Hell Fest (2018)

Er waren maar liefst vijf schrijvers nodig om te komen tot twee goede momenten in deze verder volstrekt waardeloze horrorfilm. Het eerste moment betreft een guillotine (met een cameo van Candyman Tony Todd) en het tweede volgt snel daarna, wanneer de gemaskerde moordenaar een ruimte met gemaskerde standbeelden (waaronder enkele levende) binnen komt. De karakters zijn echter van bordkarton en vaak ronduit irritant. Je vraagt je bovendien af waarom deze tieners zo enthousiast zijn over een serie ouderwetse spookhuizen. Hell Fest is overigens de naam van een rondreizend horrorcircus dat minstens zo groot is als De Efteling, gebouwen van beton heeft, riolering en betegelde toiletten. Inderdaad, van logica is hier geen enkele sprake en Hell Fest doorloopt de clichés van het horrorgenre met ruim vooraf aangekondigde schrikeffecten (inclusief het nep-effect), maar afgezien van die twee momenten weet het nergens te verrassen, te schokken of ook maar enig gevoel van spanning of amusement teweeg te brengen. De epiloog is zowaar nog belachelijker dan de rest van de film. Waar blijft de grote redder van het horrorgenre?

Tof.

Het is jammer dat de jeugd die doorheen deze film banjert wat vervelend is, een iets gezelliger 6-tal had het een stuk makkelijker gemaakt om in de film te komen. Maar verder lijkt Plotkin toch goed te weten waar hij mee bezig is. Geen grootse cinema, maar wel lekker vermaak.

Het park is tof vormgegeven, ziet er sfeervol uit en vormt de perfecte setting voor een film als deze. Het is trouwens ook wel weer een keer leuk om dit te zien zonder fake-doc camerawerk. De killer mag er verder ook best zijn. Allesbehalve origineel natuurlijk, maar hij straalt toch een zekere onaantastbaarheid uit.

Een wat taaie aanloop dus, maar eens in het park en eens de killer deftig geïntroduceerd weet het vooral te vermaken. Weinig échte hoogtepunten of grootse scenes die voor eeuwig genremijlpalen zullen worden, maar gewoon een tof horrotje dat werk en verder niet al te veel inspanning vraagt. Ze moeten er ook zijn en zijn, als je er even goed over nadenkt, verder ook weer niet zo talrijk.

3.0*

Ja, dit was toch wel weer leuk. Normaal had ik de film niet in de bioscoop meegepakt, maar de reviews op Moviemeter waren positief genoeg om de gok te wagen en uiteindelijk is het ook nog best wel bevallen. Hell Fest is nergens echt goed, maar kent wel voldoende sfeer, spanningsopbouw en een paar nare kills voor voldoende entertainment. Het Hell Fest-pretpark is natuurlijk een hele geschikte locatie voor een horrorfilm. Overal lopen freaky figuren en zijn best wel gave decors zichtbaar. Wel voelt zo'n park heel erg Amerikaans aan, wat betekent dat het meteen wat onrealistisch groot en overdreven is, maar dat stoort niet. Wat wel weer stoorde was de hopeloze cast. Die kortpittige kapsel meid, brr. Bah. Die vervelende donkere meid, die irritante Aziatische gozer. Ze stoorden me behoorlijk. Alleen de hoofdrolspeelster en haar love crush vond ik wel sympathiek. Anderzijds zijn onsympathieke personages in dit soort films natuurlijk wel nodig, want je weet dat de meesten gewoon de pijp uit gaan. En dat gebeurt een aantal keer nog best op een vermakelijke en bloederige manier. De killer zelf is een beetje een Michael Myers kopie, maar dan wat minder angstaanjagend. Maar wel overtuigend genoeg dat ik nog wel op een Hell Fest 2 zou wachten. Ik kan me goed voorstellen dat deze er ook gewoon gaat komen. Zoveel ouderwetse slashers zie je de laatste jaren ook niet meer, jammer genoeg.

3*

BORING!!!!!!!

Het is de makers van een slasher weer gelukt om een film te maken met een killer met masker,die nergens maar dan ook nergens origineel uit de hoek komt...en dit heeft nog een bios release gehad ook

De aankleding van de film is het enige wat een beetje porum heeft..maar ook dat hadden we vaker gezien(spookhuishorror).

Verder heb ik kwa acteurs niet zoveel aan te merken want die deden hun werk prima voor een film als deze.

Het was alweer vorig jaar september dat ik de b-film ‘Blood Fest’ heb gezien. We kwamen er later pas achter dat dit de ‘Rip-off’ van ‘Hell Fest’ was aangezien we deze film ooit in een commercial zagen in de bioscoop. Beetje teleurgesteld moesten we toch wat langer wachten om deze te kunnen zien maar we hebben hem nu toch gezien en ik moet zeggen, hij was zeker leuker dan de B variant maar echt héél speciaal vond ik het allemaal niet. De film bracht in ieder geval wel weer een keer iets nieuws in het leven, een festival waar een moordenaar rond loopt. Ik vond dat een aardig geslaagd concept en ook de uitwerking is wel vele malen beter in deze film dan de vorige die ik heb gezien.

Het was allemaal niet héél bijzonder zoals ik al zei, en dan voornamelijk gezien het verhaal. Aardig slap verhaal, men word gewoon achterna gezeten door een moordenaar en deze moeten ze later uit zien te schakelen wat ze niet lukt en de hele vrienden groep loopt in gevaar en worden één voor één uitgemoord. Simpel slasher verhaal dus en dat was vaak te merken, nee dat vond ik echt niet speciaal. Zelf vond ik het sfeertje wel lekker, is het feest lekker duister en is naast de moorden genoeg te zien. Het acteerwerk gaat er mee door maar was over het algemeen niks bijzonders en de regie was prima, niet hoogstaand.

2.5*

‘Hell Fest’ is niets anders dan een old school slasher met alle standaard ingrediënten van dit horror-genre. Toch heb ik me meer dan prima vermaakt met de film! Wat de stalkende gemaskerde killer betreft kan ik ook kort zijn: het had beter gekund. Het groepje jongeren annex slachtvee zijn verder niet al te bijzonder maar dat is verre van een probleem bij dit type film. Het hoort er allemaal bij in de gebruikelijke slasher. Gelukkig heeft het team van de productie-design zich niet ingehouden, de setting zijn dan ook prima. De film heeft een prettig kleurenfestijn en het Halloween horrorpretpark is groot genoeg om voor redelijke diversiteit te zorgen. Het is zo'n goede locatie dat het eigenlijk gek is dat er niet veel méér slasher voor zo'n locatie kozen. (ken er zelf maar twee; The Funhouse en Blood Fest) Op dit punt slaagt de film dan ook zeer goed! Om de bioscoop te halen was er blijkbaar een PG-13 aanpak nodig. De kills zijn dan ook niet heel bloederig maar voldoende om te overtuigen. Hell Fest is domweg prima vermaak voor een avondje griezelen, niets nieuws maar het doet precies wat je mag verwachten van een (lichtgewicht) slasher!

Ja, ik vond dit dus ijzersterk.

Genoeg op af te dingen. Redelijk anonieme soundtrack. Irritante en/of overdreven personages te over. Enkele (zeer) slechte acteurs. Overwegend ongeïnspireerd camerawerk.

Waar deze film onder andere wél op pakt, is dialoog en delivery. Zelfs de hoofdpersonen lopen niet over van charisma; er heerst wél een goede chemie tussen de belangrijkste personages. Ook al zijn hun grapjes niet grappig, je snapt dat zij ze grappig vinden. En eerlijk: ik vond veel (zoals de ontluikende romance in het fotohokje of het onderonsje met de belofte van Spanje) geloofwaardig bedacht én verwoord tienergedrag.

Ook reacties op en interacties met de moordenaar zijn geloofwaardig. Soms misschien een beetje uitdagend naar het genre toe zelfs. Ik vond de eerste moord die [ik weet even niet meer hoe ze heet; onze hoofdpersoon] aanschouwde, nee zelfs toestemming voor moest geven uiteindelijk, erg effectief maar ook redelijk uniek.

De moorden zelf zijn misschien grotendeels saai, simpel of (met) weinig (gore) in beeld gebracht; de spanning hangt er constant goed omheen en wordt telkens weer effectief opgebouwd.

Zowel de vormgeving van de attracties als de uitgewerkte ideetjes die er aan ten grondslag liggen zijn goed. Bij de een meer dan de ander, maar er is effectief nagedacht over wat een geslaagde spookhuisbeleving is of zou kunnen zijn.

Ok, genoeg dissonanten in deze film en op sommige punten had er meer ingezeten maar als je je openstelt voor de dingen die Hell Fest wél goed doet, zul je merken dat dat eigenlijk de belangrijkste dingen (kunnen) zijn voor een slasher als deze.
En niet om mezelf vrij te pleiten: maar dan maakt het eigenlijk helemaal niet uit hoe die hoofdpersoon ook alweer heette. 4*

Na het nogal middelmatige laatste deel (*sniff*) in de Paranormal Activity reeks, ben ik blij verrast met deze (soort van) comeback van Plotkin, die dit keer de boe-schrik-geesten laat voor wat het is en zich stort op een op sterven na dood subgenre: de slasher. En waar de meeste klassieke slashers toch het best op hun plek waren in het bos of wellicht nog ergens op een school/universiteit/campus... is het soms ook wel fijn om er wat meer een attractie van te maken. Hoewel de setting van een Halloween-themed 'pretpark'/evenement niet heel origineel is, The Houses October Built (2014) en het vervolg o.a doen bijvoorbeeld ongeveer hetzelfde, is er nog wel 't relatief hoge budget en de (daardoor) hoogst vermakelijke, uitbundige aankleding en grootschaligheid van het hele gebeuren die deze Hell Fest boven de rest doet uitsteken. Heel vermakelijk!

Beste ben absoluut fan van goede horror, die zijn er ook, maar die is pure bagger, als ik kon gaf ik -5 sterren!!!

“That same guy has been following us the entire night!”

Matige slasherfilm. Hell Fest heeft best een aardig uitgangspunt met een moordenaar die actief is in een horror-themed attractiepark, en het begin is veelbelovend. Maar zodra we kennis maken met de hoofdrolspelers gaat het mis, en het grootste minpunt is dat de moorden zo inspiratieloos in beeld worden gebracht. Saai bijna, wat een grote doodzonde is binnen het genre. Forsyth is wel een aardige final girl, en het feit dat je niet te weten komt wie de moordenaar is, is ook wel origineel gedaan. Frustrerend, maar gelukkig wordt er niet voor een vergezochte of juist voor de hand liggende keus gekozen.

Why are we signing a waver?

Het lijkt wel alsof het horror genre de laatste jaren terug wat zijn plaatsje in de cinemazalen aan het vinden is. Het is een verademing tussen al dat superheldengeweld, maar dan blijft het jammer dat dit soort films op weinig reclame kan rekenen. Het helpt sowieso al niet dat je een film moet gaan aankondigen met de slagzin 'From an executive producer of The Walking Dead' (hoe nietszeggend wil je iets omschrijven), maar hopelijk krijgt de film met zijn DVD/Blu-ray release wat meer aandacht.

Want Hell Fest is het dat waard. Het uitgangspunt is simpel (een stel jongeren besluiten om met Halloween de avond te spenderen in een soort van pretpark waar mensen schrik aanjagen het doel is. Dat resulteert in veel verklede mensen en tussen al die mensen zit er eentje die zijn job wat te serieus neemt) maar wel sfeervol en doeltreffend. Deze keer geen personages die al te domme beslissingen nemen - het pretpark zorgt er zelf voor dat ze van elkaar gescheiden geraken - en gewoon een aantal doeltreffende kills. Het blijft allemaal nog binnen de perken qua visuele horror, maar regisseur Gregory Plotkin maakt er een aantal mooie dingen van. Dit soort films valt of staat echter met de killer en dat is vandaag de dag een nogal lastige taak. Je hebt alle soorten al wel gehad en hoewel de Hell Fest moordenaar misschien iets teveel gaat lenen bij de grote stoïcijnse namen zoals Michael Meyers en Jason Voorhees, is het wel een figuur dat angstwekkend genoeg is.

Dat is vooral de verdienste van het masker en eenmaal je weet dat dat dat design van de hand van Tony Gardner is, dan weet je gewoon dat het goed zit. Het is misschien niet zo'n bekende naam in het vak, maar hij (in samenwerking met zijn bedrijf Alterian, Inc) is onder andere verantwoordelijk voor het masker van Scream, van Happy Death Day en zette zijn eerste stappen in de legendarische Thriller videoclip van Michael Jackson. Het is echter niet het enige gekende gezicht dat zijn medewerking verleent aan de film aangezien de legendarische Tony Todd (van onder andere Final Destination en Candyman faam) nog een kleine doch amusante bijrol heeft. De focus ligt echter vooral op de set tieners die langzaamaan afgeslacht worden en zoals wel vaker in dit soort films, zijn dat niet de meest begeesterde acteurs. Amy Forsyth is als Natalie nog het beste te noemen, maar Bex Taylor-Klaus (de kortharige Taylor) is redelijk irritant.

Een slasher zoals we vroeger wel vaker voorgeschoteld kregen, maar het is een subgenre dat vandaag de dag niet meer zo populair lijkt te zijn en dan is het fijn dat er nog eens zo'n vermakelijk filmpje komt bovendrijven. Een goede killer, een goede setting en een vlot lopend verhaaltje waarbij er niet al te lang gewacht wordt vooraleer het eerste slachtoffer valt. Zo mogen ze er meer maken in ieder geval, misschien dat er nog wel een sequel inzit.

3.5*

Ik had eerlijk gezegd gehoopt dat ze allemaal het loodje hadden gelegd, want al die wijven in horrorfilms zijn bloedirritant Ik snap nooit waarom de regisseurs van dit soort films zo hopeloos gefocusseerd zijn op seks, meiden en naaktheid. In elke horrorfilm gaat het of over seks of komt er een naakte chick in voor. Terwijl dat niet per definitie staat voor een goede film. Sterker nog, juist goede films hebben die crap niet nodig. De beste films zijn zelfs films zonder vrouwen zoals The Shawsank Redemption. Tja het zal wel het meest bekeken worden door gefrustreerde tieners en eenzame mannen ofzo haha als ik zo de top 10 lijst bekijken van de gemiddelde man hier op moviemeter van 30+. Vandaar dat de meeste regisseurs zich ook zo vastklampen aan "sex sells", wat overigens ook te zien is in elke Nederlandse film. Word je toch ook moe van. Ik ben niet vies van naaktheid, maar ik hoef nou echt niet in elke film borsten, billen of piemels te zien. Hoe ze seks hebben al helemaal niet, mag hopen dat iedereen ondertussen wel weet hoe je seks hebt haha. Allemaal overbodig als je het mij vraagt.

Anyway, vond dit ook weer zo'n typische Amerikaanse ruk film. Figuurlijk dan hé Alhoewel, voor sommigen weet je het nooit..

Weinig spanning, te voorspelbaar, te makkelijk en te veel irritante tienergezwets. Niet voor mij bestemd.

Een betoog houden over te veel seks in dit soort films komt een beetje wonderlijk over aangezien

er in deze film geen enkele sprake van is. Het komt wel vaak voor, dat is waar, en de dames vaak

vooral gecast op een voluptueus voorkomen. In deze film valt ook dat reuze mee.

De film is eigenlijk van begin af aan wel lekker speels en vrij onschuldig, van tieners die zich willen

vermaken. En goddank niet eerst eindeloos vervelende dialogen vooraleer er pas na pakweg

drie kwartier een beetje schot in komt. De sfeer al vrij gauw te pakken, waarbij opvalt dat de

regisseur visueel aldoor heerlijk in de weer is, met belichting, kleurgebruik en camera-oefening

met ook af en toe best wel leuke vondsten. Een onderdeurtje in het genre misschien, maar

voor mij was deze film een prettige kijkervaring. Vond het acteerwerk ook redelijk meevallen.

Blood Fest (2018) is toch wel veel leuker qua opzet.

Hier heb je gewoon een moordenaar waarbij het aantal en de uitvoering van de kills niet echt kunnen bekoren. De setting is natuurlijk wel leuk, maar bij Blood Fest is dat gewoon nog leuker door het fantasievolle concept en heel wat bloederige kills. 5/10

"You think you scare me?"

Uit een aantal berichten heb ik begrepen dat 'Blood Fest' eerder was uitgebracht, maar dat 'Hell Fest' dan weer de betere van de twee is. Helaas heb ik daar weinig van kunnen merken.

Het uitgangspunt van een groepje jongeren dat achterna wordt gezeten door een gemaskerde seriemoordenaar hebben we natuurlijk al eerder gezien. In deze opzet bevinden de jongeren zich in een pretpark dat geheel in het teken staat van Halloween, terwijl ze denken dat het allemaal bij de show hoort. Dat was het eigenlijk wel, want ondanks de vijf schrijvers(!) die hebben meegewerkt, is het script volledig te verwaarlozen.

Nochtans is het pretpark zelf nog best tof te noemen; de gebruikte decors, attracties en de gemaskerde medewerkers zorgen voor de juiste sfeer. Weliswaar komt niet elke attractie even goed over, maar het heeft zo zijn charme. Op een bepaalde manier passen de bordkartonnen personages hier prima bij, bovendien scheelt het dat ik ze niet dermate irritant vind.

Met de slakkengang waarop de gemaskerde moordenaar zichzelf voortbeweegt heb ik alleen niet veel. De broodnodige dreiging wordt hier duidelijk gemist en hij kan zich op geen enkele wijze onderscheiden. Wat dat betreft wordt het hele gebeuren al gauw gezapig. Op twee leuke kills na is er verder weinig te bespeuren in dit inspiratieloos vehikel.

Al met al een vrij nietszeggende horror die je zo weer bent vergeten. Als liefhebber heb je dit gegeven simpelweg al veel eerder en beter uitgewerkt gezien.

2,0 Sterren.

Over de gehele linie kijkt de film wel makkelijk weg, maar de score vind ik ietwat irritant en deed me teveel denken aan de crappy horrors uit de begin jaren '00. Het uitgangspunt is verder wel aardig, al vraag ik me zelf niet af of zo'n psycho niet teveel risico neemt en gepakt kan worden, vooral het verloop van de film vraagt er wel een beetje om. Verder een paar leuke kills, een aardige setting (waardoor er weinig fout kan gaan) en een bevredigend einde waarin er geen duidelijk motief is en de dader een liefhebbende vader lijkt te zijn. Dat kan ik enorm waarderen in films.


Gewoon pretentieloze fun, meer hoef je niet te verwachten.

Krappe 3,0*

Toffe poster. Toffe titel. Tof decor. Minder tof is de rest, al is de pretparksfeer goed te pruimen. Het doet allemaal wat denken aan een Walibi Fright Nights XL, een aantal decors zijn dan ook geleend van soortgelijke echt bestaande parken. In Hell Fest is het allemaal wat grootser van opzet, maar weet het net als Fright Nights geen échte angst aan te jagen.

Grootste troef is dus het pretpark. Hele leuke aankleding wat voor de horrorfan gewoon een genot is om doorheen te lopen. Er is veel crazy shit gaande en als je zenuwen van pap hebt dan moet je hier beslist niet heen gaan. De ideale setting dus voor Michael Myers om zijn rentree te maken. Althans, een zoveelste kopie in elk geval. Geen onverdienstelijke killer, maar kom eens met wat nieuws.

Jammer dat de hoofdrolspelers niet toe te voegen hebben. Ze zijn niet lekker genoeg, niet dom genoeg en die paarsharige stuiterbal is nogal irritant. Wel geinig zijn de reacties van het groepje op diverse bizarre gebeurtenissen in het park. Maar je hoopt dat er snel gemoord gaat worden, alleen zijn er slechts twee de moeite waard van de sowieso al niet te hoge bodycount.

Ondanks de anderhalf uur is duurde het soms toch wat lang. Er is weinig variatie in het spel en het kat-en-muisspel is op een gegeven moment wel klaar. Het einde is simpel, maar ook best sterk. De indruk dat elke doodnormale vader een seriemoordenaar kan zijn is natuurlijk huiveringwekkend.

Het is een aardige opzet voor een tienerslasher: een grootschalig horror-evenement waar alles uit de kast wordt gehaald om bezoekers te laten schrikken, maar tussen het nepbloed en de plastic lichaamsdelen vindt een echte seriemoordenaar z'n perfecte dekmantel. 'Hell Fest' (2018) is het leukst wanneer de jongeren zorgeloos ronddwarrelen in het creatief ontworpen themapark en we als kijker weten dat hen een sluimerende dreiging boven het hoofd hangt. Het is alleen zo jammer dat de gemaskerde ellendeling bijzonder flets is als clichémoordenaar met een lelijk masker. Hij heeft nauwelijks persoonlijkheid en roept geen enkel gevoel van presence op. Met als gevolg dat de nephorror in het park creatiever en aantrekkelijker oogt dan wanneer deze ripoff van Jason Voorhees daadwerkelijk tieners afslacht. Sowieso is het flauw dat de meeste moorden plaatsvinden op afgezonderde locaties, terwijl de festivalsetting in theorie veel meer ruimte laat voor publieke executies. 'Hell Fest' (2018) blijft veilig binnen de lijntjes van het slashergenre kleuren en haalt uit de leuke setting vooral jump scares die nergens toe leiden.

De film trapt af met een ongeïnspireerde kill. Daar worden we niet bepaald warm van. Vervolgens volgt er een inleidend stuk film waarin de kijker de oninteressante hoofdpersonages leert kennen. Het zijn de overbekende karikaturale Amerikaanse studentjes met hun overbekende afgrijselijke tekstjes. We vrezen het ergste voor de voortzetting.

Gelukkig blijkt die vrees ongegrond. De inleiding duurt niet erg lang en de setting verplaatst zich heel snel naar het titulaire feest. En dan wordt het leuk!

Een prachtsetting is het. Een overvloed aan sensationele naargeestigheid overspoelt de kijker. De maker leeft zich heerlijk uit in een groot attractiepark dat geheel is gewijd aan Halloween. Van de oninteressante personages die in deze setting worden losgelaten, heb je in mentaal opzicht weinig last meer en de film slaagt er zelfs in om een fijne onheilspellende sfeer te creëren.

De introductie van de killer in de omineuze setting voltooit het sinistere plaatje. Spannend gemaskerd en zonder inhoudelijk profiel, gaat hij gewoon lekker te keer en produceert in tegenstelling tot zijn eerste moord zeer bezienswaardige arbeid.

Een belangrijk aandeel in de fijne sfeer heeft de score. Soms luid en rauw. Soms ingetogen. Maar altijd met een angstwekkende ondertoon. Tezamen met het spannende camerawerk is de score erg verantwoordelijk voor het wegpoetsen van de ergernissen die de platte personages teweeg brengen.

In verhalend opzicht brengt deze slasher weinig nieuws. De verhaallijn is simpel. Oninteressant slachtvee valt ten prooi aan een killer. Enigszins voorspelbaar is de loop van het verhaal absoluut.

Maar ja, de omlijsting is gewoon fijn. De prachtige verpakking en de spannende actie vergoeden die minpuntjes rijkelijk.

Simpel slashertje dat zijn kracht vooral puurt uit een toffe setting. Er wordt lekker gretig gebruikt van gemaakt en het geeft de film toch een ietwat eigen smoelwerk mee. De rest is formulewerk, maar geen verkeerd formulewerk. Enkel de 'twist' op het einde vond ik wat flauwtjes, had liever gewoon een slecht einde zonder overlevenden gezien. 3*

Wat een VRESELIJKE slecht film. In één zin kan ik zeggen wat er gebeurd.

Groepje of iemand alleen wordt achterna gezeten door moordenaar met masker.

Dat was het. Dit is het verhaal en meer niet.

Geen uitleg, geen achter informatie over 'waarom' of 'wie' of 'wat maakt dat' of 'hoe komt het dat' of 'welke argumenten heeft deze persoon' of 'waarvoor maakt deze persoon jacht op alleen die groep' of, etc.

Het is echt zonde van je tijd. Wat een domper van een horror film.

Dit kan ik ook maken voor 5,5 miljoen dollar.

Deze horrorfilm eens bekeken en eigenlijk is deze perfect voor Halloween qua setting.

Het is geen verrassende of vernieuwende film, maar kijkt toch leuk weg. Een pluspunt was toch wel de omgeving waar de film zich afspeelde.

De cast was niet bijster speciaal, maar stoorde ook niet.

Verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.

Leuk om eens gezien te hebben.

Ik vond het toch wel een zeer aangename film. De setting van dat horror park vond ik echt super tof. Daardoor stijgt deze film voor mij boven de gemiddelde slasher.

Het verhaal is simpel de acteurs zij oke. De kills vond ik wel gaaf, en het einde vind ik ook erg sterk. dat die man Thuis komt bij zijn kind. Héél goed gedaan gewoon.

4*sterren misschien wat aan de hoge kant. Maar ik heb echt genoten.

Best wel een leuke slasherfilm! Een cast die voor geen meter kunnen acteren en een hoop clichés, en toch met de nodige sfeer. Het concept van een moordenaar in een soort Halloweenpark werkt wel. Niemand die zich van kwaad bewust en de moordenaar is als een vis in het water in het park. De makers slagen er zo in om de boel wat aan te kleden.

Herziening.

Ik hoopte dat deze film een boost kon krijgen met de herziening. Ben persoonlijk ook dol op dit soort concepten waarin een themapark de voornaamste setting vormt voor het verhaal. Helaas bleef de film op hetzelfde cijfer als voorheen bungelen en dat is toch jammer, want ik hoopte er een andere kijk op te hebben.

Het voornaamste probleem, merk ik, zijn de personages zelf die het verloop van een best cool gegeven te veel in de weg zitten. Forsyth en Taylor-Klaus spelen aardig maar de personages die ze spelen zijn bloedirritant. Laten je werkelijk de haren uit het hoofd trekken. Het zijn normaal gesproken ook de types die dit soort attracties voor me verpesten, maar ze verpesten nu dus ook de film zelf voor me.

Park is en blijft leuk. Erg sterk kleurgebruik die de sfeer wat extra weet te versterken. Door het park heen ook genoeg leuke ideeën en uitgangspunten. Waarom de spookhuizen dan zo saai in beeld worden gebracht is me een raadsel. Zijn toch wel serieuze remmers voor de film. Gelukkig weten de vele griezels, attracties en mistmachines dat gat goed te compenseren.

De moorden zien er ook lekker uit. Niet al te terughoudend, wat ik me gek genoeg wel kon herinneren, en grafisch genoeg. Zeker de moord met een hamer was erg lekker en verrassend te noemen. Jammer genoeg worden ze wel uitgevoerd door een oersaaie moordenaar die ze heel pretentieus "The Other" noemen maar geen moment indrukwekkend kan zijn. Is me toch wat te normaal, ook al was dat de intentie. Het is gewoon een saaie keuze.

Het vermaakt voor een groot deel zeker maar de finale, die zich in een spookhuis bevindt, is wel een kleine domper. Het park is sfeervol genoeg en iets om blij van te worden, maar de inhoudelijke elementen zitten een plezierige horrorfilm duidelijk in de weg. Voor Plotkin duidelijk zijn beste dan die andere twee nono's die hij maakte. Overigens leuk om te vermelden dat Hell Fest de 1000ste film is die ik dit jaar mag zien. Mission accomplished.

Hell Fest

Natalie en haar vrienden gaan naar een rondreizend horror-kermispark. Terwijl iedereen rondloopt tussen enge decors en attracties, begint een mysterieuze dader hen te achtervolgen en te doden, maar niemand neemt hun waarschuwingen serieus omdat het lijkt alsof alles bij de attractie hoort.

Hell Fest is een vermakelijke, maar vrij doorsnee slasher die het vooral moet hebben van zijn setting en sfeer. Verwacht geen verrassende twists of originele invalshoeken; de film volgt grotendeels het bekende pad. Wat de film wél interessant maakt, is de uitstekende aankleding. Het decor van het horrorpretpark ziet er fantastisch uit en zorgt voor een visueel aantrekkelijke ervaring. Pure eye candy dus.

De killer is helaas weinig bijzonder en ook de kills blijven grotendeels onmemorabel. De acteerprestaties zijn onopvallend en de personages maken de voorspelbare, weinig slimme keuzes die bij het genre horen. Toch weet de film af en toe spanning op te bouwen, al blijft een echte verrassing helaas uit.

⭐⭐⭐