mag bedeken of kiezen en dit mag verfilmen want dan krijgen we weer echt vuurwerk. Regisseurs zoals hij hebben veel artistieke vrijheid nodig maar we leven in tijden waarin deze vrijheid steeds schaarser wordt. Dus dan krijg je in the tall grass, verder alles ok acteurs, mystiek, spanning, cinematografie. Dus een 3 ster, zeventje. Het heeft me toch wel kunnen boeien en het was behoorlijk beklemmend.

Had wat strakker gemogen. Film is een beetje rommelig en dat niet op een goede 'vage' manier, maar meer in de zin dat het aanvoelt als een samenraapsel van ideetjes die niet allemaal even goed werken. Duurt bovendien echt veel te lang, in een wat compactere vorm was een film als deze beter tot zijn recht gekomen lijkt me.

Gelukkig is het sfeertje zelf wel aardig en zitten er in visueel opzicht wat gave scenes tussen (scene onder de rots bijvoorbeeld). Natali maakt ook altijd wel interessante films en dit is daar geen uitzondering op, maar de regie had hier wat meer richting kunnen gebruiken. 2,5*

Ik vond het time laps achtige eraan wel leuk,meteoriet met krachten ,typisch King verhaal.
Best aardig maar het had allemaal wel een stuk ingekort mogen worden.
Een beetje mysterieus maar toch raakt hij me niet zoals ik had gehoopt.
Aardig gezien te hebben, ik zet hem niet meer aan.

Dit is toch wel een aardige Stephen King-verfilming. Misschien net iets te lang uitgerekt en mogelijk als verhaal/boek nog net was sterker, al wordt het mysterieuze gras best aardig uitgewerkt op film. Verhaal is dan net misschien iets minder origineel dan je eerste instantie zou verwachten, ik heb zelfs een beetje idee welke film(s) Stephen net had gezien toe ie met dit verhaal kwam. Maar 't is toch net weer even wat beter dan het gemiddelde dat er tegenwoordig qua horror wordt uitgegeven, goed gefilmd en geacteerd, hoe het allemaal in elkaar steekt en afloopt is ook niet meteen duidelijk. Net iets te lang, dat is net heel jammer, was verder een mooie episode geweest voor The Twilight Zone.

Vandaag bekeken, in het begin vond ik het nog wel een aardige en spannende film, daarna ontdekte ik de Timelap onderwerp in deze film, daarna werd het wel iets minder met die rots en al die mysterieuze dingen.

Gelukkig tegen het einde kwam er wel wat meer duidelijkheid en ook het einde was aangenaam.

Toch vond ik hem niet zo heel boeiend en hij duurde best lang, hier had je misschien wat meer uit kunnen halen.

Matige horrorfilm. Het verhaal leent zich uitstekend voor een horrorfilm echter de uitwerking helpt het voor een groot deel aardig om zeep. Het eerste deel gaat nog wel. Het is behoorlijk spannend en mysterieus. Het tweede deel valt wat in herhaling en ook de verklaring voor alles laat te wensen over en lang niet alles wordt ook uitgelegd. Uiteindelijk voel je je als kijker aardig bekocht. Het acteerwerk is verder goed en ook visueel ziet de film er ook goed uit. 2.5/3.0

"In the Tall Grass" uit 2019 beloofde een intrigerende en enge ervaring te worden, maar helaas slaagt de film er niet helemaal in om aan die verwachtingen te voldoen. Het basisidee van de film is interessant, maar de uitvoering laat veel te wensen over. Terwijl ik keek, werd ik vaak overvallen door gevoelens van onverschilligheid en verwarring, in plaats van het gevoel van oprechte spanning of verbazing dat ik had gehoopt te ervaren.

Een lichtpuntje in de film was de aanwezigheid van een bekend gezicht - de acteur die we eerder zagen in "Insidious". Helaas bleek zelfs zijn aanwezigheid niet voldoende om de film te redden. Zijn prestatie was op zichzelf niet slecht, maar het script en de plot wisten zijn talent niet ten volle te benutten. Zijn personage leek verloren te gaan in de verwarrende wirwar van gebeurtenissen.

De film leek te worstelen met het vinden van de juiste balans tussen spanning en coherentie. Te vaak bevond ik me in de positie van toeschouwer die zich afvroeg "wat gebeurt er nu eigenlijk?" in plaats van volledig te worden meegesleept in het verhaal. Dit gebrek aan duidelijkheid maakte het moeilijk om echt mee te leven met de personages en om een echte band te voelen met hun lot.

Al met al is "In the Tall Grass" een film die een interessant concept had kunnen zijn, maar jammer genoeg faalt in de uitvoering. Met momenten van desinteresse en verwarring, en weinig gedenkwaardige hoogtepunten, is het hoogstens een matige kijkervaring. Het feit dat de film er niet in slaagt om een blijvende indruk achter te laten, maakt het moeilijk om aan te bevelen voor herhaalde kijkbeurten. Als je op zoek bent naar een film om de tijd te doden en niets beters te doen hebt, kan het een optie zijn, maar over het algemeen is "In the Tall Grass" teleurstellend en niet de moeite van het herzien waard.

Bij uitzondering een film naar een verhaal van Stephen King eens uitgekeken. Wat is het toch in de verhalen van die schrijver wat me altijd zo tegenstaat. Ik denk het feit dat het altijd uitgaat van een griezelig gegeven, maar dat er eigenlijk nooit iets uitgelegd wordt, en dat een goed plot of een diepere laag nagenoeg ontbreekt. Of het nou een moordlustige clown is, een hotel waar het spookt, mist waar monsters inzitten of in dit geval een groot grasveld waar mensen in verdwalen - het is allemaal zo'n perverse onzin. Films waarvan mij ouders vroeger zeiden - kijk er niet naar want het is zo afstompend voor de geest. Maar het is wel vermakelijke pulp natuurlijk.. Ook in dit verhaal wordt er niks echt duidelijk en gaat het aan het eind helemaal los. Ik zou bij wijze van spreken niet verbaasd zijn geweest als de moorddadige clown uit het gras tevoorschijn was gekomen (nou ja, een beetje verbaasd dan). Maar enige subtiliteit is weer ver te zoeken.

Waarom doet Natali niet wat hij deed in Cube en Cypher?

En dat is een interessant verhaal vertellen met interessante personages waar je je als kijker helemaal in kan onderdompelen en investen. Nu blijft een enorm saaie film met een toch wel leuk concept over. Ik heb het niet vaak, maar moest echt mijn best doen om niet in slaap te vallen.

Becky [Laysla De Oliveira] is zes maanden zwanger en met broer Cal [Avery Whitted] onderweg om afspraken te maken over een adoptie. Bij een veld met gras van ongeveer drie meter hoog horen ze de noodkreet van een jongetje [Will Buie Jr.]. Voor ze het weten zijn ze verdwaald en beseffen ze dat ze terecht zijn gekomen in een doolhof waarin de conventionele trucs niet werken. Daarin bevinden zich ook Tobins vader [Patrick Wilson] en moeder [Rachel Wilson]. Een aardig idee voor een halfuurtje The Twilight Zone uitgerekt tot speelfilmlengte. Traag en uiteindelijk absurd.

In the Tall Grass vliegt uit de startblokken. We zien twee mensen, die langs de weg stoppen en een grasveld in wandelen om een jongen te zoeken. Al snel ontdekken ze dat het veld een eigen leven heeft.

De film begint veelbelovend, en de eerste helft vond ik oprecht heel goed. De minimale setting waarin tijd en ruimte anders bewegen is een interessant idee.
Helaas ontspoort de film in de tweede helft, waarin er met te veel nieuwe ideeën gestrooid wordt (de graswezens, de profetie) waardoor het wat verwarrend wordt. En wat de film ook niet nodig had.
Het uitgangspunt van een paar jonge mensen die dankzij dit veld ontdekken dat hun levenskeuzes niet verstandig zijn en dankzij die ervaringen hun jongere zelf kunnen waarschuwen is een mooi idee, en had wat mij betreft al volstaan.

De film kent een goede sfeer, en een paar fijne schrikmomenten: wanneer broer en zus opspringen en plots van elkaar verwijderd zijn is mijn favoriet. Zo eenvoudig, en tegelijk onheilspellend. Het moment waarin Becky haar eigen baby moet eten was heftig, en ronduit schokkend.
Helaas grossiert de film ook in semi-arty camerawerk en cgi trucage (het ronddraaiende shot met de waterdruppel die van een blad afloopt bijvoorbeeld, of de eindeloze doorkijkjes door het gras en de grond) waardoor het wat kunstmatig overkomt. Sowieso heeft de film een steriele look die ik niet prettig vindt om naar te kijken. Te glad, te schoon.

Maar ondanks de kanttekeningen heb ik me vermaakt. Een kwartier korter had gemogen. Dat heb ik vaker bij King verfilmingen van korte verhalen. Een serie van Stephen King verhalen met afleveringen van een uur, dat zou een gouden zet voor de streamingsdiensten. Zeker weten dat het kijkers trekt, en dat de verhalen beter uit de verf komen.

3*