Si Shi Qing Chun (2018)

Ik kan de smaak niet altijd even goed gokken, maar dit lijkt me wel iets voor Onderhond.

Tijdje geleden deed het nieuws de ronde dat deze binnenkort op Netflix komt, dus we gaan het meemaken. Maar er zit inderdaad wel interessant volk achter.

Staat nu ook in het Netflix-topic.

3 losse verhaaltjes die thematisch wat raakvlakken kennen. Deed me qua opbouw ergens denken aan 5 Centimers per Second, al was die laatste qua sfeer beter en ook mooier getekend.
Het eerste verhaaltje over de herinnering aan rijstnoedels vond ik de mooiste, een klein warm verhaal dat ergens heel herkenbaar is. Maar de tekenstijl vond ik het minst bijzonder, al zagen de noedels er geurig en smakelijk uit. De twee volgende verhalen raakten me minder, maar het tekenwerk kende dan weer veel meer details en grootstedelijke architectuur. Dat was op een andere manier genieten. Typisch was de scène na de aftiteling waar je alle personages nog eens ziet met een zweem van herkenning, dat maakte toch wel dat de film me wel iets heeft gedaan. Al met al een fijne film waar je even voor moet zitten maar die wel mooi tussendoor kan. 3,5*.

Prima te doen.

Vond de stijl best fijn, het begint al meteen zoet, met het noodle verhaaltje. En zet de toon voor de rest. Het is prima te kijken en het is allemaal lekker kort. Vervelen zit er dan ook amper bij, tweede verhaaltje vond ik thematisch de minste, maar alle hebben het hart op de juiste plaats.

Enige nadeel is dat het nooit meer wil worden dan dat. Visueel nergens geweldig en de verhaaltjes zijn allen op eenzelfde manier zoet.

Nog steeds fijn dat Netflix ook dit soort projecten brengt. Maar die pepper en zout moeten nog wel een beetje worden toegevoegd. Ik vond ondanks ik gek genoeg hiervoor een hoger cijfer geef Blame! een boeiender project. Moet die Godzilla reeks nog even oppakken.

3.5 kleine sterren.

Prachtige stijl weer, met veel regen, wat ik altijd graag zie (en nu helemaal). Sowieso kijk ik dit soort animaties eerder om de tekenstijl dan om de verhalen. Die waren weer vrij typisch voor dit soort animaties, niet altijd helemaal mijn smaak. Zeker het tweede hoofdstuk is vooral veel gezeur en raakt geen enkele snaar. In die zin is het eerste hoofdstuk, in al zijn simpelheid, misschien nog wel het beste. Leuk ook omdat het over voedsel gaat. Japanse(/Chinese) animaties weten dat toch altijd heel smakelijk te brengen (en überhaupt als thema te hebben).

Het laatste hoofdstuk is op zich ook leuk, zeker door de retrofeel van die cassettebandjes, alleen misschien wat chaotisch en ook weer wat overdramatisch. Dit soort films weet bij mij toch eerder een snaar te raken met het (audio)visuele (regen, bepaalde lichtinval, de stadsbeelden, de seizoenen) dan met de inhoud.

3*

Fijn ja.

Iedereen heeft het steeds over Shinkai en da's ook niet zo verwonderlijk gezien het aantal links deze film met Shinkai heeft, maar toch deed het me meer denken aan een film als About Love. Toch meer dat Chinese sfeertje, afzonderlijke verhaaltjes en inhoudelijk net iets anders.

Hoewel de drie verhalen op zichzelf staan en elk door een andere regisseur aangepakt worden, is deze anthologie wel enorm consistent in stijl, sfeer en inhoud. Het zijn eigenlijk drie verhalen die écht één geheel vormen, eerder dan een excuus om rond eenzelfde kenwoord wat te experimenteren met vorm.

Er hang een lekker sfeertje, er zit net genoeg inhoud in en door de korte speelduur ben je er ook door. Gewoon een lief, klein filmpje dat brengt wat je ervan verwacht, zolang je maar geen nieuwe Shinkai verwacht, wat nogal wat mensen doen blijkbaar.

Enige jammere vind ik dat de "International Version" (geen idee in welke deze verschilt van de originele) geen Chinese (Mandarijnse) dub heeft. Japans past bij de stijl, maar gezien het Chinese karakter van de film was een Chinese dub toch fijner geweest. Vreemd.

4.0* en een uitgebreide review

Niet onaardig. Volgens mij is dit drieluik ook de eerste Chinese animatiefilm die ik ook gezien heb. Helaas mist deze film wel originaliteit. Ik heb het allemaal al zo vaak voorbij zien komen in Japanse animatiefilms. Aan de naam te zien is de regisseur van het tweede filmpje geen Chinees maar een Japanner. Verwonderlijk is dat trouwens niet want Japan is nu eenmaal ook co-producent.

De verhaaltjes van dit drieluik deden mij niet zo veel, het zijn toch vooral de animaties waarop ik dit soort filmpjes beoordeel en die waren nogmaals best o.k.

Waardering; nog net een 3,5*

Mooi. Afgelopen jaren in verschillende landen in Azië geweest, o.a Japan en dit soort fijne animatie films doen mij direct weer verlangen naar meer. Het eerste verhaal is wat mij betreft het absolute hoogtepunt. Die noodles, het sfeertje, de voice-over die het verhaaltje precies genoeg inhoud geeft om je op de perfecte manier in te leven in het personage en de levensgebeurtenissen die voorbij komen. Erg fijn. 2e en 3e verhaal qua inhoud wat minder, maar vooral dankzij de prachtige animaties blijft deze prent een constant genot.

Charmant!

Dat eerste verhaal over het hebben van warmte in je leven, die zomaar kan verdwijnen als sommige, simpele dingen in het leven veranderen was alvast erg mooi. Lekker samen met oma aan de noedels. Het tweede verhaal vond ik ook een interessant verhaal over de vergankelijkheid van roem en in dit geval van je leven. Het derde verhaal tenslotte visueel erg de moeite waard; al kon ik hier het minste met de thematiek. 4*

The Flavors of Youth is een leuke animatie met indrukwekkende visuals. Je wordt in de eerste korte film al gelijk meegezogen in de melancholische gevoelens die de hoofdrolspeler aan zijn jeugd heeft overgehouden en de centrale plek die de noedels daarin heeft ingenomen. De smaak van de noedels komen haast door je scherm heen. (3,5*)

Het tweede verhaal is ook aandoenlijk, met een zelfzuchtig model die aan de andere kant ook een goed voorbeeld probeert te geven aan haar onschuldige zusje. Het is misschien iets te kort voor echte diepgang,maar het verhaal werkt goed in de 25 minuten die het is gegeven. (3,5*)

Verhaal nummer 3 spreekt mij qua thematiek het meeste aan, maar wordt soms teniet gedaan door de jongen in de hoofdrol die iets teveel een recalcitrante puber is die zijn gevoelens niet durft te uiten aan een meisje die hij leuk vindt. (3*)

Al met al leuke korte filmpjes die profiteren van een kleurrijk en dynamische animatiestijl en de leuke thema's.

3,5*

Zeer degelijk animatiefilm met erg mooie beelden. Vooral in het eerste deeltje komt het water je haast letterlijk in de mond en komen de geurprikkels van al die lekkere noedels bijna tot in je neus. Ik kreeg spontaan zin om lekker te gaan eten. Het verhaal zelf vond ik het meest interessant van de drie. Eten met familie/vrienden, het is een sociaal en soms nostalgisch gebeuren. Eten wordt geassocieerd met genot en gezellig samen zijn. Ook ik denk af en toe nog terug naar de momenten toen mijn oma voor mij kookte. Het eerste deel met zijn goede voice-over, prima verhaal en uitstekende animaties scoort het best met een 4,0*.

De twee andere delen vond ik wat minder, maar dat is persoonlijk. Het tweede deel vond ik zeurderig. Het derde deel was dan weer grafisch het best.

De smaak van de jeugd, altijd zoeter in de herinneringen. Onder het motto 'vroeger was alles beter', met leuke herinneringen die meer blijven hangen dan minder leuke dingen. De omnibus toont drie animaties waarbij dat nostalgische naar boven komt. Herkenbaar, telkens op een andere manier. Maar wel heel menselijk. De animaties zijn kort en het is moeilijk om op die korte tijd al een impact te maken met je personages. Maar het lukt wel, ook omdat het zo'n eenvoudige verhalen zijn.

De verschillende animaties hebben een duidelijke rode draad, waardoor het toch ook rechtvaardig overkomt om ze als pakket in een langspeelfilm te verkopen. Niet slecht, want die jeugdige herinneringen zijn voor iedereen anders. Het lijken wel 3 voorbeelden, waar je nadien zelf iets gelijkaardig uithaalt. Zeker van genoten, mooi om te zien.